Lord Shiva

ശ്രീ ഗുരുഗീതാ പ്രഥമോധ്യായഃ

(Shri Guru Gita: First Chapter in Malayalam)

From Skanda Purana

Also known as hamsabhyam parivrttapatrakamalairdivyairjagatkaranam

Language:Sanskrit

The Guru Gita is a profound dialogue between Lord Shiva and Goddess Parvati found within the Skanda Purana. This first chapter introduces the seeker's inquiry, emphasizing the transformative power of the Guru. Through this sacred text, Shiva elucidates the nature of the Guru, who is identified as the manifest form of the Absolute Brahman. Chanting these verses helps dissolve spiritual ignorance, removes past karmic impurities, and awakens the dormant inner consciousness. It serves as a foundational guide for disciples, fostering deep devotion and clarity, ultimately leading the practitioner toward liberation and divine wisdom.

Read In:
DevanagariGujaratiBengaliAssameseOdiaTeluguTamilKannadaMalayalamEnglish (IAST)
#of 109

ശ്രീഗുരുഭ്യോ നമഃ ।

ഹരിഃ ഓമ് । ധ്യാനമ്

ഹംസാഭ്യാം പരിവൃത്തപത്രകമലൈര്ദിവ്യൈര്ജഗത്കാരണം
വിശ്വോത്കീര്ണമനേകദേഹനിലയം സ്വച്ഛന്ദമാനന്ദകമ് ।
ആദ്യന്തൈകമഖണ്ഡചിദ്ഘനരസം പൂര്ണം ഹ്യനന്തം ശുഭം
പ്രത്യക്ഷാക്ഷരവിഗ്രഹം ഗുരുപദം ധ്യായേദ്വിഭും ശാശ്വതമ് ॥
അഥ പ്രഥമോഽധ്യായഃ ॥
അചിന്ത്യാവ്യക്തരൂപായ നിര്ഗുണായ ഗണാത്മനേ ।
സമസ്തജഗദാധാരമൂര്തയേ ബ്രഹ്മണേ നമഃ ॥ 1 ॥
ഋഷയ ഊചുഃ ।
സൂത സൂത മഹാപ്രാജ്ഞ നിഗമാഗമപാരഗ ।
ഗുരുസ്വരൂപമസ്മാകം ബ്രൂഹി സര്വമലാപഹമ് ॥ 2 ॥
യസ്യ ശ്രവണമാത്രേണ ദേഹീ ദുഃഖാദ്വിമുച്യതേ ।
യേന മാര്ഗേണ മുനയഃ സര്വജ്ഞത്വം പ്രപേദിരേ ॥ 3 ॥
യത്പ്രാപ്യ ന പുനര്യാതി നരഃ സംസാരബന്ധനമ് ।
തഥാവിധം പരം തത്ത്വം വക്തവ്യമധുനാ ത്വയാ ॥ 4 ॥
ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതമം സാരം ഗുരുഗീതാ വിശേഷതഃ ।
