Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൮.൧൯

(Srimad Bhagavatam Canto 8, Chapter 19 — Vāmana Asks for Three Paces of Land in Malayalam)

Vyasa

Also known as iti vairocanervakyam dharmayuktam sa sunrtam

Vāmana Asks for Three Paces of Land. Śrīmad Bhāgavatam Canto 8, Chapter 19 — 43 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
ഇതി വൈരോചനേര്വാക്യം ധര്മയുക്തം സ സൂനൃതമ് ।
നിശമ്യ ഭഗവാന്പ്രീതഃ പ്രതിനന്ദ്യേദമബ്രവീത് ॥ ൧ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
വചസ്തവൈതജ്ജനദേവ സൂനൃതം
കുലോചിതം ധര്മയുതം യശസ്കരമ് ।
യസ്യ പ്രമാണം ഭൃഗവഃ സാമ്പരായേ
പിതാമഹഃ കുലവൃദ്ധഃ പ്രശാന്തഃ ॥ ൨ ॥
ന ഹ്യേതസ്മിന്കുലേ കശ്ചിന്നിഃസത്ത്വഃ കൃപണഃ പുമാന് ।
പ്രത്യാഖ്യാതാ പ്രതിശ്രുത്യ യോ വാദാതാ ദ്വിജാതയേ ॥ ൩ ॥
ന സന്തി തീര്ഥേ യുധി ചാര്ഥിനാര്ഥിതാഃ
പരാങ്മുഖാ യേ ത്വമനസ്വിനോ നൃപ ।
യുഷ്മത്കുലേ യദ്യശസാമലേന
പ്രഹ്ലാദ ഉദ്ഭാതി യഥോഡുപഃ ഖേ ॥ ൪ ॥
യതോ ജാതോ ഹിരണ്യാക്ഷശ്ചരന്നേക ഇമാം മഹീമ് ।
പ്രതിവീരം ദിഗ്വിജയേ നാവിന്ദത ഗദായുധഃ ॥ ൫ ॥
യം വിനിര്ജിത്യ കൃച്ഛ്രേണ വിഷ്ണുഃ ക്ഷ്മോദ്ധാര ആഗതമ് ।
ആത്മാനം ജയിനം മേനേ തദ്വീര്യം ഭൂര്യനുസ്മരന് ॥ ൬ ॥
നിശമ്യ തദ്വധം ഭ്രാതാ ഹിരണ്യകശിപുഃ പുരാ ।
ഹന്തും ഭ്രാതൃഹണം ക്രുദ്ധോ ജഗാമ നിലയം ഹരേഃ ॥ ൭ ॥
തമായാന്തം സമാലോക്യ ശൂലപാണിം കൃതാന്തവത് ।
ചിന്തയാമാസ കാലജ്ഞോ വിഷ്ണുര്മായാവിനാം വരഃ ॥ ൮ ॥
യതോ യതോഽഹം തത്രാസൌ മൃത്യുഃ പ്രാണഭൃതാമിവ ।
അതോഽഹമസ്യ ഹൃദയം പ്രവേക്ഷ്യാമി പരാഗ്ദൃശഃ ॥ ൯ ॥
ഏവം സ നിശ്ചിത്യ രിപോഃ ശരീര-
മാധാവതോ നിര്വിവിശേഽസുരേന്ദ്ര ।
ശ്വാസാനിലാന്തര്ഹിതസൂക്ഷ്മദേഹ-
സ്തത്പ്രാണരന്ധ്രേണ വിവിഗ്നചേതാഃ ॥ ൧൦ ॥
സ തന്നികേതം പരിമൃശ്യ ശൂന്യ-
മപശ്യമാനഃ കുപിതോ നനാദ ।
ക്ഷ്മാം ദ്യാം ദിശഃ ഖം വിവരാന്സമുദ്രാന്
വിഷ്ണും വിചിന്വന് ന ദദര്ശ വീരഃ ॥ ൧൧ ॥
