Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൭.൭

(Srimad Bhagavatam Canto 7, Chapter 7 — What Prahlāda Learned in the Womb in Malayalam)

Vyasa

Also known as evam daityasutai prsto mahabhagavato sura

What Prahlāda Learned in the Womb. Śrīmad Bhāgavatam Canto 7, Chapter 7 — 55 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീനാരദ ഉവാച
ഏവം ദൈത്യസുതൈഃ പൃഷ്ടോ മഹാഭാഗവതോഽസുരഃ ।
ഉവാചതാന്സ്മയമാനഃ സ്മരന് മദനുഭാഷിതമ് ॥ ൧ ॥
ശ്രീപ്രഹ്രാദ ഉവാച
പിതരി പ്രസ്ഥിതേഽസ്മാകം തപസേ മന്ദരാചലമ് ।
യുദ്ധോദ്യമം പരം ചക്രുര്വിബുധാ ദാനവാന്പ്രതി ॥ ൨ ॥ H
പിപീലികൈരഹിരിവ ദിഷ്ടയാ ലോകോപതാപനഃ ।
പാപേന പാപോഽഭക്ഷീതി വദന്തോ വാസവാദയഃ ॥ ൩ ॥
തേഷാമതിബലോദ്യോഗം നിശമ്യാസുരയൂഥപാഃ ।
വധ്യമാനാഃ സുരൈര്ഭീതാ ദുദ്രുവുഃ സര്വതോ ദിശമ് ॥ ൪ ॥
കലത്രപുത്രവിത്താപ്താന്ഗൃഹാന്പശുപരിച്ഛദാന് ।
നാവേക്ഷ്യമാണാസ്ത്വരിതാഃ സര്വേ പ്രാണപരീപ്സവഃ ॥ ൫ ॥
വ്യലുമ്പന് രാജശിബിരമമരാ ജയകാങ്ക്ഷിണഃ ।
ഇന്ദ്രസ്തു രാജമഹിഷീം മാതരം മമ ചാഗ്രഹീത് ॥ ൬ ॥
നീയമാനാം ഭയോദ്വിഗ്നാം രുദതീം കുരരീമിവ ।
യദൃച്ഛയാഗതസ്തത്ര ദേവര്ഷിര്ദദൃശേ പഥി ॥ ൭ ॥
പ്രാഹ നൈനാം സുരപതേ നേതുമര്ഹസ്യനാഗസമ് ।
മുഞ്ച മുഞ്ച മഹാഭാഗ സതീം പരപരിഗ്രഹമ് ॥ ൮ ॥
ശ്രീഇന്ദ്ര ഉവാച
ആസ്തേഽസ്യാ ജഠരേ വീര്യമവിഷഹ്യം സുരദ്വിഷഃ ।
ആസ്യതാം യാവത്പ്രസവം മോക്ഷ്യേഽര്ഥപദവീം ഗതഃ ॥ ൯ ॥
ശ്രീനാരദ ഉവാച
അയം നിഷ്കില്ബിഷഃ സാക്ഷാന്മഹാഭാഗവതോ മഹാന് ।
ത്വയാ ന പ്രാപ്സ്യതേ സംസ്ഥാമനന്താനുചരോ ബലീ ॥ ൧൦ ॥
ഇത്യുക്തസ്താം വിഹായേന്ദ്രോ ദേവര്ഷേര്മാനയന്വചഃ ।
അനന്തപ്രിയഭക്ത്യൈനാം പരിക്രമ്യ ദിവം യയൌ ॥ ൧൧ ॥
തതോ മേ മാതരമൃഷിഃ സമാനീയ നിജാശ്രമേ ।