ത്വത്പ്രസാദാച്ച ശ്രോതവ്യാ തത്സര്വം ബ്രൂഹി സൂത നഃ ॥ 5 ॥
ഇതി സമ്പ്രാര്ഥിതഃ സൂതോ മുനിസങ്ഘൈര്മുഹുര്മുഹുഃ ॥
കുതൂഹലേന മഹതാ പ്രോവാച മധുരം വചഃ ॥ 6 ॥
സൂത ഉവാച।
ശ്രുണുധ്വം മുനയഃ സര്വേ ശ്രദ്ധയാ പരയാ മുദാ ।
വദാമി ഭവരോഗഘ്നീം ഗീതാം മാതൃസ്വരൂപിണീമ് ॥ 7 ॥
പുരാ കൈലാസശിഖരേ സിദ്ധഗന്ധര്വസേവിതേ ।
തത്ര കല്പലതാപുഷ്പമന്ദിരേഽത്യന്തസുന്ദരേ ॥ 8 ॥
വ്യാഘ്രാജിനേ സമാസീനം ശുകാദിമുനിവന്ദിതമ് ।
ബോധയന്തം പരം തത്ത്വം മധ്യേ മുനിഗണേ ക്വചിത് ॥ 9 ॥
പ്രണമ്രവദനാ ശശ്വന്നമസ്കുര്വന്തമാദരാത് ।
ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയമാപന്ന പാര്വതീ പരിപൃച്ഛതി ॥ 10 ॥
പാര്വത്യുവാച।
ഓം നമോ ദേവ ദേവേശ പരാത്പര ജഗദ്ഗുരോ ।
ത്വാം നമസ്കുര്വതേ ഭക്ത്യാ സുരാസുരനരാഃ സദാ ॥ 11 ॥
വിധിവിഷ്ണുമഹേന്ദ്രാദ്യൈര്വന്ദ്യഃ ഖലു സദാ ഭവാന് ।
നമസ്കരോഷി കസ്മൈ ത്വം നമസ്കാരാശ്രയഃ കില ॥ 12 ॥
ദൃഷ്ട്വൈതത്കര്മ വിപുലമാശ്ചര്യ പ്രതിഭാതി മേ ।
കിമേതന്ന വിജാനേഽഹം കൃപയാ വദ മേ പ്രഭോ ॥ 13 ॥
ഭഗവന് സര്വധര്മജ്ഞ വ്രതാനാം വ്രതനായകമ് ।
ബ്രൂഹി മേ കൃപയാ ശമ്ഭോ ഗുരുമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് ॥ 14 ॥
കേന മാര്ഗേണ ഭോ സ്വാമിന് ദേഹീ ബ്രഹ്മമയോ ഭവേത് ।
തത്കൃപാം കുരു മേ സ്വാമിന് നമാമി ചരണൌ തവ ॥ 15 ॥
ഇതി സമ്പ്രാര്ഥിതഃ ശശ്വന്മഹാദേവോ മഹേശ്വരഃ ।
ആനന്ദഭരിതഃ സ്വാന്തേ പാര്വതീമിദമബ്രവീത് ॥ 16 ॥
ശ്രീ മഹാദേവ ഉവാച।
ന വക്തവ്യമിദം ദേവി രഹസ്യാതിരഹസ്യകമ് ।
ന കസ്യാപി പുരാ പ്രോക്തം ത്വദ്ഭക്ത്യര്ഥം വദാമി തത് ॥ 17 ॥
മമ രൂപാഽസി ദേവി ത്വമതസ്തത്കഥയാമി തേ ।
ലോകോപകാരകഃ പ്രശ്നോ ന കേനാപി കൃതഃ പുരാ ॥ 18 ॥
യസ്യ ദേവേ പരാ ഭക്തിര്യഥാ ദേവേ തഥാ ഗുരൌ ।
തസ്യൈതേ കഥിതാ ഹ്യര്ഥാഃ പ്രകാശന്തേ മഹാത്മനഃ ॥ 19 ॥
യോ ഗുരുഃ സ ശിവഃ പ്രോക്തോ യഃ ശിവഃ സ ഗുരുഃ സ്മൃതഃ ।
വികല്പം യസ്തു കുര്വീത സ നരോ ഗുരുതല്പഗഃ ॥ 20 ॥
ദുര്ലഭം ത്രിഷു ലോകേഷു തച്ഛൃണുഷ്വ വദാമ്യഹമ് ।
ഗുരുബ്രഹ്മ വിനാ നാന്യഃ സത്യം സത്യം വരാനനേ ॥ 21 ॥
വേദശാസ്ത്രപുരാണാനി ചേതിഹാസാദികാനി ച ।
