Goddess Sita

శ్రీ సీతా కవచమ్ (ఆనన్ద రామాయణ)

(Sri Sita Kavacham in Telugu)

Also known as shri sita kavacham · shree sita kavacham · sita kavacham

An armour spoken by Agastya, and its first verse is a list rather than a description: the several Sitas of the several tellings, all at once. Born out of the earth and raised by Mithila's king; daughter of Padmaksha; the one who went into the fire; the one born from a citron; the one who dissolved into a jewel, who went into the sea, who went past the far side of the Veda, who went to Lanka. The viniyoga then turns those same epithets into the working parts of the mantra — Rama for the seed, Janaka's daughter for the power, the earth-born for the pin, the citron-born for the armour itself. Its dhyana is domestic in a way armours rarely are: seated at Rama's left, two-armed in yellow silk, sun and moon at the parting of her hair, and in her hands not weapons but a mandara flower and a citron.

॥ శ్రీ సీతా కవచమ్ ॥
అగస్తిరువాచ ।
యా సీతాఽవనిసమ్భవాఽథ మిథిలాపాలేన సంవర్ధితా
పద్మాక్షావనిభుక్సుతాఽనలగతా యా మాతులుఙ్గోద్భవా ।
యా రత్నే లయమాగతా జలనిధౌ యా వేదపారం గతా
లఙ్కాం సా మృగలోచనా శశిముఖీ మాం పాతు రామప్రియా ॥ ౧ ॥
॥ వినియోగః ॥
అస్య శ్రీసీతాకవచమన్త్రస్య అగస్తిరృషిః శ్రీసీతా దేవతా అనుష్టుప్ ఛన్దః రమేతి బీజం జనకజేతి శక్తిః అవనిజేతి కీలకం పద్మాక్షసుతేత్యస్త్రం మాతులుఙ్గీతి కవచం మూలకాసురఘాతినీతి మన్త్రః శ్రీసీతారామచన్ద్రప్రీత్యర్థం సకలకామనా సిద్ధ్యర్థం చ జపే వినియోగః ।
॥ అథ కరన్యాసః ॥
ఓం హ్రాం సీతాయై అఙ్గుష్ఠాభ్యాం నమః ।
ఓం హ్రీం రమాయై తర్జనీభ్యాం నమః ।
ఓం హ్రూం జనకజాయై మధ్యమాభ్యాం నమః ।
ఓం హ్రైం అవనిజాయై అనామికాభ్యాం నమః ।
ఓం హ్రౌం పద్మాక్షసుతాయై కనిష్ఠికాభ్యాం నమః ।
ఓం హ్రః మాతులుఙ్గ్యై కరతలకరపృష్ఠాభ్యాం నమః ।
॥ అథ అఙ్గన్యాసః ॥
ఓం హ్రాం సీతాయై హృదయాయ నమః ।
ఓం హ్రీం రమాయై శిరసే స్వాహా ।
ఓం హ్రూం జనకజాయై శిఖాయై వషట్ ।
ఓం హ్రైం అవనిజాయై కవచాయ హుమ్ ।
ఓం హ్రౌం పద్మాక్షసుతాయై నేత్రత్రయాయ వౌషట్ ।
ఓం హ్రః మాతులుఙ్గ్యై అస్త్రాయ ఫట్ ।
భూర్భువస్సువరోమితి దిగ్బన్ధః ।
॥ అథ ధ్యానమ్ ॥
సీతాం కమలపత్రాక్షీం విద్యుత్పుఞ్జసమప్రభామ్ ।
ద్విభుజాం సుకుమారాఙ్గీం పీతకౌశేయవాసినీమ్ ॥ ౧ ॥
సింహాసనే రామచన్ద్రవామభాగస్థితాం వరామ్ ।
నానాలఙ్కారసమ్యుక్తాం కుణ్డలద్వయధారిణీమ్ ॥ ౨ ॥
చూడాకఙ్కణకేయూరరశనానూపురాన్వితామ్ ।
సీమన్తే రవిచన్ద్రాభ్యాం నిటిలే తిలకేన చ ॥ ౩ ॥
