Goddess Sita

śrī sītā kavacam (ānanda rāmāyaṇa)

(Sri Sita Kavacham in English (IAST))

Also known as shri sita kavacham · shree sita kavacham · sita kavacham

An armour spoken by Agastya, and its first verse is a list rather than a description: the several Sitas of the several tellings, all at once. Born out of the earth and raised by Mithila's king; daughter of Padmaksha; the one who went into the fire; the one born from a citron; the one who dissolved into a jewel, who went into the sea, who went past the far side of the Veda, who went to Lanka. The viniyoga then turns those same epithets into the working parts of the mantra — Rama for the seed, Janaka's daughter for the power, the earth-born for the pin, the citron-born for the armour itself. Its dhyana is domestic in a way armours rarely are: seated at Rama's left, two-armed in yellow silk, sun and moon at the parting of her hair, and in her hands not weapons but a mandara flower and a citron.

|| śrī sītā kavacam ||
agastiruvāca |
yā sītā'vanisambhavā'tha mithilāpālena saṃvardhitā
padmākṣāvanibhuksutā'nalagatā yā mātuluṅgodbhavā |
yā ratne layamāgatā jalanidhau yā vedapāraṃ gatā
laṅkāṃ sā mṛgalocanā śaśimukhī māṃ pātu rāmapriyā || 1 ||
|| viniyogaḥ ||
asya śrīsītākavacamantrasya agastirṛṣiḥ śrīsītā devatā anuṣṭup chandaḥ rameti bījaṃ janakajeti śaktiḥ avanijeti kīlakaṃ padmākṣasutetyastraṃ mātuluṅgīti kavacaṃ mūlakāsuraghātinīti mantraḥ śrīsītārāmacandraprītyarthaṃ sakalakāmanā siddhyarthaṃ ca jape viniyogaḥ |
|| atha karanyāsaḥ ||
oṃ hrāṃ sītāyai aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |
oṃ hrīṃ ramāyai tarjanībhyāṃ namaḥ |
oṃ hrūṃ janakajāyai madhyamābhyāṃ namaḥ |
oṃ hraiṃ avanijāyai anāmikābhyāṃ namaḥ |
oṃ hrauṃ padmākṣasutāyai kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |
oṃ hraḥ mātuluṅgyai karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |
|| atha aṅganyāsaḥ ||
oṃ hrāṃ sītāyai hṛdayāya namaḥ |
oṃ hrīṃ ramāyai śirase svāhā |
oṃ hrūṃ janakajāyai śikhāyai vaṣaṭ |
oṃ hraiṃ avanijāyai kavacāya hum |
oṃ hrauṃ padmākṣasutāyai netratrayāya vauṣaṭ |
oṃ hraḥ mātuluṅgyai astrāya phaṭ |
bhūrbhuvassuvaromiti digbandhaḥ |
|| atha dhyānam ||
sītāṃ kamalapatrākṣīṃ vidyutpuñjasamaprabhām |
dvibhujāṃ sukumārāṅgīṃ pītakauśeyavāsinīm || 1 ||
siṃhāsane rāmacandravāmabhāgasthitāṃ varām |
nānālaṅkārasamyuktāṃ kuṇḍaladvayadhāriṇīm || 2 ||
cūḍākaṅkaṇakeyūraraśanānūpurānvitām |
sīmante ravicandrābhyāṃ niṭile tilakena ca || 3 ||
