Goddess Sita

শ্ৰী সীতা কৱচম্ (আনন্দ ৰামাযণ)

(Sri Sita Kavacham in Assamese)

Also known as shri sita kavacham · shree sita kavacham · sita kavacham

An armour spoken by Agastya, and its first verse is a list rather than a description: the several Sitas of the several tellings, all at once. Born out of the earth and raised by Mithila's king; daughter of Padmaksha; the one who went into the fire; the one born from a citron; the one who dissolved into a jewel, who went into the sea, who went past the far side of the Veda, who went to Lanka. The viniyoga then turns those same epithets into the working parts of the mantra — Rama for the seed, Janaka's daughter for the power, the earth-born for the pin, the citron-born for the armour itself. Its dhyana is domestic in a way armours rarely are: seated at Rama's left, two-armed in yellow silk, sun and moon at the parting of her hair, and in her hands not weapons but a mandara flower and a citron.

॥ শ্ৰী সীতা কৱচম্ ॥
অগস্তিৰুৱাচ ।
যা সীতাঽৱনিসম্ভৱাঽথ মিথিলাপালেন সংৱৰ্ধিতা
পদ্মাক্ষাৱনিভুক্সুতাঽনলগতা যা মাতুলুঙ্গোদ্ভৱা ।
যা ৰত্নে লযমাগতা জলনিধৌ যা ৱেদপাৰং গতা
লঙ্কাং সা মৃগলোচনা শশিমুখী মাং পাতু ৰামপ্ৰিযা ॥ ১ ॥
॥ ৱিনিযোগঃ ॥
অস্য শ্ৰীসীতাকৱচমন্ত্ৰস্য অগস্তিৰৃষিঃ শ্ৰীসীতা দেৱতা অনুষ্টুপ্ ছন্দঃ ৰমেতি বীজং জনকজেতি শক্তিঃ অৱনিজেতি কীলকং পদ্মাক্ষসুতেত্যস্ত্ৰং মাতুলুঙ্গীতি কৱচং মূলকাসুৰঘাতিনীতি মন্ত্ৰঃ শ্ৰীসীতাৰামচন্দ্ৰপ্ৰীত্যৰ্থং সকলকামনা সিদ্ধ্যৰ্থং চ জপে ৱিনিযোগঃ ।
॥ অথ কৰন্যাসঃ ॥
ওং হ্ৰাং সীতাযৈ অঙ্গুষ্ঠাভ্যাং নমঃ ।
ওং হ্ৰীং ৰমাযৈ তৰ্জনীভ্যাং নমঃ ।
ওং হ্ৰূং জনকজাযৈ মধ্যমাভ্যাং নমঃ ।
ওং হ্ৰৈং অৱনিজাযৈ অনামিকাভ্যাং নমঃ ।
ওং হ্ৰৌং পদ্মাক্ষসুতাযৈ কনিষ্ঠিকাভ্যাং নমঃ ।
ওং হ্ৰঃ মাতুলুঙ্গ্যৈ কৰতলকৰপৃষ্ঠাভ্যাং নমঃ ।
॥ অথ অঙ্গন্যাসঃ ॥
ওং হ্ৰাং সীতাযৈ হৃদযায নমঃ ।
ওং হ্ৰীং ৰমাযৈ শিৰসে স্ৱাহা ।
ওং হ্ৰূং জনকজাযৈ শিখাযৈ ৱষট্ ।
ওং হ্ৰৈং অৱনিজাযৈ কৱচায হুম্ ।
ওং হ্ৰৌং পদ্মাক্ষসুতাযৈ নেত্ৰত্ৰযায ৱৌষট্ ।
ওং হ্ৰঃ মাতুলুঙ্গ্যৈ অস্ত্ৰায ফট্ ।
ভূৰ্ভুৱস্সুৱৰোমিতি দিগ্বন্ধঃ ।
॥ অথ ধ্যানম্ ॥
সীতাং কমলপত্ৰাক্ষীং ৱিদ্যুত্পুঞ্জসমপ্ৰভাম্ ।
দ্ৱিভুজাং সুকুমাৰাঙ্গীং পীতকৌশেযৱাসিনীম্ ॥ ১ ॥
সিংহাসনে ৰামচন্দ্ৰৱামভাগস্থিতাং ৱৰাম্ ।
নানালঙ্কাৰসম্যুক্তাং কুণ্ডলদ্ৱযধাৰিণীম্ ॥ ২ ॥
চূডাকঙ্কণকেযূৰৰশনানূপুৰান্ৱিতাম্ ।
সীমন্তে ৰৱিচন্দ্ৰাভ্যাং নিটিলে তিলকেন চ ॥ ৩ ॥
নূপুৰাভৰণেনাপি ঘ্ৰাণেঽতিশোভিতাং শুভাম্ ।