മന്ത്രയന്ത്രാദിവിദ്യാനാം മോഹനോച്ചാടനാദികമ് ॥ 22 ॥
ശൈവശാക്താഗമാദീനി ഹ്യന്യേ ച ബഹവോ മതാഃ ।
അപഭ്രംശാഃ സമസ്താനാം ജീവാനാം ഭ്രാന്തചേതസാമ് ॥ 23 ॥
ജപസ്തപോ വ്രതം തീര്ഥം യജ്ഞോ ദാനം തഥൈവ ച ।
ഗുരുതത്ത്വമവിജ്ഞായ സര്വം വ്യര്ഥം ഭവേത്പ്രിയേ ॥ 24 ॥
ഗുരുബുദ്ധ്യാത്മനോ നാന്യത് സത്യം സത്യം വരാനനേ ।
തല്ലാഭാര്ഥം പ്രയത്നസ്തു കര്തവ്യശ്ച മനീഷിഭിഃ ॥ 25 ॥
ഗൂഢാവിദ്യാ ജഗന്മായാ ദേഹശ്ചാജ്ഞാനസമ്ഭവഃ ।
വിജ്ഞാനം യത്പ്രസാദേന ഗുരുശബ്ദേന കഥ്യതേ ॥ 26 ॥
യദങ്ഘ്രികമലദ്വന്ദ്വം ദ്വന്ദ്വതാപനിവാരകമ് ।
താരകം ഭവസിന്ധോശ്ച തം ഗുരും പ്രണമാമ്യഹമ് ॥ 27 ॥
ദേഹീ ബ്രഹ്മ ഭവേദ്യസ്മാത് ത്വത്കൃപാര്ഥം വദാമി തത് ।
സര്വപാപവിശുദ്ധാത്മാ ശ്രീഗുരോഃ പാദസേവനാത് ॥ 28 ॥
സര്വതീര്ഥാവഗാഹസ്യ സമ്പ്രാപ്നോതി ഫലം നരഃ ।
ഗുരോഃ പാദോദകം പീത്വാ ശേഷം ശിരസി ധാരയന് ॥ 29 ॥
ശോഷണം പാപപങ്കസ്യ ദീപനം ജ്ഞാനതേജസഃ ।
ഗുരോഃ പാദോദകം സമ്യക് സംസാരാര്ണവതാരകമ് ॥ 30 ॥
അജ്ഞാനമൂലഹരണം ജന്മകര്മനിവാരകമ് ।
ജ്ഞാനവൈരാഗ്യസിദ്ധ്യര്ഥം ഗുരോഃ പാദോദകം പിബേത് ॥ 31 ॥
ഗുരുപാദോദകം പാനം ഗുരോരുച്ഛിഷ്ടഭോജനമ് ।
ഗുരുമൂര്തേഃ സദാ ധ്യാനം ഗുരോര്നാമ സദാ ജപഃ ॥ 32 ॥
സ്വദേശികസ്യൈവ ച നാമകീര്തനം
ഭവേദനന്തസ്യ ശിവസ്യ കീര്തനമ് ।
സ്വദേശികസ്യൈവ ച നാമചിന്തനം
ഭവേദനന്തസ്യ ശിവസ്യ ചിന്തനമ് ॥ 33 ॥
യത്പാദാമ്ബുജരേണുര്വൈ കോഽപി സംസാരവാരിധൌ ।
സേതുബന്ധായതേ നാഥം ദേശികം തമുപാസ്മഹേ ॥ 34 ॥
യദനുഗ്രഹമാത്രേണ ശോകമോഹൌ വിനശ്യതഃ ।
തസ്മൈ ശ്രീദേശികേന്ദ്രായ നമോഽസ്തു പരമാത്മനേ ॥ 35 ॥
യസ്മാദനുഗ്രഹം ലബ്ധ്വാ മഹദജ്ഞാനമുത്സൃജേത് ।
തസ്മൈ ശ്രീദേശികേന്ദ്രായ നമശ്ചാഭീഷ്ടസിദ്ധയേ ॥ 36 ॥
കാശീക്ഷേത്രം നിവാസശ്ച ജാഹ്നവീ ചരണോദകമ് ।
ഗുരുര്വിശ്വേശ്വരഃ സാക്ഷാത് താരകം ബ്രഹ്മനിശ്ചയഃ ॥ 37 ॥
ഗുരുസേവാ ഗയാ പ്രോക്താ ദേഹഃ സ്യാദക്ഷയോ വടഃ ।
തത്പാദം വിഷ്ണുപാദം സ്യാത് തത്ര ദത്തമനസ്തതമ് ॥ 38 ॥
ഗുരുമൂര്തിം സ്മരേന്നിത്യം ഗുരോര്നാമ സദാ ജപേത് ।
ഗുരോരാജ്ഞാം പ്രകുര്വീത ഗുരോരന്യം ന ഭാവയേത് ॥ 39 ॥