ആശ്വാസ്യേഹോഷ്യതാം വത്സേ യാവത്തേ ഭര്തുരാഗമഃ ॥ ൧൨ ॥
തഥേത്യവാത്സീദ്ദേവര്ഷേരന്തികേ സാകുതോഭയാ ।
യാവദ്ദൈത്യപതിര്ഘോരാത്തപസോ ന ന്യവര്തത ॥ ൧൩ ॥
ഋഷിം പര്യചരത്തത്ര ഭക്ത്യാ പരമയാ സതീ ।
അന്തര്വത്നീ സ്വഗര്ഭസ്യ ക്ഷേമായേച്ഛാപ്രസൂതയേ ॥ ൧൪ ॥
ഋഷിഃ കാരുണികസ്തസ്യാഃ പ്രാദാദുഭയമീശ്വരഃ ।
ധര്മസ്യ തത്ത്വം ജ്ഞാനം ച മാമപ്യുദ്ദിശ്യ നിര്മലമ് ॥ ൧൫ ॥
തത്തു കാലസ്യ ദീര്ഘത്വാത് സ്ത്രീത്വാന്മാതുസ്തിരോദധേ ।
ഋഷിണാനുഗൃഹീതം മാം നാധുനാപ്യജഹാത്സ്മൃതിഃ ॥ ൧൬ ॥
ഭവതാമപി ഭൂയാന്മേ യദി ശ്രദ്ദധതേ വചഃ ।
വൈശാരദീ ധീഃ ശ്രദ്ധാതഃ സ്ത്രീബാലാനാം ച മേ യഥാ ॥ ൧൭ ॥
ജന്മാദ്യാഃ ഷഡിമേ ഭാവാ ദൃഷ്ടാ ദേഹസ്യ നാത്മനഃ ।
ഫലാനാമിവ വൃക്ഷസ്യ കാലേനേശ്വരമൂര്തിനാ ॥ ൧൮ ॥
ആത്മാ നിത്യോഽവ്യയഃ ശുദ്ധ ഏകഃ ക്ഷേത്രജ്ഞ ആശ്രയഃ ।
അവിക്രിയഃ സ്വദൃഗ് ഹേതുര്വ്യാപകോഽസങ്ഗ്യനാവൃതഃ ॥ ൧൯ ॥
ഏതൈര്ദ്വാദശഭിര്വിദ്വാനാത്മനോ ലക്ഷണൈഃ പരൈഃ ।
അഹം മമേത്യസദ്ഭാവം ദേഹാദൌ മോഹജം ത്യജേത് ॥ ൨൦ ॥
സ്വര്ണം യഥാ ഗ്രാവസു ഹേമകാരഃ
ക്ഷേത്രേഷു യോഗൈസ്തദഭിജ്ഞ ആപ്നുയാത് ।
ക്ഷേത്രേഷു ദേഹേഷു തഥാത്മയോഗൈ-
രധ്യാത്മവിദ് ബ്രഹ്മഗതിം ലഭേത ॥ ൨൧ ॥
അഷ്ടൌ പ്രകൃതയഃ പ്രോക്താസ്ത്രയ ഏവ ഹി തദ്ഗുണാഃ ।
വികാരാഃ ഷോഡശാചാര്യൈഃ പുമാനേകഃ സമന്വയാത് ॥ ൨൨ ॥
ദേഹസ്തു സര്വസങ്ഘാതോ ജഗത്തസ്ഥുരിതി ദ്വിധാ ।
അത്രൈവ മൃഗ്യഃ പുരുഷോ നേതി നേതീത്യതത്ത്യജന് ॥ ൨൩ ॥
അന്വയവ്യതിരേകേണ വിവേകേനോശതാത്മനാ ।
സ്വര്ഗസ്ഥാനസമാമ്നായൈര്വിമൃശദ്ഭിരസത്വരൈഃ ॥ ൨൪ ॥
ബുദ്ധേര്ജാഗരണം സ്വപ്നഃ സുഷുപ്തിരിതി വൃത്തയഃ ।
താ യേനൈവാനുഭൂയന്തേ സോഽധ്യക്ഷഃ പുരുഷഃ പരഃ ॥ ൨൫ ॥
ഏഭിസ്ത്രിവര്ണൈഃ പര്യസ്തൈര്ബുദ്ധിഭേദൈഃ ക്രിയോദ്ഭവൈഃ ।
സ്വരൂപമാത്മനോ ബുധ്യേദ് ഗന്ധൈര്വായുമിവാന്വയാത് ॥ ൨൬ ॥
