॥ শিৱ চালীসা ॥
জয গণেশ গিৰিজাসুৱন মঙ্গল মূল সুজান ।
কহত অযোধ্যাদাস তুম দে-উ অভয ৱৰদান ॥
জয গিৰিজাপতি দীনদযালা । সদা কৰত সন্তন প্ৰতিপালা ॥
ভাল চন্দ্ৰমা সোহত নীকে । কানন কুণ্ডল নাগ ফনী কে ॥
অঙ্গ গৌৰ শিৰ গঙ্গ বহাযে । মুণ্ডমাল তন ক্ষাৰ লগাযে ॥
ৱস্ত্ৰ খাল বাঘম্বৰ সোহে । ছৱি কো দেখি নাগ মন মোহে ॥
মৈনা মাতু কি হৱে দুলাৰী । ৱাম অঙ্গ সোহত ছৱি ন্যাৰী ॥
কৰ ত্ৰিশূল সোহত ছৱি ভাৰী । কৰত সদা শত্ৰুন ক্ষযকাৰী ॥
নন্দী গণেশ সোহৈং তহং কৈসে । সাগৰ মধ্য কমল হৈং জৈসে ॥
কাৰ্তিক শ্যাম ঔৰ গণৰা-ঊ । যা ছৱি কৌ কহি জাত ন কা-ঊ ॥
দেৱন জবহীং জায পুকাৰা । তবহিং দুখ প্ৰভু আপ নিৱাৰা ॥
কিযা উপদ্ৰৱ তাৰক ভাৰী । দেৱন সব মিলি তুমহিং জুহাৰী ॥
তুৰত ষডানন আপ পঠাযৌ । লৱ নিমেষ মহং মাৰি গিৰাযৌ ॥
আপ জলন্ধৰ অসুৰ সংহাৰা । সুযশ তুম্হাৰ ৱিদিত সংসাৰা ॥
ত্ৰিপুৰাসুৰ সন যুদ্ধ মচাযী । তবহিং কৃপা কৰ লীন বচাযী ॥
কিযা তপহিং ভাগীৰথ ভাৰী । পুৰব প্ৰতিজ্ঞা তাসু পুৰাৰী ॥
দানিন মহং তুম সম কো-উ নাহীম্ । সেৱক স্তুতি কৰত সদাহীম্ ॥
ৱেদ মাহি মহিমা তুম গাযী । অকথ অনাদি ভেদ নহীং পাযী ॥
প্ৰকটে উদধি মন্থন মেং জ্ৱালা । জৰত সুৰাসুৰ ভে ৱিহালা ॥
কীন্হ দযা তহং কৰী সহাযী । নীলকণ্ঠ তব নাম কহাযী ॥
পূজন ৰামচন্দ্ৰ জব কীন্হাম্ । জীত কে লঙ্ক ৱিভীষণ দীন্হা ॥
সহস কমল মেং হো ৰহে ধাৰী । কীন্হ পৰীক্ষা তবহিং ত্ৰিপুৰাৰী ॥
এক কমল প্ৰভু ৰাখে-উ জোযী । কমল নযন পূজন চহং সোযী ॥
কঠিন ভক্তি দেখী প্ৰভু শঙ্কৰ । ভযে প্ৰসন্ন দিএ ইচ্ছিত ৱৰ ॥
জয জয জয অনন্ত অৱিনাশী । কৰত কৃপা সবকে ঘট ৱাসী ॥
দুষ্ট সকল নিত মোহি সতাৱৈম্ । ভ্ৰমত ৰহৌং মোহে চৈন ন আৱৈম্ ॥
ত্ৰাহি ত্ৰাহি মৈং নাথ পুকাৰো । যহ অৱসৰ মোহি আন উবাৰো ॥
লে ত্ৰিশূল শত্ৰুন কো মাৰো । সঙ্কট সে মোহিং আন উবাৰো ॥
মাত পিতা ভ্ৰাতা সব কোযী । সঙ্কট মেং পূছত নহিং কোযী ॥
স্ৱামী এক হৈ আস তুম্হাৰী । আয হৰহু মম সঙ্কট ভাৰী ॥
