Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ সপ্তশতী অধ্যায 3

(Shri Swami Samarth Saptashati Adhyay 3 in Assamese)

Also known as Swami Samarth Saptashati · Swami Samarth Saptashati adhyay 3 · Shri Swami Samarth Saptashati 3

Shri Swami Samarth Saptashati Adhyay 3. The Shri Swami Samarth Saptashati, seven hundred verses on Shri Swami Samarth of Akkalkot, arranged for parayana. It is read through in ten adhyays, commonly across a week, by those who keep the Swami's worship.

#of 72
শ্ৰী গণেশায নমঃ ।
ঊঁ দত্ত পৰব্ৰহ্মায স্ৱাহাঃ ॥
দত্তাত্ৰেযো হৰি কৃষ্ণো । মুকুংদো আনংদদাযকা ।
মুনী দিগংবৰো বালো । সৰ্ৱজ্ঞো জ্ঞানসাগৰা ॥১॥
দিগংবৰ মুনে বালা । সমৰ্থা ৱিশ্ৱ স্ৱামীনে ।
পৰহংসা মহাশূন্যা । মহেশ্ৱাসা মহানিধে ॥২॥
ঊঁ হংস হংসায ৱিদ্মহে । পৰমহংসায ধিমহী ।
তন্নো দত্ত প্ৰচোদযাত্ ॥৩॥
ঊঁ শূন্য শূন্যায ৱিদ্মহে । পৰমশূন্যায ধিমহী
তন্নো পৰব্ৰহ্ম প্ৰচোদযাত্ ॥৪॥
ঊঁ দত্তাত্ৰেযায ৱিদ্মহে । যোগীশ্ৱৰায ধিমহী ।
তন্নো দত্ত প্ৰচোদযাত্ ॥৫॥
ঊঁ স্ৱামী সমৰ্থায ৱিদ্মহে । পৰম অৱধূতায ধিমহী ।
তন্নো মহাদত্ত প্ৰচোদযাত্ ॥৬॥
খংডোবাচে দেৱল়াত । ৰাহূ লাগলে স্ৱামী সমৰ্থ ।
অলিখান ঘেঊনী জাত । চোল়াপ্পা ঘৰী স্ৱামীংনা ॥৭॥
চোল়াপ্পা স্ৱামী ভক্ত । ত্যাচে ঘৰী সমৰ্থ ৰাহত ।
অনেক লীলা কৰীত । নিষ্ঠা পাহতী ভক্তাচী ॥৮॥
সিধ্দ অন্ন গাঈসী ঘালিতী । কডধান্যে গুৰাংনা চাৰিতী ।
ঘৰাত শৌচাস বৈসতী । ঐসে ছল়তী তযালাগী ॥৯॥
ৱিৱিধ প্ৰকাৰে ছল়তী নিত্য । ৱৰী শিৱীগাল় কৰীত ।
ৱস্তূ ৱাটূনী টাকীত । ঐসে ছল়তী ভক্তাসী ॥১০॥
মালোজীৰাজে প্ৰতিৱৰ্ষী । গাণগাপুৰী জাঊনী সেৱা কৰিতী ।
স্ৱপ্নী নৃসিংহ সৰস্ৱতী । ম্হণতী পাহা কায তে ॥১১॥
মী আলো তুঝ্যা গাৱাত । তূ কা যেসী গাণগাপুৰাত ।
ৰাজসী ৱিশ্ৱাস হোত । সমৰ্থ দত্ত ম্হণোনিযা ॥১২॥
এক মোঠে ৱডাচে ঝাড আহে আণি
ঝাডাখালী স্ৱামী সমৰ্থ বসলেলে আহেত.