ഏതദ്ദ്വാരോ ഹി സംസാരോ ഗുണകര്മനിബന്ധനഃ ।
അജ്ഞാനമൂലോഽപാര്ഥോഽപി പുംസഃ സ്വപ്ന ഇവാര്പ്യതേ ॥ ൨൭ ॥
തസ്മാദ്ഭവദ്ഭിഃ കര്തവ്യം കര്മണാം ത്രിഗുണാത്മനാമ് ।
ബീജനിര്ഹരണം യോഗഃ പ്രവാഹോപരമോ ധിയഃ ॥ ൨൮ ॥
തത്രോപായസഹസ്രാണാമയം ഭഗവതോദിതഃ ।
യദീശ്വരേ ഭഗവതി യഥാ യൈരഞ്ജസാ രതിഃ ॥ ൨൯ ॥
ഗുരുശുശ്രൂഷയാ ഭക്ത്യാ സര്വലബ്ധാര്പണേന ച ।
സങ്ഗേന സാധുഭക്താനാമീശ്വരാരാധനേന ച ॥ ൩൦ ॥
ശ്രദ്ധയാ തത്കഥായാം ച കീര്തനൈര്ഗുണകര്മണാമ് ।
തത്പാദാമ്ബുരുഹധ്യാനാത തല്ലിങ്ഗേക്ഷാര്ഹണാദിഭിഃ ॥ ൩൧ ॥
ഹരിഃ സര്വേഷു ഭൂതേഷു ഭഗവാനാസ്ത ഈശ്വരഃ ।
ഇതി ഭൂതാനി മനസാ കാമൈസ്തൈഃ സാധു മാനയേത് ॥ ൩൨ ॥
ഏവം നിര്ജിതഷഡ്വര്ഗൈഃ ക്രിയതേ ഭക്തിരീശ്വരേ ।
വാസുദേവേ ഭഗവതി യയാ സംലഭ്യതേ രതിഃ ॥ ൩൩ ॥
നിശമ്യ കര്മാണി ഗുണാനതുല്യാന്
വീര്യാണി ലീലാതനുഭിഃ കൃതാനി ।
യദാതിഹര്ഷോത്പുലകാശ്രുഗദ്ഗദം
പ്രോത്കണ്ഠ ഉദ്ഗായതി രൌതി നൃത്യതി ॥ ൩൪ ॥
യദാ ഗ്രഹഗ്രസ്ത ഇവ ക്വചിദ്ധസ-
ത്യാക്രന്ദതേ ധ്യായതി വന്ദതേ ജനമ് ।
മുഹുഃ ശ്വസന്വക്തി ഹരേ ജഗത്പതേ
നാരായണേത്യാത്മമതിര്ഗതത്രപഃ ॥ ൩൫ ॥
തദാ പുമാന്മുക്തസമസ്തബന്ധന-
സ്തദ്ഭാവഭാവാനുകൃതാശയാകൃതിഃ ।
നിര്ദഗ്ധബീജാനുശയോ മഹീയസാ
ഭക്തിപ്രയോഗേണ സമേത്യധോക്ഷജമ് ॥ ൩൬ ॥
അധോക്ഷജാലമ്ഭമിഹാശുഭാത്മനഃ
ശരീരിണഃ സംസൃതിചക്രശാതനമ് ।
തദ് ബ്രഹ്മനിര്വാണസുഖം വിദുര്ബുധാ-
സ്തതോ ഭജധ്വം ഹൃദയേ ഹൃദീശ്വരമ് ॥ ൩൭ ॥
കോഽതിപ്രയാസോഽസുരബാലകാ ഹരേ-
രുപാസനേ സ്വേ ഹൃദി ഛിദ്രവത് സതഃ ।
സ്വസ്യാത്മനഃ സഖ്യുരശേഷദേഹിനാം
സാമാന്യതഃ കിം വിഷയോപപാദനൈഃ ॥ ൩൮ ॥
രായഃ കലത്രം പശവഃ സുതാദയോ
ഗൃഹാ മഹീ കുഞ്ജരകോശഭൂതയഃ ।
സര്വേഽര്ഥകാമാഃ ക്ഷണഭങ്ഗുരായുഷഃ
കുര്വന്തി മര്ത്യസ്യ കിയത് പ്രിയം ചലാഃ ॥ ൩൯ ॥
ഏവം ഹി ലോകാഃ ക്രതുഭിഃ കൃതാ അമീ
ക്ഷയിഷ്ണവഃ സാതിശയാ ന നിര്മലാഃ ।
