॥ श्री विष्णु विजय स्तोत्रम् ॥
(पद्मपुराणतः)
देवा ऊचुः ।
नताः स्म विष्णुं जगदादिभूतं
सुरासुरेन्द्रं जगतां प्रपालकम् ।
यन्नाभिपद्मात् किल पद्मयोनि-
-र्बभूव तं वै शरणं गताः स्मः ॥ १ ॥
सुरासुरेन्द्रं जगतां प्रपालकम् ।
यन्नाभिपद्मात् किल पद्मयोनि-
-र्बभूव तं वै शरणं गताः स्मः ॥ १ ॥
नमो नमो मत्स्यवपुर्धराय
नमोऽस्तु ते कच्छपरूपधारिणे ।
नमः प्रकुर्मश्च नृसिंहरूपिणे
तथा पुनर्वामनरूपिणे नमः ॥ २ ॥
नमोऽस्तु ते कच्छपरूपधारिणे ।
नमः प्रकुर्मश्च नृसिंहरूपिणे
तथा पुनर्वामनरूपिणे नमः ॥ २ ॥
नमोऽस्तु ते क्षत्रविनाशनाय
रामाय रामाय दशास्यनाशिने ।
प्रलम्बहन्त्रे शितिवाससे नमो
नमोऽस्तु बुद्धाय च दैत्यमोहिने ॥ ३ ॥
रामाय रामाय दशास्यनाशिने ।
प्रलम्बहन्त्रे शितिवाससे नमो
नमोऽस्तु बुद्धाय च दैत्यमोहिने ॥ ३ ॥
म्लेच्छान्तकायापि च कल्किनाम्ने
नमः पुनः क्रोडवपुर्धराय ।
जगद्धितार्थं च युगे युगे भवान्
बिभर्ति रूपं त्वसुराभवाय ॥ ४ ॥
नमः पुनः क्रोडवपुर्धराय ।
जगद्धितार्थं च युगे युगे भवान्
बिभर्ति रूपं त्वसुराभवाय ॥ ४ ॥
निषूदितोऽयं ह्यधुना किल त्वया
दैत्यो हिरण्याक्ष इति प्रगल्भः ।
यश्चेन्द्रमुख्यान् किल लोकपालान्
संहेलया चैव तिरश्चकार ॥ ५ ॥
दैत्यो हिरण्याक्ष इति प्रगल्भः ।
यश्चेन्द्रमुख्यान् किल लोकपालान्
संहेलया चैव तिरश्चकार ॥ ५ ॥
स वै त्वया देवहितार्थमेव
निपातितो देववर प्रसीद ।
त्वमस्य विश्वस्य विसर्गकर्ता
ब्राह्मेण रूपेण च देवदेव ॥ ६ ॥
निपातितो देववर प्रसीद ।
त्वमस्य विश्वस्य विसर्गकर्ता
ब्राह्मेण रूपेण च देवदेव ॥ ६ ॥
पाता त्वमेवास्य युगे युगे च
रूपाणि धत्से सुमनोहराणि ।
त्वमेव कालाग्निहरश्च भूत्वा
विश्वं क्षयं नेष्यसि चान्तकाले ॥ ७ ॥
रूपाणि धत्से सुमनोहराणि ।
त्वमेव कालाग्निहरश्च भूत्वा
विश्वं क्षयं नेष्यसि चान्तकाले ॥ ७ ॥
अतो भवानेव च विश्वकारणं
न ते परं जीवमजीवमेव च ।
यत्किञ्च भूतं च भविष्यरूपं
प्रवर्तमानं च तथैव रूपम् ॥ ८ ॥
न ते परं जीवमजीवमेव च ।
यत्किञ्च भूतं च भविष्यरूपं
प्रवर्तमानं च तथैव रूपम् ॥ ८ ॥
सर्वं त्वमेवासि चराचराख्यं
न भाति विश्वं त्वदृते च किञ्चित् ।
अस्तीति नास्तीति च भेदनिष्ठं
त्वय्येव भातं सदसत्स्वरूपम् ॥ ९ ॥
न भाति विश्वं त्वदृते च किञ्चित् ।
अस्तीति नास्तीति च भेदनिष्ठं
त्वय्येव भातं सदसत्स्वरूपम् ॥ ९ ॥
ततो भवन्तं कतमोऽपि देव
न ज्ञातुमर्हत्यविपक्वबुद्धिः ।
कृते भवत्पादपरायणं जनं
तेनागताः स्मः शरणं शरण्यम् ॥ १० ॥
न ज्ञातुमर्हत्यविपक्वबुद्धिः ।
कृते भवत्पादपरायणं जनं
तेनागताः स्मः शरणं शरण्यम् ॥ १० ॥
व्यास उवाच।
ततो विष्णुः प्रसन्नात्मा उवाचत्रिदिवौकसः ।
तुष्टोऽस्मि देवा भद्रं वो युष्मत् स्तोत्रेण साम्प्रतम् ॥ ११ ॥
तुष्टोऽस्मि देवा भद्रं वो युष्मत् स्तोत्रेण साम्प्रतम् ॥ ११ ॥
॥ फलश्रुति ॥
य इदं प्रपठेद्भक्त्या विजयस्तोत्रमादरात् ।
न तस्य दुर्लभं देवास्त्रिषु लोकेषु किञ्चन ॥ १२ ॥
न तस्य दुर्लभं देवास्त्रिषु लोकेषु किञ्चन ॥ १२ ॥
गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम् ।
तत्फलं समवाप्नोति कीर्तनश्रवणान्नरः ॥ १३ ॥
तत्फलं समवाप्नोति कीर्तनश्रवणान्नरः ॥ १३ ॥
सर्वकामप्रदं नित्यं देवदेवस्य कीर्तनम् ।
अतः परं महाज्ञानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४ ॥
अतः परं महाज्ञानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४ ॥
॥ इति पद्मपुराणोक्तं श्री विष्णु विजय स्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