Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൬.൧൨

(Srimad Bhagavatam Canto 6, Chapter 12 — The Slaying of Vṛtrāsura in Malayalam)

Vyasa

Also known as evam jihasurnrpa dehamajau

The Slaying of Vṛtrāsura. Śrīmad Bhāgavatam Canto 6, Chapter 12 (The Name, the Armour and Vṛtra's Fall), 35 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീഋഷിരുവാച
ഏവം ജിഹാസുര്നൃപ ദേഹമാജൌ
മൃത്യും വരം വിജയാന്മന്യമാനഃ ।
ശൂലം പ്രഗൃഹ്യാഭ്യപതത് സുരേന്ദ്രം
യഥാ മഹാപുരുഷം കൈടഭോഽപ്സു ॥ ൧ ॥
തതോ യുഗാന്താഗ്നികഠോരജിഹ്വ-
മാവിധ്യ ശൂലം തരസാസുരേന്ദ്രഃ ।
ക്ഷിപ്ത്വാ മഹേന്ദ്രായ വിനദ്യ വീരോ
ഹതോഽസി പാപേതി രുഷാ ജഗാദ ॥ ൨ ॥
ഖ ആപതത്തദ്വിചലദ്ഗ്രഹോല്കവ-
ന്നിരീക്ഷ്യ ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യമജാതവിക്ലവഃ ।
വജ്രേണ വജ്രീ ശതപര്വണാച്ഛിനദ്
ഭുജം ച തസ്യോരഗരാജഭോഗമ് ॥ ൩ ॥
ഛിന്നൈകബാഹുഃ പരിഘേണ വൃത്രഃ
സംരബ്ധ ആസാദ്യ ഗൃഹീതവജ്രമ് ।
ഹനൌ തതാഡേന്ദ്രമഥാമരേഭം
വജ്രം ച ഹസ്താന്ന്യപതന്മഘോനഃ ॥ ൪ ॥
വൃത്രസ്യ കര്മാതിമഹാദ്ഭുതം തത്
സുരാസുരാശ്ചാരണസിദ്ധസങ്ഘാഃ ।
അപൂജയംസ്തത് പുരുഹൂതസങ്കടം
നിരീക്ഷ്യ ഹാ ഹേതി വിചുക്രുശുര്ഭൃശമ് ॥ ൫ ॥
ഇന്ദ്രോ ന വജ്രം ജഗൃഹേ വിലജ്ജിത-
ശ്ച്യുതം സ്വഹസ്താദരിസന്നിധൌ പുനഃ ।
തമാഹ വൃത്രോ ഹര ആത്തവജ്രോ
ജഹി സ്വശത്രും ന വിഷാദകാലഃ ॥ ൬ ॥
യുയുത്സതാം കുത്രചിദാതതായിനാം
ജയഃ സദൈകത്ര ന വൈ പരാത്മനാമ് ।
വിനൈകമുത്പത്തിലയസ്ഥിതീശ്വരം
സര്വജ്ഞമാദ്യം പുരുഷം സനാതനമ് ॥ ൭ ॥
ലോകാഃ സപാലാ യസ്യേമേ ശ്വസന്തി വിവശാ വശേ ।
ദ്വിജാ ഇവ ശിചാ ബദ്ധാഃ സ കാല ഇഹ കാരണമ് ॥ ൮ ॥
ഓജഃ സഹോ ബലം പ്രാണമമൃതം മൃത്യുമേവ ച ।
തമജ്ഞായ ജനോ ഹേതുമാത്മാനം മന്യതേ ജഡമ് ॥ ൯ ॥
യഥാ ദാരുമയീ നാരീ യഥാ പത്രമയോ മൃഗഃ ।
ഏവം ഭൂതാനി മഘവന്നീശതന്ത്രാണി വിദ്ധി ഭോഃ ॥ ൧൦ ॥
പുരുഷഃ പ്രകൃതിര്വ്യക്തമാത്മാ ഭൂതേന്ദ്രിയാശയാഃ ।
ശക്നുവന്ത്യസ്യ സര്ഗാദൌ ന വിനാ യദനുഗ്രഹാത് ॥ ൧൧ ॥
അവിദ്വാനേവമാത്മാനം മന്യതേഽനീശമീശ്വരമ് ।
ഭൂതൈഃ സൃജതി ഭൂതാനി ഗ്രസതേ താനി തൈഃ സ്വയമ് ॥ ൧൨ ॥
ആയുഃ ശ്രീഃ കീര്തിരൈശ്വര്യമാശിഷഃ പുരുഷസ്യ യാഃ ।
ഭവന്ത്യേവ ഹി തത്കാലേ യഥാനിച്ഛോര്വിപര്യയാഃ ॥ ൧൩ ॥
തസ്മാദകീര്തിയശസോര്ജയാപജയയോരപി ।
സമഃ സ്യാത്സുഖദുഃഖാഭ്യാം മൃത്യുജീവിതയോസ്തഥാ ॥ ൧൪ ॥
സത്ത്വം രജസ്തമ ഇതി പ്രകൃതേര്നാത്മനോ ഗുണാഃ ।
തത്ര സാക്ഷിണമാത്മാനം യോ വേദ സ ന ബധ്യതേ ॥ ൧൫ ॥
പശ്യ മാം നിര്ജിതം ശത്രു വൃക്ണായുധഭുജം മൃധേ ।
