Goddess Tulasi

શ્રી તુલસી સ્તોત્રમ્ (બ્રહ્મવૈવર્ત પુરાણ)

(Sri Tulasi Stotram Brahmavaivarta Purana in Gujarati)

Also known as sri tulsi stotram brahmavaivarta purana · shri tulasi stotram brahmavaivarta purana · shree tulasi stotram brahmavaivarta purana

A passage from the Brahmavaivarta Purana in which each verse derives one of Tulasi's names and then worships her under it. Because trees stand together in a group, the wise call her Vrinda; because she first came to be in the forest of Vrindavana, she is known as Vrindavani; because she is worshipped without a break in countless universes, she is Vishvapujita; because countless universes are always made pure by her, she is Vishvapavani; and because the gods are not pleased by a heap of flowers without her, she is Pushpasara, the essence of flowers. What makes the passage more than an etymology is the mood the speaker is in, which shows through the verbs: he remembers her in separation, and says he wishes to see her out of grief.

વૃન્દારૂપાશ્ચ વૃક્ષાશ્ચ યદૈકત્ર ભવન્તિ ચ ।
વિદુર્બુધાસ્તેન વૃન્દાં મત્પ્રિયાં તાં ભજા મ્યહમ્ ॥ ૧૮॥
પુરા બભૂવ યા દેવી હ્યાદૌ વૃન્દાવને વને ।
તેન વૃન્દાવની ખ્યાતા તાં સૌભાગ્યાં ભજામ્યહમ્ ॥ ૧૯॥
અસઙ્ખ્યેષુ ચ વિશ્વેષુ પૂજિતા યા નિરન્તરમ્ ।
તેન વિશ્વપૂજિતાખ્યાં જગત્પૂજ્યાં ભજામ્યહમ્ ॥ ૨૦॥
અસઙ્ખ્યાનિ ચ વિશ્વાનિ પવિત્રાણિ યયા સદા ।
તાં વિશ્વપાવનીં દેવીં વિરહેણ સ્મરામ્યહમ્ ॥ ૨૧॥
દેવા ન તુષ્ટાઃ પુષ્પાણાં સમૂહેન યયા વિના ।
તાં પુષ્પસારાં શુદ્ધાં ચ દ્રષ્ટુમિચ્છામિ શોકતઃ ॥ ૨૨॥
વિશ્વે યત્પ્રાપ્તિમાત્રેણ ભક્ત્યાઽઽનન્દો ભવેદ્ભુવમ્ ।
નન્દિની તેન વિખ્યાતા સા પ્રીતા ભવિતા હિ મે ॥ ૨૩॥
યસ્યા દેવ્યા સ્તુલા નાસ્તિ વિશ્વેષુ નિખિલેષુ ચ ।
તુલસી તેન વિખ્યાતા તાં યામિ શરણં પ્રિયે ॥ ૨૪॥
કૃષ્ણજીવનરૂપા યા શશ્વત્પ્રિયતમા સતી ।
તેન કૃષ્ણજીવનીતિ મમ રક્ષતુ જીવનમ્ ॥ ૨૫॥
વૃન્દાં વૃન્દાવનીં વિશ્વપાવનીંવિશ્વપૂજિતામ્ ।
પુષ્પસારાં નન્દિનીં ચ તુલસીં કૃષ્ણજીવનીમ્ ॥ ૩૨॥
એતન્નામાષ્ટકં ચૈત ત્સ્તોત્રં નામાર્થસંયુતમ્ ।
યઃ પઠેત્તાં ચ સમ્પૂજ્ય સોઽશ્વમેધફલં લભેત્ ॥ ૩૩॥
તુલસીં પુષ્પસારાં ચ સતીં પૂજ્યાં મનોહરામ્ ।
કૃત્સ્નપાપેધ્મદાહાય જ્વલદગ્નિશિખોપમામ્ ॥ ૪૧॥
પુષ્પેષુ તુલનાપ્યસ્યા નાસીદ્દેવીષુ વા મુને ।
પવિત્રરૂપા સર્વાસુ તુલસી સા ચ કીર્ત્તિતા ॥ ૪૨॥
શિરોધાર્યા ચ સર્વેષામીપ્સિતાં વિશ્વપાવનીમ્ ।
જીવન્મુક્તાં મુક્તિદાં ચ ભજ તાં હરિભક્તિદામ્ ॥ ૪૩॥
॥ ઇતિ બ્રહ્મવૈવર્તપુરાણે પ્રકૃતિખણ્ડે દ્વાવિંશાધ્યાયાન્તર્ગતં તુલસીસ્તોત્રં સમાપ્તમ્ ॥

Explore More