Goddess Radha

শ্ৰী ৰাধা কৃপা কটাক্ষ স্তোত্ৰম্

(Shri Radha Kripa Kataksha Stotram in Assamese)

From Urdhvamnaya Tantra

Also known as munindravrndavandite trilokasokaharini

This profound stotra originates from the Urdhvamnaya Tantra and serves as a powerful prayer for divine grace. Addressing Goddess Radha, the beloved of Lord Krishna, the verses vividly describe her transcendental beauty and her role as the source of all compassion. Chanting this hymn with deep devotion is believed to purify the heart, bestow spiritual awakening, and grant the devotee entry into the eternal pastimes of the divine couple. It is highly revered for its ability to dissolve worldly sorrows and awaken pure, selfless devotion for the supreme goddess within the soul of the seeker.

মুনীন্দ্ৰ–ৱৃন্দ–ৱন্দিতে ত্ৰিলোক–শোক–হাৰিণি
প্ৰসন্ন-ৱক্ত্ৰ-পণ্কজে নিকুঞ্জ-ভূ-ৱিলাসিনি
ৱ্ৰজেন্দ্ৰ–ভানু–নন্দিনি ৱ্ৰজেন্দ্ৰ–সূনু–সঙ্গতে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥1॥
অশোক–ৱৃক্ষ–ৱল্লৰী ৱিতান–মণ্ডপ–স্থিতে
প্ৰৱালবাল–পল্লৱ প্ৰভাৰুণাঙ্ঘ্ৰি–কোমলে ।
ৱৰাভযস্ফুৰত্কৰে প্ৰভূতসম্পদালযে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥2॥
অনঙ্গ-ৰণ্গ মঙ্গল-প্ৰসঙ্গ-ভঙ্গুৰ-ভ্ৰুৱাং
সৱিভ্ৰমং সসম্ভ্ৰমং দৃগন্ত–বাণপাতনৈঃ ।
নিৰন্তৰং ৱশীকৃতপ্ৰতীতনন্দনন্দনে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥3॥
তডিত্–সুৱৰ্ণ–চম্পক –প্ৰদীপ্ত–গৌৰ–ৱিগ্ৰহে
মুখ–প্ৰভা–পৰাস্ত–কোটি–শাৰদেন্দুমণ্ডলে ।
ৱিচিত্ৰ-চিত্ৰ সঞ্চৰচ্চকোৰ-শাৱ-লোচনে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥4॥
মদোন্মদাতি–যৌৱনে প্ৰমোদ–মান–মণ্ডিতে
প্ৰিযানুৰাগ–ৰঞ্জিতে কলা–ৱিলাস – পণ্ডিতে ।
অনন্যধন্য–কুঞ্জৰাজ্য–কামকেলি–কোৱিদে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥5॥
অশেষ–হাৱভাৱ–ধীৰহীৰহাৰ–ভূষিতে
প্ৰভূতশাতকুম্ভ–কুম্ভকুম্ভি–কুম্ভসুস্তনি ।
প্ৰশস্তমন্দ–হাস্যচূৰ্ণ পূৰ্ণসৌখ্য –সাগৰে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥6॥
