Lord Venkateswara

শ্ৰী ৱেঙ্কটেশাষ্টক স্তোত্ৰম্

(Sri Venkatesha Ashtaka Stotram (Prabhakara Krutam) in Assamese)

Prabhakara

Also known as shri venkatesha ashtaka stotram (prabhakara krutam) · shree venkatesha ashtaka stotram (prabhakara krutam) · venkatesha ashtaka stotram (prabhakara krutam)

Eight verses by Prabhākara, whose colophon gives an unusually full pedigree — of the Gārgya line, born of Yaśodā, son of Keśava — and whose tone is the boldest in this group. The third verse is close to a rebuke: everyone in the ranks of the lords of wealth, even in Vaikuṇṭha, has been led into the way of humiliation by trusting you, so this is no time for joking words; fulfil what is desired. The fourth sets its own independence out plainly: let some worship rich men and some the lords of the earth and some the company of kings — I worship you alone, who are without stain. And the sixth turns the relation upside down in a way few hymns risk: lord of Śeṣādri, by you I am one who has a master; truly I tell you, lord, that you are the one who has none. Its last verse asks mercy even for those who wrong parents, teacher and brother.

॥ শ্ৰী ৱেঙ্কটেশাষ্টক স্তোত্ৰম্ (প্ৰভাকৰ কৃতম্) ॥
শ্ৰীৱেঙ্কটেশপদপঙ্কজধূলিপঙ্ক্তিঃ
সংসাৰসিন্ধুতৰণে তৰণিৰ্নৱীনা ।
সৰ্ৱাঘপুঞ্জহৰণায চ ধূমকেতুঃ
পাযাদনন্যশৰণং স্ৱযমেৱ লোকম্ ॥ ১ ॥
শেষাদ্ৰিগেহ তৱ কীৰ্তিতৰঙ্গপুঞ্জ
আভূমিনাকমভিতস্সকলান্পুনানঃ ।
মত্কৰ্ণযুগ্মৱিৱৰে পৰিগম্য সম্য-
-ক্কুৰ্যাদশেষমনিশং খলুতাপভঙ্গম্ ॥ ২ ॥
ৱৈকুণ্ঠৰাজসকলোঽপি ধনেশৱৰ্গো
নীতোঽপমানসৰণিং ত্ৱযি ৱিশ্ৱসিত্ৰা ।
তস্মাদযং ন সমযঃ পৰিহাসৱাচাং
ইষ্টং প্ৰপূৰ্য কুৰু মাং কৃতকৃত্যসঙ্ঘম্ ॥ ৩ ॥
শ্ৰীমন্নৰাস্তুকতিচিদ্ধনিকাংশ্চ কেচিত্
ক্ষোণীপতীং কতিচিদত্ৰ চ ৰাজলোকান্ ।
আৰাধযন্তু মলশূন্যমহং ভৱন্তং
কল্যাণলাভজননাযসমৰ্থমেকম্ ॥ ৪ ॥
লক্ষ্মীপতি ত্ৱমখিলেশ তৱ প্ৰসিদ্ধ-
-মত্ৰ প্ৰসিদ্ধমৱনৌমদকিঞ্চনত্ৱম্ ।
তস্যোপযোগকৰণায মযা ত্ৱযা চ
কাৰ্যঃ সমাগমৈদং মনসি স্থিতং মে ॥ ৫ ॥
শেষাদ্ৰিনাথভৱতাঽযমহং সনাথঃ
সত্যং ৱদামি ভগৱংস্ত্ৱমনাথ এৱ ।
তস্মাত্কুৰুষ্ৱমদভীপ্সিত কৃত্যজাল-
-মেৱত্ৱদীপ্সিত কৃতৌ তু ভৱান্সমৰ্থঃ ॥ ৬ ॥
ক্ৰুদ্ধো যদা ভৱসি তত্ক্ষণমেৱ ভূপো
ৰঙ্কাযতে ত্ৱমসি চেত্খলু তোষযুক্তঃ ।
ভূপাযতেঽথনিখিলশ্ৰুতিৱেদ্য ৰঙ্ক
ইচ্ছাম্যতস্তৱ দযাজলৱৃষ্টিপাতম্ ॥ ৭ ॥
অঙ্গীকৃতং সুৱিৰুদং ভগৱংস্ত্ৱযেতি
মদ্ভক্তপোষণমহং সততং কৰোমি ।
আৱিষ্কুৰুষ্ৱ মযি সত্সততং প্ৰদীনে
চিন্তাপ্ৰহাৰমযমেৱ হি যোগ্যকালঃ ॥ ৮ ॥
সৰ্ৱাসুজাতিষু মযা তু সম ত্ৱমেৱ
নিশ্চীযতে তৱ ৱিভো কৰুণাপ্ৰৱাহাত্ ।
প্ৰহ্লাদপাণ্ডুসুত বল্লৱ গৃধ্ৰকাদৌ
নীচো ন ভাতি মম কোঽপ্যত এৱ হেতোঃ ॥ ৯ ॥
সম্ভাৱিতাস্তু পৰিভূতিমথ প্ৰযান্তি
ধূৰ্তাজপং হি কপটৈকপৰা জগত্যাম্ ।
প্ৰাপ্তে তু ৱেঙ্কটৱিভো পৰিণামকালে
স্যাদ্ৱৈপৰীত্যমিৱ কৌৰৱপাণ্ডৱানাম্ ॥ ১০ ॥
শ্ৰীৱেঙ্কটেশ তৱ পাদসৰোজযুগ্মে
সংসাৰদুঃখশমনায সমৰ্পযামি ।
ভাস্ৱত্সদষ্টকমিদং ৰচিতং
প্ৰভাকৰোঽহমনিশং ৱিনযেন যুক্তঃ ॥ ১১ ॥
॥ পুষ্পিকা ॥
শ্ৰীশালিৱাহনশকে শৰকাষ্টভূমি
সঙ্খ্যামিতেঽথৱিজযাভিধৱত্সৰেঽযম্ ।
শ্ৰীকেশৱাত্মজৈদং ৱ্যতনোত্সমল্পং
স্তোত্ৰম্ প্ৰভাকৰ ইতি প্ৰথিতাভিধানা ॥ ১২ ॥
পিত্ৰোৰ্গুৰোশ্চাপ্যপৰাধকাৰিণো
ভ্ৰাতুস্তথাঽন্যাযকৃতশ্চদুৰ্গতঃ ।
তেষু ত্ৱযাঽথাপি কৃপা ৱিধীযতাং
সৌহাৰ্দৱশ্যেন মযা তু যাচ্যতে ॥
॥ ইতি গাৰ্গ্যকুলোত্পন্ন যশোদাগৰ্ভজ কেশৱাত্মজ প্ৰভাকৰ কৃতিষু শ্ৰীৱেঙ্কটেশাষ্টক স্তোত্ৰম্ সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More