Goddess Varahi

শ্ৰী কিৰাতৱাৰাহী স্তোত্ৰম্

(Sri Kirata Varahi Stotram in Assamese)

Also known as shri kirata varahi stotram · shree kirata varahi stotram · kirata varahi stotram

Vārāhī in her hunter form, with Durvāsā named as the seer and huṁ as the seed. The opening verses are a sustained description of a deity in her fiercest aspect, and the hymn does not soften them: she is sleepless and never slack, her face terrible with tusks, her cry great; her hair stands upward and her three eyes are the moon, the sun and fire. One image gives the whole register at once — having burnt the three worlds to ash with the sparks from those eyes, she then gladdens the three worlds with peals of laughter, again and again. In her hands are the sword, the pestle, the noose and the vessel. The record's sanskrit_title had been replaced at some point by the source's Hindi shelf-label and is restored here to the name the text carries in its own colophon.

॥ ৱিনিযোগঃ ॥
অস্য শ্ৰীকিৰাতৱাৰাহীস্তোত্ৰমহামন্ত্ৰস্য
দূৰ্ৱাসো ভগৱান্ ঋষিঃ । অনুষ্টুপ্ ছন্দঃ ।
শ্ৰী কিৰাতৱাৰাহী মুদ্ৰাৰূপিণী দেৱতা ।
হুং বীজং ৰং শক্তিঃ ক্লীং কীলকং মম সৰ্ৱশত্ৰুক্ষযাৰ্থং
শ্ৰীকিৰাতৱাৰাহীস্তোত্ৰজপে ৱিনিযোগঃ ॥
॥ মূল স্তোত্ৰম্ ॥
উগ্ৰৰূপাং মহাদেৱীং শত্ৰুনাশনতত্পৰাম্ ।
ক্ৰূৰাং কিৰাতৱাৰাহীং ৱন্দেঽহং কাৰ্যসিদ্ধযে ॥ ১॥
স্ৱাপহীনাং মদালস্যামপ্ৰমত্তামতামসীম্ ।
দংষ্ট্ৰাকৰালৱদনাং ৱিকৃতাস্যাং মহাৰৱাম্ ॥ ২॥
ঊৰ্ধ্ৱকেশীমুগ্ৰধৰাং সোমসূৰ্যাগ্নিলোচনাম্ ।
লোচনাগ্নিস্ফুলিঙ্গাদ্যৈৰ্ভস্মীকৃত্ৱাজগত্ত্ৰযম্ ॥ ৩॥
জগত্ত্ৰযং মোদযন্তীমট্টহাসৈৰ্মুহুৰ্মুহুঃ ।
খড্গং চ মুসলং চৈৱ পাশং শোণিতপাত্ৰকম্ ॥ ৪॥
দধতীং পঞ্চশাখৈঃ স্ৱৈঃ স্ৱৰ্ণাভৰণভূষিতাম্ ।
গুঞ্জামালাং শঙ্খমালাং নানাৰত্নৱিভূষিতাম্ ॥ ৫॥
ৱৈৰিপত্নীকণ্ঠসূত্ৰচ্ছেদনক্ষুৰৰূপিণীম্ ।
ক্ৰোধোদ্ধতাং প্ৰজাহন্তৃ ক্ষুৰিকে ৱস্থিতাং সদা ॥ ৬॥
জিতৰম্ভোৰুযুগলাং ৰিপুসংহাৰতাণ্ডৱীম্ ।
ৰুদ্ৰশক্তিং পৰাং ৱ্যক্তামীশ্ৱৰীং পৰদেৱতাম্ ॥ ৭॥
ৱিভজ্য কণ্ঠদংষ্ট্ৰাভ্যাং পিবন্তীমসৃজং ৰিপোঃ ।
গোকণ্ঠমিৱ শাৰ্দূলো গজকণ্ঠং যথা হৰিঃ ॥ ৮॥
কপোতাযাশ্চ ৱাৰাহী পতত্যশনযা ৰিপৌ ।
সৰ্ৱশত্ৰুং চ শুষ্যন্তী কম্পন্তী সৰ্ৱৱ্যাধযঃ ॥ ৯॥
ৱিধিৱিষ্ণুশিৱেন্দ্ৰাদ্যা মৃত্যুভীতিপৰাযণাঃ ।
