Lord Vishnu

ശ്രീ ഹരി വായു സ്തുതി

(Sri Hari Vayu Stuti in Malayalam)

Sri Trivikrama Panditacharya

Sri Hari Vayu Stuti is a celebrated devotional poem composed by Sri Trivikrama Panditacharya, a direct disciple of Sri Madhvacharya. It serves as a profound eulogy to Lord Vishnu and His primary emissary, Vayu Deva, who is revered in Madhva philosophy as the embodiment of knowledge and the carrier of divine grace. The stotra is considered the crown jewel of Madhva literature. Devotees believe that chanting this sacred composition with devotion grants spiritual wisdom, protection from obstacles, and the attainment of liberation, ultimately fostering an eternal connection between the soul and the supreme Lord.

അഥ നഖസ്തുതിഃ

പാന്ത്വസ്മാന് പുരുഹൂതവൈരിബലവന്മാതങ്ഗമാദ്യദ്ഘടാ-
-കുമ്ഭോച്ചാദ്രിവിപാടനാധികപടു പ്രത്യേക വജ്രായിതാഃ ।
ശ്രീമത്കണ്ഠീരവാസ്യപ്രതതസുനഖരാ ദാരിതാരാതിദൂര-
-പ്രധ്വസ്തധ്വാന്തശാന്തപ്രവിതതമനസാ ഭാവിതാ ഭൂരിഭാഗൈഃ ॥ 1 ॥
ലക്ഷ്മീകാന്ത സമന്തതോഽപി കലയന് നൈവേശിതുസ്തേ സമം
പശ്യാമ്യുത്തമവസ്തു ദൂരതരതോപാസ്തം രസോ യോഽഷ്ടമഃ ।
യദ്രോഷോത്കര ദക്ഷ നേത്ര കുടില പ്രാന്തോത്ഥിതാഗ്നി സ്ഫുരത്
ഖദ്യോതോപമ വിസ്ഫുലിങ്ഗഭസിതാ ബ്രഹ്മേശശക്രോത്കരാഃ ॥ 2 ॥
അഥ വായുസ്തുതിഃ
ശ്രീമദ്വിഷ്ണ്വങ്ഘ്രിനിഷ്ഠാതിഗുണഗുരുതമശ്രീമദാനന്ദതീര്ഥ-
-ത്രൈലോക്യാചാര്യപാദോജ്ജ്വലജലജലസത്പാംസവോഽസ്മാന് പുനന്തു ।
വാചാം യത്ര പ്രണേത്രീ ത്രിഭുവനമഹിതാ ശാരദാ ശാരദേന്ദു-
-ജ്യോത്സ്നാഭദ്രസ്മിതശ്രീധവലിതകകുഭാ പ്രേമഭാരം ബഭാര ॥ 1 ॥
ഉത്കണ്ഠാകുണ്ഠകോലാഹലജവവിജിതാജസ്രസേവാനുവൃദ്ധ-
-പ്രാജ്ഞാത്മജ്ഞാനധൂതാന്ധതമസസുമനോമൌലിരത്നാവലീനാമ് ।
ഭക്ത്യുദ്രേകാവഗാഢപ്രഘടനസധടാത്കാരസങ്ഘൃഷ്യമാണ-
