Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൧.൧

(Srimad Bhagavatam Canto 11, Chapter 1 — The Curse Laid on the Yadu Dynasty in Malayalam)

Vyasa

Also known as krtva daityavadham krsna saramo yadubhirvrta

The Curse Laid on the Yadu Dynasty. Śrīmad Bhāgavatam Canto 11, Chapter 1 — 24 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
കൃത്വാ ദൈത്യവധം കൃഷ്ണഃ സരാമോ യദുഭിര്വൃതഃ ।
ഭുവോഽവതാരയദ് ഭാരം ജവിഷ്ഠം ജനയന് കലിമ് ॥ ൧ ॥
യേ കോപിതാഃ സുബഹു പാണ്ഡുസുതാഃ സപത്നൈ-
ര്ദുര്ദ്യൂതഹേലനകചഗ്രഹണാദിഭിസ്താന് ।
കൃത്വാ നിമിത്തമിതരേതരതഃ സമേതാന്
ഹത്വാ നൃപാന് നിരഹരത് ക്ഷിതിഭാരമീശഃ ॥ ൨ ॥
ഭൂഭാരരാജപൃതനാ യദുഭിര്നിരസ്യ
ഗുപ്തൈഃ സ്വബാഹുഭിരചിന്തയദപ്രമേയഃ ।
മന്യേഽവനേര്നനു ഗതോഽപ്യഗതം ഹി ഭാരം
യദ് യാദവം കുലമഹോ അവിഷഹ്യമാസ്തേ ॥ ൩ ॥
നൈവാന്യതഃ പരിഭവോഽസ്യ ഭവേത് കഥഞ്ചിന്
മത്സംശ്രയസ്യ വിഭവോന്നഹനസ്യ നിത്യമ് ।
അന്തഃകലിം യദുകുലസ്യ വിധായ വേണു-
സ്തമ്ബസ്യ വഹ്നിമിവ ശാന്തിമുപൈമി ധാമ ॥ ൪ ॥
ഏവം വ്യവസിതോ രാജന് സത്യസങ്കല്പ ഈശ്വരഃ ।
ശാപവ്യാജേന വിപ്രാണാം സഞ്ജഹ്രേ സ്വകുലം വിഭുഃ ॥ ൫ ॥
സ്വമൂര്ത്യാ ലോകലാവണ്യനിര്മുക്ത്യാ ലോചനം നൃണാമ് ।
ഗീര്ഭിസ്താഃ സ്മരതാം ചിത്തം പദൈസ്താനീക്ഷതാം ക്രിയാഃ ॥ ൬ ॥
ആച്ഛിദ്യ കീര്തിം സുശ്ലോകാം വിതത്യ ഹ്യഞ്ജസാ നു കൌ ।
തമോഽനയാ തരിഷ്യന്തീത്യഗാത് സ്വം പദമീശ്വരഃ ॥ ൭ ॥
ശ്രീരാജോവാച
ബ്രഹ്മണ്യാനാം വദാന്യാനാം നിത്യം വൃദ്ധോപസേവിനാമ് ।
വിപ്രശാപഃ കഥമഭൂദ് വൃഷ്ണീനാം കൃഷ്ണചേതസാമ് ॥ ൮ ॥
യന്നിമിത്തഃ സ വൈ ശാപോ യാദൃശോ ദ്വിജസത്തമ ।
കഥമേകാത്മനാം ഭേദ ഏതത് സര്വം വദസ്വ മേ ॥ ൯ ॥
ശ്രീബാദരായണിരുവാച
ബിഭ്രദ് വപുഃ സകലസുന്ദരസന്നിവേശം
