Shree Swami Samarth

ଶ୍ରୀ ସ୍ଵାମୀ ସମର୍ଥ ଚରିତ୍ର ସାରାମୃତ ଅଧ୍ଯାଯ 15

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 15 in Odia)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 15

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 15. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

॥ ଶ୍ରୀ ଗଣେଶାଯ ନମଃ ॥
ନଲଗେ କରଣେ ତୀର୍ଥାଟନ । ହଠଯୋଗାଦିକ ସାଧନ ।
ଵେଦାଭ୍ଯାସ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନ । ମୋକ୍ଷସାଧନକାରଣେ ॥୧॥
ଅଂତରୀ ସ୍ଵାମୀଭକ୍ତୀ ଜଡତା । ଚାରୀ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଯେତୀ ହାତା ।
ପାପ ତାପ ଦୈନ୍ଯ ଵାର୍ତା । ତେଥେ କାହୀ ନୁରେଚୀ ॥୨॥
ଵର୍ତତ ଅସତା ସଂସାରୀ । ସ୍ଵାମୀପଦ ଆଠଵୀ ଅଂତରୀ ।
ତଯାତେ ଯା ଭଵସାଗରୀ । ନିଶ୍ଚଯେ ତାରିତୀ ସମର୍ଥ ॥୩॥
ସର୍ଵ କାମନା ପୁରଵୋନ । ଅଂତୀ ଦାଵିତୀ ସୁରଭୁଵନ ।
ଜେ ନର କରିତୀ ନାମସ୍ମରଣ । ତେ ମୁକ୍ତ ଯାଚ ଦେହୀ ॥୪॥
ମଂଗଳଵେଢେ ଗ୍ରାମାତ । ରାହତ ଅସତା ଶ୍ରୀସମର୍ଥ ।
ଗ୍ରାମଵାସୀ ଜନ ସମସ୍ତ । ଵେଡା ମ୍ହଣତୀ ତଯାଂସୀ ॥୫॥
ଆପୁଲୀ ଵ୍ହାଵୀ ପ୍ରଖ୍ଯାତୀ । ହେ ନସେଚି ଜଯାଚ୍ଯା ଚିତ୍ତୀ ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛେ ଵର୍ତନ କରିତୀ । କାହୀ ନ ଜାଣତୀ ଜନଵାର୍ତା ॥୬॥
କୋଣାସୀ ଭାଷଣ ନ କରିତୀ । କଵଣାଚେ ଗୃହା ନ ଜାତୀ ।
ଦୁଷ୍ଟୋତ୍ତରେ ଜନ ତାଡିତୀ । ତରୀ କ୍ରୋଧ ନଯେଚୀ ॥୭॥
ଶୀତୋଷ୍ଣାଚୀ ଭୀତୀ । ନସେଚୀ ଜ୍ଯାଂଚିଯା ଚିତ୍ତୀ ।
ସଦା ଅରଣ୍ଯାତ ଵସତୀ । ଏକାନ୍ତସ୍ଥଳୀ ସମର୍ଥ ॥୮॥
ସୁଖଦୁଃଖ ସମାନ । ସଦା ତୃପ୍ତ ଅସେ ମନ ।
