Lord Vishnu (Vamana)

শ্ৰী ৱামন চালীসা

(Vaman Chalisa in Assamese)

Also known as sri vamana sarana jo ayake dhare

A Hindi chalisa to Vamana, the dwarf, and it keeps to the one story he has. He takes the form and the qualities of a brahmin, and the chalisa dates the appearing exactly, to the twelfth of the bright fortnight of Bhadrapada — which is the day the observance is kept. What follows is Bali's sacrifice and the three steps, and the peculiar sympathy these Vamana texts have for the demon king who kept his word. Its opening dohas ask in the ordinary way for shelter and for freedom from difficulty, and address him by two names at once, the lord of Lakshmi and the descent of Vishnu as a young brahmachari, which is how the form is understood: not a trick played on a generous man, but the god assuming the smallest shape he could in order to ask.

॥ দোহা ॥
শ্ৰী ৱামন শৰণ জো আযকে, ধৰে ৱিৱেক কা ধ্যান।
শ্ৰী ৱামন প্ৰভু ধ্যান ধৰ, দেযো অভয ৱৰদান॥
সংকট মুক্ত নিক ৰাখিযো, হে লক্ষ্মীপতি কৰতাৰ।
চৰণ শৰণ দে লীজিযে, ৱিষ্ণু বটুক অৱতাৰ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয জয জয অমন বলবীৰা।
তীনো লোক তুম্হী ৰণধীৰা॥
ব্ৰাহ্মণ গুণ ৰূপ ধৰো জব।
টোনা ভাৰী নাম পডো তব॥
ভাদ্ৰো শুক্লা দ্ৱাদশী আযো।
ৱামন বাবা নাম কহাও॥
বাযেং অংগ জনেঊ সাজে।
তীনো লোক মেং ডংকা বাজে॥
সৰ মেং কমংডল ছত্ৰ ৱিৰাজে।
মস্তক তিলক কেসৰিযা সাজে॥
কমৰ লংগোটা চৰণ খডাঊঁ।
ৱামন মহিমা নিশদিন গাঊঁ॥
চোটী অদিৱ্য সদা সিৰ ধাৰে।
দীন দুখী কে প্ৰাণং হাৰে॥
ধৰো ৰূপ জব দিৱ্য ৱিশালা।
বলি ভযো তব অতি কংগালা॥
ৰূপ দেখ জব অতি ৱিসৰালা।
সমঝ গযা নপ হৈ জগ সাৰা॥
নস বলি নে জব হোশ সংভালা।
প্ৰকট ভযে তব দীন দযালা॥
দিৱ্য জ্যোতি বৈংকুঠ নিৱাসা।
ৱামন নাম মেং হুআ প্ৰকাশা॥
দীপক জো কোঈ নিত্য জলাতা।
সংকট কটে অমৰ হো জাতা॥
জো কোঈ তুম্হৰী আৰতী গাতা।
পুত্ৰ প্ৰাপ্তি পল ভৰ মেং পাতা॥
তুম্হৰী শৰণ হে জো আতা।
সদা সহায লক্ষ্মী মাতা॥
শ্ৰী হৰী ৱিষ্ণু কে অৱতাৰ।
কশ্যপ ৱংশ অদিতি দুলাৰে॥
ৱামন গ্ৰাম সে শ্ৰী হৰী আৰী।
মহিমা ন্যাৰী পূৰ্ণ ভাৰী॥
ভৰে কমংডল অদ্ভুত নীৰা।
জহাং পৰ কৃপা মিটে সব পীডা॥
পূৰা হুআ না বলি কা সপনা।
তীনো লোক তীনো অপনা॥
পূৰ্ণ ভাৰী পল মেং হো।
ৰাক্ষস কুল কো তুৰংত ৰোঊ॥
তুম্হৰা ৱৈভৱ নহীং বখানা।
সুৰ নৰ মুনি সব গাৱৈ হী গানা॥
চিত দিন ধ্যান ধৰে ৱা মন কো।
ৰোগ ঋণ না কোঈ তন কো॥
আযে ৱামন দ্ৱাৰা মন কো।
সব জন জন ঔৰ জীৱন ধন কো॥
তীনো লোক মেং মহিমা ন্যাৰী।
পাতাল লোক কে হো আভাৰী॥
জো জন নাম ৰটত হৈং তুম্হৰা।
ৰখতে বাবা উসপৰ পহৰা॥
কৃষ্ণ নাম কা নাতা গহৰা।
চৰণ শৰণ জো তুম্হৰী ঠহৰা॥
পংচৱটী মেং শোৰ নিৱাসা।
চাৰো ঔৰ তুম হো প্ৰকাশা॥
হাঁথ মেং পোথী সদা ৱিৰাজা।
ৰংক কা কিযা আচৰণ পল মেং ৰাজা॥
সম্পতি সুমিতি তোৰে দৰৱাজে।
ঢোল নিগাডে গাজে বাজে॥
কেসৰ চন্দন তুমকো সাজে।
ৱামন গ্ৰাম মেং তুম্হে হী ৱিৰাজে॥
ৰিদ্ধি সিদ্ধি কে দাতা তুম হো।
দীন দুঃখী কে ভ্ৰাতা তুম হো॥
ৱামন গ্ৰাম কে তুম জগপালা।
তুম বিন পাযে না কোঈ নিৱালা॥
তুম্হৰী গাযে সদা জো শৰণা।
উনকী ইচ্ছা পূৰী কৰনা॥
নিকট নিৱাস গোমতী মাতা।
দুঃখ দৰিদ্ৰ কো দূৰ ভগাতা॥
তুমৰা গান সদা জো গাতা।
উনকে তুম হো ভাগ্য ৱিদ্যাতা॥
ভূত পিশাচ নাম সুন ভাগৈ।
অসুৰ জাতি খৰ-খৰ-খৰ খাপৈং॥
ৱামন মহিমা জো জন গাঈং।
জন্ম মৰণ কা কো কছু ছুটী জাঈ॥
অংত কাল বৈকুংঠ মেং জাঈ।
দিৱ্য জ্যোতি মেং ৱহাং ছিপ জাঈ॥
সংকট কিতনা ভী গংভীৰা।
ৱামন তোড সব গংভীৰা॥
জৈ জৈ জৈ ৱিকট গোসাঈ।
কৃপা কৰো কেৱট কী নাঈং॥
অংত কাল বৈকুংঠ নিৱাসা।
ফিৰ সিংদু মেং কৰে ৱিলাসা॥
॥ দোহা ॥
চৰণ শৰণ নিজ ৰাখিযোং, অদিতি মাঈ কে লাল ।
ছত সী ছাযা ৰাখিযোং, তুলসীদাস হৰিদাস ॥

Explore More