ഗുരുവക്ത്രേ സ്ഥിതം ബ്രഹ്മ പ്രാപ്യതേ തത്പ്രസാദതഃ ।
ഗുരോര്ധ്യാനം സദാ കുര്യാത് കുലസ്ത്രീ സ്വപതിം യഥാ ॥ 40 ॥
സ്വാശ്രമം ച സ്വജാതിം ച സ്വകീര്തിം പുഷ്ടിവര്ധനമ് ।
ഏതത്സര്വം പരിത്യജ്യ ഗുരുമേവ സമാശ്രയേത് ॥ 41 ॥
അനന്യാശ്ചിന്തയന്തോ യേ സുലഭം പരമം സുഖമ് ।
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഗുരോരാരാധനം കുരു ॥ 42 ॥
ഗുരുവക്ത്രേ സ്ഥിതാ വിദ്യാ ഗുരുഭക്ത്യാ ച ലഭ്യതേ ।
ത്രൈലോക്യേ സ്ഫുടവക്താരോ ദേവര്ഷിപിതൃമാനവാഃ ॥ 43 ॥
ഗുകാരശ്ചാന്ധകാരോ ഹി രുകാരസ്തേജ ഉച്യതേ ।
അജ്ഞാനഗ്രാസകം ബ്രഹ്മ ഗുരുരേവ ന സംശയഃ ॥ 44 ॥
ഗുകാരശ്ചാന്ധകാരസ്തു രുകാരസ്തന്നിരോധകൃത് ।
അന്ധകാരവിനാശിത്വാദ്ഗുരുരിത്യഭിധീയതേ ॥
ഗുകാരോ ഭവരോഗഃ സ്യാത് രുകാരസ്തന്നിരോധകൃത് ।
ഭവരോഗഹരത്വാച്ച ഗുരുരിത്യഭിധീയതേ ॥ 45 ॥
ഗുകാരശ്ച ഗുണാതീതോ രൂപാതീതോ രുകാരകഃ ।
ഗുണരൂപവിഹീനത്വാത് ഗുരുരിത്യഭിധീയതേ ॥ 46 ॥
ഗുകാരഃ പ്രഥമോ വര്ണോ മായാദിഗുണഭാസകഃ ।
രുകാരോഽസ്തി പരം ബ്രഹ്മ മായാഭ്രാന്തിവിമോചകമ് ॥ 47 ॥
ഏവം ഗുരുപദം ശ്രേഷ്ഠം ദേവാനാമപി ദുര്ലഭമ് ।
ഹാഹാഹൂഹൂഗണൈശ്ചൈവ ഗന്ധര്വാദ്യൈശ്ച പൂജിതമ് ॥ 48 ॥
ധ്രുവം തേഷാം ച സര്വേഷാം നാസ്തി തത്ത്വം ഗുരോഃ പരമ് ।
ഗുരോരാരാധനം കുര്യാത് സ്വജീവത്വം നിവേദയേത് ॥ 49 ॥
ആസനം ശയനം വസ്ത്രം വാഹനം ഭൂഷണാദികമ് ।
സാധകേന പ്രദാതവ്യം ഗുരുസന്തോഷകാരണമ് ॥ 50 ॥
കര്മണാ മനസാ വാചാ സര്വദാഽഽരാധയേദ്ഗുരുമ് ।
ദീര്ഘദണ്ഡം നമസ്കൃത്യ നിര്ലജ്ജോ ഗുരുസന്നിധൌ ॥ 51 ॥
ശരീരമിന്ദ്രിയം പ്രാണമര്ഥസ്വജനബാന്ധവാന് ।
ആത്മദാരാദികം സര്വം സദ്ഗുരുഭ്യോ നിവേദയേത് ॥ 52 ॥
ഗുരുരേകോ ജഗത്സര്വം ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാത്മകമ് ।
ഗുരോഃ പരതരം നാസ്തി തസ്മാത്സമ്പൂജയേദ്ഗുരുമ് ॥ 53 ॥
സര്വശ്രുതിശിരോരത്നവിരാജിതപദാമ്ബുജമ് ।
വേദാന്താര്ഥപ്രവക്താരം തസ്മാത് സമ്പൂജയേദ്ഗുരുമ് ॥ 54 ॥
യസ്യ സ്മരണമാത്രേണ ജ്ഞാനമുത്പദ്യതേ സ്വയമ് ।
സ ഏവ സര്വസമ്പത്തിഃ തസ്മാത്സമ്പൂജയേദ്ഗുരുമ് ॥ 55 ॥
[പാഠഭേദഃ -
കൃമികോടിഭിരാവിഷ്ടം ദുര്ഗന്ധമലമൂത്രകമ് ।