నూపురాభరణేనాపి ఘ్రాణేఽతిశోభితాం శుభామ్ ।
హరిద్రాం కజ్జలం దివ్యం కుఙ్కుమం కుసుమాని చ ॥ ౪ ॥
బిభ్రతీం సురభిద్రవ్యం సుగన్ధస్నేహముత్తమమ్ ।
స్మితాననాం గౌరవర్ణాం మన్దారకుసుమం కరే ॥ ౫ ॥
బిభ్రతీమపరే హస్తే మాతులుఙ్గమనుత్తమమ్ ।
రమ్యహాసాం చ బిమ్బోష్ఠీం చన్ద్రవాహనలోచనామ్ ॥ ౬ ॥
కలానాథసమానాస్యాం కలకణ్ఠమనోరమామ్ ।
మాతులుఙ్గోద్భవాం దేవీం పద్మాక్షదుహితాం శుభామ్ ॥ ౭ ॥
మైథిలీం రామదయితాం దాసీభిః పరివీజితామ్ ।
ఏవం ధ్యాత్వా జనకజాం హేమకుమ్భపయోధరామ్ ॥ ౮ ॥
॥ అథ కవచమ్ ॥
శ్రీసీతా పూర్వతః పాతు దక్షిణేఽవతు జానకీ ।
ప్రతీచ్యాం పాతు వైదేహీ పాతూదీచ్యాం చ మైథిలీ ॥ ౯ ॥
అధః పాతు మాతులుఙ్గీ ఊర్ధ్వం పద్మాక్షజాఽవతు ।
మధ్యేఽవనిసుతా పాతు సర్వతః పాతు మాం రమా ॥ ౧౦ ॥
స్మితాననా శిరః పాతు పాతు భాలం నృపాత్మజా ।
పద్మాఽవతు భ్రువోర్మధ్యే మృగాక్షీ నయనేఽవతు ॥ ౧౧ ॥
కపోలే కర్ణమూలే చ పాతు శ్రీరామవల్లభా ।
నాసాగ్రం సాత్త్వికీ పాతు పాతు వక్త్రం తు రాజసీ ॥ ౧౨ ॥
తామసీ పాతు మద్వాణీం పాతు జిహ్వాం పతివ్రతా ।
దన్తాన్ పాతు మహామాయా చిబుకం కనకప్రభా ॥ ౧౩ ॥
పాతు కణ్ఠం సౌమ్యరూపా స్కన్ధౌ పాతు సురార్చితా ।
భుజౌ పాతు వరారోహా కరౌ కఙ్కణమణ్డితా ॥ ౧౪ ॥
నఖాన్ రక్తనఖా పాతు కుక్షౌ పాతు లఘూదరా ।
వక్షః పాతు రామపత్నీ పార్శ్వే రావణమోహినీ ॥ ౧౫ ॥
పృష్ఠదేశే వహ్నిగుప్తాఽవతు మాం సర్వదైవ హి ।
దివ్యప్రదా పాతు నాభిం కటిం రాక్షసమోహినీ ॥ ౧౬ ॥
గుహ్యం పాతు రత్నగుప్తా లిఙ్గం పాతు హరిప్రియా ।
ఊరూ రక్షతు రమ్భోరూర్జానునీ ప్రియభాషిణీ ॥ ౧౭ ॥
జఙ్ఘే పాతు సదా సుభ్రూర్గుల్ఫౌ చామరవీజితా ।
పాదౌ లవసుతా పాతు పాత్వఙ్గాని కుశామ్బికా ॥ ౧౮ ॥
పాదాఙ్గులీః సదా పాతు మమ నూపురనిఃస్వనా ।
రోమాణ్యవతు మే నిత్యం పీతకౌశేయవాసినీ ॥ ౧౯ ॥
రాత్రౌ పాతు కాలరూపా దినే దానైకతత్పరా ।
సర్వకాలేషు మాం పాతు మూలకాసురఘాతినీ ॥ ౨౦ ॥
॥ ఫలశ్రుతి ॥
ఏవం సుతీక్ష్ణ సీతాయాః కవచం తే మయేరితమ్ ।
ఇదం ప్రాతః సముత్థాయ స్నాత్వా నిత్యం పఠేత్పునః ॥ ౨౧ ॥
జానకీం పూజయిత్వా స సర్వాన్కామానవాప్నుయాత్ ।
ధనార్థీ ప్రాప్నుయాద్ద్రవ్యం పుత్రార్థీ పుత్రమాప్నుయాత్ ॥ ౨౨ ॥
స్త్రీకామార్థీ శుభాం నారీం సుఖార్థీ సౌఖ్యమాప్నుయాత్ ।
అష్టవారం జపనీయం సీతాయాః కవచం సదా ॥ ౨౩ ॥
సీతాయాః కవచం చేదం పుణ్యం పాతకనాశనమ్ ।
యే పఠన్తి నరా భక్త్యా తే ధన్యా మానవా భువి ॥ ౨౪ ॥
పఠన్తి రామకవచం సీతాయాః కవచం వినా ।
తథా వినా లక్ష్మణస్య కవచేన వృథా స్మృతమ్ ॥ ౨౫ ॥
తస్మాత్ సదా నరైర్జాప్యం కవచానాం చతుష్టయమ్ ।
ఆదౌ తు వాయుపుత్రస్య లక్ష్మణస్య తతః పరమ్ ॥ ౨౬ ॥
తతః పఠేచ్చ సీతాయాః శ్రీరామస్య తతః పరమ్ ।
ఏవం సదా జపనీయం కవచానాం చతుష్టయమ్ ॥ ౨౭ ॥
॥ ఇతి శ్రీ సీతా కవచమ్ సమ్పూర్ణమ్ ॥

Explore More