ধন নিৰ্ধন কো দেত সদা হী । জো কোযী জাঞ্চে সো ফল পাহীম্ ॥
অস্তুতি কেহি ৱিধি কৰোং তুম্হাৰী । ক্ষমহু নাথ অব চূক হমাৰী ॥
শঙ্কৰ হো সঙ্কট কে নাশন । মঙ্গল কাৰণ ৱিঘ্ন ৱিনাশন ॥
যোগী যতি মুনি ধ্যান লগাৱৈম্ । শাৰদ নাৰদ শীশ নৱাৱৈম্ ॥
নমো নমো জয নমঃ শিৱায । সুৰ ব্ৰহ্মাদিক পাৰ ন পায ॥
জো যহ পাঠ কৰে মন লাযী । তা পৰ হোত হৈং শম্ভু সহাযী ॥
ৰনিযাং জো কোযী হো অধিকাৰী । পাঠ কৰে সো পাৱন হাৰী ॥
পুত্ৰ হোন কী ইচ্ছা জোযী । নিশ্চয শিৱ প্ৰসাদ তেহি হোযী ॥
পণ্ডিত ত্ৰযোদশী কো লাৱে । ধ্যান পূৰ্ৱক হোম কৰাৱে ॥
ত্ৰযোদশী ৱ্ৰত কৰৈ হমেশা । তন নহিং তাকে ৰহৈ কলেশা ॥
ধূপ দীপ নৈৱেদ্য চঢাৱে । শঙ্কৰ সম্মুখ পাঠ সুনাৱে ॥
জন্ম জন্ম কে পাপ নসাৱে । অন্ত ধাম শিৱপুৰ মেং পাৱে ॥
কহৈং অযোধ্যাদাস আস তুম্হাৰী । জানি সকল দুখ হৰহু হমাৰী ॥
নিত নেম উঠি প্ৰাতঃহী পাঠ কৰো চালীস ।
তুম মেৰী মনকামনা পূৰ্ণ কৰো জগদীশ ॥
অথ ত্ৰিগুণ আৰতী শিৱজী কী
জয শিৱ ওঙ্কাৰা হৰ জয শিৱ ওঙ্কাৰা
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু সদাশিৱ অৰ্ধাঙ্গী ধাৰা ॥ টেক॥
একানন চতুৰানন পঞ্চানন ৰাজে
হংসানন গৰুডাসন ৱৃষৱাহন সাজে ॥ জয॥
দো ভুজ চাৰ চতুৰ্ভুজ দস ভুজ অতি সোহে
তীনোং ৰূপ নিৰখতা ত্ৰিভুৱন জন মোহে ॥ জয॥
অক্ষমালা বনমালা ৰুণ্ডমালা ধাৰী
চন্দন মৃগমদ সোহৈ ভালে শশিধাৰী ॥ জয॥
শ্ৱেতাম্বৰ পীতাম্বৰ বাঘম্বৰ অঙ্গে
সনকাদিক গৰুডাদিক ভূতাদিক সঙ্গে ॥ জয॥
কৰ মধ্যে সুকমণ্ডল চক্ৰ ত্ৰিশূল ধৰ্তা
জগকৰ্তা জগভৰ্তা জগসংহাৰকৰ্তা ॥ জয॥
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু সদাশিৱ জানত অৱিৱেকা
প্ৰণৱাক্ষৰ ওঁ মধ্যে যে তীনোং একা ॥ জয॥
কাশী মেং ৱিশ্ৱনাথ ৱিৰাজত নন্দো ব্ৰহ্মচাৰী
নিত উঠি ভোগ লগাৱত মহিমা অতি ভাৰী ॥ জয॥
ত্ৰিগুণ স্ৱামী কী আৰতী জো কোযী নৰ গাৱে
কহত শিৱানন্দ স্ৱামী মনৱাঞ্ছিত ফল পাৱে ॥ জয॥