যেঊনী চোল়াপ্পাচে ঘৰী । ৰাজা দত্তাচে পায ধৰী ।
ম্হণে গুৰুদত্ত অৱতাৰী । আপণা মী ওল়খিলে ॥১৩॥
তৈপাসোনী সমৰ্থ । কধী কধী জাতী ৰাজৱাডযাত ।
ৰাজাসহী ত্ৰাস দেত। ৱিৱিধ প্ৰকাৰে কৰোনিযা ॥১৪॥
সুৱৰ্ণ অলংকাৰ ৱিহিৰীত টাকাৱে । ক্ৰোধে ৰাজাসী মৰাৱে ।
ৱাডযাতীল স্ত্ৰী – পুৰুষাংশী ছল়াৱে । ঐসে কৰিতী শ্ৰী স্ৱামী ॥১৫॥
পৰী নিষ্ঠাৱান ভক্ত । আপুলী নিষ্ঠা ন সোডীত ।
সৰ্ৱ ত্ৰাস সাহিত । শ্ৰী গুৰুকৃপে কাৰণে ॥১৬॥
কধী ৰাহতী ৰাজৱাডযাত । কধী ৱটৱৃক্ষ স্থানাত ।
কধী চোল়াপ্পাচে ঘৰাত । ঐসে ৰাহতী শ্ৰী স্ৱামী ॥১৭॥
কাশীপাসোনী ৰামেশ্ৱৰপৰ্যংত ।দুৰদুৰোনী লোক যেত ।
গৰ্দী জৱ ৱাঢূ লাগন । ৱটৱৃক্ষ স্থানী ৰাহিলে ॥১৮॥
সমৰ্থ হোতা ক্ৰোধিত । থৰথৰা কাপতী ভক্ত ।
একেকা চোপুনী কাঢীত । ঐসা ক্ৰোধ স্ৱামীংচা ॥১৯॥
মালোজীৰাজে ভোসলে । স্ৱামী সেৱা কৰু লাগলে ।
একদা ভেটীসী আলে । অংবাৰীত বৈসোনিযা ॥২০॥
স্ৱামী জৱল়ী জাৱোন । কেলা দংডৱত প্ৰণাম ।
দিলী শ্ৰীমুখাত ঠেৱূন । পাগোটে উডালে দূৰ তে ॥২১॥
ঘাতল্যা শিৱ্যা ভৰপূৰ । দিলে হাকলোনী সত্ৱৰ ।
ঐসে ৰাজে পৈশাস শেৰ। বাজাৰাতা ৱিকতো মী ॥২২॥
পাহোনী উগ্ৰ অৱতাৰ । ভক্ত পল়ালে দূৰৱৰ ।
ঐসা স্ৱামীংচা ৱ্যৱহাৰ । অক্কলকোটী চালতসে ॥২৩॥
নৃসিংহৱাডীচে ভক্তগণ । আলে দৰ্শনা কাৰণ ।
চৰণী ঘালোনী লোটাংগণ । পুসতী স্ৱামীলাগী তে ॥২৪॥
স্ৱামী আপণ কোণ । কোঠূনী ঝালে আগমন ।
স্ৱামীহী প্ৰসন্নৱদন । ৱদতী পাহা কায তে ॥২৫॥
‘মূল়পুৰুষ ৱডাচে ঝাড ’ । ‘দত্তনগৰ’ দেতী উত্তৰ ।
ঐকোনী জযজযকাৰ । ভক্ত কৰিতী তেধৱা ॥২৬॥
তৈসেচী একা ভক্তা সাংগত । মী নৃসিংহভান অসত ।
কাশ্যপ গোত্ৰ মাঝে ম্হণত । মীন ৰাশী আমুচী ॥২৭॥
ঐশা লীলা কৰীত । অক্কলকোটী ৰাহতী সমৰ্থ ।
ত্যাংচে চৰিত্ৰ অদ্ভুত । সংক্ষিপ্ত ৰুপে পাহতসো ॥২৮॥
একদা কলকত্যাহূন । দৰ্শনা যেতী ভক্ত দোন ।
এক পাৰশী এক যুৰোপিযন । দৰ্শন ঘেতী স্ৱামীংচে ॥২৯॥
কালী ৰুপাত দৰ্শন । দেতী সমৰ্থ তযালাগোন ।
আশ্চৰ্যচকিত হোৱোন । জাতী পাহা দোঘে তে ॥৩০॥
ম্হণতী সমৰ্থ নিৰাকাৰ । দেৱী দেৱতা ৰুপাকাৰ ।
পূৰ্ণব্ৰহ্ম পৰাত্পৰ । অক্কলকোটী ৰাহিলে ॥৩১॥
হোঊনী অত্যংত প্ৰভাৱিত । ৰাহতী সেৱা কৰীত ।
পাহূনী স্ৱামী প্ৰসন্ন চিত্ত । পুসতী পাহা কায তে ॥৩২॥
