Lord Vishnu

শ্ৰীমধুসূদনস্তোত্ৰম্ (শুকদেৱ ৰচিত)

(Srimadhusudanastotram Sukadeva Racita in Assamese)

Shukadeva

Also known as shri madhusudana stotram shukadeva · srimadhusudanastotra sukadeva racita · omiti jnanamatrena rogajirnena nirjita

Sixteen verses given in the colophon to Shukadeva, every one of them closing on the same plea: save me, Madhusudana. What leads up to it each time is an admission. I am sunk in the mire of sin; no other way exists and you alone are my refuge; I have done nothing good and a great deal of harm; I am drowned in the terrible round of birth. Nothing is described and nothing is praised — the hymn is a statement of position repeated sixteen times with only the circumstance altered, which is what gives it its weight. The last verse leaves that tone for a practical instruction: one who recites the twelve-syllable mantra fasting on the day sacred to Hari reaches the place where Hari the lord of yoga is.

ওমিতি জ্ঞানমাত্ৰেণ ৰোগাজীৰ্ণেন নিৰ্জিতা ।
কালনিদ্ৰাং প্ৰপন্নোঽস্মি ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ১॥
ন গতিৰ্ৱিদ্যতে চান্যা ত্ৱমেৱ শৰণং মম ।
পাপপঙ্কে নিমগ্নোঽস্মি ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ২॥
মোহিতো মোহজালেন পুত্ৰদাৰগৃহাদিষু ।
তৃষ্ণযা পীড্যমানোঽস্মি ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ৩॥
ভক্তিহীনং চ দীনং চ দুঃখশোকাতুৰং প্ৰভো ।
অনাশ্ৰযমনাথং চ ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ৪॥
গতাগতেন শ্ৰান্তোঽস্মি দীৰ্ঘসংসাৰৱৰ্ত্মসু ।
যেন ভূযো ন গচ্ছামি ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ৫॥
বহৱো হি মযা দৃষ্টাঃ ক্লেশাশ্চৈৱ পৃথক্ পৃথক্ ।
গৰ্ভৱাসে মহদ্দুঃখং ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ৬॥
তেন দেৱ প্ৰপন্নোঽস্মি ত্ৰাণাৰ্থং ত্ৱত্পৰাযণঃ ।
দুঃখাৰ্ণৱপৰিত্ৰাণাত্ ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ৭॥
ৱাচা যচ্চ প্ৰতিজ্ঞাতং কৰ্মণা নোপপাদিতম্ ।
তত্পাপাৰ্জিতমগ্নোঽস্মি ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ৮॥
সুকৃতং ন কৃতং কিঞ্চিদুষ্কৃতং চ কৃতং মযা ।
সংসাৰঘোৰে মগ্নোঽস্মি ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ৯॥
দেহান্তৰসহস্ৰেষু চান্যোন্যভ্ৰামিতো মযা ।
তিৰ্যক্ত্ৱং মানুষত্ৱং চ ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ১০॥
ৱাচযামি যথোন্মত্তঃ প্ৰলপামি তৱাগ্ৰতঃ ।
জৰামৰণভীতোঽস্মি ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ১১॥
যত্ৰ যত্ৰ চ যাতোঽস্মি স্ত্ৰীষু ৱা পুৰুষেষু চ ।
তত্ৰ তত্ৰাচলা ভক্তিস্ত্ৰাহি মাং মধুসূদন ॥ ১২॥
গত্ৱা গত্ৱা নিৱৰ্তন্তে চন্দ্ৰসূৰ্যাদযো গ্ৰহাঃ ।
অদ্যাপি ন নিৱৰ্তন্তে দ্ৱাদশাক্ষৰচিন্তকাঃ ॥ ১৩॥
ঊৰ্ধ্ৱপাতালমত্যেষু ৱ্যাপ্তং লোকং জগত্ত্ৰযম্ ।
দ্ৱাদশাক্ষৰাত্পৰং নাস্তি ৱাসুদেৱেন ভাষিতম্ ॥ ১৪॥
দ্ৱাদশাক্ষৰং মহামন্ত্ৰং সৰ্ৱকামফলপ্ৰদম্ ।
গৰ্ভৱাসনিৱাসেন শুকেন পৰিভাষিতম্ ॥ ১৫॥
দ্ৱাদশাক্ষৰং নিৰাহাৰো যঃ পঠেদ্ধৰিৱাসৰে ।
স গচ্ছেদ্ৱৈষ্ণৱং স্থানং যত্ৰ যোগেশ্ৱৰো হৰিঃ ॥ ১৬॥
॥ ইতি শ্ৰীশুকদেৱৱিৰচিতং মধুসূদনস্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More