Lord Venkateswara

ଶ୍ରୀ ଵେଙ୍କଟେଶାଷ୍ଟକ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Sri Venkatesha Ashtaka Stotram (Prabhakara Krutam) in Odia)

Prabhakara

Also known as shri venkatesha ashtaka stotram (prabhakara krutam) · shree venkatesha ashtaka stotram (prabhakara krutam) · venkatesha ashtaka stotram (prabhakara krutam)

Eight verses by Prabhākara, whose colophon gives an unusually full pedigree — of the Gārgya line, born of Yaśodā, son of Keśava — and whose tone is the boldest in this group. The third verse is close to a rebuke: everyone in the ranks of the lords of wealth, even in Vaikuṇṭha, has been led into the way of humiliation by trusting you, so this is no time for joking words; fulfil what is desired. The fourth sets its own independence out plainly: let some worship rich men and some the lords of the earth and some the company of kings — I worship you alone, who are without stain. And the sixth turns the relation upside down in a way few hymns risk: lord of Śeṣādri, by you I am one who has a master; truly I tell you, lord, that you are the one who has none. Its last verse asks mercy even for those who wrong parents, teacher and brother.

॥ ଶ୍ରୀ ଵେଙ୍କଟେଶାଷ୍ଟକ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ପ୍ରଭାକର କୃତମ୍) ॥
ଶ୍ରୀଵେଙ୍କଟେଶପଦପଙ୍କଜଧୂଲିପଙ୍କ୍ତିଃ
ସଂସାରସିନ୍ଧୁତରଣେ ତରଣିର୍ନଵୀନା ।
ସର୍ଵାଘପୁଞ୍ଜହରଣାଯ ଚ ଧୂମକେତୁଃ
ପାଯାଦନନ୍ଯଶରଣଂ ସ୍ଵଯମେଵ ଲୋକମ୍ ॥ ୧ ॥
ଶେଷାଦ୍ରିଗେହ ତଵ କୀର୍ତିତରଙ୍ଗପୁଞ୍ଜ
ଆଭୂମିନାକମଭିତସ୍ସକଲାନ୍ପୁନାନଃ ।
ମତ୍କର୍ଣଯୁଗ୍ମଵିଵରେ ପରିଗମ୍ଯ ସମ୍ଯ-
-କ୍କୁର୍ଯାଦଶେଷମନିଶଂ ଖଲୁତାପଭଙ୍ଗମ୍ ॥ ୨ ॥
ଵୈକୁଣ୍ଠରାଜସକଲୋଽପି ଧନେଶଵର୍ଗୋ
ନୀତୋଽପମାନସରଣିଂ ତ୍ଵଯି ଵିଶ୍ଵସିତ୍ରା ।
ତସ୍ମାଦଯଂ ନ ସମଯଃ ପରିହାସଵାଚାଂ
ଇଷ୍ଟଂ ପ୍ରପୂର୍ଯ କୁରୁ ମାଂ କୃତକୃତ୍ଯସଙ୍ଘମ୍ ॥ ୩ ॥
