ശ്രീ മഹാ കാലഭൈരവ കവചം

ദേവദേവ മഹാബാഹോ ഭക്താനാം സുഖവര്ധന ।
കേന സിദ്ധിം ദദാത്യാശു കാലീ ത്രൈലോക്യമോഹന ॥ 1॥

തന്മേ വദ ദയാഽഽധാര സാധകാഭീഷ്ടസിദ്ധയേ ।
കൃപാം കുരു ജഗന്നാഥ വദ വേദവിദാം വര ॥ 2॥

ശ്രീഭൈരവ ഉവാച।
ഗോപനീയം പ്രയത്നേന തത്ത്വാത് തത്ത്വം പരാത്പരമ് ।
ഏഷ സിദ്ധികരഃ സമ്യക് കിമഥോ കഥയാമ്യഹമ് ॥ 3॥

മഹാകാലമഹം വന്ദേ സര്വസിദ്ധിപ്രദായകമ് ।
ദേവദാനവഗന്ധര്വകിന്നരപരിസേവിതമ് ॥ 4॥

കവചം തത്ത്വദേവസ്യ പഠനാദ് ഘോരദര്ശനേ ।
സത്യം ഭവതി സാന്നിധ്യം കവചസ്തവനാന്തരാത് ॥ 5॥

സിദ്ധിം ദദാതി സാ തുഷ്ടാ കൃത്വാ കവചമുത്തമമ് ।
സാമ്രാജ്യത്വം പ്രിയം ദത്വാ പുത്രവത് പരിപാലയേത് ॥ 6॥

കവചസ്യ ഋഷിര്ദേവീ കാലികാ ദക്ഷിണാ തഥാ
വിരാട്ഛന്ദഃ സുവിജ്ഞേയം മഹാകാലസ്തു ദേവതാ ।
കാലികാ സാധനേ ചൈവ വിനിയോഗഃ പ്രകീര്ത്തിതഃ ॥ 7॥

ഓം ശ്മശാനസ്ഥോ മഹാരുദ്രോ മഹാകാലോ ദിഗമ്ബരഃ ।
കപാലകര്തൃകാ വാമേ ശൂലം ഖട്വാങ്ഗം ദക്ഷിണേ ॥ 8॥

ഭുജങ്ഗഭൂഷിതേ ദേവി ഭസ്മാസ്ഥിമണിമണ്ഡിതഃ ।
ജ്വലത്പാവകമധ്യസ്ഥോ ഭസ്മശയ്യാവ്യവസ്ഥിതഃ ॥ 9॥

വിപരീതരതാം തത്ര കാലികാം ഹൃദയോപരി ।
പേയം ഖാദ്യം ച ചോഷ്യം ച തൌ കൃത്വാ തു പരസ്പരമ് ।
ഏവം ഭക്ത്യാ യജേദ് ദേവം സര്വസിദ്ധിഃ പ്രജായതേ ॥ 10॥

പ്രണവം പൂര്വമുച്ചാര്യ മഹാകാലായ തത്പദമ് ।
നമഃ പാതു മഹാമന്ത്രഃ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥപാരഗഃ ॥ 11॥

അഷ്ടക്ഷരോ മഹാ മന്ത്രഃ സര്വാശാപരിപൂരകഃ ।
സര്വപാപക്ഷയം യാതി ഗ്രഹണേ ഭക്തവത്സലേ ॥ 12॥

കൂര്ചദ്വന്ദ്വം മഹാകാല പ്രസീദേതി പദദ്വയമ് ।
ലജ്ജായുഗ്മം വഹ്നിജായാ സ തു രാജേശ്വരോ മഹാന് ॥ 13॥

മന്ത്രഗ്രഹണമാത്രേണ ഭവേത സത്യം മഹാകവിഃ ।
ഗദ്യപദ്യമയീ വാണീ ഗങ്ഗാനിര്ഝരിതാ തഥാ ॥ 14॥

തസ്യ നാമ തു ദേവേശി ദേവാ ഗായന്തി ഭാവുകാഃ ।
ശക്തിബീജദ്വയം ദത്വാ കൂര്ചം സ്യാത് തദനന്തരമ് ॥ 15॥

