(തൈ. സം. 1.4.6)
സ ആശിഷാ ദ്രവിണമിച്ഛമാനഃ പരമച്ഛദോ വര ആ വിവേശ ॥ 1
തേഷാമിഷ്ടാനി സമിഷാ മദന്തി യത്ര സപ്തര്ഷീന്പര ഏകമാഹുഃ ॥ 2
യോ ദേവാനാ-ന്നാമധാ ഏക ഏവ തഗ്ം സമ്പ്രശ്നമ്ഭുവനാ യന്ത്യന്യാ ॥ 3
അസൂര്താ സൂര്താ രജസോ വിമാനേ യേ ഭൂതാനി സമകൃണ്വന്നിമാനി ॥ 4
നീഹാരേണ പ്രാവൃതാ ജല്പ്യാ ചാസുതൃപ ഉക്ഥശാസശ്ചരന്തി ॥ 5
കഗ്ം സ്വിദ്ഗര്ഭ-മ്പ്രഥമ-ന്ദധ്ര ആപോ യത്ര ദേവാ-സ്സമഗച്ഛന്ത വിശ്വേ ॥ 6
അജസ്യ നാഭാവധ്യേകമര്പിതം-യഁസ്മിന്നിദം-വിഁശ്വമ്ഭുവനമധി ശ്രിതമ് ॥ 7
തൃതീയഃ പിതാ ജനിതൌഷധീനാമപാ-ങ്ഗര്ഭം-വ്യഁദധാത്പുരുത്രാ ॥ 8
യദേദന്താ അദദൃഗ്ംഹന്ത പൂര്വ ആദിദ്ദ്യാവാപൃഥിവീ അപ്രഥേതാമ് ॥ 9
സമ്ബാഹുഭ്യാ-ന്നമതി സമ്പതത്രൈര്ദ്യാവാപൃഥിവീ ജനയന്ദേവ ഏകഃ ॥ 10
യദീ ഭൂമി-ഞ്ജനയന്വിശ്വകര്മാ വി ദ്യാമൌര്ണോന്മഹിനാ വിശ്വചക്ഷാഃ ॥ 11
മനീഷിണോ മനസാ പൃച്ഛതേദു തദ്യദധ്യതിഷ്ഠദ്ഭുവനാനി ധാരയന് ॥ 12
ശിക്ഷാ സഖിഭ്യോ ഹവിഷി സ്വധാവ-സ്സ്വയം-യഁജസ്വ തനുവ-ഞ്ജുഷാണഃ ॥ 13
സ നോ നേദിഷ്ഠാ ഹവനാനി ജോഷതേ വിശ്വശമ്ഭൂരവസേ സാധുകര്മാ ॥ 14
മുഹ്യന്ത്വന്യേ അഭിതഃ സപത്നാ ഇഹാസ്മാകമ്മഘവാ സൂരിരസ്തു ॥ 15
തസ്മൈ വിശ-സ്സമനമന്ത പൂര്വീരയമുഗ്രോ വിഹവ്യോ യഥാസത് ॥ 16
നദീനാഗ്ം സര്വാസാമ്പിത്രേ ജുഹുതാ
വിശ്വകര്മണേ വിശ്വാഹാമര്ത്യഗ്ം ഹവിഃ ।
