ଊଠକର ବ୍ରହ୍ମମୁହୁର୍ତ ଶୁଭ କର ଲୋ ପ୍ରଭାତ॥
ଜ୍ଞାନହୀନ ତନୁ ଜାନ କେ ଭଜହୌଂହ ଶିଵ କୁମାର।
ଜ୍ଞାନ ଧ୍ଯାନ ଦେହୀ ମୋହୀ ଦେହୁ ଭକ୍ତି ସୁକୁମାର॥
ଜଯ-ଜଯ ଶିଵ ପାର୍ଵତୀ ନନ୍ଦନ॥
ଜଯ ପାର୍ଵତୀ ପ୍ରାଣ ଦୁଲାରେ।
ଜଯ-ଜଯ ଭକ୍ତନ କେ ଦୁଃଖ ଟାରେ॥
ସ୍ଵର୍ଣ ମୁକୁଟ ରୂଦ୍ରାକ୍ଷମାଲା॥
ତାମ୍ର ତନ ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ସୋହେ।
ସୁର ନର ମୁନି ମନ ଛଵି ଲଯ ମୋହେ॥
ଆଓ ଵୀରଭଦ୍ର କଫଲୀ ଵାଲେ॥
କରି ଭକ୍ତନ ସଁଗ ହାସ ଵିଲାସା।
ପୂରନ କରି ସବକୀ ଅଭିଲାସା॥
ଐସେ ଵୀରଭଦ୍ର ହିତକାରୀ॥
ଜ୍ଞାନ ଧ୍ଯାନ ସେ ଦର୍ଶନ ଦୀଜୈ।
ବୋଲୋ ଶିଵ ଵୀରଭଦ୍ର କୀ ଜୈ॥
ଡୂବତ ଭଁଵର ବଚାଵତ ଶୁଦ୍ରା॥
ଵୀରଭଦ୍ର ମମ କୁମତି ନିଵାରୋ।
କ୍ଷମହୁ କରୋ ଅପରାଧ ହମାରୋ॥
ଆଠୋଂ ସିଦ୍ଘି ଦୌଡତୀ ଆଵୈ॥
ଜଯ ଵୀରଭଦ୍ର ତପ ବଲ ସାଗର।
ଜଯ ଗଣନାଥ ତ୍ରିଲୋଗ ଉଜାଗର॥
ହନୁମତ ସମବଲ ବୁଦ୍ଘି ଧାମା॥
ଦକ୍ଷପ୍ରଜାପତି ଯଜ୍ଞ କୀ ଠାନୀ।
ସଦାଶିଵ ବିନ ସଫଲ ଯଜ୍ଞ ଜାନୀ॥
ଯଜ୍ଞ ସଭା ସତି ପ୍ରସ୍ଥାନ କୀନ୍ହୀ॥
ସବହୁ ଦେଵନ ଭାଗ ଯଜ୍ଞ ରାଖା।
ସଦାଶିଵ କରି ଦିଯୋ ଅନଦେଖା॥
ତତ୍କ୍ଷଣ ସତୀ ସଶରୀର ତ୍ଯାଗୋ॥
ଶିଵ କା କ୍ରୋଧ ଚରମ ଉପଜାଯୋ।
ଜଟା କେଶ ଧରା ପର ମାର୍ଯୋ॥
ଵୀରଭଦ୍ର ରୂପ ରୌଦ୍ର ଦିଖାଏଁ॥
କୃଷ୍ଣ ଵର୍ଣ ନିଜ ତନ ଫୈଲାଏ।
ସଦାଶିଵ ସଁଗ ତ୍ରିଲୋକ ହର୍ଷାଏ॥
ଶତ୍ରୁପକ୍ଷ ପର ଦଊ ଚରଣ ଧର ଲିନ୍ହୋ॥
ରଣକ୍ଷେତ୍ର ମେଂ ଧ୍ଵଁସ ମଚାଯୋ।
ଆଜ୍ଞା ଶିଵ କୀ ପାନେ ଆଯୋ॥
ତ୍ରିମସ୍ତକ ସହସ୍ର ଭୁଜଧାରୀ॥
ମହାକାଲୀ ପ୍ରକଟହୁ ଆଈ।
ଭ୍ରାତା ଵୀରଭଦ୍ର କୀ ନାଈ॥
ଵୀରଭଦ୍ର ଅରୂ କାଲିକା ଟୂଟ ପଡେ ଚହୁଁ ଓର॥
