Goddess Varahi

ଶ୍ରୀ କିରାତଵାରାହୀ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Sri Kirata Varahi Stotram in Odia)

Also known as shri kirata varahi stotram · shree kirata varahi stotram · kirata varahi stotram

Vārāhī in her hunter form, with Durvāsā named as the seer and huṁ as the seed. The opening verses are a sustained description of a deity in her fiercest aspect, and the hymn does not soften them: she is sleepless and never slack, her face terrible with tusks, her cry great; her hair stands upward and her three eyes are the moon, the sun and fire. One image gives the whole register at once — having burnt the three worlds to ash with the sparks from those eyes, she then gladdens the three worlds with peals of laughter, again and again. In her hands are the sword, the pestle, the noose and the vessel. The record's sanskrit_title had been replaced at some point by the source's Hindi shelf-label and is restored here to the name the text carries in its own colophon.

॥ ଵିନିଯୋଗଃ ॥
ଅସ୍ଯ ଶ୍ରୀକିରାତଵାରାହୀସ୍ତୋତ୍ରମହାମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ
ଦୂର୍ଵାସୋ ଭଗଵାନ୍ ଋଷିଃ । ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦଃ ।
ଶ୍ରୀ କିରାତଵାରାହୀ ମୁଦ୍ରାରୂପିଣୀ ଦେଵତା ।
ହୁଂ ବୀଜଂ ରଂ ଶକ୍ତିଃ କ୍ଲୀଂ କୀଲକଂ ମମ ସର୍ଵଶତ୍ରୁକ୍ଷଯାର୍ଥଂ
ଶ୍ରୀକିରାତଵାରାହୀସ୍ତୋତ୍ରଜପେ ଵିନିଯୋଗଃ ॥
॥ ମୂଲ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
ଉଗ୍ରରୂପାଂ ମହାଦେଵୀଂ ଶତ୍ରୁନାଶନତତ୍ପରାମ୍ ।
କ୍ରୂରାଂ କିରାତଵାରାହୀଂ ଵନ୍ଦେଽହଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ॥ ୧॥
ସ୍ଵାପହୀନାଂ ମଦାଲସ୍ଯାମପ୍ରମତ୍ତାମତାମସୀମ୍ ।
ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଵଦନାଂ ଵିକୃତାସ୍ଯାଂ ମହାରଵାମ୍ ॥ ୨॥
ଊର୍ଧ୍ଵକେଶୀମୁଗ୍ରଧରାଂ ସୋମସୂର୍ଯାଗ୍ନିଲୋଚନାମ୍ ।
ଲୋଚନାଗ୍ନିସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗାଦ୍ଯୈର୍ଭସ୍ମୀକୃତ୍ଵାଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ॥ ୩॥
