Lord Vishnu

ଶ୍ରୀ ଵିଷ୍ଣୁ ଵିଜଯ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Sri Vishnu Vijaya Stotram in Odia)

From Padma Purana

Also known as shri vishnu vijaya stotram · shree vishnu vijaya stotram · vishnu vijaya stotram

Fourteen verses from the Padma Purana, spoken by the gods with Vyasa framing them, and built in two halves. The first is a run through the descents — salutation to the one who bore the body of the Fish, to the one who took the form of the Tortoise, to the Man-lion, and again to the Dwarf — with the gods declaring at the outset that they have come for refuge to the one from whose navel-lotus the lotus-born himself arose. The second half turns from the forms to the claim behind them: you alone are the cause of the universe, there is nothing beyond you living or unliving, and whatever has been and whatever will be and whatever is going on now is your form. The closing verse says no greater knowledge has been or will be.

॥ ଶ୍ରୀ ଵିଷ୍ଣୁ ଵିଜଯ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
(ପଦ୍ମପୁରାଣତଃ)
ଦେଵା ଊଚୁଃ ।
ନତାଃ ସ୍ମ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜଗଦାଦିଭୂତଂ
ସୁରାସୁରେନ୍ଦ୍ରଂ ଜଗତାଂ ପ୍ରପାଲକମ୍ ।
ଯନ୍ନାଭିପଦ୍ମାତ୍ କିଲ ପଦ୍ମଯୋନି-
-ର୍ବଭୂଵ ତଂ ଵୈ ଶରଣଂ ଗତାଃ ସ୍ମଃ ॥ ୧ ॥
ନମୋ ନମୋ ମତ୍ସ୍ଯଵପୁର୍ଧରାଯ
ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ କଚ୍ଛପରୂପଧାରିଣେ ।
ନମଃ ପ୍ରକୁର୍ମଶ୍ଚ ନୃସିଂହରୂପିଣେ
ତଥା ପୁନର୍ଵାମନରୂପିଣେ ନମଃ ॥ ୨ ॥
ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ କ୍ଷତ୍ରଵିନାଶନାଯ
ରାମାଯ ରାମାଯ ଦଶାସ୍ଯନାଶିନେ ।
ପ୍ରଲମ୍ବହନ୍ତ୍ରେ ଶିତିଵାସସେ ନମୋ
ନମୋଽସ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧାଯ ଚ ଦୈତ୍ଯମୋହିନେ ॥ ୩ ॥
ମ୍ଲେଚ୍ଛାନ୍ତକାଯାପି ଚ କଲ୍କିନାମ୍ନେ
ନମଃ ପୁନଃ କ୍ରୋଡଵପୁର୍ଧରାଯ ।
ଜଗଦ୍ଧିତାର୍ଥଂ ଚ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଭଵାନ୍
ବିଭର୍ତି ରୂପଂ ତ୍ଵସୁରାଭଵାଯ ॥ ୪ ॥
ନିଷୂଦିତୋଽଯଂ ହ୍ଯଧୁନା କିଲ ତ୍ଵଯା
ଦୈତ୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷ ଇତି ପ୍ରଗଲ୍ଭଃ ।
ଯଶ୍ଚେନ୍ଦ୍ରମୁଖ୍ଯାନ୍ କିଲ ଲୋକପାଲାନ୍
ସଂହେଲଯା ଚୈଵ ତିରଶ୍ଚକାର ॥ ୫ ॥
ସ ଵୈ ତ୍ଵଯା ଦେଵହିତାର୍ଥମେଵ
ନିପାତିତୋ ଦେଵଵର ପ୍ରସୀଦ ।
ତ୍ଵମସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଵିସର୍ଗକର୍ତା
ବ୍ରାହ୍ମେଣ ରୂପେଣ ଚ ଦେଵଦେଵ ॥ ୬ ॥
ପାତା ତ୍ଵମେଵାସ୍ଯ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଚ
ରୂପାଣି ଧତ୍ସେ ସୁମନୋହରାଣି ।
ତ୍ଵମେଵ କାଲାଗ୍ନିହରଶ୍ଚ ଭୂତ୍ଵା
ଵିଶ୍ଵଂ କ୍ଷଯଂ ନେଷ୍ଯସି ଚାନ୍ତକାଲେ ॥ ୭ ॥
ଅତୋ ଭଵାନେଵ ଚ ଵିଶ୍ଵକାରଣଂ
ନ ତେ ପରଂ ଜୀଵମଜୀଵମେଵ ଚ ।
ଯତ୍କିଞ୍ଚ ଭୂତଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯରୂପଂ
ପ୍ରଵର୍ତମାନଂ ଚ ତଥୈଵ ରୂପମ୍ ॥ ୮ ॥
ସର୍ଵଂ ତ୍ଵମେଵାସି ଚରାଚରାଖ୍ଯଂ
ନ ଭାତି ଵିଶ୍ଵଂ ତ୍ଵଦୃତେ ଚ କିଞ୍ଚିତ୍ ।
ଅସ୍ତୀତି ନାସ୍ତୀତି ଚ ଭେଦନିଷ୍ଠଂ
ତ୍ଵଯ୍ଯେଵ ଭାତଂ ସଦସତ୍ସ୍ଵରୂପମ୍ ॥ ୯ ॥
ତତୋ ଭଵନ୍ତଂ କତମୋଽପି ଦେଵ
ନ ଜ୍ଞାତୁମର୍ହତ୍ଯଵିପକ୍ଵବୁଦ୍ଧିଃ ।
କୃତେ ଭଵତ୍ପାଦପରାଯଣଂ ଜନଂ
ତେନାଗତାଃ ସ୍ମଃ ଶରଣଂ ଶରଣ୍ଯମ୍ ॥ ୧୦ ॥
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ।
ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଉଵାଚତ୍ରିଦିଵୌକସଃ ।
ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ଦେଵା ଭଦ୍ରଂ ଵୋ ଯୁଷ୍ମତ୍ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍ ॥ ୧୧ ॥
॥ ଫଲଶ୍ରୁତି ॥
ଯ ଇଦଂ ପ୍ରପଠେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଜଯସ୍ତୋତ୍ରମାଦରାତ୍ ।
ନ ତସ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭଂ ଦେଵାସ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ କିଞ୍ଚନ ॥ ୧୨ ॥
ଗଵାଂ ଶତସହସ୍ରସ୍ଯ ସମ୍ଯଗ୍ଦତ୍ତସ୍ଯ ଯତ୍ଫଲମ୍ ।
ତତ୍ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି କୀର୍ତନଶ୍ରଵଣାନ୍ନରଃ ॥ ୧୩ ॥
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ନିତ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କୀର୍ତନମ୍ ।
ଅତଃ ପରଂ ମହାଜ୍ଞାନଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି ॥ ୧୪ ॥
॥ ଇତି ପଦ୍ମପୁରାଣୋକ୍ତଂ ଶ୍ରୀ ଵିଷ୍ଣୁ ଵିଜଯ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More