Lord Venkateswara

শ্ৰী শ্ৰীনিৱাস ৱিদ্যা মন্ত্ৰাঃ

(Sri Srinivasa Vidya Mantrah in Assamese)

From Puranic and Vedic Traditions

Also known as hiranyavarnam harinim suvarnarajatasrajam

This sacred collection of mantras is dedicated to Lord Srinivasa, the supreme form of Lord Vishnu residing at Tirumala. Drawing heavily from the Sri Suktam and traditional Vedic invocations, these verses seek to invoke the divine grace of the Lord and His consort, Goddess Lakshmi. The recitation of these mantras is believed to bestow spiritual wisdom, prosperity, and the removal of karmic obstacles. By chanting these powerful hymns, a devotee aligns their consciousness with the eternal radiance of the Lord, fostering inner peace, material stability, and the ultimate attainment of liberation through constant devotion.

শুক্লপক্ষে
হিৰণ্যৱৰ্ণাং হৰিণীং সুৱৰ্ণৰজতস্ৰজাম্ ।
চন্দ্ৰাং হিৰণ্মযীং-লঁক্ষ্মী-ঞ্জাতৱেদো ম আৱহ ॥ শ্ৰী.1 ॥
সহস্ৰশীৰ্ষা পুৰুষঃ । সহস্ৰাক্ষ-স্সহস্ৰপাত্ ।
স ভূমিং-ৱিঁশ্ৱতো ৱৃত্ৱা । অত্যতিষ্ঠদ্দশাঙ্গুলম্ ॥ পু.1 ॥
তা-ম্ম আৱহ জাতৱেদো লক্ষ্মীমনপগামিনীম্ ।
যস্যাং হিৰণ্যং-ৱিঁন্দেয-ঙ্গামশ্ৱ-ম্পুৰুষানহম্ ॥ শ্ৰী.2 ॥
পুৰুষ এৱেদগ্ং সৰ্ৱম্ । যদ্ভূতং-যঁচ্চ ভৱ্যম্ ।
উতামৃতত্ৱস্যেশানঃ । যদন্নেনাতিৰোহতি ॥ পু.2 ॥
অশ্ৱপূৰ্ৱাং ৰথমধ্যাং হস্তিনাদপ্ৰবোধিনীম্ ।
শ্ৰিয-ন্দেৱীমুপহ্ৱযে শ্ৰীৰ্মাদেৱীৰ্জুষতাম্ ॥ শ্ৰী.3 ॥
এতাৱানস্য মহিমা । অতো জ্যাযাগ্শ্চ পূৰুষঃ ।
পাদো-ঽস্য ৱিশ্ৱা ভূতানি । ত্ৰিপাদস্যামৃত-ন্দিৱি ॥ পু.3 ॥
