ভৱনগ নাশন ৱজ্ৰং সুখদাযক দেৱম্॥
পুলকিত ৱিহ্ৱল মানস ব্ৰহ্মাদিক জাতম্॥
ভূধৰ কম্পিত শিখৰং গুৰগুৰ শব্দযুতম্।
সাগৰ সৰিতা উদকং সমযে সন্তপ্তম্॥১॥
কণ্ঠেশোভিত শুভ্ৰং অতিসুন্দৰ হাৰম্॥
জগদ্ৱনে মণ্ডিত স্ৱচ্ছং চপলা ইৱ ৱস্ত্ৰং।
দশনখছিদ্যং স্থূলং দুৰ্ধৰ অৰিউদৰম্॥২॥
নানাগীতৈৰ্ৱাদ্যৈঃ স্তুতদেৱস্তৱনম্॥
সাগৰতনুজা সহিতং যস্যাতি শ্ৰীৱদনং।
খদ্যাক্ষৰ সুতৱৰদং নিত্যমহোৰাত্ৰম্॥৩॥