കര്മാചരന് ഭുവി സുമങ്ഗലമാപ്തകാമഃ ।
ആസ്ഥായ ധാമ രമമാണ ഉദാരകീര്തിഃ
സംഹര്തുമൈച്ഛത കുലം സ്ഥിതകൃത്യശേഷഃ ॥ ൧൦ ॥
കര്മാണി പുണ്യനിവഹാനി സുമങ്ഗലാനി
ഗായജ്ജഗത്കലിമലാപഹരാണി കൃത്വാ ।
കാലാത്മനാ നിവസതാ യദുദേവഗേഹേ
പിണ്ഡാരകം സമഗമന് മുനയോ നിസൃഷ്ടാഃ ॥ ൧൧ ॥
വിശ്വാമിത്രോഽസിതഃ കണ്വോ ദുര്വാസാ ഭൃഗുരങ്ഗിരാഃ ।
കശ്യപോ വാമദേവോഽത്രിര്വസിഷ്ഠോ നാരദാദയഃ ॥ ൧൨ ॥
ക്രീഡന്തസ്താനുപവ്രജ്യ കുമാരാ യദുനന്ദനാഃ ।
ഉപസങ്ഗൃഹ്യ പപ്രച്ഛുരവിനീതാ വിനീതവത് ॥ ൧൩ ॥
തേ വേഷയിത്വാ സ്ത്രീവേഷൈഃ സാമ്ബം ജാമ്ബവതീസുതമ് ।
ഏഷാ പൃച്ഛതി വോ വിപ്രാ അന്തര്വത്ന്യസിതേക്ഷണാ ॥ ൧൪ ॥
പ്രഷ്ടും വിലജ്ജതീ സാക്ഷാത് പ്രബ്രൂതാമോഘദര്ശനാഃ ।
പ്രസോഷ്യന്തീ പുത്രകാമാ കിംസ്വിത് സഞ്ജനയിഷ്യതി ॥ ൧൫ ॥
ഏവം പ്രലബ്ധാ മുനയസ്താനൂചുഃ കുപിതാ നൃപ ।
ജനയിഷ്യതി വോ മന്ദാ മുഷലം കുലനാശനമ് ॥ ൧൬ ॥
തച്ഛ്രുത്വാ തേഽതിസന്ത്രസ്താ വിമുച്യ സഹസോദരമ് ।
സാമ്ബസ്യ ദദൃശുസ്തസ്മിന് മുഷലം ഖല്വയസ്മയമ് ॥ ൧൭ ॥
കിം കൃതം മന്ദഭാഗ്യൈര്നഃ കിം വദിഷ്യന്തി നോ ജനാഃ ।
ഇതി വിഹ്വലിതാ ഗേഹാനാദായ മുഷലം യയുഃ ॥ ൧൮ ॥
തച്ചോപനീയ സദസി പരിമ്ലാനമുഖശ്രിയഃ ।
രാജ്ഞ ആവേദയാംചക്രുഃ സര്വയാദവസന്നിധൌ ॥ ൧൯ ॥
ശ്രുത്വാമോഘം വിപ്രശാപം ദൃഷ്ട്വാ ച മുഷലം നൃപ ।
വിസ്മിതാ ഭയസന്ത്രസ്താ ബഭൂവുര്ദ്വാരകൌകസഃ ॥ ൨൦ ॥
തച്ചൂര്ണയിത്വാ മുഷലം യദുരാജഃ സ ആഹുകഃ ।
സമുദ്രസലിലേ പ്രാസ്യല്ലോഹം ചാസ്യാവശേഷിതമ് ॥ ൨൧ ॥
കശ്ചിന്മത്സ്യോഽഗ്രസീല്ലോഹം ചൂര്ണാനി തരലൈസ്തതഃ ।
ഉഹ്യമാനാനി വേലായാം ലഗ്നാന്യാസന് കിലൈരകാഃ ॥ ൨൨ ॥
മത്സ്യോ ഗൃഹീതോ മത്സ്യഘ്നൈര്ജാലേനാന്യൈഃ സഹാര്ണവേ ।
തസ്യോദരഗതം ലോഹം സ ശല്യേ ലുബ്ധകോഽകരോത് ॥ ൨൩ ॥
ഭഗവാഞ്ജ്ഞാതസര്വാര്ഥ ഈശ്വരോഽപി തദന്യഥാ ।
കര്തും നൈച്ഛദ് വിപ്രശാപം കാലരൂപ്യന്വമോദത ॥ ൨൪ ॥

Explore More