ଲୋକଵସ୍ତୀ ଆଣି ଵନ । ଦୋନ୍ହୀ ଜଯା ସାରଖୀ ॥୯॥
ପରମେଶ୍ଵରରୁପ ଯତୀ । ଐସେ ଜ୍ଯାଂଚ୍ଯା ଵାଟେ ଚିତ୍ତୀ ।
ତେ କରିତା ସ୍ଵାମୀଭକ୍ତୀ । ଜନ ହାସତୀ ତଯାତେ ॥୧୦॥
ଯା ଵେଳୀ ମଂଗଳଵେଢ୍ଯାତ । ବସପ୍ପା ତେଲୀ ରାହାତ ।
ଦାରିଦ୍ରଯେ ପୀଡିଲା ବହୁତ । ଦୀନ ସ୍ଥିତୀ ତଯାଚୀ ॥୧୧॥
ବସପ୍ପା ଵ୍ଯଵସାଯ କରୀ । ପୁରେ ନ ପଡେ ତ୍ଯାମାଝାରୀ ।
ଅଠରାଵିଶ୍ଵେ ଦାରିଦ୍ରଯ ଘରୀ । ପୋଟା ଭାକରୀ ମିଳେନା ॥୧୨॥
ତୋ ଏକେ ଦିନୀ ଫିରତ ଫିରତ । ସହଜ ଵନାମାଜୀ ଜାତ ।
ତୋ ଦେଖିଲେ ଶ୍ରୀସମର୍ଥ । ଦିଗଂବର ଯତିରାଜ ॥୧୩॥
କଂଟକଶଯ୍ଯା କରୋନ । ତିଯେଵରୀ କେଲେ ଶଯନ ।
ଐସେ ନଵଲ ଦେଖୋନ । ଲୋଟାଂଗଣ ଘାଲିତସେ ॥୧୪॥
ଅଂତରୀ ପଟଲୀ ଖୂଣ । ଯତି ଈଶ୍ଵରାଂଶ ପୂର୍ଣ ।
ମ୍ହଣୁନୀ ସୁଖେ ଶଯନ । କଂଟକଶଯ୍ଯେଵରୀ କେଲେ ॥୧୫॥
ଅଷ୍ଟଭାଵେ ଦାଟୋନୀ । ମାଥା ଠେଵୀ ଶ୍ରୀଚରଣୀ ।
ମ୍ହଣେ କୃପାକଟାକ୍ଷେ କରୋନୀ । ଦାସାକଡେ ପହାଵେ ॥୧୬॥
ସ୍ଵାମୀଚରଣାଂଚା ସ୍ପର୍ଶ ହୋତା । ଜ୍ଞାନୀ ଝାଲା ତୋ ତତ୍ତ୍ଵତା ।
କର ଜୋଡୋନିଯା ସ୍ତଵିତା । ଝାଲା ବହୁତ ପ୍ରକାରେ ॥୧୭॥
ସକଲ ବ୍ରହ୍ମାଂଡନାଯକା । କୃପାଘନା ଭକ୍ତପାଲକା ।
ପାପ, ତାପ ଆଣି ଦୈନ୍ଯ ହାରକା । ଵିଶ୍ଵପତେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ॥୧୮॥
ପାହୁନିଯା ପ୍ରେମଳ ଭକ୍ତୀ । ଅଂତରୀ ସଂତୋଷଲେ ଯତି ।
ଵରଦସ୍ତ ଠେଵିତୀ । ତତ୍କାଳ ମସ୍ତକୀ ତଯାଚେ ॥୧୯॥
ବସପ୍ପାଚେ ଚରଣୀ । ମନ ଜଡଲେ ତୈପାସୋନୀ ।
ରାହୂ ଲାଗଲା ନିଶିଦିନୀ । ସ୍ଵାମୀସନ୍ନିଧ ଆନଂଦେ ॥୨୦॥
ଜିକଡେ ଜାତୀଲ ସମର୍ଥ । ତିକଡେ ଆପଣହୀ ଜାତ ।
ଐସେ ପାହୁନୀ ହାସତ । କୁଟିଲ ଜନ ତଯାତେ ॥୨୧॥
ଵେଡ୍ଯାଚ୍ଯା ନାଦୀ ଲାଗଲା । ସଂସାର ଯାନେ ସୋଡିଲା ।
ଘରଦାର ଵିସରଲା । ଵେଡା ଝାଲା ନିଶ୍ଚଯେ ॥୨୨॥