ശ്ലേഷ്മരക്തത്വചാമാംസൈര്നദ്ധം ചൈതദ്വരാനനേ ॥
]
കൃമികോടിഭിരാവിഷ്ടം ദുര്ഗന്ധകുലദൂഷിതമ് ।
അനിത്യം ദുഃഖനിലയം ദേഹം വിദ്ധി വരാനനേ ॥ 56 ॥
സംസാരവൃക്ഷമാരൂഢാഃ പതന്തി നരകാര്ണവേ ।
യസ്താനുദ്ധരതേ സര്വാന് തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 57 ॥
ഗുരുര്ബ്രഹ്മാ ഗുരുര്വിഷ്ണുര്ഗുരുര്ദേവോ മഹേശ്വരഃ ।
ഗുരുസ്സാക്ഷാത് പരബ്രഹ്മ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 58 ॥
അജ്ഞാനതിമിരാന്ധസ്യ ജ്ഞാനാഞ്ജനശലാകയാ ।
ചക്ഷുരുന്മീലിതം യേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 59 ॥
അഖണ്ഡമണ്ഡലാകാരം വ്യാപ്തം യേന ചരാചരമ് ।
തത്പദം ദര്ശിതം യേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 60 ॥
സ്ഥാവരം ജങ്ഗമം വ്യാപ്തം യത്കിഞ്ചിത്സചരാചരമ് ।
ത്വം പദം ദര്ശിതം യേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 61 ॥
ചിന്മയവ്യാപിതം സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് ।
അസിത്വം ദര്ശിതം യേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 62 ॥
നിമിഷാന്നിമിഷാര്ധാദ്വാ യദ്വാക്യാദ്വൈ വിമുച്യതേ ।
സ്വാത്മാനം ശിവമാലോക്യ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 63 ॥
ചൈതന്യം ശാശ്വതം ശാന്തം വ്യോമാതീതം നിരഞ്ജനമ് ।
നാദബിന്ദുകലാതീതം തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 64 ॥
നിര്ഗുണം നിര്മലം ശാന്തം ജങ്ഗമം സ്ഥിരമേവ ച ।
വ്യാപ്തം യേന ജഗത്സര്വം തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 65 ॥
സ പിതാ സ ച മേ മാതാ സ ബന്ധുഃ സ ച ദേവതാ ।
സംസാരമോഹനാശായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 66 ॥
യത്സത്ത്വേന ജഗത്സത്ത്വം യത്പ്രകാശേന ഭാതി തത് ।
യദാനന്ദേന നന്ദന്തി തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 67 ॥
യസ്മിന് സ്ഥിതമിദം സര്വം ഭാതി യദ്ഭാനരൂപതഃ ।
പ്രിയം പുത്രാദി യത്പ്രീത്യാ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 68 ॥