হৰিদ্ৰাং কজ্জলং দিৱ্যং কুঙ্কুমং কুসুমানি চ ॥ ৪ ॥
বিভ্ৰতীং সুৰভিদ্ৰৱ্যং সুগন্ধস্নেহমুত্তমম্ ।
স্মিতাননাং গৌৰৱৰ্ণাং মন্দাৰকুসুমং কৰে ॥ ৫ ॥
বিভ্ৰতীমপৰে হস্তে মাতুলুঙ্গমনুত্তমম্ ।
ৰম্যহাসাং চ বিম্বোষ্ঠীং চন্দ্ৰৱাহনলোচনাম্ ॥ ৬ ॥
কলানাথসমানাস্যাং কলকণ্ঠমনোৰমাম্ ।
মাতুলুঙ্গোদ্ভৱাং দেৱীং পদ্মাক্ষদুহিতাং শুভাম্ ॥ ৭ ॥
মৈথিলীং ৰামদযিতাং দাসীভিঃ পৰিৱীজিতাম্ ।
এৱং ধ্যাত্ৱা জনকজাং হেমকুম্ভপযোধৰাম্ ॥ ৮ ॥
॥ অথ কৱচম্ ॥
শ্ৰীসীতা পূৰ্ৱতঃ পাতু দক্ষিণেঽৱতু জানকী ।
প্ৰতীচ্যাং পাতু ৱৈদেহী পাতূদীচ্যাং চ মৈথিলী ॥ ৯ ॥
অধঃ পাতু মাতুলুঙ্গী ঊৰ্ধ্ৱং পদ্মাক্ষজাঽৱতু ।
মধ্যেঽৱনিসুতা পাতু সৰ্ৱতঃ পাতু মাং ৰমা ॥ ১০ ॥
স্মিতাননা শিৰঃ পাতু পাতু ভালং নৃপাত্মজা ।
পদ্মাঽৱতু ভ্ৰুৱোৰ্মধ্যে মৃগাক্ষী নযনেঽৱতু ॥ ১১ ॥
কপোলে কৰ্ণমূলে চ পাতু শ্ৰীৰামৱল্লভা ।
নাসাগ্ৰং সাত্ত্ৱিকী পাতু পাতু ৱক্ত্ৰং তু ৰাজসী ॥ ১২ ॥
তামসী পাতু মদ্ৱাণীং পাতু জিহ্ৱাং পতিৱ্ৰতা ।
দন্তান্ পাতু মহামাযা চিবুকং কনকপ্ৰভা ॥ ১৩ ॥
পাতু কণ্ঠং সৌম্যৰূপা স্কন্ধৌ পাতু সুৰাৰ্চিতা ।
ভুজৌ পাতু ৱৰাৰোহা কৰৌ কঙ্কণমণ্ডিতা ॥ ১৪ ॥
নখান্ ৰক্তনখা পাতু কুক্ষৌ পাতু লঘূদৰা ।
ৱক্ষঃ পাতু ৰামপত্নী পাৰ্শ্ৱে ৰাৱণমোহিনী ॥ ১৫ ॥
পৃষ্ঠদেশে ৱহ্নিগুপ্তাঽৱতু মাং সৰ্ৱদৈৱ হি ।
দিৱ্যপ্ৰদা পাতু নাভিং কটিং ৰাক্ষসমোহিনী ॥ ১৬ ॥
গুহ্যং পাতু ৰত্নগুপ্তা লিঙ্গং পাতু হৰিপ্ৰিযা ।
ঊৰূ ৰক্ষতু ৰম্ভোৰূৰ্জানুনী প্ৰিযভাষিণী ॥ ১৭ ॥
জঙ্ঘে পাতু সদা সুভ্ৰূৰ্গুল্ফৌ চামৰৱীজিতা ।
পাদৌ লৱসুতা পাতু পাত্ৱঙ্গানি কুশাম্বিকা ॥ ১৮ ॥
পাদাঙ্গুলীঃ সদা পাতু মম নূপুৰনিঃস্ৱনা ।
ৰোমাণ্যৱতু মে নিত্যং পীতকৌশেযৱাসিনী ॥ ১৯ ॥
ৰাত্ৰৌ পাতু কালৰূপা দিনে দানৈকতত্পৰা ।
সৰ্ৱকালেষু মাং পাতু মূলকাসুৰঘাতিনী ॥ ২০ ॥
॥ ফলশ্ৰুতি ॥
এৱং সুতীক্ষ্ণ সীতাযাঃ কৱচং তে মযেৰিতম্ ।
ইদং প্ৰাতঃ সমুত্থায স্নাত্ৱা নিত্যং পঠেত্পুনঃ ॥ ২১ ॥
জানকীং পূজযিত্ৱা স সৰ্ৱান্কামানৱাপ্নুযাত্ ।
ধনাৰ্থী প্ৰাপ্নুযাদ্দ্ৰৱ্যং পুত্ৰাৰ্থী পুত্ৰমাপ্নুযাত্ ॥ ২২ ॥
স্ত্ৰীকামাৰ্থী শুভাং নাৰীং সুখাৰ্থী সৌখ্যমাপ্নুযাত্ ।
অষ্টৱাৰং জপনীযং সীতাযাঃ কৱচং সদা ॥ ২৩ ॥
সীতাযাঃ কৱচং চেদং পুণ্যং পাতকনাশনম্ ।
যে পঠন্তি নৰা ভক্ত্যা তে ধন্যা মানৱা ভুৱি ॥ ২৪ ॥
পঠন্তি ৰামকৱচং সীতাযাঃ কৱচং ৱিনা ।
তথা ৱিনা লক্ষ্মণস্য কৱচেন ৱৃথা স্মৃতম্ ॥ ২৫ ॥
তস্মাত্ সদা নৰৈৰ্জাপ্যং কৱচানাং চতুষ্টযম্ ।
আদৌ তু ৱাযুপুত্ৰস্য লক্ষ্মণস্য ততঃ পৰম্ ॥ ২৬ ॥
ততঃ পঠেচ্চ সীতাযাঃ শ্ৰীৰামস্য ততঃ পৰম্ ।
এৱং সদা জপনীযং কৱচানাং চতুষ্টযম্ ॥ ২৭ ॥
॥ ইতি শ্ৰী সীতা কৱচম্ সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More