শ্ৰী লক্ষ্মী চালীসা
দোহা
মাতু লক্ষ্মী কৰি কৃপা কৰো হৃদয মেং ৱাস ।
মনো কামনা সিদ্ধ কৰ পুৰৱহু মেৰী আস ॥
দোহা
মাতু লক্ষ্মী কৰি কৃপা কৰো হৃদয মেং ৱাস ।
মনো কামনা সিদ্ধ কৰ পুৰৱহু মেৰী আস ॥
সিংধু সুতা ৱিষ্ণুপ্ৰিযে নত শিৰ বাৰংবাৰ ।
ঋদ্ধি সিদ্ধি মংগলপ্ৰদে নত শিৰ বাৰংবাৰ ॥ টেক ॥
ঋদ্ধি সিদ্ধি মংগলপ্ৰদে নত শিৰ বাৰংবাৰ ॥ টেক ॥
সিন্ধু সুতা মৈং সুমিৰৌং তোহী । জ্ঞান বুদ্ধি ৱিদ্যা দো মোহি ॥
তুম সমান নহিং কোঈ উপকাৰী । সব ৱিধি পুৰবহু আস হমাৰী ॥
জৈ জৈ জগত জননি জগদম্বা । সবকে তুমহী হো স্ৱলম্বা ॥
তুম হী হো ঘট ঘট কে ৱাসী । ৱিনতী যহী হমাৰী খাসী ॥
জগ জননী জয সিন্ধু কুমাৰী । দীনন কী তুম হো হিতকাৰী ॥
ৱিনৱৌং নিত্য তুমহিং মহাৰানী । কৃপা কৰৌ জগ জননি ভৱানী ॥
কেহি ৱিধি স্তুতি কৰৌং তিহাৰী । সুধি লীজৈ অপৰাধ বিসাৰী ॥
কৃপা দৃষ্টি চিতৱো মম ওৰী । জগত জননি ৱিনতী সুন মোৰী ॥
জ্ঞান বুদ্ধি জয সুখ কী দাতা । সংকট হৰো হমাৰী মাতা ॥
ক্ষীৰ সিংধু জব ৱিষ্ণু মথাযো । চৌদহ ৰত্ন সিংধু মেং পাযো ॥
চৌদহ ৰত্ন মেং তুম সুখৰাসী । সেৱা কিযো প্ৰভুহিং বনি দাসী ॥
জব জব জন্ম জহাং প্ৰভু লীন্হা । ৰূপ বদল তহং সেৱা কীন্হা ॥
স্ৱযং ৱিষ্ণু জব নৰ তনু ধাৰা । লীন্হেউ অৱধপুৰী অৱতাৰা ॥
তব তুম প্ৰকট জনকপুৰ মাহীং । সেৱা কিযো হৃদয পুলকাহীং ॥
অপনাযো তোহি অন্তৰ্যামী । ৱিশ্ৱ ৱিদিত ত্ৰিভুৱন কী স্ৱামী ॥
তুম সব প্ৰবল শক্তি নহিং আনী । কহঁ তক মহিমা কহৌং বখানী ॥
মন ক্ৰম ৱচন কৰৈ সেৱকাঈ । মন-ইচ্ছিত ৱাংছিত ফল পাঈ ॥
তজি ছল কপট ঔৰ চতুৰাঈ । পূজহিং ৱিৱিধ ভাঁতি মন লাঈ ॥
ঔৰ হাল মৈং কহৌং বুঝাঈ । জো যহ পাঠ কৰে মন লাঈ ॥
তাকো কোঈ কষ্ট ন হোঈ । মন ইচ্ছিত ফল পাৱৈ ফল সোঈ ॥
ত্ৰাহি-ত্ৰাহি জয দুঃখ নিৱাৰিণী । ত্ৰিৱিধ তাপ ভৱ বংধন হাৰিণি ॥
জো যহ চালীসা পঢে ঔৰ পঢাৱে । ইসে ধ্যান লগাকৰ সুনে সুনাৱৈ ॥
তাকো কোঈ ন ৰোগ সতাৱৈ । পুত্ৰ আদি ধন সম্পত্তি পাৱৈ ॥
পুত্ৰ হীন ঔৰ সম্পত্তি হীনা । অন্ধা বধিৰ কোঢী অতি দীনা ॥
ৱিপ্ৰ বোলায কৈ পাঠ কৰাৱৈ । শংকা দিল মেং কভী ন লাৱৈ ॥
পাঠ কৰাৱৈ দিন চালীসা । তা পৰ কৃপা কৰৈং গৌৰীসা ॥
সুখ সম্পত্তি বহুত সী পাৱৈ । কমী নহীং কাহূ কী আৱৈ ॥
বাৰহ মাস কৰৈ জো পূজা । তেহি সম ধন্য ঔৰ নহিং দূজা ॥
প্ৰতিদিন পাঠ কৰৈ মন মাহীং । উন সম কোঈ জগ মেং নাহিং ॥
বহু ৱিধি ক্যা মৈং কৰৌং বডাঈ । লেয পৰীক্ষা ধ্যান লগাঈ ॥
কৰি ৱিশ্ৱাস কৰৈং ৱ্ৰত নেমা । হোয সিদ্ধ উপজৈ উৰ প্ৰেমা ॥
জয জয জয লক্ষ্মী মহাৰানী । সব মেং ৱ্যাপিত জো গুণ খানী ॥
তুম্হৰো তেজ প্ৰবল জগ মাহীং । তুম সম কোউ দযাল কহূঁ নাহীং ॥
মোহি অনাথ কী সুধি অব লীজৈ । সংকট কাটি ভক্তি মোহি দীজে ॥
ভূল চূক কৰী ক্ষমা হমাৰী । দৰ্শন দীজৈ দশা নিহাৰী ॥
বিন দৰশন ৱ্যাকুল অধিকাৰী । তুমহিং অক্ষত দুঃখ সহতে ভাৰী ॥
নহিং মোহিং জ্ঞান বুদ্ধি হৈ তন মেং । সব জানত হো অপনে মন মেং ॥
ৰূপ চতুৰ্ভুজ কৰকে ধাৰণ । কষ্ট মোৰ অব কৰহু নিৱাৰণ ॥
কহি প্ৰকাৰ মৈং কৰৌং বডাঈ । জ্ঞান বুদ্ধি মোহিং নহিং অধিকাঈ ॥
ৰামদাস অব কহৈ পুকাৰী । কৰো দূৰ তুম ৱিপতি হমাৰী ॥
দোহা
ত্ৰাহি ত্ৰাহি দুঃখ হাৰিণী হৰো বেগি সব ত্ৰাস ।
জযতি জযতি জয লক্ষ্মী কৰো শত্ৰুন কা নাশ ॥
জযতি জযতি জয লক্ষ্মী কৰো শত্ৰুন কা নাশ ॥
ৰামদাস ধৰি ধ্যান নিত ৱিনয কৰত কৰ জোৰ ।
মাতু লক্ষ্মী দাস পৰ কৰহু দযা কী কোৰ ॥
মাতু লক্ষ্মী দাস পৰ কৰহু দযা কী কোৰ ॥