യേനേദം ദര്ശിതം തത്ത്വം ചിത്തചൈത്യാദികം തഥാ ।
ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്ത്യാദി തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 69 ॥
യസ്യ ജ്ഞാനമിദം വിശ്വം ന ദൃശ്യം ഭിന്നഭേദതഃ ।
സദൈകരൂപരൂപായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 70 ॥
യസ്യ ജ്ഞാതം മതം തസ്യ മതം യസ്യ ന വേദ സഃ ।
അനന്യഭാവഭാവായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 71 ॥
യസ്മൈ കാരണരൂപായ കാര്യരൂപേണ ഭാതി യത് ।
കാര്യകാരണരൂപായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 72 ॥
നാനാരൂപമിദം വിശ്വം ന കേനാപ്യസ്തി ഭിന്നതാ ।
കാര്യകാരണരൂപായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 73 ॥
ജ്ഞാനശക്തിസമാരൂഢതത്ത്വമാലാവിഭൂഷിണേ ।
ഭുക്തിമുക്തിപ്രദാത്രേ ച തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 74 ॥
അനേകജന്മസമ്പ്രാപ്തകര്മബന്ധവിദാഹിനേ ।
ജ്ഞാനാനലപ്രഭാവേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 75 ॥
ശോഷണം ഭവസിന്ധോശ്ച ദീപനം ക്ഷരസമ്പദാമ് ।
ഗുരോഃ പാദോദകം യസ്യ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 76 ॥
ന ഗുരോരധികം തത്ത്വം ന ഗുരോരധികം തപഃ ।
ന ഗുരോരധികം ജ്ഞാനം തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 77 ॥
മന്നാഥഃ ശ്രീജഗന്നാഥോ മദ്ഗുരുഃ ശ്രീജഗദ്ഗുരുഃ ।
മമാഽഽത്മാ സര്വഭൂതാത്മാ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 78 ॥
ഗുരുരാദിരനാദിശ്ച ഗുരുഃ പരമദൈവതമ് ।
ഗുരുമന്ത്രസമോ നാസ്തി തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 79 ॥
ഏക ഏവ പരോ ബന്ധുര്വിഷമേ സമുപസ്ഥിതേ ।
ഗുരുഃ സകലധര്മാത്മാ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 80 ॥
ഗുരുമധ്യേ സ്ഥിതം വിശ്വം വിശ്വമധ്യേ സ്ഥിതോ ഗുരുഃ ।
ഗുരുര്വിശ്വം ന ചാന്യോഽസ്തി തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 81 ॥
ഭവാരണ്യപ്രവിഷ്ടസ്യ ദിങ്മോഹഭ്രാന്തചേതസഃ ।