ମଗ ବସାପ୍ପାଚୀ କାଂତା । ଐକୂନିଯା ଐଶୀ ଵାର୍ତା ।
କରୀତସେ ଆକାଂତା । ମ୍ହଣେ ଘର ବୁଡାଲେ ॥୨୩॥
ଆଧୀଚ ଆମ୍ହୀ ନିର୍ଧନ । ପରୀ ମୋଲମଜୁରୀ କରୋନ ।
କରୀତ ହୋତୋ ଉପଜୀଵନ । ଆତା କାଯ କରାଵେ ॥୨୪॥
ବସପ୍ପା ଯେତା ଗୃହାସୀ । ଦୁଷ୍ଟୋତ୍ତରେ ବୋଲେ ତ୍ଯାସୀ ।
ମ୍ହଣେ ସୋଡିଲେ ସଂସାରାସୀ । ଵେଡ କାଯ ଲାଗଲେ ॥୨୫॥
ପରୀ ବସପ୍ପାଚେ ଚିତ୍ତ । ସ୍ଵାମୀଂଚରଣୀ ଆସକ୍ତ ।
ଜନାପଵାଦା ନ ଭୀତ । ନସେ ଚାଡ କୋଣାଚୀ ॥୨୬॥
ଐସେ ଲୋଟଲେ କାହୀ ଦିନ । କାଯ ଝାଲେ ଵର୍ତମାନ ।
ତେ ହୋଵୋନୀ ସାଵଧାନ । ଚିତ୍ତ ଦେଊନୀ ଐକାଵେ ॥୨୭॥
ଏକେ ଦିଵଶୀ ଅରଣ୍ଯାତ । ବସପ୍ପା ସ୍ଵାମୀସେଵା କରୀତ ।
ତଵ ଝାଲୀ ଅସେ ରାତ । ଘୋର ତମ ଦାଟଲେ ॥୨୮॥
ଚିତ୍ତ ଜଡଲେ ଶ୍ରୀଂଚରଣୀ । ଭୀତୀ ନସେ କାହୀ ମନୀ ।
ଦୋନ ପ୍ରହର ହୋତା ରଜନୀ । ସମର୍ଥ ଉଠୋନୀ ଚାଲଲେ ॥୨୯॥
ପୁଢେ ଜାତା ସମର୍ଥ । ବସପ୍ପା ମାଗେ ଚାଲତ ।
ପ୍ରଵେଶଲେ ଘୋର ଅରଣ୍ଯାତ । କ୍ରୂର ଶ୍ଵାପଦେ ଓରଡତୀ ॥୩୦॥
ଆଧୀଚ ରାତ୍ର ଅଂଧାରୀ । ଵୃକ୍ଷ ଦାଟଲେ ନାନା ପରୀ ।
ମାର୍ଗ ନ ଦିସେ ତ୍ଯା ମାଝାରୀ । ଚରଣୀ ରୁତତୀ କଂଟକ ॥୩୧॥
ପରୀ ବସପ୍ପାଚେ ଚିତ୍ତୀ । ନ ଵାଟେ କାହୀ ଭୀତୀ ।
ସ୍ଵାମୀଚରଣୀ ଜଡଲୀ ଵୃତ୍ତୀ । ଦେହଭାନ ନସେଚୀ ॥୩୨॥
ତୋ ସମର୍ଥେ କେଲେ ନଵଲ । ପ୍ରଗଟ ଝାଲେ ଅସଂଖ୍ଯ ଵ୍ଯାଲ ।
ଭୂଭାଗ ଵ୍ଯାପିଲା ସକଳ । ତେଜେ ଅଗ୍ନୀସମାନ ॥୩୩॥
ପାଦସ୍ପର୍ଶ ସର୍ପା ଝାଲା । ବସପ୍ପା ଭାନାଵରୀ ଆଲା ।
ଅପରିମିତ ଦେଖିଲା । ସର୍ପସମୂହ ଚୋହୀକଡେ ॥୩୪॥
ଵୃକ୍ଷଶାଖା ଅଵଲୋକିତ । ତୋ ସର୍ପମଯ ଦିସତ ।
ମାଗେ ପୁଢେ ପହାତ । ତୋ ଦିସତ ସର୍ପମଯ ॥୩୫॥
ପାହୋନିଯା ଐଶୀ ପରୀ । ଭଯଭୀତ ଝାଲା ଅଂତରୀ ।
ତୋ ତଯାସୀ ମଧୁରୋତ୍ତରୀ । ସମର୍ଥ କାଯ ବୋଲଲେ ॥୩୬॥
ଭିଊ ନକୋ ଯା ସମଯୀ । ଜିତୁକେ ପାହିଜେ ତିତୁକେ ଘେଈ ।