ଜଗତ୍ତ୍ରଯଂ ମୋଦଯନ୍ତୀମଟ୍ଟହାସୈର୍ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ।
ଖଡ୍ଗଂ ଚ ମୁସଲଂ ଚୈଵ ପାଶଂ ଶୋଣିତପାତ୍ରକମ୍ ॥ ୪॥
ଦଧତୀଂ ପଞ୍ଚଶାଖୈଃ ସ୍ଵୈଃ ସ୍ଵର୍ଣାଭରଣଭୂଷିତାମ୍ ।
ଗୁଞ୍ଜାମାଲାଂ ଶଙ୍ଖମାଲାଂ ନାନାରତ୍ନଵିଭୂଷିତାମ୍ ॥ ୫॥
ଵୈରିପତ୍ନୀକଣ୍ଠସୂତ୍ରଚ୍ଛେଦନକ୍ଷୁରରୂପିଣୀମ୍ ।
କ୍ରୋଧୋଦ୍ଧତାଂ ପ୍ରଜାହନ୍ତୃ କ୍ଷୁରିକେ ଵସ୍ଥିତାଂ ସଦା ॥ ୬॥
ଜିତରମ୍ଭୋରୁଯୁଗଲାଂ ରିପୁସଂହାରତାଣ୍ଡଵୀମ୍ ।
ରୁଦ୍ରଶକ୍ତିଂ ପରାଂ ଵ୍ଯକ୍ତାମୀଶ୍ଵରୀଂ ପରଦେଵତାମ୍ ॥ ୭॥
ଵିଭଜ୍ଯ କଣ୍ଠଦଂଷ୍ଟ୍ରାଭ୍ଯାଂ ପିବନ୍ତୀମସୃଜଂ ରିପୋଃ ।
ଗୋକଣ୍ଠମିଵ ଶାର୍ଦୂଲୋ ଗଜକଣ୍ଠଂ ଯଥା ହରିଃ ॥ ୮॥
କପୋତାଯାଶ୍ଚ ଵାରାହୀ ପତତ୍ଯଶନଯା ରିପୌ ।
ସର୍ଵଶତ୍ରୁଂ ଚ ଶୁଷ୍ଯନ୍ତୀ କମ୍ପନ୍ତୀ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧଯଃ ॥ ୯॥
ଵିଧିଵିଷ୍ଣୁଶିଵେନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯା ମୃତ୍ଯୁଭୀତିପରାଯଣାଃ ।
ଏଵଂ ଜଗତ୍ତ୍ରଯକ୍ଷୋଭକାରକକ୍ରୋଧସଂଯୁତାମ୍ ॥ ୧୦॥
ସାଧକାନାଂ ପୁରଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ପ୍ରଵଦନ୍ତୀଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ।
ପ୍ରଚରନ୍ତୀଂ ଭକ୍ଷଯାମି ତପସ୍ସାଧକତେ ରିପୂନ୍ ॥ ୧୧॥
ତେପି ଯାନୋ ବ୍ରହ୍ମଜିହ୍ଵା ଶତ୍ରୁମାରଣତତ୍ପରାମ୍ ।
ତ୍ଵଗସୃଙ୍ମାଂସମେଦୋସ୍ଥିମଜ୍ଜାଶୁକ୍ଲାନି ସର୍ଵଦା ॥ ୧୨॥
ଭକ୍ଷଯନ୍ତୀଂ ଭକ୍ତଶତ୍ରୋ ରଚିରାତ୍ପ୍ରାଣହାରିଣୀମ୍ ।
ଏଵଂଵିଧାଂ ମହାଦେଵୀଂ ଯାଚେହଂ ଶତ୍ରୁପୀଡନମ୍ ॥ ୧୩॥
ଶତ୍ରୁନାଶନରୂପାଣି କର୍ମାଣି କୁରୁ ପଞ୍ଚମି ।
ସର୍ଵଶତ୍ରୁଵିନାଶାର୍ଥଂ ତ୍ଵାମହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ ॥ ୧୪॥
ତସ୍ମାଦଵଶ୍ଯଂ ଶତ୍ରୂଣାଂ ଵାରାହି କୁରୁ ନାଶନମ୍ ।
ପାତୁମିଚ୍ଛାମି ଵାରାହି ଦେଵି ତ୍ଵଂ ରିପୁକର୍ମତଃ ॥ ୧୫॥
ମାରଯାଶୁ ମହାଦେଵୀ ତତ୍କଥାଂ ତେନ କର୍ମଣା ।
ଆପଦଶତ୍ରୁଭୂତାଯା ଗ୍ରହୋତ୍ଥା ରାଜକାଶ୍ଚ ଯାଃ ॥ ୧୬॥
ନାନାଵିଧାଶ୍ଚ ଵାରାହି ସ୍ତମ୍ଭଯାଶୁ ନିରନ୍ତରମ୍ ।
ଶତ୍ରୁଗ୍ରାମଗୃହାନ୍ଦେଶାନ୍ରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ଯପି ଚ ସର୍ଵଦା ॥ ୧୭॥
ଉଚ୍ଚାଟଯାଶୁ ଵାରାହି ଵୃକଵତ୍ପ୍ରମଥାଶୁ ତାନ୍ ।
ଅମୁକାମୁକସଂଜ୍ଞାଂଶ୍ଚ ଶତ୍ରୂଣାଂ ଚ ପରସ୍ପରମ୍ ॥ ୧୮॥
ଵିଦ୍ଵେଷଯ ମହାଦେଵି କୁର୍ଵନ୍ତଂ ମେ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ।
ଯଥା ନଶ୍ଯନ୍ତି ରିପଵସ୍ତଥା ଵିଦ୍ଵେଷଣଂ କୁରୁ ॥ ୧୯॥
ଯସ୍ମିନ୍ କାଲେ ରିପୁସ୍ତମ୍ଭଂ ଭକ୍ଷଣାଯ ସମର୍ପିତମ୍ ।