അപശ്യന്നിതി ഹോവാച മയാന്വിഷ്ടമിദം ജഗത് ।
ഭ്രാതൃഹാ മേ ഗതോ നൂനം യതോ നാവര്തതേ പുമാന് ॥ ൧൨ ॥
വൈരാനുബന്ധ ഏതാവാനാമൃത്യോരിഹ ദേഹിനാമ് ।
അജ്ഞാനപ്രഭവോ മന്യുരഹംമാനോപബൃംഹിതഃ ॥ ൧൩ ॥
പിതാ പ്രഹ്ലാദപുത്രസ്തേ തദ്വിദ്വാന്ദ്വിജവത്സലഃ ।
സ്വമായുര്ദ്വിജലിങ്ഗേഭ്യോ ദേവേഭ്യോഽദാത് സ യാചിതഃ ॥ ൧൪ ॥
ഭവാനാചരിതാന്ധര്മാനാസ്ഥിതോ ഗൃഹമേധിഭിഃ ।
ബ്രാഹ്മണൈഃ പൂര്വജൈഃ ശൂരൈരന്യൈശ്ചോദ്ദാമകീര്തിഭിഃ ॥ ൧൫ ॥
തസ്മാത് ത്വത്തോ മഹീമീഷദ് വൃണേഽഹം വരദര്ഷഭാത് ।
പദാനി ത്രീണി ദൈത്യേന്ദ്ര സമ്മിതാനി പദാ മമ ॥ ൧൬ ॥
നാന്യത് തേ കാമയേ രാജന്വദാന്യാജ്ജഗദീശ്വരാത് ।
നൈനഃ പ്രാപ്നോതി വൈ വിദ്വാന്യാവദര്ഥപ്രതിഗ്രഹഃ ॥ ൧൭ ॥
ശ്രീബലിരുവാച
അഹോ ബ്രാഹ്മണദായാദ വാചസ്തേ വൃദ്ധസമ്മതാഃ ।
ത്വം ബാലോ ബാലിശമതിഃ സ്വാര്ഥം പ്രത്യബുധോ യഥാ ॥ ൧൮ ॥
മാം വചോഭിഃ സമാരാധ്യ ലോകാനാമേകമീശ്വരമ് ।
പദത്രയം വൃണീതേ യോഽബുദ്ധിമാന് ദ്വീപദാശുഷമ് ॥ ൧൯ ॥
ന പുമാന് മാമുപവ്രജ്യ ഭൂയോ യാചിതുമര്ഹതി ।
തസ്മാദ് വൃത്തികരീം ഭൂമിം വടോ കാമം പ്രതീച്ഛ മേ ॥ ൨൦ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
യാവന്തോ വിഷയാഃ പ്രേഷ്ഠാസ്ത്രിലോക്യാമജിതേന്ദ്രിയമ് ।
ന ശക്നുവന്തി തേ സര്വേ പ്രതിപൂരയിതും നൃപ ॥ ൨൧ ॥
ത്രിഭിഃ ക്രമൈരസന്തുഷ്ടോ ദ്വീപേനാപി ന പൂര്യതേ ।
നവവര്ഷസമേതേന സപ്തദ്വീപവരേച്ഛയാ ॥ ൨൨ ॥
സപ്തദ്വീപാധിപതയോ നൃപാ വൈന്യഗയാദയഃ ।
അര്ഥൈഃ കാമൈര്ഗതാ നാന്തം തൃഷ്ണായാ ഇതി നഃ ശ്രുതമ് ॥ ൨൩ ॥
യദൃച്ഛയോപപന്നേന സന്തുഷ്ടോ വര്തതേ സുഖമ് ।
നാസന്തുഷ്ടസ്ത്രിഭിര്ലോകൈരജിതാത്മോപസാദിതൈഃ ॥ ൨൪ ॥
പുംസോഽയം സംസൃതേര്ഹേതുരസന്തോഷോഽര്ഥകാമയോഃ ।
യദൃച്ഛയോപപന്നേന സന്തോഷോ മുക്തയേ സ്മൃതഃ ॥ ൨൫ ॥
യദൃച്ഛാലാഭതുഷ്ടസ്യ തേജോ വിപ്രസ്യ വര്ധതേ ।
തത് പ്രശാമ്യത്യസന്തോഷാദമ്ഭസേവാശുശുക്ഷണിഃ ॥ ൨൬ ॥
തസ്മാത് ത്രീണി പദാന്യേവ വൃണേ ത്വദ് വരദര്ഷഭാത് ।
ഏതാവതൈവ സിദ്ധോഽഹം വിത്തം യാവത്പ്രയോജനമ് ॥ ൨൭ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യുക്തഃ സ ഹസന്നാഹ വാഞ്ഛാതഃ പ്രതിഗൃഹ്യതാമ് ।