മഹാകാലപദം ദത്വാ മായാബീജയുഗം തഥാ ।
കൂര്ചമേകം സമുദ്ധൃത്യ മഹാമന്ത്രോ ദശാക്ഷരഃ ॥ 16॥

രാജസ്ഥാനേ ദുര്ഗമേ ച പാതു മാം സര്വതോ മുദാ ।
വേദാദിബീജമാദായ ഭഗമാന് തദനന്തരമ് ॥ 17॥

മഹാകാലായ സമ്പ്രോച്യ കൂര്ചം ദത്വാ ച ഠദ്വയമ് ।
ഹ്രീങ്കാരപൂര്വമുദ്ധൃത്യ വേദാദിസ്തദനന്തരമ് ॥ 18॥

മഹാകാലസ്യാന്തഭാഗേ സ്വാഹാന്തമനുമുത്തമമ് ।
ധനം പുത്രം സദാ പാതു ബന്ധുദാരാനികേതനമ് ॥ 19॥

പിങ്ഗലാക്ഷോ മഞ്ജുയുദ്ധേ യുദ്ധേ നിത്യം ജയപ്രദഃ ।
സമ്ഭാവ്യഃ സര്വദുഷ്ടഘ്നഃ പാതു സ്വസ്ഥാനവല്ലഭഃ ॥ 20॥

ഇതി തേ കഥിതം തുഭ്യം ദേവാനാമപി ദുര്ലഭമ് ।
അനേന പഠനാദ് ദേവി വിഘ്നനാശോ യഥാ ഭവേത് ॥ 21॥

സമ്പൂജകഃ ശുചിസ്നാതഃ ഭക്തിയുക്തഃ സമാഹിതഃ ।
സര്വവ്യാധിവിനിര്മുക്തഃ വൈരിമധ്യേ വിശേഷതഃ ॥ 22॥

മഹാഭീമഃ സദാ പാതു സര്വസ്ഥാന വല്ലഭമ് । ?
കാലീപാര്ശ്വസ്ഥിതോ ദേവഃ സര്വദാ പാതു മേ മുഖേ ॥ 23॥
॥ ഫല ശ്രുതി॥
പഠനാത് കാലികാദേവീ പഠേത് കവചമുത്തമമ് ।
ശ്രുണുയാദ് വാ പ്രയത്നേന സദാഽഽനന്ദമയോ ഭവേത് ॥ 1॥
ശ്രദ്ധയാഽശ്രദ്ധയാ വാപി പഠനാത് കവചസ്യ യത് ।
സര്വസിദ്ധിമവാപ്നോതി യദ്യന്മനസി വര്തതേ ॥ 2॥
ബില്വമൂലേ പഠേദ് യസ്തു പഠനാദ് കവചസ്യ യത് ।
ത്രിസന്ധ്യം പഠനാദ് ദേവി ഭവേന്നിത്യം മഹാകവിഃ ॥ 3॥
കുമാരീം പൂജയിത്വാ തു യഃ പഠേദ് ഭാവതത്പരഃ ।
ന കിഞ്ചിദ് ദുര്ലഭം തസ്യ ദിവി വാ ഭുവി മോദതേ ॥ 4॥
ദുര്ഭിക്ഷേ രാജപീഡായാം ഗ്രാമേ വാ വൈരിമധ്യകേ ।
യത്ര യത്ര ഭയം പ്രാപ്തഃ സര്വത്ര പ്രപഠേന്നരഃ ॥ 5॥
തത്ര തത്രാഭയം തസ്യ ഭവത്യേവ ന സംശയഃ ।
വാമപാര്ശ്വേ സമാനീയ ശോഭിതാം വരകാമിനീമ് ॥ 6॥
ശ്രദ്ധയാഽശ്രദ്ധയാ വാപി പഠനാത് കവചസ്യ തു ।
പ്രയത്നതഃ പഠേദ് യസ്തു തസ്യ സിദ്ധിഃ കരേ സ്ഥിതാ ॥ 7॥
ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ കാലം യോ ഭജതേ നരഃ ।
നൈവ സിദ്ധിര്ഭവേത് തസ്യ വിഘ്നസ്തസ്യ പദേ പദേ ।
ആദൌ വര്മ പഠിത്വാ തു തസ്യ സിദ്ധിര്ഭവിഷ്യതി ॥ 8॥