തസ്മാദദൃഷ്ടശ്രുതദൂഷണം പരം
ഭക്ത്യോക്തയേശം ഭജതാത്മലബ്ധയേ ॥ ൪൦ ॥
യദര്ഥ ഇഹ കര്മാണി വിദ്വന്മാന്യസകൃന്നരഃ ।
കരോത്യതോ വിപര്യാസമമോഘം വിന്ദതേ ഫലമ് ॥ ൪൧ ॥
സുഖായ ദുഃഖമോക്ഷായ സങ്കല്പ ഇഹ കര്മിണഃ ।
സദാപ്നോതീഹയാ ദുഃഖമനീഹായാഃ സുഖാവൃതഃ ॥ ൪൨ ॥
കാമാന്കാമയതേ കാമ്യൈര്യദര്ഥമിഹ പൂരുഷഃ ।
സ വൈ ദേഹസ്തു പാരക്യോ ഭങ്ഗുരോ യാത്യുപൈതി ച ॥ ൪൩ ॥
കിമു വ്യവഹിതാപത്യദാരാഗാരധനാദയഃ ।
രാജ്യകോശഗജാമാത്യഭൃത്യാപ്താ മമതാസ്പദാഃ ॥ ൪൪ ॥
കിമേതൈരാത്മനസ്തുച്ഛൈഃ സഹ ദേഹേന നശ്വരൈഃ ।
അനര്ഥൈരര്ഥസങ്കാശൈര്നിത്യാനന്ദരസോദധേഃ ॥ ൪൫ ॥
നിരൂപ്യതാമിഹ സ്വാര്ഥഃ കിയാന്ദേഹഭൃതോഽസുരാഃ ।
നിഷേകാദിഷ്വവസ്ഥാസു ക്ലിശ്യമാനസ്യ കര്മഭിഃ ॥ ൪൬ ॥
കര്മാണ്യാരഭതേ ദേഹീ ദേഹേനാത്മാനുവര്തിനാ ।
കര്മഭിസ്തനുതേ ദേഹമുഭയം ത്വവിവേകതഃ ॥ ൪൭ ॥
തസ്മാദര്ഥാശ്ച കാമാശ്ച ധര്മാശ്ച യദപാശ്രയാഃ ।
ഭജതാനീഹയാത്മാനമനീഹം ഹരിമീശ്വരമ് ॥ ൪൮ ॥
സര്വേഷാമപി ഭൂതാനാം ഹരിരാത്മേശ്വരഃ പ്രിയഃ ।
ഭൂതൈര്മഹദ്ഭിഃ സ്വകൃതൈഃ കൃതാനാം ജീവസംജ്ഞിതഃ ॥ ൪൯ ॥
ദേവോഽസുരോ മനുഷ്യോ വാ യക്ഷോ ഗന്ധര്വ ഏവ വാ ।
ഭജന്മുകുന്ദചരണം സ്വസ്തിമാന് സ്യാദ്യഥാ വയമ് ॥ ൫൦ ॥
നാലം ദ്വിജത്വം ദേവത്വമൃഷിത്വം വാസുരാത്മജാഃ ।
പ്രീണനായ മുകുന്ദസ്യ ന വൃത്തം ന ബഹുജ്ഞതാ ॥ ൫൧ ॥
ന ദാനം ന തപോ നേജ്യാ ന ശൌചം ന വ്രതാനി ച ।
പ്രീയതേഽമലയാ ഭക്ത്യാ ഹരിരന്യദ് വിഡമ്ബനമ് ॥ ൫൨ ॥
തതോ ഹരൌ ഭഗവതി ഭക്തിം കുരുത ദാനവാഃ ।
ആത്മൌപമ്യേന സര്വത്ര സര്വഭൂതാത്മനീശ്വരേ ॥ ൫൩ ॥
ദൈതേയാ യക്ഷരക്ഷാംസി സ്ത്രിയഃ ശൂദ്രാ വ്രജൌകസഃ ।
ഖഗാ മൃഗാഃ പാപജീവാഃ സന്തി ഹ്യച്യുതതാം ഗതാഃ ॥ ൫൪ ॥
ഏതാവാനേവ ലോകേഽസ്മിന്പുംസഃ സ്വാര്ഥഃ പരഃ സ്മൃതഃ ।
ഏകാന്തഭക്തിര്ഗോവിന്ദേ യത്സര്വത്ര തദീക്ഷണമ് ॥ ൫൫ ॥

Explore More