പ്രാന്തപ്രാഗ്ര്യാങ്ഘ്രിപീഠോത്ഥിതകനകരജഃപിഞ്ജരാരഞ്ജിതാശാഃ ॥ 2 ॥
ജന്മാധിവ്യാധ്യുപാധിപ്രതിഹതിവിരഹപ്രാപകാണാം ഗുണാനാം
അഗ്ര്യാണാമര്പകാണാം ചിരമുദിതചിദാനന്ദസന്ദോഹദാനാമ് ।
ഏതേഷാമേഷ ദോഷപ്രമുഷിതമനസാം ദ്വേഷിണാം ദൂഷകാണാം
ദൈത്യാനാമാര്തിമന്ധേ തമസി വിദധതാം സംസ്തവേ നാസ്മി ശക്തഃ ॥ 3 ॥
അസ്യാവിഷ്കര്തുകാമം കലിമലകലുഷേഽസ്മിന് ജനേ ജ്ഞാനമാര്ഗം
വന്ദ്യം ചന്ദ്രേന്ദ്രരുദ്രദ്യുമണിഫണിവയോനായകാദ്യൈരിഹാദ്യ ।
മധ്വാഖ്യം മന്ത്രസിദ്ധം കിമുത കൃതവതോ മാരുതസ്യാവതാരം
പാതാരം പാരമേഷ്ട്യം പദമപവിപദഃ പ്രാപ്തുരാപന്നപുംസാമ് ॥ 4 ॥
ഉദ്യദ്വിദ്യുത്പ്രചണ്ഡാം നിജരുചിനികരവ്യാപ്തലോകാവകാശോ
ബിഭ്രദ്ഭീമോ ഭുജേ യോഽഭ്യുദിതദിനകരാഭാങ്ഗദാഢ്യ പ്രകാണ്ഡേ ।
വീര്യോദ്ധാര്യാം ഗദാഗ്ര്യാമയമിഹ സുമതിം വായുദേവോ വിദധ്യാത്
അധ്യാത്മജ്ഞാനനേതാ യതിവരമഹിതോ ഭൂമിഭൂഷാമണിര്മേ ॥ 5 ॥
സംസാരോത്താപനിത്യോപശമദസദയസ്നേഹഹാസാമ്ബുപൂര-
-പ്രോദ്യദ്വിദ്യാനവദ്യദ്യുതിമണികിരണശ്രേണിസമ്പൂരിതാശഃ ।
ശ്രീവത്സാങ്കാധിവാസോചിതതരസരലശ്രീമദാനന്ദതീര്ഥ-
-ക്ഷീരാമ്ഭോധിര്വിഭിന്ദ്യാദ്ഭവദനഭിമതം ഭൂരി മേ ഭൂതിഹേതുഃ ॥ 6 ॥
മൂര്ധന്യേഷോഽഞ്ജലിര്മേ ദൃഢതരമിഹ തേ ബധ്യതേ ബന്ധപാശ-
-ച്ഛേത്രേ ദാത്രേ സുഖാനാം ഭജതി ഭുവി ഭവിഷ്യദ്വിധാത്രേ ദ്യുഭര്ത്രേ ।
അത്യന്തം സന്തതം ത്വം പ്രദിശ പദയുഗേ ഹന്ത സന്താപഭാജാ-
-മസ്മാകം ഭക്തിമേകാം ഭഗവത ഉത തേ മാധവസ്യാഥ വായോഃ ॥ 7 ॥
സാഭ്രോഷ്ണാഭീശുശുഭ്രപ്രഭമഭയ നഭോ ഭൂരിഭൂഭൃദ്വിഭൂതി-
-ഭ്രാജിഷ്ണുര്ഭൂരൃഭൂണാം ഭവനമപി വിഭോഽഭേദി ബഭ്രേ ബഭൂവേ ।
യേന ഭ്രൂവിഭ്രമസ്തേ ഭ്രമയതു സുഭൃശം ബഭ്രുവദ്ദുര്ഭൃതാശാന്
ഭ്രാന്തിര്ഭേദാവഭാസസ്ത്വിതി ഭയമഭിഭൂര്ഭോക്ഷ്യതോ മായിഭിക്ഷൂന് ॥ 8 ॥
യേഽമും ഭാവം ഭജന്തേ സുരമുഖസുജനാരാധിതം തേ തൃതീയം
ഭാസന്തേ ഭാസുരൈസ്തേ സഹചരചലിതൈശ്ചാമരൈശ്ചാരുവേഷാഃ ।
വൈകുണ്ഠേ കണ്ഠലഗ്നസ്ഥിരശുചിവിലസത്കാന്തിതാരുണ്യലീലാ-
