വിഷ്ണോരരാടമസി വിഷ്ണോഃ പൃഷ്ഠമസി വിഷ്ണോ-ശ്ശ്നപ്ത്രേസ്ഥോ വിഷ്ണോസ്സ്യൂരസി വിഷ്ണോര്ധ്രുവമസി വൈഷ്ണവമസി വിഷ്ണവേ ത്വാ ॥ 2
തദസ്യ പ്രിയമഭിപാഥോ അശ്യാമ് । നരോ യത്ര ദേവയവോ മദന്തി । ഉരുക്രമസ്യ സ ഹി ബന്ധുരിത്ഥാ । വിഷ്ണോ പദേ പരമേ മധ്വ ഉഥ്സഃ ॥ 3
പ്ര തദ്വിഷ്ണു-സ്സ്തവതേ വീര്യായ । മൃഗോ ന ഭീമഃ കുചരോ ഗിരിഷ്ഠാഃ । യസ്യോരുഷു ത്രിഷു വിക്രമണേഷു । അധിക്ഷയന്തി ഭുവനാനി വിശ്വാ ॥ 4
പരോ മാത്രയാ തനുവാ വൃധാന । ന തേ മഹിത്വമന്വശ്നുവന്തി । ഉഭേ തേ വിദ്മ രജസീ പൃഥിവ്യാ വിഷ്ണോ ദേവത്വമ് । പരമസ്യ വിഥ്സേ ॥ 5
വിചക്രമേ പൃഥിവീമേഷ ഏതാമ് । ക്ഷേത്രായ വിഷ്ണുര്മനുഷേ ദശസ്യന്ന് । ധ്രുവാസോ അസ്യ കീരയോ ജനാസഃ । ഊരുക്ഷിതിഗ്ം സുജനിമാചകാര ॥ 6
ത്രിര്ദേവഃ പൃഥിവീമേഷ ഏതാമ് । വിചക്രമേ ശതര്ചസ-മ്മഹിത്വാ । പ്ര വിഷ്ണുരസ്തു തവസസ്തവീയാന് । ത്വേഷഗ്ഗ് ഹ്യസ്യ സ്ഥവിരസ്യ നാമ ॥ 7
(തൈ. ബ്രാ. 2.4.3.5)
അതോ ദേവാ അവന്തു നോ യതോ വിഷ്ണുര്വിചക്രമേ । പൃഥിവ്യാ-സ്സപ്തധാമഭിഃ । ഇദം-വിഁഷ്ണുര്വിചക്രമേ ത്രേധാ നിദധേ പദമ് । സമൂഢമസ്യ പാഗ്ം സുരേ ॥ ത്രീണി പദാ വിചക്രമേ വിഷ്ണുര്ഗോപാ അദാഭ്യഃ । തതോ ധര്മാണി ധാരയന് । വിഷ്ണോഃ കര്മാണി പശ്യത യതോ വ്രതാനി പസ്പശേ । ഇന്ദ്രസ്യ യുജ്യസ്സഖാ ॥
തദ്വിഷ്ണോഃ പരമ-മ്പദഗ്ം സദാ പശ്യന്തി സൂരയഃ । ദിവീവ ചക്ഷുരാതതമ് । തദ്വിപ്രാസോ വിപന്യവോ ജാഗൃവാഗ്ം സസ്സമിംധതേ । വിഷ്ണോര്യത്പരമ-മ്പദമ് । പര്യാപ്ത്യാ അനംതരായായ സര്വസ്തോമോ-ഽതി രാത്ര ഉത്തമ മഹര്ഭവതി സര്വസ്യാപ്ത്യൈ സര്വസ്യ ജിത്ത്യൈ സര്വമേവ തേനാപ്നോതി സര്വം ജയതി ॥
ഓം ശാന്തി-ശ്ശാന്തി-ശ്ശാന്തിഃ ॥