কাং সোস্মিতাং হিৰণ্যপ্ৰাকাৰামাৰ্দ্ৰা-ঞ্জ্ৱলন্তী-ন্তৃপ্তা-ন্তৰ্পযন্তীম্ ।
পদ্মে স্থিতা-ম্পদ্মৱৰ্ণা-ন্তামিহোপহ্ৱযে শ্ৰিযম্ ॥ শ্ৰী.4 ॥
ত্ৰিপাদূৰ্ধ্ৱ উদৈত্পুৰুষঃ । পাদো-ঽস্যেহা-ঽঽভৱাত্পুনঃ ।
ততো ৱিষ্ৱঙ্ৱ্যক্ৰামত্ । সাশনানশনে অভি ॥ পু.4 ॥
চন্দ্ৰা-ম্প্ৰভাসাং-যঁশসা জ্ৱলন্তীং শ্ৰিযং-লোঁকে দেৱজুষ্টামুদাৰাম্ ।
তা-ম্পদ্মিনীমীং শৰণমহ-ম্প্ৰপদ্যে-ঽলক্ষ্মীৰ্মে নশ্যতা-ন্ত্ৱাং-ৱৃঁণে ॥ শ্ৰী.5 ॥
তস্মাদ্ৱিৰাডজাযত । ৱিৰাজো অধি পূৰুষঃ ।
স জাতো অত্যৰিচ্যত । পশ্চাদ্ভূমিমথো পুৰঃ ॥ পু.5 ॥
আদিত্যৱৰ্ণে তপসো-ঽধিজাতো ৱনস্পতিস্তৱ ৱৃক্ষো-ঽথ বিল্ৱঃ ।
তস্য ফলানি তপসা নুদন্তু মাযান্তৰাযাশ্চ বাহ্যা অলক্ষ্মীঃ ॥ শ্ৰী.6 ॥
যত্পুৰুষেণ হৱিষা । দেৱা যজ্ঞমতন্ৱত ।
ৱসন্তো অস্যাসীদাজ্যম্ । গ্ৰীষ্ম ইধ্মশ্শৰদ্ধৱিঃ ॥ পু.6 ॥
উপৈতু মা-ন্দেৱসখঃ কীৰ্তিশ্চ মণিনা সহ ।
প্ৰাদুৰ্ভূতো-ঽস্মি ৰাষ্ট্ৰে-ঽস্মিন্ কীৰ্তিমৃদ্ধি-ন্দদাতু মে ॥ শ্ৰী.7 ॥
সপ্তাস্যাসন্পৰিধযঃ । ত্ৰি-স্সপ্ত সমিধঃ কৃতাঃ ।
দেৱা যদ্যজ্ঞ-ন্তন্ৱানাঃ । অবধ্নন্পুৰুষ-ম্পশুম্ ॥ পু.7 ॥
ক্ষুত্পিপাসামলা-ঞ্জ্যেষ্ঠামলক্ষ্মী-ন্নাশযাম্যহম্ ।
অভূতিমসমৃদ্ধি-ঞ্চ সৰ্ৱা-ন্নিৰ্ণুদ মে গৃহাত্ ॥ শ্ৰী.8 ॥
তং-যঁজ্ঞ-ম্বৰ্হিষি প্ৰৌক্ষন্ । পুৰুষ-ঞ্জাতমগ্ৰতঃ ।
তেন দেৱা অযজন্ত । সাধ্যা ঋষযশ্চ যে ॥ পু.8 ॥
গন্ধদ্ৱাৰা-ন্দুৰাধৰ্ষা-ন্নিত্যপুষ্টা-ঙ্কৰীষিণীম্ ।
ঈশ্ৱৰীগ্ং সৰ্ৱভূতানা-ন্তামিহোপহ্ৱযে শ্ৰিযম্ ॥ শ্ৰী.9 ॥
তস্মাদ্যজ্ঞাত্সৰ্ৱহুতঃ । সম্ভৃত-ম্পৃষদাজ্যম্ ।
পশূগ্স্তাগ্শ্চক্ৰে ৱাযৱ্যান্ । আৰণ্যান্গ্ৰাম্যাশ্চ যে ॥ পু.9 ॥
মনসঃ কামমাকূতিং-ৱাঁচ-স্সত্যমশীমহি ।
পশূনাং ৰূপমন্নস্য মযি শ্ৰী-শ্শ্ৰযতাং-যঁশঃ ॥ শ্ৰী.10 ॥
