വൃന്ദാരൂപാശ്ച വൃക്ഷാശ്ച യദൈകത്ര ഭവന്തി ച ।
വിദുര്ബുധാസ്തേന വൃന്ദാം മത്പ്രിയാം താം ഭജാ മ്യഹമ് ॥ ൧൮॥
പുരാ ബഭൂവ യാ ദേവീ ഹ്യാദൌ വൃന്ദാവനേ വനേ ।
തേന വൃന്ദാവനീ ഖ്യാതാ താം സൌഭാഗ്യാം ഭജാമ്യഹമ് ॥ ൧൯॥
അസങ്ഖ്യേഷു ച വിശ്വേഷു പൂജിതാ യാ നിരന്തരമ് ।
തേന വിശ്വപൂജിതാഖ്യാം ജഗത്പൂജ്യാം ഭജാമ്യഹമ് ॥ ൨൦॥
അസങ്ഖ്യാനി ച വിശ്വാനി പവിത്രാണി യയാ സദാ ।
താം വിശ്വപാവനീം ദേവീം വിരഹേണ സ്മരാമ്യഹമ് ॥ ൨൧॥
ദേവാ ന തുഷ്ടാഃ പുഷ്പാണാം സമൂഹേന യയാ വിനാ ।
താം പുഷ്പസാരാം ശുദ്ധാം ച ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമി ശോകതഃ ॥ ൨൨॥
വിശ്വേ യത്പ്രാപ്തിമാത്രേണ ഭക്ത്യാഽഽനന്ദോ ഭവേദ്ഭുവമ് ।
നന്ദിനീ തേന വിഖ്യാതാ സാ പ്രീതാ ഭവിതാ ഹി മേ ॥ ൨൩॥
യസ്യാ ദേവ്യാ സ്തുലാ നാസ്തി വിശ്വേഷു നിഖിലേഷു ച ।
തുലസീ തേന വിഖ്യാതാ താം യാമി ശരണം പ്രിയേ ॥ ൨൪॥
കൃഷ്ണജീവനരൂപാ യാ ശശ്വത്പ്രിയതമാ സതീ ।
തേന കൃഷ്ണജീവനീതി മമ രക്ഷതു ജീവനമ് ॥ ൨൫॥
വൃന്ദാം വൃന്ദാവനീം വിശ്വപാവനീംവിശ്വപൂജിതാമ് ।
പുഷ്പസാരാം നന്ദിനീം ച തുലസീം കൃഷ്ണജീവനീമ് ॥ ൩൨॥
ഏതന്നാമാഷ്ടകം ചൈത ത്സ്തോത്രം നാമാര്ഥസംയുതമ് ।
യഃ പഠേത്താം ച സമ്പൂജ്യ സോഽശ്വമേധഫലം ലഭേത് ॥ ൩൩॥
തുലസീം പുഷ്പസാരാം ച സതീം പൂജ്യാം മനോഹരാമ് ।
കൃത്സ്നപാപേധ്മദാഹായ ജ്വലദഗ്നിശിഖോപമാമ് ॥ ൪൧॥
പുഷ്പേഷു തുലനാപ്യസ്യാ നാസീദ്ദേവീഷു വാ മുനേ ।
പവിത്രരൂപാ സര്വാസു തുലസീ സാ ച കീര്ത്തിതാ ॥ ൪൨॥
ശിരോധാര്യാ ച സര്വേഷാമീപ്സിതാം വിശ്വപാവനീമ് ।
ജീവന്മുക്താം മുക്തിദാം ച ഭജ താം ഹരിഭക്തിദാമ് ॥ ൪൩॥
॥ ഇതി ബ്രഹ്മവൈവര്തപുരാണേ പ്രകൃതിഖണ്ഡേ ദ്വാവിംശാധ്യായാന്തര്ഗതം തുലസീസ്തോത്രം സമാപ്തമ് ॥