স্ৱামী আপণ কোণ । যেণে ঝালে কোঠূন ।
স্ৱামী সমৰ্থ প্ৰসন্ন । ৱদতী পাহা কায তে ॥৩৩॥
মূল়পুৰুষ মী নিৰাকাৰ । দত্তাত্ৰেয দিগংবৰ ।
অৱধূতৰুপে সংচাৰ । কৰীত অসতো ভূৱৰী ॥৩৪॥
কৰ্দল়ী ৱনাতূন সাংপ্ৰপ্ত । নিঘালো পাহা ফিৰত ফিৰত ।
বগাল কলকত্তা পাহত । বদ্ৰীকেদাৰ পাহিলে ॥৩৫॥
তেথূনী পাহিলে হৰিৱ্দাৰ । অযোধ্যা ৱ্দৰকা পংঢৰপুৰ ।
হুমণাবাদ বেগমপূৰ । পাহোনী যেথে আলো মী ॥৩৬॥
তেৱ্হাপাসূন অক্কলকোটাত । আহে পাহা যেথে ৰাহত ।
দত্তাৱধূত স্ৱামী সমৰ্থ । ঐসে ম্হণতী মজলাগী ॥৩৭॥
ঐকোনী ঐসা ৱৃত্তান্ত । জযজযকাৰ কৰিতী ভক্ত ।
ম্হণতী দত্ত সাক্ষাত । যেঊনী যেথে ৰাহিলা ॥৩৮॥
গাণগাপুৰাতীল ভক্ত । অক্কলকোটী দৰ্শনা যেত ।
তযাসী ম্হণতী স্ৱামী সমৰ্থ । নৃসিংহ সৰস্ৱতী মী অসে ॥৩৯॥
মী শ্ৰীপাদ শ্ৰীৱল্লভ । হোতো কুৰৱপুৰী ৰাহত ।
নৃসিংহ সৰস্ৱতী ৰুপাত । গাণগাপুৰাত মী হোতো ॥৪০॥
কৰ্দল়ীৱনাত মীচ গেলো । তেথূনী পুন্হা পৰতলো ।
সাংপ্ৰত যেথে ৰাহিলো । জগদোধ্দাৰা কাৰণে ॥৪১॥
ঐসে ঐকোনী ৱচন । ভক্ত পাৱতী সমাধান ।
ম্হণতী গুৰু দযাল় পূৰ্ণ । পুন্হা পাহা প্ৰকটলে ॥৪২॥
গাণগাপুৰাত কাহী ভক্ত । হোতে অনুষ্ঠান কৰীত ।
তযাসী স্ৱপ্নী শ্ৰী দত্ত । সাংগতী পাহা কায তে ॥৪৩॥
অক্কলকোটী সাংপ্ৰত । সমৰ্থৰুপে মী ৰাহত ।
জাৱোনী সেৱা ত্ৱৰিত । শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থাতে ॥৪৪॥
ঐসে আদেশ হোত । সেৱকাংসী গাণগাপুৰাত ।
গাণগাপুৰাহূনী নিত্য । লোক যেৱো লাগলে ॥৪৫॥
গিৰনাৰ পৰ্ৱতী এক ভক্ত । দত্ত দৰ্শনাৰ্থ তপ কৰীত ।
ত্যাসী দৃষ্টাংত হোত । শ্ৰোতে তুম্হী অৱধাৰা ॥৪৬॥
দত্ত তযাসী সাংগত । জাৱে অক্কলকোটাত ।
স্ৱামী সমৰ্থ ৰুপাত । সাংপ্ৰত আহে মী তেথে ॥৪৭॥
ঐসে হোতী দৃষ্টাংত । তপস্ৱী আণি যোগ্যাংপ্ৰত ।
অক্কলকোটী মহিমা ৱাঢত । শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থাংচা ॥৪৮॥
দূৰদুৰোনী তডী তাপসী । যেতী স্ৱামী দৰ্শনাসী ।
পূৰ্ণ পৰব্ৰহ্ম দত্তাত্ৰেযাসী । পাহোনী তৃপ্ত হোতী তে ॥৪৯॥
ঠাকূৰদাস গাণগাপুৰাত । শ্ৰী দত্তাচী সেৱা কৰীত ।
ত্যাসী দৃষ্টাংত হোত। অক্কলকোটী আহে মী ॥৫০॥
ম্হণোনী অক্কলকোটী যেত । স্ৱামী দৰ্শন কৰণ্যা জাত ।
পৰী মনামাজী ম্হণত । পাহূ সামৰ্থ্য স্ৱামীংচে ॥৫১॥