তস্মাদ্যজ্ঞাত্সৰ্ৱহুতঃ । ঋচ-স্সামানি জজ্ঞিৰে ।
ছন্দাগ্ংসি জজ্ঞিৰে তস্মাত্ । যজুস্তস্মাদজাযত ॥ পু.10 ॥
কৰ্দমেন প্ৰজাভূতা মযি সম্ভৱ কৰ্দম ।
শ্ৰিযং-ৱাঁসয মে কুলে মাতৰ-ম্পদ্মমালিনীম্ ॥ শ্ৰী.11 ॥
তস্মাদশ্ৱা অজাযন্ত । যে কে চোভযাদতঃ ।
গাৱো হ জজ্ঞিৰে তস্মাত্ । তস্মাজ্জাতা অজাৱযঃ ॥ পু.11 ॥
আপঃ সৃজন্তু স্নিগ্ধানি চিক্লীত ৱস মে গৃহে ।
নি চ দেৱী-ম্মাতৰং শ্ৰিযং-ৱাঁসয মে কুলে ॥ শ্ৰী.12 ॥
যত্পুৰুষং-ৱ্যঁদধুঃ । কতিধা ৱ্যকল্পযন্ন্ ।
মুখ-ঙ্কিমস্য কৌ বাহূ । কাৱূৰূ পাদাৱুচ্যেতে ॥ পু.12 ॥
আৰ্দ্ৰা-ম্পুষ্কৰিণী-ম্পুষ্টি-ম্পিঙ্গলা-ম্পদ্মমালিনীম্।
চন্দ্ৰাং হিৰণ্মযীং-লঁক্ষ্মী-ঞ্জাতৱেদো ম আৱহ ॥ শ্ৰী.13 ॥
ব্ৰাহ্মণো-ঽস্য মুখমাসীত্ । বাহূ ৰাজন্যঃ কৃতঃ ।
ঊৰূ তদস্য যদ্ৱৈশ্যঃ । পদ্ভ্যাগ্ং শূদ্ৰো অজাযত ॥ পু.13 ॥
আৰ্দ্ৰাং-যঁঃ কৰিণীং-যঁষ্টিং সুৱৰ্ণাং হেমমালিনীম্ ।
সূৰ্যাং হিৰণ্মযীং-লঁক্ষ্মী-ঞ্জাতৱেদো ম আৱহ ॥ শ্ৰী.14 ॥
চন্দ্ৰমা মনসো জাতঃ । চক্ষো-স্সূৰ্যো অজাযত ।
মুখাদিন্দ্ৰশ্চাগ্নিশ্চ । প্ৰাণাদ্ৱাযুৰজাযত ॥ পু.14 ॥
তা-ম্ম আৱহ জাতৱেদো লক্ষ্মীমনপগামিনীম্ ।
যস্যাং হিৰণ্য-ম্প্ৰভূত-ঙ্গাৱো দাস্যো-ঽশ্ৱান্ৱিন্দেয-ম্পুৰুষানহম্ ॥ শ্ৰী.15 ॥
নাভ্যা আসীদন্তৰিক্ষম্ । শীৰ্ষ্ণো দ্যৌ-স্সমৱৰ্তত ।
পদ্ভ্যা-ম্ভূমিৰ্দিশ-শ্শ্ৰোত্ৰাত্ । তথা লোকাগ্ং অকল্পযন্ন্ ॥ পু.15 ॥
কৃষ্ণপক্ষে
সহস্ৰশীৰ্ষা পুৰুষঃ । সহস্ৰাক্ষ-স্সহস্ৰপাত্ ।
স ভূমিং-ৱিঁশ্ৱতো ৱৃত্ৱা । অত্যতিষ্ঠদ্দশাঙ্গুলম্ ॥ পু.1 ॥
হিৰণ্যৱৰ্ণাং হৰিণীং সুৱৰ্ণৰজতস্ৰজাম্ ।
চন্দ্ৰাং হিৰণ্মযীং-লঁক্ষ্মী-ঞ্জাতৱেদো ম আৱহ ॥ শ্ৰী.1 ॥
পুৰুষ এৱেদগ্ং সৰ্ৱম্ । যদ্ভূতং-যঁচ্চ ভৱ্যম্ ।
উতামৃতত্ৱস্যেশানঃ । যদন্নেনাতিৰোহতি ॥ পু.2 ॥