യേന സന്ദര്ശിതഃ പന്ഥാഃ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 82 ॥
താപത്രയാഗ്നിതപ്താനാമശാന്തപ്രാണിനാം മുദേ ।
ഗുരുരേവ പരാ ഗങ്ഗാ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ 83 ॥
[പാഠഭേദഃ -
അജ്ഞാനേനാഹിനാ ഗ്രസ്താഃ പ്രാണിനസ്താന് ചികിത്സകഃ ।
വിദ്യാസ്വരൂപോ ഭഗവാംസ്തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥
]
അജ്ഞാനസര്പദഷ്ടാനാം പ്രാണിനാം കശ്ചികിത്സകഃ ।
സമ്യഗ്ജ്ഞാനമഹാമന്ത്രവേദിനം സദ്ഗുരു വിനാ ॥ 84 ॥
ഹേതവേ ജഗതാമേവ സംസാരാര്ണവസേതവേ ।
പ്രഭവേ സര്വവിദ്യാനാം ശമ്ഭവേ ഗുരവേ നമഃ ॥ 85 ॥
ധ്യാനമൂലം ഗുരോര്മൂര്തിഃ പൂജാമൂലം ഗുരോഃ പദമ് ।
മന്ത്രമൂലം ഗുരോര്വാക്യം മുക്തിമൂലം ഗുരോഃ കൃപാ ॥ 86 ॥
സപ്തസാഗരപര്യന്തതീര്ഥസ്നാനഫലം തു യത് ।
ഗുരോഃ പാദോദബിന്ദോശ്ച സഹസ്രാംശേ ന തത്ഫലമ് ॥ 87 ॥
ശിവേ രുഷ്ടേ ഗുരുസ്ത്രാതാ ഗുരൌ രുഷ്ടേ ന കശ്ചന ।
ലബ്ധ്വാ കുലഗുരും സമ്യഗ്ഗുരുമേവ സമാശ്രയേത് ॥ 88 ॥
മധുലുബ്ധോ യഥാ ഭൃങ്ഗഃ പുഷ്പാത്പുഷ്പാന്തരം വ്രജേത് ।
ജ്ഞാനലുബ്ധസ്തഥാ ശിഷ്യോ ഗുരോര്ഗുര്വന്തരം വ്രജേത് ॥ 89 ॥
വന്ദേ ഗുരുപദദ്വന്ദ്വം വാങ്മനാതീതഗോചരമ് ।
ശ്വേതരക്തപ്രഭാഭിന്നം ശിവശക്ത്യാത്മകം പരമ് ॥ 90 ॥
ഗുകാരം ച ഗുണാതീതം രൂകാരം രൂപവര്ജിതമ് ।
ഗുണാതീതമരൂപം ച യോ ദദ്യാത്സ ഗുരുഃ സ്മൃതഃ ॥ 91 ॥
അത്രിനേത്രഃ ശിവഃ സാക്ഷാത് ദ്വിബാഹുശ്ച ഹരിഃ സ്മൃതഃ ।
യോഽചതുര്വദനോ ബ്രഹ്മാ ശ്രീഗുരുഃ കഥിതഃ പ്രിയേ ॥ 92 ॥
അയം മയാഞ്ജലിര്ബദ്ധോ ദയാസാഗരസിദ്ധയേ ।
യദനുഗ്രഹതോ ജന്തുശ്ചിത്രസംസാരമുക്തിഭാക് ॥ 93 ॥
ശ്രീഗുരോഃ പരമം രൂപം വിവേകചക്ഷുരഗ്രതഃ ।
മന്ദഭാഗ്യാ ന പശ്യന്തി അന്ധാഃ സൂര്യോദയം യഥാ ॥ 94 ॥
കുലാനാം കുലകോടീനാം താരകസ്തത്ര തത്ക്ഷണാത് ।
അതസ്തം സദ്ഗുരും ജ്ഞാത്വാ ത്രികാലമഭിവാദയേത് ॥ 95 ॥
ശ്രീനാഥചരണദ്വന്ദ്വം യസ്യാം ദിശി വിരാജതേ ।
തസ്യാം ദിശി നമസ്കുര്യാത് ഭക്ത്യാ പ്രതിദിനം പ്രിയേ ॥ 96 ॥
സാഷ്ടാങ്ഗപ്രണിപാതേന സ്തുവന്നിത്യം ഗുരും ഭജേത് ।
ഭജനാത് സ്ഥൈര്യമാപ്നോതി സ്വസ്വരൂപമയോ ഭവേത് ॥ 97 ॥
