দৰস পৰস তে পাপ মিটে, শ্ৰীকৃষ্ণ প্ৰাণ আধাৰ॥
শেষ মহেশ ৱদংন কৰত, মহিমা ন জায বখানি॥
প্ৰকটী মুক্তি হেতু জগ, সেৱহি উতৰহি পাৰ॥
ভক্তি চৰণ চিত্ত দেঈ কে, কীজৈ ভৱ তে পাৰ॥
জয কালিন্দি কৃষ্ণ পটৰানী॥
ৰূপ অনূপ শোভা ছৱি ন্যাৰী।
মাধৱ-প্ৰিযা ব্ৰজ শোভা ভাৰী॥
পূৰ্ণ মনোৰথ মুৰাৰী কীন্হা॥
নিজ অৰ্ধাংগী তুম্হী অপনাযোং।
সাৱঁৰো শ্যাম পতি প্ৰিয পাযো॥
নীৰ ৰেণূ দমকত জ্যূঁ মোতী॥
সূৰ্যসুতা শ্যামল সব অংগা।
কোটিচন্দ্ৰ ধ্যুতি কান্তি অভংগা॥
গোকুল বসী শুচি ভক্তন কীন্হা॥
কৃষ্ণ নন্দ ঘৰ গোকুল আযোং।
চৰণ ৱন্দি কৰি দৰ্শন পাযোং॥
কোটি কাম লাজহি মন মোহেং॥
কৃষ্ণৱেশ নথ মোতী ৰাজত।
নুপূৰ ঘুংঘৰূ চৰণ মেং বাজত॥
মোহনী ৰূপ সব উপমা ফিকী॥
মন্দ চলহি প্ৰিয-প্ৰীতম প্যাৰী।
ৰীঝহি শ্যাম প্ৰিয প্ৰিযা নিহাৰী॥
বিনু প্ৰীতম ক্ষণ চৈন ন পাৱত॥
মুৰলীধৰ জব মুৰলী বজাৱৈং।
সংগ কেলি কৰ আনন্দ পাৱৈং॥
জলখগ কূজত মৃদুবানী বোলত॥
জা পৰ কৃপা দৃষ্টি বৰসাৱেং।
প্ৰেম কো ভেদ সোঈ জন পাৱেং॥
সবহি অমগংল দেখি টৰি জাৱেং॥
ভজে নাম যমুনা অমৃত ৰস।
ৰহে সাঁৱৰো সদা তাহি বস॥
সুৰ নৰ মুনি বংদহি সব জ্ঞানী॥
ভূতল প্ৰকটী অৱতাৰ জব লীন্হো।
উধ্দাৰ সভী ভক্তন কো কিন্হো॥
যোগী জতি মুনী ধ্যান লগাৱত॥
দংড প্ৰণাম জে আচমন কৰহি।
নাসহি অঘ ভৱসিংধু তৰহি॥
দেৱ সকল তেহি ভাগ্য সৰাৱেং॥
কৰি ব্ৰজ ৱাস নিৰংতৰ ধ্যাৱহি।
পৰমানংদ পৰম পদ পাৱহি॥
নৱ ভক্তিৰস নিজ উৰ ভৰহি॥
পূজা নেম চৰণ অনুৰাগী।
হোঈ অনুগ্ৰহ দৰশ বডভাগী॥
অন্তৰ সুখ মন নিৰ্মল ৰহহি॥
কীৰতি ৱিশদ ৱিনয কৰী গাৱত।
সিধ্দি অলৌকিক ভক্তি পাৱত॥
মোহন সন্মুখ সুনন কো আৱেং॥
আতুৰ হোয শৰণাগত আৱেং।
কৃপাকৰী তাহি বেগি অপনাৱেং॥
ভৱ পীডা হৰহি নিজ জন কী॥
শৰণ প্ৰতিপাল প্ৰিয কুংজেশ্ৱৰী।
ব্ৰজ উপমা প্ৰীতম প্ৰাণেশ্ৱৰী॥
ব্ৰহ্ম সম্বন্ধ জীৱ কো হোঈ॥
পুষ্টিমাৰ্গী নিত মহিমা গাৱৈং।
কৃষ্ণ চৰণ নিত ভক্তি দৃঢাৱৈং॥
নমো নমো শ্ৰীপতি পটৰানী॥
নমো নমো যমুনে সুখ কৰনী।
নমো নমো যমুনে দুঃখ হৰনী॥
শ্ৰীহৰিপ্ৰিযা নিকুংজ নিৱাসিনী॥
কৰূণামযী অব কৃপা কীজৈং।
ফদংকাটী মোহি শৰণ মে লীজৈং॥
কৃপা প্ৰসাদ তে সব সুখ পাৱৈং॥
জ্ঞান ভক্তি ধন কীৰ্তি পাৱহি।
অংত সময শ্ৰীধাম তে জাৱহি॥
ভক্তি পাঈ আনংদ ৰমন, কৃপা দৃষ্টি ব্ৰজ ৱাস॥
কৃষ্ণ চৰণ ৰতি ভক্তি দৃঢ, ভৱ বাধা মিট জায॥