ଇଦାନୀମେଵ ଵାରାହି ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵେଦଂ କାଲମୃତ୍ଯୁଵତ୍ ॥ ୨୦॥
ମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯେ ଜନା ନିତ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଵେଷନ୍ତି ହସନ୍ତି ଚ ।
ଦୂଷଯନ୍ତି ଚ ନିନ୍ଦନ୍ତି ଵାରାହ୍ଯେତାନ୍ ପ୍ରମାରଯ ॥ ୨୧॥
ହନ୍ତୁ ତେ ମୁସଲଃ ଶତ୍ରୂନ୍ ଅଶନେଃ ପତନାଦିଵ ।
ଶତ୍ରୁଦେହାନ୍ ହଲଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣଂ କରୋତୁ ଶକଲୀକୃତାନ୍ ॥ ୨୨॥
ହନ୍ତୁ ଗାତ୍ରାଣି ଶତ୍ରୂଣାଂ ଦଂଷ୍ଟ୍ରା ଵାରାହି ତେ ଶୁଭେ ।
ସିଂହଦଂଷ୍ଟ୍ରୈଃ ପାଦନଖୈର୍ହତ୍ଵା ଶତ୍ରୂନ୍ ସୁଦୁସ୍ସହାନ୍ ॥ ୨୩॥
ପାଦୈର୍ନିପୀଡ୍ଯ ଶତ୍ରୂଣାଂ ଗାତ୍ରାଣି ମହିଷୋ ଯଥା ।
ତାଂସ୍ତାଡଯନ୍ତୀ ଶୃଙ୍ଗାଭ୍ଯାଂ ରିପୁଂ ନାଶଯ ମେଧୁନା ॥ ୨୪॥
କିମୁକ୍ତୈର୍ବହୁଭିର୍ଵାକ୍ଯୈରଚିରାଚ୍ଛତ୍ରୁନାଶନମ୍ ।
କୁରୁ ଵଶ୍ଯଂ କୁରୁ କୁରୁ ଵାରାହି ଭକ୍ତଵତ୍ସଲେ ॥ ୨୫॥
॥ ଫଲଶ୍ରୁତି ॥
ଏତତ୍କିରାତଵାରାହ୍ଯଂ ସ୍ତୋତ୍ରମାପନ୍ନିଵାରଣମ୍ ।
ମାରକଂ ସର୍ଵଶତ୍ରୂଣାଂ ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟଫଲପ୍ରଦମ୍ ॥ ୨୬॥
ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ପଠତେ ଯସ୍ତୁ ସ୍ତୋତ୍ରୋକ୍ତ ଫଲମଶ୍ନୁତେ ।
ମୁସଲେନାଥ ଶତ୍ରୂଂଶ୍ଚ ମାରଯନ୍ତି ସ୍ମରନ୍ତି ଯେ ॥ ୨୭॥
ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାରୂଢାଂ ସୁଵର୍ଣାଭାଂ ଜପେତ୍ତେଷାଂ ନ ସଂଶଯଃ ।
ଅଚିରାଦ୍ଦୁସ୍ତରଂ ସାଧ୍ଯଂ ହସ୍ତେନାକୃଷ୍ଯ ଦୀଯତେ ॥ ୨୮॥
ଏଵଂ ଧ୍ଯାଯେଜ୍ଜପେଦ୍ଦେଵୀମାକର୍ଷଣଫଲଂ ଲଭେତ୍ ।
ଅଶ୍ଵାରୂଢାଂ ରକ୍ତଵର୍ଣାଂ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରାଦ୍ଯଲଙ୍କୃତାମ୍ ॥ ୨୯॥
ଏଵଂ ଧ୍ଯାଯେଜ୍ଜପେଦ୍ଦେଵୀଂ ଜନଵଶ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍ ।
ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଧୃତଭୁଜାଂ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାଣଵାଯୁଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ॥ ୩୦॥
ଦୂର୍ଵାସ୍ଯାଂ ସଂସ୍ମରେଦ୍ଦେଵୀଂ ଭୂଲାଭଂ ଯାତି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ।
ସକଲେଷ୍ଟାର୍ଥଦା ଦେଵୀ ସାଧକସ୍ତତ୍ର ଦୁର୍ଲଭଃ ॥ ୩୧॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀକିରାତଵାରାହୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More