তা-ম্ম আৱহ জাতৱেদো লক্ষ্মীমনপগামিনীম্ ।
যস্যাং হিৰণ্যং-ৱিঁন্দেয-ঙ্গামশ্ৱ-ম্পুৰুষানহম্ ॥ শ্ৰী.2 ॥
এতাৱানস্য মহিমা । অতো জ্যাযাগ্শ্চ পূৰুষঃ ।
পাদো-ঽস্য ৱিশ্ৱা ভূতানি । ত্ৰিপাদস্যামৃত-ন্দিৱি ॥ পু.3 ॥
অশ্ৱপূৰ্ৱাং ৰথমধ্যাং হস্তিনাদপ্ৰবোধিনীম্ ।
শ্ৰিয-ন্দেৱীমুপহ্ৱযে শ্ৰীৰ্মাদেৱীৰ্জুষতাম্ ॥ শ্ৰী.3 ॥
ত্ৰিপাদূৰ্ধ্ৱ উদৈত্পুৰুষঃ । পাদো-ঽস্যেহা-ঽঽভৱাত্পুনঃ ।
ততো ৱিষ্ৱঙ্ৱ্যক্ৰামত্ । সাশনানশনে অভি ॥ পু.4 ॥
কাং সোস্মিতাং হিৰণ্যপ্ৰাকাৰামাৰ্দ্ৰা-ঞ্জ্ৱলন্তী-ন্তৃপ্তা-ন্তৰ্পযন্তীম্ ।
পদ্মে স্থিতা-ম্পদ্মৱৰ্ণা-ন্তামিহোপহ্ৱযে শ্ৰিযম্ ॥ শ্ৰী.4 ॥
তস্মাদ্ৱিৰাডজাযত । ৱিৰাজো অধি পূৰুষঃ ।
স জাতো অত্যৰিচ্যত । পশ্চাদ্ভূমিমথো পুৰঃ ॥ পু.5 ॥
চন্দ্ৰা-ম্প্ৰভাসাং-যঁশসা জ্ৱলন্তীং শ্ৰিযং-লোঁকে দেৱজুষ্টামুদাৰাম্ ।
তা-ম্পদ্মিনীমীং শৰণমহ-ম্প্ৰপদ্যে-ঽলক্ষ্মীৰ্মে নশ্যতা-ন্ত্ৱাং-ৱৃঁণে ॥ শ্ৰী.5 ॥
যত্পুৰুষেণ হৱিষা । দেৱা যজ্ঞমতন্ৱত ।
ৱসন্তো অস্যাসীদাজ্যম্ । গ্ৰীষ্ম ইধ্মশ্শৰদ্ধৱিঃ ॥ পু.6 ॥
আদিত্যৱৰ্ণে তপসো-ঽধিজাতো ৱনস্পতিস্তৱ ৱৃক্ষো-ঽথ বিল্ৱঃ ।
তস্য ফলানি তপসা নুদন্তু মাযান্তৰাযাশ্চ বাহ্যা অলক্ষ্মীঃ ॥ শ্ৰী.6 ॥
সপ্তাস্যাসন্পৰিধযঃ । ত্ৰি-স্সপ্ত সমিধঃ কৃতাঃ ।
দেৱা যদ্যজ্ঞ-ন্তন্ৱানাঃ । অবধ্নন্পুৰুষ-ম্পশুম্ ॥ পু.7 ॥
উপৈতু মা-ন্দেৱসখঃ কীৰ্তিশ্চ মণিনা সহ ।
প্ৰাদুৰ্ভূতো-ঽস্মি ৰাষ্ট্ৰে-ঽস্মিন্ কীৰ্তিমৃদ্ধি-ন্দদাতু মে ॥ শ্ৰী.7 ॥
তং-যঁজ্ঞ-ম্বৰ্হিষি প্ৰৌক্ষন্ । পুৰুষ-ঞ্জাতমগ্ৰতঃ ।
তেন দেৱা অযজন্ত । সাধ্যা ঋষযশ্চ যে ॥ পু.8 ॥
ক্ষুত্পিপাসামলা-ঞ্জ্যেষ্ঠামলক্ষ্মী-ন্নাশযাম্যহম্ ।
অভূতিমসমৃদ্ধি-ঞ্চ সৰ্ৱা-ন্নিৰ্ণুদ মে গৃহাত্ ॥ শ্ৰী.8 ॥
তস্মাদ্যজ্ঞাত্সৰ্ৱহুতঃ । সম্ভৃত-ম্পৃষদাজ্যম্ ।