ലാവണ്യാപൂര്ണകാന്താകുചഭരസുലഭാശ്ലേഷസമ്മോദസാന്ദ്രാഃ ॥ 9 ॥
ആനന്ദാന്മന്ദമന്ദാ ദദതി ഹി മരുതഃ കുന്ദമന്ദാരനന്ദ്യാ-
-വര്താമോദാന് ദധാനാ മൃദുപദമുദിതോദ്ഗീതകൈഃ സുന്ദരീണാമ് ।
വൃന്ദൈരാവന്ദ്യമുക്തേന്ദ്വഹിമഗുമദനാഹീന്ദ്രദേവേന്ദ്രസേവ്യേ
മൌകുന്ദേ മന്ദിരേഽസ്മിന്നവിരതമുദയന്മോദിനാം ദേവദേവ ॥ 10 ॥
ഉത്തപ്താഽത്യുത്കടത്വിട് പ്രകടകടകടധ്വാനസങ്ഘട്ടനോദ്യ-
-ദ്വിദ്യുദ്വ്യൂഢസ്ഫുലിങ്ഗപ്രകരവികിരണോത്ക്വാഥിതേ ബാധിതാങ്ഗാന് ।
ഉദ്ഗാഢം പാത്യമാനാ തമസി തത ഇതഃ കിങ്കരൈഃ പങ്കിലേ തേ
പങ്ക്തിര്ഗ്രാവ്ണാം ഗരിമ്ണാ ഗ്ലപയതി ഹി ഭവദ്വേഷിണോ വിദ്വദാദ്യ ॥ 11 ॥
അസ്മിന്നസ്മദ്ഗുരൂണാം ഹരിചരണചിരധ്യാനസന്മങ്ഗലാനാം
യുഷ്മാകം പാര്ശ്വഭൂമിം ധൃതരണരണികസ്വര്ഗിസേവ്യാം പ്രപന്നഃ ।
യസ്തൂദാസ്തേ സ ആസ്തേഽധിഭവമസുലഭക്ലേശനിര്മൂകമസ്ത-
-പ്രായാനന്ദം കഥഞ്ചിന്ന വസതി സതതം പഞ്ചകഷ്ടേഽതികഷ്ടേ ॥ 12 ॥
ക്ഷുത് ക്ഷാമാന് രൂക്ഷരക്ഷോരദഖരനഖരക്ഷുണ്ണവിക്ഷോഭിതാക്ഷാ-
-നാമഗ്നാനാന്ധകൂപേ ക്ഷുരമുഖമുഖരൈഃ പക്ഷിഭിര്വിക്ഷതാങ്ഗാന് ।
പൂയാസൃങ്മൂത്രവിഷ്ഠാകൃമികുലകലിലേ തത്ക്ഷണക്ഷിപ്തശക്ത്യാ-
-ദ്യസ്ത്രവ്രാതാര്ദിതാംസ്ത്വദ്ദ്വിഷ ഉപജിഹതേ വജ്രകല്പാ ജലൂകാഃ ॥ 13 ॥
മാതര്മേ മാതരിശ്വന് പിതരതുലഗുരോ ഭ്രാതരിഷ്ടാപ്തബന്ധോ
സ്വാമിന് സര്വാന്തരാത്മന്നജര ജരയിതര്ജന്മമൃത്യാമയാനാമ് ।
ഗോവിന്ദേ ദേഹി ഭക്തിം ഭവതി ച ഭഗവന്നൂര്ജിതാം നിര്നിമിത്താം
നിര്വ്യാജാം നിശ്ചലാം സദ്ഗുണഗണബൃഹതീം ശാശ്വതീമാശു ദേവ ॥ 14 ॥
വിഷ്ണോരത്ത്യുത്തമത്വാദഖിലഗുണഗണൈസ്തത്ര ഭക്തിം ഗരിഷ്ഠാം
ആശ്ലിഷ്ടേ ശ്രീധരാഭ്യാമമുമഥ പരിവാരാത്മനാ സേവകേഷു ।
യഃ സന്ധത്തേ വിരിഞ്ചശ്വസനവിഹഗപാനന്തരുദ്രേന്ദ്രപൂര്വേ-
-ഷ്വാധ്യായംസ്താരതമ്യം സ്ഫുടമവതി സദാ വായുരസ്മദ്ഗുരുസ്തമ് ॥ 15 ॥
തത്ത്വജ്ഞാന് മുക്തിഭാജഃ സുഖയിസി ഹി ഗുരോ യോഗ്യതാതാരതമ്യാ-
-ദാധത്സേ മിശ്രബുദ്ധിംസ്ത്രിദിവനിരയഭൂഗോചരാന് നിത്യബദ്ധാന് ।
