শ্ৰী ৱামন প্ৰভু ধ্যান ধৰ, দেযো অভয ৱৰদান॥
সংকট মুক্ত নিক ৰাখিযো, হে লক্ষ্মীপতি কৰতাৰ।
চৰণ শৰণ দে লীজিযে, ৱিষ্ণু বটুক অৱতাৰ॥
তীনো লোক তুম্হী ৰণধীৰা॥
ব্ৰাহ্মণ গুণ ৰূপ ধৰো জব।
টোনা ভাৰী নাম পডো তব॥
ৱামন বাবা নাম কহাও॥
বাযেং অংগ জনেঊ সাজে।
তীনো লোক মেং ডংকা বাজে॥
মস্তক তিলক কেসৰিযা সাজে॥
কমৰ লংগোটা চৰণ খডাঊঁ।
ৱামন মহিমা নিশদিন গাঊঁ॥
দীন দুখী কে প্ৰাণং হাৰে॥
ধৰো ৰূপ জব দিৱ্য ৱিশালা।
বলি ভযো তব অতি কংগালা॥
সমঝ গযা নপ হৈ জগ সাৰা॥
নস বলি নে জব হোশ সংভালা।
প্ৰকট ভযে তব দীন দযালা॥
ৱামন নাম মেং হুআ প্ৰকাশা॥
দীপক জো কোঈ নিত্য জলাতা।
সংকট কটে অমৰ হো জাতা॥
পুত্ৰ প্ৰাপ্তি পল ভৰ মেং পাতা॥
তুম্হৰী শৰণ হে জো আতা।
সদা সহায লক্ষ্মী মাতা॥
কশ্যপ ৱংশ অদিতি দুলাৰে॥
ৱামন গ্ৰাম সে শ্ৰী হৰী আৰী।
মহিমা ন্যাৰী পূৰ্ণ ভাৰী॥
জহাং পৰ কৃপা মিটে সব পীডা॥
পূৰা হুআ না বলি কা সপনা।
তীনো লোক তীনো অপনা॥
ৰাক্ষস কুল কো তুৰংত ৰোঊ॥
তুম্হৰা ৱৈভৱ নহীং বখানা।
সুৰ নৰ মুনি সব গাৱৈ হী গানা॥
ৰোগ ঋণ না কোঈ তন কো॥
আযে ৱামন দ্ৱাৰা মন কো।
সব জন জন ঔৰ জীৱন ধন কো॥
পাতাল লোক কে হো আভাৰী॥
জো জন নাম ৰটত হৈং তুম্হৰা।
ৰখতে বাবা উসপৰ পহৰা॥
চৰণ শৰণ জো তুম্হৰী ঠহৰা॥
পংচৱটী মেং শোৰ নিৱাসা।
চাৰো ঔৰ তুম হো প্ৰকাশা॥
ৰংক কা কিযা আচৰণ পল মেং ৰাজা॥
সম্পতি সুমিতি তোৰে দৰৱাজে।
ঢোল নিগাডে গাজে বাজে॥
ৱামন গ্ৰাম মেং তুম্হে হী ৱিৰাজে॥
ৰিদ্ধি সিদ্ধি কে দাতা তুম হো।
দীন দুঃখী কে ভ্ৰাতা তুম হো॥
তুম বিন পাযে না কোঈ নিৱালা॥
তুম্হৰী গাযে সদা জো শৰণা।
উনকী ইচ্ছা পূৰী কৰনা॥
দুঃখ দৰিদ্ৰ কো দূৰ ভগাতা॥
তুমৰা গান সদা জো গাতা।
উনকে তুম হো ভাগ্য ৱিদ্যাতা॥
অসুৰ জাতি খৰ-খৰ-খৰ খাপৈং॥
ৱামন মহিমা জো জন গাঈং।
জন্ম মৰণ কা কো কছু ছুটী জাঈ॥
দিৱ্য জ্যোতি মেং ৱহাং ছিপ জাঈ॥
সংকট কিতনা ভী গংভীৰা।
ৱামন তোড সব গংভীৰা॥
কৃপা কৰো কেৱট কী নাঈং॥
অংত কাল বৈকুংঠ নিৱাসা।
ফিৰ সিংদু মেং কৰে ৱিলাসা॥
ছত সী ছাযা ৰাখিযোং, তুলসীদাস হৰিদাস ॥