ഘടമാനം യഥാശക്തി തവ പ്രാണജിഹീര്ഷയാ ॥ ൧൬ ॥
പ്രാണഗ്ലഹോഽയം സമര ഇഷ്വക്ഷോ വാഹനാസനഃ ।
അത്ര ന ജ്ഞായതേഽമുഷ്യ ജയോഽമുഷ്യ പരാജയഃ ॥ ൧൭ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇന്ദ്രോ വൃത്രവചഃ ശ്രുത്വാ ഗതാലീകമപൂജയത് ।
ഗൃഹീതവജ്രഃ പ്രഹസംസ്തമാഹ ഗതവിസ്മയഃ ॥ ൧൮ ॥
ഇന്ദ്ര ഉവാച
അഹോ ദാനവ സിദ്ധോഽസി യസ്യ തേ മതിരീദൃശീ ।
ഭക്തഃ സര്വാത്മനാത്മാനം സുഹൃദം ജഗദീശ്വരമ് ॥ ൧൯ ॥
ഭവാനതാര്ഷീന്മായാം വൈ വൈഷ്ണവീം ജനമോഹിനീമ് ।
യദ് വിഹായാസുരം ഭാവം മഹാപുരുഷതാം ഗതഃ ॥ ൨൦ ॥
ഖല്വിദം മഹദാശ്ചര്യം യദ് രജഃപ്രകൃതേസ്തവ ।
വാസുദേവേ ഭഗവതി സത്ത്വാത്മനി ദൃഢാ മതിഃ ॥ ൨൧ ॥
യസ്യ ഭക്തിര്ഭഗവതി ഹരൌ നിഃശ്രേയസേശ്വരേ ।
വിക്രീഡതോഽമൃതാമ്ഭോധൌ കിം ക്ഷുദ്രൈഃ ഖാതകോദകൈഃ ॥ ൨൨ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇതി ബ്രുവാണാവന്യോന്യം ധര്മജിജ്ഞാസയാ നൃപ ।
യുയുധാതേ മഹാവീര്യാവിന്ദ്രവൃത്രൌ യുധാമ്പതീ ॥ ൨൩ ॥
ആവിധ്യ പരിഘം വൃത്രഃ കാര്ഷ്ണായസമരിന്ദമഃ ।
ഇന്ദ്രായ പ്രാഹിണോദ് ഘോരം വാമഹസ്തേന മാരിഷ ॥ ൨൪ ॥
സ തു വൃത്രസ്യ പരിഘം കരം ച കരഭോപമമ് ।
ചിച്ഛേദ യുഗപദ്ദേവോ വജ്രേണ ശതപര്വണാ ॥ ൨൫ ॥
ദോര്ഭ്യാമുത്കൃത്തമൂലാഭ്യാം ബഭൌ രക്തസ്രവോഽസുരഃ ।
ഛിന്നപക്ഷോ യഥാ ഗോത്രഃ ഖാദ്ഭ്രഷ്ടോ വജ്രിണാ ഹതഃ ॥ ൨൬ ॥
മഹാപ്രാണോ മഹാവീര്യോ മഹാസര്പ ഇവ ദ്വിപമ് ।
കൃത്വാധരാം ഹനും ഭൂമൌ ദൈത്യോ ദിവ്യുത്തരാം ഹനുമ് ।
നഭോഗമ്ഭീരവക്ത്രേണ ലേലിഹോല്ബണജിഹ്വയാ ॥ ൨൭ ॥
ദംഷ്ട്രാഭിഃ കാലകല്പാഭിര്ഗ്രസന്നിവ ജഗത്ത്രയമ് ।
അതിമാത്രമഹാകായ ആക്ഷിപംസ്തരസാ ഗിരീന് ॥ ൨൮ ॥
ഗിരിരാട് പാദചാരീവ പദ്ഭ്യാം നിര്ജരയന് മഹീമ് ।
ജഗ്രാസ സ സമാസാദ്യ വജ്രിണം സഹവാഹനമ് ॥ ൨൯ ॥
വൃത്രഗ്രസ്തം തമാലോക്യ സപ്രജാപതയഃ സുരാഃ ।
ഹാ കഷ്ടമിതി നിര്വിണ്ണാശ്ചുക്രുശുഃ സമഹര്ഷയഃ ॥ ൩൦ ॥
നിഗീര്ണോഽപ്യസുരേന്ദ്രേണ ന മമാരോദരം ഗതഃ ।
മഹാപുരുഷസന്നദ്ധോ യോഗമായാബലേന ച ॥ ൩൧ ॥
ഭിത്ത്വാ വജ്രേണ തത്കുക്ഷിം നിഷ്ക്രമ്യ ബലഭിദ് വിഭുഃ ।
ഉച്ചകര്ത ശിരഃ ശത്രോര്ഗിരിശൃങ്ഗമിവൌജസാ ॥ ൩൨ ॥
വജ്രസ്തു തത്കന്ധരമാശുവേഗഃ
കൃന്തന് സമന്താത് പരിവര്തമാനഃ ।
ന്യപാതയത് താവദഹര്ഗണേന
യോ ജ്യോതിഷാമയനേ വാര്ത്രഹത്യേ ॥ ൩൩ ॥
തദാ ച ഖേ ദുന്ദുഭയോ വിനേദു-
ര്ഗന്ധര്വസിദ്ധാഃ സമഹര്ഷിസങ്ഘാഃ ।
വാര്ത്രഘ്നലിങ്ഗൈസ്തമഭിഷ്ടുവാനാ
മന്ത്രൈര്മുദാ കുസുമൈരഭ്യവര്ഷന് ॥ ൩൪ ॥
വൃത്രസ്യ ദേഹാന്നിഷ്ക്രാന്തമാത്മജ്യോതിരരിന്ദമ ।
പശ്യതാം സര്വദേവാനാമലോകം സമപദ്യത ॥ ൩൫ ॥

Explore More