ନ କରୀ ଅନୁମାନ କାହୀ । ଦୈଵ ତୁଝେ ଉଦେଲେ ॥୩୭॥
ଐସେ ବୋଲତା ସମର୍ଥ । ବସପ୍ପା ଭଯ ସୋଡୂନି ତ୍ଵରୀତ ।
କରୀ ଘେଵୋନୀ ଅଂଗଵସ୍ତ୍ର । ଟାକୀତ ଏକା ସର୍ପାଵରୀ ॥୩୮॥
ଗୁଂଡାଳୋନୀ ସର୍ପା ତ୍ଵରିତ । ସତ୍ଵର ଉଚଲୋନୀ ଘେତ ।
ତଵ ସର୍ପ ଝାଲେ ଗୁପ୍ତ । ତେଜହୀ ନଷ୍ଟ ଜାହଲେ ॥୩୯॥
ତେଥୋନିଯା ନିଘାଲେ । ସତ୍ଵର ଗ୍ରାମାମାଜୀ ଆଲେ ।
ବସପ୍ପାସହିତ ବୈସଲେ । ସମର୍ଥ ଏକା ଦେଊଳୀ ॥୪୦॥
ତେଥେ ଆପୁଲେ ଅଂଗଵସ୍ତ୍ର । ବସପ୍ପା ସୋଡୋନୀ ପହାତ ।
ତଵ ତ୍ଯାତ ସୁଵର୍ଣ ଦିସତ । ସର୍ପ ଗୁପ୍ତ ଝାଲା ॥୪୧॥
ଐସେ ନଵଲ ଦେଖୋନୀ । ଚକିତ ଝାଲା ଅଂତଃକରଣୀ ।
ମାଥା ଠେଵୀ ସ୍ଵାମୀଂଚରଣୀ । ପ୍ରେମାଶ୍ରୂ ନଯନୀ ଵହାତୀ ॥୪୨॥
ତ୍ଯାସୀ ବୋଲତୀ ଯତୀଶ୍ଵର । ଘରୀ ଜାଵ ତ୍ଯା ସତ୍ଵର ।
ସୁଖେ କରାଵା ସଂସାର । ଦାରା ପୁତ୍ରା ପୋଶିଜେ ॥୪୩॥
ଆନଂଦୋନୀ ମାନସୀ । ବସପ୍ପା ଗେଲା ଗୃହାସୀ ।
ଵର୍ତମାନ ସାଂଗତା କାଂତେସୀ । ତେହି ଅଂତରୀ ସୁଖାଵେ ॥୪୪॥
କୃପା ହୋତା ସମର୍ଥାଂଚୀ । ଵାର୍ତା ନୁରେଚୀ ଦୈନ୍ଯାଚୀ ।
ଯାଵିଷଯୀ ହୀ ବସାପ୍ପାଚୀ । ଗୋଷ୍ଟ ସାକ୍ଷ ଦେତସେ ॥୪୫॥
ଅସା ତୋ ବସାପ୍ପା ଭକ୍ତ । ସଂସାରସୁଖ ଉପଭୋଗୀତ ।
ରାତ୍ରଂଦିନ ‘ଶ୍ରୀ ସ୍ଵାମୀ ସମର୍ଥ’ । ମଂତ୍ର ଜପେ ଅତ୍ଯାଦରେ ॥୪୬॥
ପାପ, ତାପ ଆଣି ଦୈନ୍ଯ । ଜ୍ଯାଂଚେ ଦର୍ଶନେ ନିରସୋନ ।
ଜାଯ ତେ ପଦ ରାତ୍ରଂଦିନ । ପ୍ରେମେ ଵିଷ୍ଣୂ ଶଂକର ଧ୍ଯାତୀ ॥୪୭॥
ପୁଢେ କଥା ସୁଂଦର । ସ୍ଵାମୀସୁତାଚେ ଚରିତ୍ର ।
ମନ କରୋନିଯା ସ୍ଥିର । ସାଦର ହୋଊନୀ ଐକାଵେ ॥୪୮॥
ଇତି ଶ୍ରୀ ସ୍ଵାମୀ ଚରିତ୍ରାମୃତ । ନାନା ପ୍ରାକୃତ କଥା ସଂମତ ।
ସଦା ଭାଵିକ ପରିସୋତ । ପଂଚଦଶୋଽଧ୍ଯାଯ ଗୋଡ ହା ॥୪୯॥
॥ ଶ୍ରୀସ୍ଵାମୀଚରଣାର୍ପଣମସ୍ତୁ ॥ ଶ୍ରୀମସ୍ତୁ ଶୁଭଂଭଵତୀ ॥

Explore More