વૃન્દારૂપાશ્ચ વૃક્ષાશ્ચ યદૈકત્ર ભવન્તિ ચ ।
વિદુર્બુધાસ્તેન વૃન્દાં મત્પ્રિયાં તાં ભજા મ્યહમ્ ॥ ૧૮॥
પુરા બભૂવ યા દેવી હ્યાદૌ વૃન્દાવને વને ।
તેન વૃન્દાવની ખ્યાતા તાં સૌભાગ્યાં ભજામ્યહમ્ ॥ ૧૯॥
અસઙ્ખ્યેષુ ચ વિશ્વેષુ પૂજિતા યા નિરન્તરમ્ ।
તેન વિશ્વપૂજિતાખ્યાં જગત્પૂજ્યાં ભજામ્યહમ્ ॥ ૨૦॥
અસઙ્ખ્યાનિ ચ વિશ્વાનિ પવિત્રાણિ યયા સદા ।
તાં વિશ્વપાવનીં દેવીં વિરહેણ સ્મરામ્યહમ્ ॥ ૨૧॥
દેવા ન તુષ્ટાઃ પુષ્પાણાં સમૂહેન યયા વિના ।
તાં પુષ્પસારાં શુદ્ધાં ચ દ્રષ્ટુમિચ્છામિ શોકતઃ ॥ ૨૨॥
વિશ્વે યત્પ્રાપ્તિમાત્રેણ ભક્ત્યાઽઽનન્દો ભવેદ્ભુવમ્ ।
નન્દિની તેન વિખ્યાતા સા પ્રીતા ભવિતા હિ મે ॥ ૨૩॥
યસ્યા દેવ્યા સ્તુલા નાસ્તિ વિશ્વેષુ નિખિલેષુ ચ ।
તુલસી તેન વિખ્યાતા તાં યામિ શરણં પ્રિયે ॥ ૨૪॥
કૃષ્ણજીવનરૂપા યા શશ્વત્પ્રિયતમા સતી ।
તેન કૃષ્ણજીવનીતિ મમ રક્ષતુ જીવનમ્ ॥ ૨૫॥
વૃન્દાં વૃન્દાવનીં વિશ્વપાવનીંવિશ્વપૂજિતામ્ ।
પુષ્પસારાં નન્દિનીં ચ તુલસીં કૃષ્ણજીવનીમ્ ॥ ૩૨॥
એતન્નામાષ્ટકં ચૈત ત્સ્તોત્રં નામાર્થસંયુતમ્ ।
યઃ પઠેત્તાં ચ સમ્પૂજ્ય સોઽશ્વમેધફલં લભેત્ ॥ ૩૩॥
તુલસીં પુષ્પસારાં ચ સતીં પૂજ્યાં મનોહરામ્ ।
કૃત્સ્નપાપેધ્મદાહાય જ્વલદગ્નિશિખોપમામ્ ॥ ૪૧॥
પુષ્પેષુ તુલનાપ્યસ્યા નાસીદ્દેવીષુ વા મુને ।
પવિત્રરૂપા સર્વાસુ તુલસી સા ચ કીર્ત્તિતા ॥ ૪૨॥
શિરોધાર્યા ચ સર્વેષામીપ્સિતાં વિશ્વપાવનીમ્ ।
જીવન્મુક્તાં મુક્તિદાં ચ ભજ તાં હરિભક્તિદામ્ ॥ ૪૩॥
॥ ઇતિ બ્રહ્મવૈવર્તપુરાણે પ્રકૃતિખણ્ડે દ્વાવિંશાધ્યાયાન્તર્ગતં તુલસીસ્તોત્રં સમાપ્તમ્ ॥