nūpurābharaṇenāpi ghrāṇe'tiśobhitāṃ śubhām |
haridrāṃ kajjalaṃ divyaṃ kuṅkumaṃ kusumāni ca || 4 ||
bibhratīṃ surabhidravyaṃ sugandhasnehamuttamam |
smitānanāṃ gauravarṇāṃ mandārakusumaṃ kare || 5 ||
bibhratīmapare haste mātuluṅgamanuttamam |
ramyahāsāṃ ca bimboṣṭhīṃ candravāhanalocanām || 6 ||
kalānāthasamānāsyāṃ kalakaṇṭhamanoramām |
mātuluṅgodbhavāṃ devīṃ padmākṣaduhitāṃ śubhām || 7 ||
maithilīṃ rāmadayitāṃ dāsībhiḥ parivījitām |
evaṃ dhyātvā janakajāṃ hemakumbhapayodharām || 8 ||
|| atha kavacam ||
śrīsītā pūrvataḥ pātu dakṣiṇe'vatu jānakī |
pratīcyāṃ pātu vaidehī pātūdīcyāṃ ca maithilī || 9 ||
adhaḥ pātu mātuluṅgī ūrdhvaṃ padmākṣajā'vatu |
madhye'vanisutā pātu sarvataḥ pātu māṃ ramā || 10 ||
smitānanā śiraḥ pātu pātu bhālaṃ nṛpātmajā |
padmā'vatu bhruvormadhye mṛgākṣī nayane'vatu || 11 ||
kapole karṇamūle ca pātu śrīrāmavallabhā |
nāsāgraṃ sāttvikī pātu pātu vaktraṃ tu rājasī || 12 ||
tāmasī pātu madvāṇīṃ pātu jihvāṃ pativratā |
dantān pātu mahāmāyā cibukaṃ kanakaprabhā || 13 ||
pātu kaṇṭhaṃ saumyarūpā skandhau pātu surārcitā |
bhujau pātu varārohā karau kaṅkaṇamaṇḍitā || 14 ||
nakhān raktanakhā pātu kukṣau pātu laghūdarā |
vakṣaḥ pātu rāmapatnī pārśve rāvaṇamohinī || 15 ||
pṛṣṭhadeśe vahniguptā'vatu māṃ sarvadaiva hi |
divyapradā pātu nābhiṃ kaṭiṃ rākṣasamohinī || 16 ||
guhyaṃ pātu ratnaguptā liṅgaṃ pātu haripriyā |
ūrū rakṣatu rambhorūrjānunī priyabhāṣiṇī || 17 ||
jaṅghe pātu sadā subhrūrgulphau cāmaravījitā |
pādau lavasutā pātu pātvaṅgāni kuśāmbikā || 18 ||
pādāṅgulīḥ sadā pātu mama nūpuraniḥsvanā |
romāṇyavatu me nityaṃ pītakauśeyavāsinī || 19 ||
rātrau pātu kālarūpā dine dānaikatatparā |
sarvakāleṣu māṃ pātu mūlakāsuraghātinī || 20 ||
|| phalaśruti ||
evaṃ sutīkṣṇa sītāyāḥ kavacaṃ te mayeritam |
idaṃ prātaḥ samutthāya snātvā nityaṃ paṭhetpunaḥ || 21 ||
jānakīṃ pūjayitvā sa sarvānkāmānavāpnuyāt |
dhanārthī prāpnuyāddravyaṃ putrārthī putramāpnuyāt || 22 ||
strīkāmārthī śubhāṃ nārīṃ sukhārthī saukhyamāpnuyāt |
aṣṭavāraṃ japanīyaṃ sītāyāḥ kavacaṃ sadā || 23 ||
sītāyāḥ kavacaṃ cedaṃ puṇyaṃ pātakanāśanam |
ye paṭhanti narā bhaktyā te dhanyā mānavā bhuvi || 24 ||
paṭhanti rāmakavacaṃ sītāyāḥ kavacaṃ vinā |
tathā vinā lakṣmaṇasya kavacena vṛthā smṛtam || 25 ||
tasmāt sadā narairjāpyaṃ kavacānāṃ catuṣṭayam |
ādau tu vāyuputrasya lakṣmaṇasya tataḥ param || 26 ||
tataḥ paṭhecca sītāyāḥ śrīrāmasya tataḥ param |
evaṃ sadā japanīyaṃ kavacānāṃ catuṣṭayam || 27 ||
|| iti śrī sītā kavacam sampūrṇam ||

Explore More