താമിസ്രാന്ധാദികാഖ്യേ തമസി സുബഹുലം ദുഃഖയസ്യന്യഥാജ്ഞാന്
വിഷ്ണോരാജ്ഞാഭിരിത്ഥം ശൃതിശതമിതിഹാസാദി ചാകര്ണയാമഃ ॥ 16 ॥
വന്ദേഽഹം തം ഹനൂമാനിതി മഹിതമഹാപൌരുഷോ ബാഹുശാലീ
ഖ്യാതസ്തേഽഗ്ര്യോഽവതാരഃ സഹിത ഇഹ ബഹുബ്രഹ്മചര്യാദിധര്മൈഃ ।
സസ്നേഹാനാം സഹസ്വാനഹരഹരഹിതം നിര്ദഹന് ദേഹഭാജാം
അംഹോമോഹാപഹോ യഃ സ്പൃഹയതി മഹതീം ഭക്തിമദ്യാപി രാമേ ॥ 17 ॥
പ്രാക്പഞ്ചാശത്സഹസ്രൈര്വ്യവഹിതമഹിതം യോജനൈഃ പര്വതം ത്വം
യാവത്സഞ്ജീവനാദ്യൌഷധനിധിമധികപ്രാണ ലങ്കാമനൈഷിഃ ।
അദ്രാക്ഷീദുത്പതന്തം തത ഉത ഗിരിമുത്പാടയന്തം ഗൃഹീത്വാ
യാന്തം ഖേ രാഘവാങ്ഘ്രൌ പ്രണതമപി തദൈകക്ഷണേ ത്വാം ഹി ലോകഃ ॥ 18 ॥
ക്ഷിപ്തഃ പശ്ചാത്സത്സലീലം ശതമതുലമതേ യോജനാനാം സ ഉച്ച-
-സ്താവദ്വിസ്താരവംശ്ചാപ്യുപലലവ ഇവ വ്യഗ്രബുദ്ധ്യാ ത്വയാഽതഃ ।
സ്വസ്വസ്ഥാനസ്ഥിതാതിസ്ഥിരശകലശിലാജാലസംശ്ലേഷനഷ്ട-
-ഛ്ഛേദാങ്കഃ പ്രാഗിവാഭൂത് കപിവരവപുഷസ്തേ നമഃ കൌശലായ ॥ 19 ॥
ദൃഷ്ട്വാ ദുഷ്ടാധിപോരഃ സ്ഫുടിതകനകസദ്വര്മ ഘൃഷ്ടാസ്ഥികൂടം
നിഷ്പിഷ്ടം ഹാടകാദ്രിപ്രകടതടതടാകാതിശങ്കോ ജനോഽഭൂത് ।
യേനാഽജൌ രാവണാരിപ്രിയനടനപടുര്മുഷ്ടിരിഷ്ടം പ്രദേഷ്ടും
കിം നേഷ്ടേ മേ സ തേഽഷ്ടാപദകടകതടിത്കോടിഭാമൃഷ്ടകാഷ്ഠഃ ॥ 20 ॥
ദേവ്യാദേശപ്രണീതിദൃഹിണഹരവരാവധ്യരക്ഷോവിഘാതാ-
-ദ്യാസേവോദ്യദ്ദയാര്ദ്രഃ സഹഭുജമകരോദ്രാമനാമാ മുകുന്ദഃ ।
ദുഷ്പ്രാപേ പാരമേഷ്ഠ്യേ കരതലമതുലം മൂര്ധിവിന്യസ്യ ധന്യം
തന്വന്ഭൂയഃ പ്രഭൂതപ്രണയവികസിതാബ്ജേക്ഷണസ്ത്വേക്ഷമാണഃ ॥ 21 ॥
ജഘ്നേ നിഘ്നേന വിഘ്നോ ബഹുലബലബകധ്വംസനാദ്യേന ശോച-
-ദ്വിപ്രാനുക്രോശപാശൈരസുവിധൃതിസുഖസ്യൈകചക്രാജനാനാമ് ।
തസ്മൈ തേ ദേവ കുര്മഃ കുരുകുലപതയേ കര്മണാ ച പ്രണാമാന്
കിര്മീരം ദുര്മതീനാം പ്രഥമമഥ ച യോ നര്മണാ നിര്മമാഥ ॥ 22 ॥
നിര്മൃദ്നന്നത്യയത്നം വിജരവര ജരാസന്ധകായാസ്ഥിസന്ധീന്
യുദ്ധേ ത്വം സ്വധ്വരേ വാ പശുമിവ ദമയന് വിഷ്ണുപക്ഷദ്വിഡീശമ് ।