ଶ୍ରୀମନ୍ନରାସ୍ତୁକତିଚିଦ୍ଧନିକାଂଶ୍ଚ କେଚିତ୍
କ୍ଷୋଣୀପତୀଂ କତିଚିଦତ୍ର ଚ ରାଜଲୋକାନ୍ ।
ଆରାଧଯନ୍ତୁ ମଲଶୂନ୍ଯମହଂ ଭଵନ୍ତଂ
କଲ୍ଯାଣଲାଭଜନନାଯସମର୍ଥମେକମ୍ ॥ ୪ ॥
ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ତ୍ଵମଖିଲେଶ ତଵ ପ୍ରସିଦ୍ଧ-
-ମତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧମଵନୌମଦକିଞ୍ଚନତ୍ଵମ୍ ।
ତସ୍ଯୋପଯୋଗକରଣାଯ ମଯା ତ୍ଵଯା ଚ
କାର୍ଯଃ ସମାଗମୈଦଂ ମନସି ସ୍ଥିତଂ ମେ ॥ ୫ ॥
ଶେଷାଦ୍ରିନାଥଭଵତାଽଯମହଂ ସନାଥଃ
ସତ୍ଯଂ ଵଦାମି ଭଗଵଂସ୍ତ୍ଵମନାଥ ଏଵ ।
ତସ୍ମାତ୍କୁରୁଷ୍ଵମଦଭୀପ୍ସିତ କୃତ୍ଯଜାଲ-
-ମେଵତ୍ଵଦୀପ୍ସିତ କୃତୌ ତୁ ଭଵାନ୍ସମର୍ଥଃ ॥ ୬ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଯଦା ଭଵସି ତତ୍କ୍ଷଣମେଵ ଭୂପୋ
ରଙ୍କାଯତେ ତ୍ଵମସି ଚେତ୍ଖଲୁ ତୋଷଯୁକ୍ତଃ ।
ଭୂପାଯତେଽଥନିଖିଲଶ୍ରୁତିଵେଦ୍ଯ ରଙ୍କ
ଇଚ୍ଛାମ୍ଯତସ୍ତଵ ଦଯାଜଲଵୃଷ୍ଟିପାତମ୍ ॥ ୭ ॥
ଅଙ୍ଗୀକୃତଂ ସୁଵିରୁଦଂ ଭଗଵଂସ୍ତ୍ଵଯେତି
ମଦ୍ଭକ୍ତପୋଷଣମହଂ ସତତଂ କରୋମି ।
ଆଵିଷ୍କୁରୁଷ୍ଵ ମଯି ସତ୍ସତତଂ ପ୍ରଦୀନେ
ଚିନ୍ତାପ୍ରହାରମଯମେଵ ହି ଯୋଗ୍ଯକାଲଃ ॥ ୮ ॥
ସର୍ଵାସୁଜାତିଷୁ ମଯା ତୁ ସମ ତ୍ଵମେଵ
ନିଶ୍ଚୀଯତେ ତଵ ଵିଭୋ କରୁଣାପ୍ରଵାହାତ୍ ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦପାଣ୍ଡୁସୁତ ବଲ୍ଲଵ ଗୃଧ୍ରକାଦୌ
ନୀଚୋ ନ ଭାତି ମମ କୋଽପ୍ଯତ ଏଵ ହେତୋଃ ॥ ୯ ॥
ସମ୍ଭାଵିତାସ୍ତୁ ପରିଭୂତିମଥ ପ୍ରଯାନ୍ତି
ଧୂର୍ତାଜପଂ ହି କପଟୈକପରା ଜଗତ୍ଯାମ୍ ।
ପ୍ରାପ୍ତେ ତୁ ଵେଙ୍କଟଵିଭୋ ପରିଣାମକାଲେ
ସ୍ଯାଦ୍ଵୈପରୀତ୍ଯମିଵ କୌରଵପାଣ୍ଡଵାନାମ୍ ॥ ୧୦ ॥
ଶ୍ରୀଵେଙ୍କଟେଶ ତଵ ପାଦସରୋଜଯୁଗ୍ମେ
ସଂସାରଦୁଃଖଶମନାଯ ସମର୍ପଯାମି ।
ଭାସ୍ଵତ୍ସଦଷ୍ଟକମିଦଂ ରଚିତଂ
ପ୍ରଭାକରୋଽହମନିଶଂ ଵିନଯେନ ଯୁକ୍ତଃ ॥ ୧୧ ॥
॥ ପୁଷ୍ପିକା ॥
ଶ୍ରୀଶାଲିଵାହନଶକେ ଶରକାଷ୍ଟଭୂମି
ସଙ୍ଖ୍ଯାମିତେଽଥଵିଜଯାଭିଧଵତ୍ସରେଽଯମ୍ ।
ଶ୍ରୀକେଶଵାତ୍ମଜୈଦଂ ଵ୍ଯତନୋତ୍ସମଲ୍ପଂ
ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ପ୍ରଭାକର ଇତି ପ୍ରଥିତାଭିଧାନା ॥ ୧୨ ॥
ପିତ୍ରୋର୍ଗୁରୋଶ୍ଚାପ୍ଯପରାଧକାରିଣୋ
ଭ୍ରାତୁସ୍ତଥାଽନ୍ଯାଯକୃତଶ୍ଚଦୁର୍ଗତଃ ।
ତେଷୁ ତ୍ଵଯାଽଥାପି କୃପା ଵିଧୀଯତାଂ
ସୌହାର୍ଦଵଶ୍ଯେନ ମଯା ତୁ ଯାଚ୍ଯତେ ॥
॥ ଇତି ଗାର୍ଗ୍ଯକୁଲୋତ୍ପନ୍ନ ଯଶୋଦାଗର୍ଭଜ କେଶଵାତ୍ମଜ ପ୍ରଭାକର କୃତିଷୁ ଶ୍ରୀଵେଙ୍କଟେଶାଷ୍ଟକ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More