এৱং জগত্ত্ৰযক্ষোভকাৰকক্ৰোধসংযুতাম্ ॥ ১০॥
সাধকানাং পুৰঃ স্থিত্ৱা প্ৰৱদন্তীং মুহুৰ্মুহুঃ ।
প্ৰচৰন্তীং ভক্ষযামি তপস্সাধকতে ৰিপূন্ ॥ ১১॥
তেপি যানো ব্ৰহ্মজিহ্ৱা শত্ৰুমাৰণতত্পৰাম্ ।
ত্ৱগসৃঙ্মাংসমেদোস্থিমজ্জাশুক্লানি সৰ্ৱদা ॥ ১২॥
ভক্ষযন্তীং ভক্তশত্ৰো ৰচিৰাত্প্ৰাণহাৰিণীম্ ।
এৱংৱিধাং মহাদেৱীং যাচেহং শত্ৰুপীডনম্ ॥ ১৩॥
শত্ৰুনাশনৰূপাণি কৰ্মাণি কুৰু পঞ্চমি ।
সৰ্ৱশত্ৰুৱিনাশাৰ্থং ত্ৱামহং শৰণং গতঃ ॥ ১৪॥
তস্মাদৱশ্যং শত্ৰূণাং ৱাৰাহি কুৰু নাশনম্ ।
পাতুমিচ্ছামি ৱাৰাহি দেৱি ত্ৱং ৰিপুকৰ্মতঃ ॥ ১৫॥
মাৰযাশু মহাদেৱী তত্কথাং তেন কৰ্মণা ।
আপদশত্ৰুভূতাযা গ্ৰহোত্থা ৰাজকাশ্চ যাঃ ॥ ১৬॥
নানাৱিধাশ্চ ৱাৰাহি স্তম্ভযাশু নিৰন্তৰম্ ।
শত্ৰুগ্ৰামগৃহান্দেশান্ৰাষ্ট্ৰান্যপি চ সৰ্ৱদা ॥ ১৭॥
উচ্চাটযাশু ৱাৰাহি ৱৃকৱত্প্ৰমথাশু তান্ ।
অমুকামুকসংজ্ঞাংশ্চ শত্ৰূণাং চ পৰস্পৰম্ ॥ ১৮॥
ৱিদ্ৱেষয মহাদেৱি কুৰ্ৱন্তং মে প্ৰযোজনম্ ।
যথা নশ্যন্তি ৰিপৱস্তথা ৱিদ্ৱেষণং কুৰু ॥ ১৯॥
যস্মিন্ কালে ৰিপুস্তম্ভং ভক্ষণায সমৰ্পিতম্ ।
ইদানীমেৱ ৱাৰাহি ভুঙ্ক্ষ্ৱেদং কালমৃত্যুৱত্ ॥ ২০॥
মাং দৃষ্ট্ৱা যে জনা নিত্যং ৱিদ্ৱেষন্তি হসন্তি চ ।
দূষযন্তি চ নিন্দন্তি ৱাৰাহ্যেতান্ প্ৰমাৰয ॥ ২১॥
হন্তু তে মুসলঃ শত্ৰূন্ অশনেঃ পতনাদিৱ ।
শত্ৰুদেহান্ হলং তীক্ষ্ণং কৰোতু শকলীকৃতান্ ॥ ২২॥
হন্তু গাত্ৰাণি শত্ৰূণাং দংষ্ট্ৰা ৱাৰাহি তে শুভে ।
সিংহদংষ্ট্ৰৈঃ পাদনখৈৰ্হত্ৱা শত্ৰূন্ সুদুস্সহান্ ॥ ২৩॥
পাদৈৰ্নিপীড্য শত্ৰূণাং গাত্ৰাণি মহিষো যথা ।
তাংস্তাডযন্তী শৃঙ্গাভ্যাং ৰিপুং নাশয মেধুনা ॥ ২৪॥
কিমুক্তৈৰ্বহুভিৰ্ৱাক্যৈৰচিৰাচ্ছত্ৰুনাশনম্ ।
কুৰু ৱশ্যং কুৰু কুৰু ৱাৰাহি ভক্তৱত্সলে ॥ ২৫॥
॥ ফলশ্ৰুতি ॥
এতত্কিৰাতৱাৰাহ্যং স্তোত্ৰমাপন্নিৱাৰণম্ ।
মাৰকং সৰ্ৱশত্ৰূণাং সৰ্ৱাভীষ্টফলপ্ৰদম্ ॥ ২৬॥
ত্ৰিসন্ধ্যং পঠতে যস্তু স্তোত্ৰোক্ত ফলমশ্নুতে ।
মুসলেনাথ শত্ৰূংশ্চ মাৰযন্তি স্মৰন্তি যে ॥ ২৭॥
তাৰ্ক্ষ্যাৰূঢাং সুৱৰ্ণাভাং জপেত্তেষাং ন সংশযঃ ।
অচিৰাদ্দুস্তৰং সাধ্যং হস্তেনাকৃষ্য দীযতে ॥ ২৮॥
এৱং ধ্যাযেজ্জপেদ্দেৱীমাকৰ্ষণফলং লভেত্ ।
অশ্ৱাৰূঢাং ৰক্তৱৰ্ণাং ৰক্তৱস্ত্ৰাদ্যলঙ্কৃতাম্ ॥ ২৯॥
এৱং ধ্যাযেজ্জপেদ্দেৱীং জনৱশ্যমাপ্নুযাত্ ।
দংষ্ট্ৰাধৃতভুজাং নিত্যং প্ৰাণৱাযুং প্ৰযচ্ছতি ॥ ৩০॥
দূৰ্ৱাস্যাং সংস্মৰেদ্দেৱীং ভূলাভং যাতি বুদ্ধিমান্ ।
সকলেষ্টাৰ্থদা দেৱী সাধকস্তত্ৰ দুৰ্লভঃ ॥ ৩১॥
॥ ইতি শ্ৰীকিৰাতৱাৰাহীস্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More