মৃণাল-ৱাল-ৱল্লৰী তৰঙ্গ-ৰঙ্গ-দোৰ্লতে
লতাগ্ৰ–লাস্য–লোল–নীল–লোচনাৱলোকনে ।
ললল্লুলন্মিলন্মনোজ্ঞ–মুগ্ধ–মোহিনাশ্ৰিতে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥7॥
সুৱৰ্ণমলিকাঞ্চিত –ত্ৰিৰেখ–কম্বু–কণ্ঠগে
ত্ৰিসূত্ৰ–মঙ্গলী-গুণ–ত্ৰিৰত্ন-দীপ্তি–দীধিতে ।
সলোল–নীলকুন্তল–প্ৰসূন–গুচ্ছ–গুম্ফিতে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥8॥
নিতম্ব–বিম্ব–লম্বমান–পুষ্পমেখলাগুণে
প্ৰশস্তৰত্ন-কিঙ্কিণী-কলাপ-মধ্য মঞ্জুলে ।
কৰীন্দ্ৰ–শুণ্ডদণ্ডিকা–ৱৰোহসৌভগোৰুকে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥9॥
অনেক–মন্ত্ৰনাদ–মঞ্জু নূপুৰাৰৱ–স্খলত্
সমাজ–ৰাজহংস–ৱংশ–নিক্ৱণাতি–গৌৰৱে ।
ৱিলোলহেম–ৱল্লৰী–ৱিডম্বিচাৰু–চঙ্ক্ৰমে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥10॥
অনন্ত–কোটি–ৱিষ্ণুলোক–নম্ৰ–পদ্মজাৰ্চিতে
হিমাদ্ৰিজা–পুলোমজা–ৱিৰিঞ্চজা-ৱৰপ্ৰদে ।
অপাৰ–সিদ্ধি–ঋদ্ধি–দিগ্ধ–সত্পদাঙ্গুলী-নখে
কদা কৰিষ্যসীহ মাং কৃপাকটাক্ষ–ভাজনম্ ॥11॥
মখেশ্ৱৰি ক্ৰিযেশ্ৱৰি স্ৱধেশ্ৱৰি সুৰেশ্ৱৰি
ত্ৰিৱেদ–ভাৰতীশ্ৱৰি প্ৰমাণ–শাসনেশ্ৱৰি ।
ৰমেশ্ৱৰি ক্ষমেশ্ৱৰি প্ৰমোদ–কাননেশ্ৱৰি
ৱ্ৰজেশ্ৱৰি ৱ্ৰজাধিপে শ্ৰীৰাধিকে নমোস্তুতে ॥12॥
ইতী মমদ্ভুতং-স্তৱং নিশম্য ভানুনন্দিনী
কৰোতু সন্ততং জনং কৃপাকটাক্ষ-ভাজনম্ ।
ভৱেত্তদৈৱ সঞ্চিত ত্ৰিৰূপ–কৰ্ম নাশনং
লভেত্তদা ৱ্ৰজেন্দ্ৰ–সূনু–মণ্ডল–প্ৰৱেশনম্ ॥13॥
ৰাকাযাং চ সিতাষ্টম্যাং দশম্যাং চ ৱিশুদ্ধধীঃ ।
একাদশ্যাং ত্ৰযোদশ্যাং যঃ পঠেত্সাধকঃ সুধীঃ ॥14॥
যং যং কামযতে কামং তং তমাপ্নোতি সাধকঃ ।
ৰাধাকৃপাকটাক্ষেণ ভক্তিঃস্যাত্ প্ৰেমলক্ষণা ॥15॥
ঊৰুদঘ্নে নাভিদঘ্নে হৃদ্দঘ্নে কণ্ঠদঘ্নকে ।
ৰাধাকুণ্ডজলে স্থিতা যঃ পঠেত্ সাধকঃ শতম্ ॥16॥
তস্য সৰ্ৱাৰ্থ সিদ্ধিঃ স্যাদ্ ৱাক্সামৰ্থ্যং তথা লভেত্ ।
ঐশ্ৱৰ্যং চ লভেত্ সাক্ষাদ্দৃশা পশ্যতি ৰাধিকাম্ ॥17॥
তেন স তত্ক্ষণাদেৱ তুষ্টা দত্তে মহাৱৰম্ ।
যেন পশ্যতি নেত্ৰাভ্যাং তত্ প্ৰিযং শ্যামসুন্দৰম্ ॥18॥
নিত্যলীলা–প্ৰৱেশং চ দদাতি শ্ৰী-ৱ্ৰজাধিপঃ ।
অতঃ পৰতৰং প্ৰাৰ্থ্যং ৱৈষ্ণৱস্য ন ৱিদ্যতে ॥19॥
॥ ইতি শ্ৰীমদূৰ্ধ্ৱাম্নাযে শ্ৰীৰাধিকাযাঃ কৃপাকটাক্ষস্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More