യാവത്പ്രത്യക്ഷഭൂതം നിഖിലമഖഭുജം തര്പയാമാസിഥാസൌ
താവത്യാഽയോജി തൃപ്ത്യാ കിമു വദ ഭഗവന് രാജസൂയാശ്വമേധേ ॥ 23 ॥
ക്ഷ്വേലാക്ഷീണാട്ടഹാസം തവ രണമരിഹന്നുദ്ഗദോദ്ദാമബാഹോഃ
ബഹ്വക്ഷൌഹിണ്യനീകക്ഷപണസുനിപുണം യസ്യ സര്വോത്തമസ്യ ।
ശുശ്രൂഷാര്ഥം ചകര്ഥ സ്വയമയമഥ സംവക്തുമാനന്ദതീര്ഥ-
-ശ്രീമന്നാമന്സമര്ഥസ്ത്വമപി ഹി യുവയോഃ പാദപദ്മം പ്രപദ്യേ ॥ 24 ॥
ദൃഹ്യന്തീം ഹൃദൃഹം മാം ദൃതമനില ബലാദ്ദ്രാവയന്തീമവിദ്യാ-
-നിദ്രാം വിദ്രാവ്യ സദ്യോരചനപടുമഥാഽപാദ്യ വിദ്യാസമുദ്ര ।
വാഗ്ദേവീ സാ സുവിദ്യാദ്രവിണദ വിദിതാ ദ്രൌപദീ രുദ്രപത്ന്യാ-
-ദുദ്രിക്താ ദ്രാഗഭദ്രാദ്രഹയതു ദയിതാ പൂര്വഭീമാഽജ്ഞയാ തേ ॥ 25 ॥
യാഭ്യാം ശുശ്രൂഷുരാസീഃ കുരുകുലജനനേ ക്ഷത്രവിപ്രോദിതാഭ്യാം
ബ്രഹ്മഭ്യാം ബൃംഹിതാഭ്യാം ചിതസുഖവപുഷാ കൃഷ്ണനാമാസ്പദാഭ്യാമ് ।
നിര്ഭേദാഭ്യാം വിശേഷാദ്വിവചനവിഷയാഭ്യാമമൂഭ്യാമുഭാഭ്യാം
തുഭ്യം ച ക്ഷേമദേഭ്യഃ സരിസിജവിലസല്ലോചനേഭ്യോ നമോഽസ്തു ॥ 26 ॥
ഗച്ഛന് സൌഗന്ധികാര്ഥം പഥി സ ഹനുമതഃ പുച്ഛമച്ഛസ്യ ഭീമഃ
പ്രോദ്ധര്തും നാശകത്സ ത്വമുമുരുവപുഷാ ഭീഷയാമാസ ചേതി ।
പൂര്ണജ്ഞാനൌജസോസ്തേ ഗുരുതമ വപുഷോഃ ശ്രീമദാനന്ദതീര്ഥ
ക്രീഡാമാത്രം തദേതത് പ്രമദദ സുധിയാം മോഹക ദ്വേഷഭാജാമ് ॥ 27 ॥
ബഹ്വീഃ കോടീരടീകഃ കുടലകടുമതീനുത്കടാടോപകോപാന്
ദ്രാക്ച ത്വം സത്വരത്വാച്ചരണദ ഗദയാ പോഥയാമാസിഥാരീന് ।
ഉന്മഥ്യാതഥ്യമിഥ്യാത്വവചനവചനാനുത്പഥസ്ഥാംസ്തഥാഽന്യാന്
പ്രായച്ഛഃ സ്വപ്രിയായൈ പ്രിയതമകുസുമം പ്രാണ തസ്മൈ നമസ്തേ ॥ 28 ॥
ദേഹാദുത്ക്രാമിതാനാമധിപതിരസതാമക്രമാദ്വക്രബുദ്ധിഃ
ക്രുദ്ധഃ ക്രോധൈകവശ്യഃ ക്രിമിരിവ മണിമാന് ദുഷ്കൃതീ നിഷ്ക്രിയാര്ഥമ് ।
ചക്രേ ഭൂചക്രമേത്യ ക്രകചമിവ സതാം ചേതസഃ കഷ്ടശാസ്ത്രം
ദുസ്തര്കം ചക്രപാണേര്ഗുണഗണവിരഹം ജീവതാം ചാധികൃത്യ ॥ 29 ॥
തദ്ദുഷ്പ്രേക്ഷാനുസാരാത്കതിപയകുനരൈരാദൃതോഽന്യൈര്വിസൃഷ്ടോ
