कालनिद्रां प्रपन्नोऽस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ १॥
पापपङ्के निमग्नोऽस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ २॥
तृष्णया पीड्यमानोऽस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ३॥
अनाश्रयमनाथं च त्राहि मां मधुसूदन ॥ ४॥
येन भूयो न गच्छामि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ५॥
गर्भवासे महद्दुःखं त्राहि मां मधुसूदन ॥ ६॥
दुःखार्णवपरित्राणात् त्राहि मां मधुसूदन ॥ ७॥
तत्पापार्जितमग्नोऽस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ८॥
संसारघोरे मग्नोऽस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ९॥
तिर्यक्त्वं मानुषत्वं च त्राहि मां मधुसूदन ॥ १०॥
जरामरणभीतोऽस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ११॥
तत्र तत्राचला भक्तिस्त्राहि मां मधुसूदन ॥ १२॥
अद्यापि न निवर्तन्ते द्वादशाक्षरचिन्तकाः ॥ १३॥
द्वादशाक्षरात्परं नास्ति वासुदेवेन भाषितम् ॥ १४॥
गर्भवासनिवासेन शुकेन परिभाषितम् ॥ १५॥
स गच्छेद्वैष्णवं स्थानं यत्र योगेश्वरो हरिः ॥ १६॥