വാമനായ മഹീം ദാതും ജഗ്രാഹ ജലഭാജനമ് ॥ ൨൮ ॥
വിഷ്ണവേ ക്ഷ്മാം പ്രദാസ്യന്തമുശനാ അസുരേശ്വരമ് ।
ജാനംശ്ചികീര്ഷിതം വിഷ്ണോഃ ശിഷ്യം പ്രാഹ വിദാം വരഃ ॥ ൨൯ ॥
ശ്രീശുക്ര ഉവാച
ഏഷ വൈരോചനേ സാക്ഷാദ് ഭഗവാന്വിഷ്ണുരവ്യയഃ ।
കശ്യപാദദിതേര്ജാതോ ദേവാനാം കാര്യസാധകഃ ॥ ൩൦ ॥
പ്രതിശ്രുതം ത്വയൈതസ്മൈ യദനര്ഥമജാനതാ ।
ന സാധു മന്യേ ദൈത്യാനാം മഹാനുപഗതോഽനയഃ ॥ ൩൧ ॥
ഏഷ തേ സ്ഥാനമൈശ്വര്യം ശ്രിയം തേജോ യശഃ ശ്രുതമ് ।
ദാസ്യത്യാച്ഛിദ്യ ശക്രായ മായാമാണവകോ ഹരിഃ ॥ ൩൨ ॥
ത്രിഭിഃ ക്രമൈരിമാല്ലോകാന്വിശ്വകായഃ ക്രമിഷ്യതി ।
സര്വസ്വം വിഷ്ണവേ ദത്ത്വാ മൂഢ വര്തിഷ്യസേ കഥമ് ॥ ൩൩ ॥
ക്രമതോ ഗാം പദൈകേന ദ്വിതീയേന ദിവം വിഭോഃ ।
ഖം ച കായേന മഹതാ താര്തീയസ്യ കുതോ ഗതിഃ ॥ ൩൪ ॥
നിഷ്ഠാം തേ നരകേ മന്യേ ഹ്യപ്രദാതുഃ പ്രതിശ്രുതമ് ।
പ്രതിശ്രുതസ്യ യോഽനീശഃ പ്രതിപാദയിതും ഭവാന് ॥ ൩൫ ॥
ന തദ്ദാനം പ്രശംസന്തി യേന വൃത്തിര്വിപദ്യതേ ।
ദാനം യജ്ഞസ്തപഃ കര്മ ലോകേ വൃത്തിമതോ യതഃ ॥ ൩൬ ॥
ധര്മായ യശസേഽര്ഥായ കാമായ സ്വജനായ ച ।
പഞ്ചധാ വിഭജന്വിത്തമിഹാമുത്ര ച മോദതേ ॥ ൩൭ ॥
അത്രാപി ബഹ്വൃചൈര്ഗീതം ശൃണു മേഽസുരസത്തമ ।
സത്യമോമിതി യത് പ്രോക്തം യന്നേത്യാഹാനൃതം ഹി തത് ॥ ൩൮ ॥
സത്യം പുഷ്പഫലം വിദ്യാദാത്മവൃക്ഷസ്യ ഗീയതേ ।
വൃക്ഷേഽജീവതി തന്ന സ്യാദനൃതം മൂലമാത്മനഃ ॥ ൩൯ ॥
തദ് യഥാ വൃക്ഷ ഉന്മൂലഃ ശുഷ്യത്യുദ്വര്തതേഽചിരാത് ।
ഏവം നഷ്ടാനൃതഃ സദ്യ ആത്മാ ശുഷ്യേന്ന സംശയഃ ॥ ൪൦ ॥
പരാഗ് രിക്തമപൂര്ണം വാ അക്ഷരം യത് തദോമിതി ।
യത് കിഞ്ചിദോമിതി ബ്രൂയാത് തേന രിച്യേത വൈ പുമാന് ।
ഭിക്ഷവേ സര്വമ്ഓം കുര്വന്നാലം കാമേന ചാത്മനേ ॥ ൪൧ ॥
അഥൈതത് പൂര്ണമഭ്യാത്മം യച്ച നേത്യനൃതം വചഃ ।
സര്വം നേത്യനൃതം ബ്രൂയാത് സ ദുഷ്കീര്തിഃ ശ്വസന്മൃതഃ ॥ ൪൨ ॥
സ്ത്രീഷു നര്മവിവാഹേ ച വൃത്ത്യര്ഥേ പ്രാണസങ്കടേ ।
ഗോബ്രാഹ്മണാര്ഥേ ഹിംസായാം നാനൃതം സ്യാജ്ജുഗുപ്സിതമ് ॥ ൪൩ ॥

Explore More