ബ്രഹ്മാഽഹം നിര്ഗുണോഽഹം വിതഥമിദമിതി ഹ്യേഷ പാഷണ്ഡവാദഃ ।
തദ്യുക്ത്യാഭാസജാലപ്രസരവിഷതരൂദ്ദാഹദക്ഷപ്രമാണ-
-ജ്വാലാമാലാധരാഗ്നിഃ പവന വിജയതേ തേഽവതാരസ്തൃതീയഃ ॥ 30 ॥
ആക്രോശന്തോ നിരാശാ ഭയഭരവിവശസ്വാശയാശ്ഛിന്നദര്പാ
വാശന്തോ ദേശനാശസ്വിതി ബത കുധിയാം നാശമാശാദശാഽശു ।
ധാവന്തോഽശ്ലീലശീലാ വിതഥശപഥശാപാശിവാഃ ശാന്തശൌര്യാ-
-സ്ത്വദ്വ്യാഖ്യാസിംഹനാദേ സപദി ദദൃശിരേ മായിഗോമായവസ്തേ ॥ 31 ॥
ത്രിഷ്വപ്യേവാവതാരേഷ്വരിഭിരപഘൃണം ഹിംസിതോ നിര്വികാരഃ
സര്വജ്ഞഃ സര്വശക്തിഃ സകലഗുണഗണാപൂര്ണരൂപപ്രഗല്ഭഃ ।
സ്വച്ഛഃ സ്വച്ഛന്ദമൃത്യുഃ സുഖയസി സുജനം ദേവ കിം ചിത്രമത്ര
ത്രാതാ യസ്യ ത്രിധാമാ ജഗദുത വശഗം കിങ്കരാഃ ശങ്കരാദ്യാഃ ॥ 32 ॥
ഉദ്യന്മന്ദസ്മിതശ്രീമൃദു മധുമധുരാലാപപീയൂഷധാരാ-
-പൂരാസേകോപശാന്താസുഖസുജനമനോലോചനാപീയമാനമ് ।
സന്ദ്രക്ഷ്യേ സുന്ദരം സന്ദുഹദിഹ മഹദാനന്ദമാനന്ദതീര്ഥ
ശ്രീമദ്വക്ത്രേന്ദുബിമ്ബം ദുരതനുദുദിതം നിത്യദാഽഹം കദാ നു ॥ 33 ॥
പ്രാചീനാചീര്ണപുണ്യോച്ചയചതുരതരാചാരതശ്ചാരുചിത്താ-
-നത്യുച്ചാം രോചയന്തീം ശ്രുതിചിതവചനാം ശ്രാവകാംശ്ചോദ്യചുഞ്ചൂന് ।
വ്യാഖ്യാമുത്ഖാതദുഃഖാം ചിരമുചിതമഹാചാര്യ ചിന്താരതാംസ്തേ
ചിത്രാം സച്ഛാസ്ത്രകര്താശ്ചരണപരിചരാഞ്ഛ്രാവയാസ്മാംശ്ച കിഞ്ചിത് ॥ 34 ॥
പീഠേ രത്നോകപക്ലൃപ്തേ രുചിരരുചിമണിജ്യോതിഷാ സന്നിഷണ്ണം
ബ്രഹ്മാണം ഭാവിനം ത്വാം ജ്വലതി നിജപദേ വൈദികാദ്യാ ഹി വിദ്യാഃ ।
സേവന്തേ മൂര്തിമത്യഃ സുചരിത ചരിതം ഭാതി ഗന്ധര്വ ഗീതം
പ്രത്യേകം ദേവസംസത്സ്വപി തവ ഭഗവന്നര്തിതദ്യോവധൂഷു ॥ 35 ॥
സാനുക്രോശൈരജസ്രം ജനിമൃതിനിരയാദ്യൂര്മിമാലാവിലേഽസ്മിന്
സംസാരാബ്ധൌ നിമഗ്നാന് ശരണമശരണാനിച്ഛതോ വീക്ഷ്യ ജന്തൂന് ।
യുഷ്മാഭിഃ പ്രാര്ഥിതഃ സന് ജലനിധിശയനഃ സത്യവത്യാം മഹര്ഷേ-
-ര്വ്യക്തശ്ചിന്മാത്രമൂര്തിര്ന ഖലു ഭഗവതഃ പ്രാകൃതോ ജാതു ദേഹഃ ॥ 36 ॥
അസ്തവ്യസ്തം സമസ്തശ്രുതിഗതമധമൈ രത്നപൂഗം യഥാഽന്ധൈ-