ദോര്ഭ്യാം പദ്ഭ്യാം ച ജാനുഭ്യാമുരസാ ശിരസാ ദൃശാ ।
മനസാ വചസാ ചേതി പ്രണാമോഽഷ്ടാങ്ഗ ഉച്യതേ ॥ 98 ॥
തസ്യൈ ദിശേ സതതമഞ്ജലിരേഷ നിത്യം
പ്രക്ഷിപ്യതാം മുഖരിതൈര്മധുരൈഃ പ്രസൂനൈഃ ।
ജാഗര്തി യത്ര ഭഗവാന് ഗുരുചക്രവര്തീ
വിശ്വസ്ഥിതിപ്രലയനാടകനിത്യസാക്ഷീ ॥ 99 ॥
അഭ്യസ്തൈഃ കിമു ദീര്ഘകാലവിമലൈര്വ്യാധിപ്രദൈര്ദുഷ്കരൈഃ
പ്രാണായാമശതൈരനേകകരണൈര്ദുഃഖാത്മകൈര്ദുര്ജയൈഃ ।
യസ്മിന്നഭ്യുദിതേ വിനശ്യതി ബലീ വായുഃ സ്വയം തത്ക്ഷണാത്
പ്രാപ്തും തത്സഹജസ്വഭാവമനിശം സേവേത ചൈകം ഗുരുമ് ॥ 100 ॥
ജ്ഞാനം വിനാ മുക്തിപദം ലഭ്യതേ ഗുരുഭക്തിതഃ ।
ഗുരോസ്സമാനതോ നാന്യത് സാധനം ഗുരുമാര്ഗിണാമ് ॥ 101 ॥
യസ്മാത്പരതരം നാസ്തി നേതി നേതീതി വൈ ശ്രുതിഃ ।
മനസാ വചസാ ചൈവ സത്യമാരാധയേദ്ഗുരുമ് ॥ 102 ॥
ഗുരോഃ കൃപാപ്രസാദേന ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാഃ ।
സാമര്ഥ്യമഭജന് സര്വേ സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തകര്മണി ॥ 103 ॥
ദേവകിന്നരഗന്ധര്വാഃ പിതൃയക്ഷാസ്തു തുമ്ബുരഃ ।
മുനയോഽപി ന ജാനന്തി ഗുരുശുശ്രൂഷണേ വിധിമ് ॥ 104 ॥
താര്കികാശ്ഛാന്ദസാശ്ചൈവ ദൈവജ്ഞാഃ കര്മഠാഃ പ്രിയേ ।
ലൌകികാസ്തേ ന ജാനന്തി ഗുരുതത്ത്വം നിരാകുലമ് ॥ 105 ॥
മഹാഹങ്കാരഗര്വേണ തതോവിദ്യാബലേന ച ।
ഭ്രമന്തി ചാസ്മിന് സംസാരേ ഘടീയന്ത്രം യഥാ പുനഃ ॥ 106 ॥
യജ്ഞിനോഽപി ന മുക്താഃ സ്യുഃ ന മുക്താ യോഗിനസ്തഥാ ।
താപസാ അപി നോ മുക്താ ഗുരുതത്ത്വാത്പരാങ്മുഖാഃ ॥ 107 ॥
ന മുക്താസ്തു ച ഗന്ധര്വാഃ പിതൃയക്ഷാസ്തു ചാരണാഃ ।
ഋഷയഃ സിദ്ധദേവാദ്യാ ഗുരുസേവാപരാങ്മുഖാഃ ॥ 108 ॥
ഇതി ശ്രീസ്കന്ദപുരാണേ ഉത്തരഖണ്ഡേ ഉമാമഹേശ്വര സംവാദേ ശ്രീ ഗുരുഗീതായാം പ്രഥമോഽധ്യായഃ ॥

More Shiva Stotras

श्री गुरुगीता द्वितीयोध्यायः
Sri Gurugita chapter 2
श्री गुरुगीता तृतीयोध्यायः
Sri Gurugita chapter 3
श्री गुरुगीता
Guru Gita
View All Guru Gita Collection →

Explore More

Guru Gita CollectionWealthObstaclesHealthProtectionWisdomHome