পশূগ্স্তাগ্শ্চক্ৰে ৱাযৱ্যান্ । আৰণ্যান্গ্ৰাম্যাশ্চ যে ॥ পু.9 ॥
গন্ধদ্ৱাৰা-ন্দুৰাধৰ্ষা-ন্নিত্যপুষ্টা-ঙ্কৰীষিণীম্ ।
ঈশ্ৱৰীগ্ং সৰ্ৱভূতানা-ন্তামিহোপহ্ৱযে শ্ৰিযম্ ॥ শ্ৰী.9 ॥
তস্মাদ্যজ্ঞাত্সৰ্ৱহুতঃ । ঋচ-স্সামানি জজ্ঞিৰে ।
ছন্দাগ্ংসি জজ্ঞিৰে তস্মাত্ । যজুস্তস্মাদজাযত ॥ পু.10 ॥
মনসঃ কামমাকূতিং-ৱাঁচ-স্সত্যমশীমহি ।
পশূনাং ৰূপমন্নস্য মযি শ্ৰী-শ্শ্ৰযতাং-যঁশঃ ॥ শ্ৰী.10 ॥
তস্মাদশ্ৱা অজাযন্ত । যে কে চোভযাদতঃ ।
গাৱো হ জজ্ঞিৰে তস্মাত্ । তস্মাজ্জাতা অজাৱযঃ ॥ পু.11 ॥
কৰ্দমেন প্ৰজাভূতা মযি সম্ভৱ কৰ্দম ।
শ্ৰিযং-ৱাঁসয মে কুলে মাতৰ-ম্পদ্মমালিনীম্ ॥ শ্ৰী.11 ॥
যত্পুৰুষং-ৱ্যঁদধুঃ । কতিধা ৱ্যকল্পযন্ন্ ।
মুখ-ঙ্কিমস্য কৌ বাহূ । কাৱূৰূ পাদাৱুচ্যেতে ॥ পু.12 ॥
আপঃ সৃজন্তু স্নিগ্ধানি চিক্লীত ৱস মে গৃহে ।
নি চ দেৱী-ম্মাতৰং শ্ৰিযং-ৱাঁসয মে কুলে ॥ শ্ৰী.12 ॥
ব্ৰাহ্মণো-ঽস্য মুখমাসীত্ । বাহূ ৰাজন্যঃ কৃতঃ ।
ঊৰূ তদস্য যদ্ৱৈশ্যঃ । পদ্ভ্যাগ্ং শূদ্ৰো অজাযত ॥ পু.13 ॥
আৰ্দ্ৰা-ম্পুষ্কৰিণী-ম্পুষ্টি-ম্পিঙ্গলা-ম্পদ্মমালিনীম্।
চন্দ্ৰাং হিৰণ্মযীং-লঁক্ষ্মী-ঞ্জাতৱেদো ম আৱহ ॥ শ্ৰী.13 ॥
চন্দ্ৰমা মনসো জাতঃ । চক্ষো-স্সূৰ্যো অজাযত ।
মুখাদিন্দ্ৰশ্চাগ্নিশ্চ । প্ৰাণাদ্ৱাযুৰজাযত ॥ পু.14 ॥
আৰ্দ্ৰাং-যঁঃ কৰিণীং-যঁষ্টিং সুৱৰ্ণাং হেমমালিনীম্ ।
সূৰ্যাং হিৰণ্মযীং-লঁক্ষ্মী-ঞ্জাতৱেদো ম আৱহ ॥ শ্ৰী.14 ॥
নাভ্যা আসীদন্তৰিক্ষম্ । শীৰ্ষ্ণো দ্যৌ-স্সমৱৰ্তত ।
পদ্ভ্যা-ম্ভূমিৰ্দিশ-শ্শ্ৰোত্ৰাত্ । তথা লোকাগ্ং অকল্পযন্ন্ ॥ পু.15 ॥
তা-ম্ম আৱহ জাতৱেদো লক্ষ্মীমনপগামিনীম্ ।
যস্যাং হিৰণ্য-ম্প্ৰভূত-ঙ্গাৱো দাস্যো-ঽশ্ৱান্ৱিন্দেয-ম্পুৰুষানহম্ ॥ শ্ৰী.15 ॥

Explore More