-രര്ഥം ലോകോപകൃത്യൈ ഗുണഗണനിലയഃ സൂത്രയാമാസ കൃത്സ്നമ് ।
യോഽസൌ വ്യാസാഭിധാനസ്തമഹമഹരഹര്ഭക്തിതസ്ത്വത്പ്രസാദാത്
സദ്യോ വിദ്യോപലബ്ധ്യൈ ഗുരുതമമഗുരും ദേവദേവം നമാമി ॥ 37 ॥
ആജ്ഞാമന്യൈരധാര്യാം ശിരസി പരിസരദ്രശ്മികോടീരകോടൌ
കൃഷ്ണസ്യാക്ലിഷ്ടകര്മാ ദധദനുസരാണാദര്ഥിതോ ദേവസങ്ഘൈഃ ।
ഭൂമാവാഗത്യ ഭൂമന്നസുകരമകരോര്ബ്രഹ്മസൂത്രസ്യ ഭാഷ്യം
ദുര്ഭാഷ്യം വ്യസ്യ ദസ്യോര്മണിമത ഉദിതം വേദസദ്യുക്തിഭിസ്ത്വമ് ॥ 38 ॥
ഭൂത്വാ ക്ഷേത്രേ വിശുദ്ധേ ദ്വിജഗണനിലയേ രൌപ്യപീഠാഭിധാനേ
തത്രാപി ബ്രഹ്മജാതിസ്ത്രിഭുവനവിശദേ മധ്യഗേഹാഖ്യഗേഹേ ।
പാരിവ്രാജ്യാധിരാജഃ പുനരപി ബദരീം പ്രാപ്യ കൃഷ്ണം ച നത്വാ
കൃത്വാ ഭാഷ്യാണി സമ്യഗ് വ്യതനുത ച ഭവാന് ഭാരതാര്ഥപ്രകാശമ് ॥ 39 ॥
വന്ദേ തം ത്വാം സുപൂര്ണപ്രമതിമനുദിനാസേവിതം ദേവവൃന്ദൈഃ
വന്ദേ വന്ദാരുമീശേ ശ്രിയ ഉത നിയതം ശ്രീമദാനന്ദതീര്ഥമ് ।
വന്ദേ മന്ദാകിനീസത്സരിദമലജലാസേകസാധിക്യസങ്ഗം
വന്ദേഽഹം ദേവ ഭക്ത്യാ ഭവഭയദഹനം സജ്ജനാന്മോദയന്തമ് ॥ 40 ॥
സുബ്രഹ്മണ്യാഖ്യസൂരേഃ സുത
ഇതി സുഭൃശം കേശവാനന്ദതീര്ഥ- ശ്രീമത്പാദാബ്ജഭക്തഃ സ്തുതിമകൃത ഹരേര്വായുദേവസ്യ ചാസ്യ । തത്പാദാര്ചാദരേണ ഗ്രഥിതപദലസന്മാലയാ ത്വേതയാ യേ സംരാധ്യാമൂ നമന്തി പ്രതതമതിഗുണാ മുക്തിമേതേ വ്രജന്തി ॥ 41 ॥ അഥ ശ്രീനഖസ്തുതിഃ പാന്ത്വസ്മാന് പുരുഹൂതവൈരിബലവന്മാതങ്ഗമാദ്യദ്ഘടാ കുമ്ഭോച്ചാദ്രിവിപാടനാധികപടുപ്രത്യേകവജ്രായിതാഃ । ശ്രീമത്കണ്ഠീരവാസ്യ പ്രതത സുനഖരാ ദാരിതാരാതിദൂര- പ്രധ്വസ്തധ്വാന്തശാന്തപ്രവിതതമനസാ ഭാവിതാ നാകിവൃന്ദൈഃ ॥ 1 ॥ ലക്ഷ്മീകാന്ത സമന്തതോഽവികലയന് നൈവേശിതുസ്തേ സമം പശ്യാമ്യുത്തമവസ്തു ദൂരതരതോഽപാസ്തം രസോ യോഽഷ്ടമഃ । യദ്രോഷോത്കരദക്ഷനേത്രകുടിലപ്രാന്തോത്ഥിതാഗ്നിസ്ഫുരത് ഖദ്യോതോപമവിസ്ഫുലിങ്ഗഭസിതാ ബ്രഹ്മേശശക്രോത്കരാഃ ॥ 2 ॥ ഇതി ശ്രീത്രിവിക്രമപണ്ഡിതാചാര്യ വിരചിതാ വായുസ്തുതിഃ സമാപ്താ ॥

Explore More