സംസാരസിന്ധുതരണേ തരണിര്നവീനാ ।
സര്വാഘപുഞ്ജഹരണായ ച ധൂമകേതുഃ
പായാദനന്യശരണം സ്വയമേവ ലോകമ് ॥ ൧ ॥
ആഭൂമിനാകമഭിതസ്സകലാന്പുനാനഃ ।
മത്കര്ണയുഗ്മവിവരേ പരിഗമ്യ സമ്യ-
-ക്കുര്യാദശേഷമനിശം ഖലുതാപഭങ്ഗമ് ॥ ൨ ॥
നീതോഽപമാനസരണിം ത്വയി വിശ്വസിത്രാ ।
തസ്മാദയം ന സമയഃ പരിഹാസവാചാം
ഇഷ്ടം പ്രപൂര്യ കുരു മാം കൃതകൃത്യസങ്ഘമ് ॥ ൩ ॥
ക്ഷോണീപതീം കതിചിദത്ര ച രാജലോകാന് ।
ആരാധയന്തു മലശൂന്യമഹം ഭവന്തം
കല്യാണലാഭജനനായസമര്ഥമേകമ് ॥ ൪ ॥
-മത്ര പ്രസിദ്ധമവനൌമദകിഞ്ചനത്വമ് ।
തസ്യോപയോഗകരണായ മയാ ത്വയാ ച
കാര്യഃ സമാഗമൈദം മനസി സ്ഥിതം മേ ॥ ൫ ॥
സത്യം വദാമി ഭഗവംസ്ത്വമനാഥ ഏവ ।
തസ്മാത്കുരുഷ്വമദഭീപ്സിത കൃത്യജാല-
-മേവത്വദീപ്സിത കൃതൌ തു ഭവാന്സമര്ഥഃ ॥ ൬ ॥
രങ്കായതേ ത്വമസി ചേത്ഖലു തോഷയുക്തഃ ।
ഭൂപായതേഽഥനിഖിലശ്രുതിവേദ്യ രങ്ക
ഇച്ഛാമ്യതസ്തവ ദയാജലവൃഷ്ടിപാതമ് ॥ ൭ ॥
മദ്ഭക്തപോഷണമഹം സതതം കരോമി ।
ആവിഷ്കുരുഷ്വ മയി സത്സതതം പ്രദീനേ
ചിന്താപ്രഹാരമയമേവ ഹി യോഗ്യകാലഃ ॥ ൮ ॥
നിശ്ചീയതേ തവ വിഭോ കരുണാപ്രവാഹാത് ।
പ്രഹ്ലാദപാണ്ഡുസുത ബല്ലവ ഗൃധ്രകാദൌ
നീചോ ന ഭാതി മമ കോഽപ്യത ഏവ ഹേതോഃ ॥ ൯ ॥
ധൂര്താജപം ഹി കപടൈകപരാ ജഗത്യാമ് ।
പ്രാപ്തേ തു വേങ്കടവിഭോ പരിണാമകാലേ
സ്യാദ്വൈപരീത്യമിവ കൌരവപാണ്ഡവാനാമ് ॥ ൧൦ ॥
സംസാരദുഃഖശമനായ സമര്പയാമി ।
ഭാസ്വത്സദഷ്ടകമിദം രചിതം
പ്രഭാകരോഽഹമനിശം വിനയേന യുക്തഃ ॥ ൧൧ ॥
സങ്ഖ്യാമിതേഽഥവിജയാഭിധവത്സരേഽയമ് ।
ശ്രീകേശവാത്മജൈദം വ്യതനോത്സമല്പം
സ്തോത്രമ് പ്രഭാകര ഇതി പ്രഥിതാഭിധാനാ ॥ ൧൨ ॥
ഭ്രാതുസ്തഥാഽന്യായകൃതശ്ചദുര്ഗതഃ ।
തേഷു ത്വയാഽഥാപി കൃപാ വിധീയതാം
സൌഹാര്ദവശ്യേന മയാ തു യാച്യതേ ॥