দত্ত পাদুকা গাণগাপুৰী । ৱহাৱযা ত্যাৱৰী কস্তুৰী ।
তী ঘেঊনী বৰোবৰী । অক্কলকোটী পোচলে ॥৫২॥
কৰিতা সমৰ্থাংসী ৱংদন । ‘ হমাৰা কস্তুৰী লাৱ ’ ম্হণোন ।
কেলে স্ৱামীংনী আজ্ঞাপন । ভক্ত ৱিস্মিত হোত অসে ॥৫৩॥
হেচী দত্তাত্ৰেয সমৰ্থ । খূণ ত্যাসী পটত ।
তাত্কাল় কস্তুৰী অৰ্পিত । শ্ৰী স্ৱামীংসী তেধৱা ॥৫৪॥
ঐসে স্ৱামী সমৰ্থ । লীলা কৰিতী অনংত ।
নিত্য নূতন মহিমা হোত । অক্কলকোটা মাঝাৰী ॥৫৫॥
গোৱিংদৰাৱ গাণগাপুৰাত । হোতে পাদুকা সেৱা কৰীত ।
ত্যাংসী দৃষ্টাংত হোত । শ্ৰোতে পাহা কায তো ॥৫৬॥
গাণগাপূৰ গৰ্ভ মংদিৰাত । জেথে নিৰ্গুণ পাদুকা অসত ।
শ্ৰী স্ৱামী সম্ৰৰ্থ । বৈসলে তেথে পাহে তো ॥৫৭॥
স্ৱামী তযাসী ম্হণত । হে মাঝেচী স্থান অসত ।
পৰী সদেহানে সাংপ্ৰত । অক্কলকোটী আহে মী ॥৫৮॥
পাহোনী ঐসা দৃষ্টাংত । গোৱিংদৰাৱ অক্কলকোটী যেত ।
শ্ৰী স্ৱামীংসী নিৱেদীত । দৃষ্টাংত সাৰা তেথৱৰী ॥৫৯॥
তৱ ম্হণতী স্ৱামী সমৰ্থ । পূৰ্ৱী হোতো গাণগাপুৰাত ।
তৈসেচী গিৰনাৰ পৰ্ৱতাত । হোতো আম্হী জাণ পা ॥৬০॥
মাহূৰগড অবূ পৰ্ৱত । মেৰু পঠাৰ হিম পৰ্ৱত ।
ঔদুংবৰ নৃসিংহৱাডীত । হোতো পূৰ্ৱী অৱধাৰা ॥৬১॥
তৈসেচী কৰ্দল়ীৱনাত । শ্ৰীশৈল সুব্ৰমণ্য স্থানাত ।
আণি নিলগিৰী পৰ্ৱতাত । পূৰ্ৱী ৰাহিলো হোতো মী ॥৬২॥
ঐসে সাংগতী সমৰ্থ । ৱিস্মিত হোতী ভক্ত ।
ম্হণতী শ্ৰীপাদ শ্ৰীৱল্লভ । পুন্হা ঐসে প্ৰকটলে ॥৬৩॥
অজানুবাহূ ভৱ্য শৰীৰ । টোপী শোভে মুকুটাকাৰ ।
অৱধূত দত্ত দিগংবৰ । লোকোধ্দাৰা প্ৰকটলে ॥৬৪॥
যোগী তপস্ৱী সংন্যাসী । দুৰোনী যেতী দৰ্শনাসী ।
ব্ৰহ্মপ্ৰাপ্তী তযাংসী । স্ৱামীকৃপে হোত অসে ॥৬৫॥
সীতাৰাম নামে ভক্ত । হোতে যোগসাধনা কৰীত ।
পৰী সমাধী ন লাগত । যেতী দৰ্শনা কাৰণে ॥৬৬॥
স্ৱামী কৃপাদৃষ্টী কৰীত । যোগ্যাসী সমাধী লাগত ।
আঠ তাসপৰ্যংতস । সমাধী ত্যাংসী লাগতসে ॥৬৭॥
ঐসা মহিমা অগাধ । ৱৰ্ণিতা থকতী ৱেদ ।
স্ৱামী সমৰ্থ শ্ৰী দত্ত অক্কলকোটী ৰাহিলে ॥৬৮॥
ম্হণোনিযা দত্তগিৰী । শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ ৱিস্তাৰী ।
সমৰ্থ স্ৱামী অৱতাৰী । অক্কলকোটী ৰাহিলে ॥৬৯॥
হা গ্ৰংথ নৱ্হে অমৃত । শ্ৰী স্ৱামীংচী ৱাড্ময মূৰ্ত ।
পঠণে দৰ্শন সাক্ষাত । শ্ৰী স্ৱামীংচে হোত অসে ॥৭০॥
॥ অধ্যায তিসৰা ॥ ॥ ওৱী সংখ্যা ৭০॥

Explore More