પ્રથમહિં ગુરુકો શીશ નવાઊઁ | હરિચરણોં મેં ધ્યાન લગાઊઁ ||૧||
ગીત સુનાઊઁ અદ્ભુત યાર | ધારણ સે હો બેડા પાર ||૨||
અર્જુન કહૈ સુનો ભગવાના | અપને રૂપ બતાયે નાના ||૩||
ઉનકા મૈં કછુ ભેદ ન જાના | કિરપા કર ફિર કહો સુજાના ||૪||
જો કોઈ તુમકો નિત ધ્યાવે | ભક્તિભાવ સે ચિત્ત લગાવે ||૫||
રાત દિવસ તુમરે ગુણ ગાવે | તુમસે દૂજા મન નહીં ભાવે ||૬||
તુમરા નામ જપે દિન રાત | ઔર કરે નહીં દૂજી બાત ||૭||
દૂજા નિરાકાર કો ધ્યાવે | અક્ષર અલખ અનાદિ બતાવે ||૮||
દોનોં ધ્યાન લગાને વાલા | ઉનમેં કુણ ઉત્તમ નન્દલાલા ||૯||
અર્જુન સે બોલે ભગવાન્ | સુન પ્યારે કછુ દેકર ધ્યાન ||૧૦||
મેરા નામ જપૈ જપવાવે | નેત્રોં મેં પ્રેમાશ્રુ છાવે ||૧૧||
મુઝ બિનુ ઔર કછુ નહીં ચાવે | રાત દિવસ મેરા ગુણ ગાવે ||૧૨||
સુનકર મેરા નામોચ્ચાર | ઉઠૈ રોમ તન બારમ્બાર ||૧૩||
જિનકા ક્ષણ ટૂટૈ નહિં તાર | ઉનકી શ્રદ્ઘા અટલ અપાર ||૧૪||
મુઝ મેં જુડકર ધ્યાન લગાવે | ધ્યાન સમય વિહ્વલ હો જાવે ||૧૫||
કંઠ રુકે બોલા નહિં જાવે | મન બુધિ મેરે માઁહી સમાવે ||૧૬||
લજ્જા ભય રુ બિસારે માન | અપના રહે ના તન કા જ્ઞાન ||૧૭||
ઐસે જો મન ધ્યાન લગાવે | સો યોગિન મેં શ્રેષ્ઠ કહાવે ||૧૮||
જો કોઈ ધ્યાવે નિર્ગુણ રૂપ | પૂર્ણ બ્રહ્મ અરુ અચલ અનૂપ ||૧૯||
નિરાકાર સબ વેદ બતાવે | મન બુદ્ધી જહઁ થાહ ન પાવે ||૨૦||
જિસકા કબહુઁ ન હોવે નાશ | બ્યાપક સબમેં જ્યોં આકાશ ||૨૧||
અટલ અનાદિ આનન્દઘન | જાને બિરલા જોગીજન ||૨૨||
ઐસા કરે નિરન્તર ધ્યાન | સબકો સમઝે એક સમાન ||૨૩||
મન ઇન્દ્રિય અપને વશ રાખે | વિષયન કે સુખ કબહુઁ ન ચાખે ||૨૪||
સબ જીવોં કે હિત મેં રત | ઐસા ઉનકા સચ્ચા મત ||૨૫||
વહ ભી મેરે હી કો પાતે | નિશ્ચય પરમા ગતિ કો જાતે ||૨૬||
ફલ દોનોં કા એક સમાન | કિન્તુ કઠિન હૈ નિર્ગુણ ધ્યાન ||૨૭||
જબતક હૈ મન મેં અભિમાન | તબતક હોના મુશ્કિલ જ્ઞાન ||૨૮||
જિનકા હૈ નિર્ગુણ મેં પ્રેમ | ઉનકા દુર્ઘટ સાધન નેમ ||૨૯||
મન ટિકને કો નહીં અધાર | ઇસસે સાધન કઠિન અપાર ||૩૦||
સગુન બ્રહ્મ કા સુગમ ઉપાય | સો મૈં તુઝકો દિયા બતાય ||૩૧||
યજ્ઞ દાનાદિ કર્મ અપારા | મેરે અર્પણ કર કર સારા ||૩૨||
અટલ લગાવે મેરા ધ્યાન | સમઝે મુઝકો પ્રાણ સમાન ||૩૩||
સબ દુનિયા સે તોડે પ્રીત | મુઝકો સમઝે અપના મીત ||૩૪||
પ્રેમ મગ્ન હો અતિ અપાર | સમઝે યહ સંસાર અસાર ||૩૫||
જિસકા મન નિત મુઝમેં યાર | ઉનસે કરતા મૈં અતિ પ્યાર ||૩૬||
કેવટ બનકર નાવ ચલાઊઁ | ભવ સાગર કે પાર લગાઊઁ ||૩૭||
યહ હૈ સબસે ઉત્તમ જ્ઞાન | ઇસસે તૂ કર મેરા ધ્યાન ||૩૮||
ફિર હોવેગા મોહિં સામાન | યહ કહના મમ સચ્ચા જાન ||૩૯||
જો ચાલે ઇસકે અનુસાર | વહ ભી હો ભવસાગર પાર ||૪૦||
ગીત સુનાઊઁ અદ્ભુત યાર | ધારણ સે હો બેડા પાર ||૨||
અર્જુન કહૈ સુનો ભગવાના | અપને રૂપ બતાયે નાના ||૩||
ઉનકા મૈં કછુ ભેદ ન જાના | કિરપા કર ફિર કહો સુજાના ||૪||
જો કોઈ તુમકો નિત ધ્યાવે | ભક્તિભાવ સે ચિત્ત લગાવે ||૫||
રાત દિવસ તુમરે ગુણ ગાવે | તુમસે દૂજા મન નહીં ભાવે ||૬||
તુમરા નામ જપે દિન રાત | ઔર કરે નહીં દૂજી બાત ||૭||
દૂજા નિરાકાર કો ધ્યાવે | અક્ષર અલખ અનાદિ બતાવે ||૮||
દોનોં ધ્યાન લગાને વાલા | ઉનમેં કુણ ઉત્તમ નન્દલાલા ||૯||
અર્જુન સે બોલે ભગવાન્ | સુન પ્યારે કછુ દેકર ધ્યાન ||૧૦||
મેરા નામ જપૈ જપવાવે | નેત્રોં મેં પ્રેમાશ્રુ છાવે ||૧૧||
મુઝ બિનુ ઔર કછુ નહીં ચાવે | રાત દિવસ મેરા ગુણ ગાવે ||૧૨||
સુનકર મેરા નામોચ્ચાર | ઉઠૈ રોમ તન બારમ્બાર ||૧૩||
જિનકા ક્ષણ ટૂટૈ નહિં તાર | ઉનકી શ્રદ્ઘા અટલ અપાર ||૧૪||
મુઝ મેં જુડકર ધ્યાન લગાવે | ધ્યાન સમય વિહ્વલ હો જાવે ||૧૫||
કંઠ રુકે બોલા નહિં જાવે | મન બુધિ મેરે માઁહી સમાવે ||૧૬||
લજ્જા ભય રુ બિસારે માન | અપના રહે ના તન કા જ્ઞાન ||૧૭||
ઐસે જો મન ધ્યાન લગાવે | સો યોગિન મેં શ્રેષ્ઠ કહાવે ||૧૮||
જો કોઈ ધ્યાવે નિર્ગુણ રૂપ | પૂર્ણ બ્રહ્મ અરુ અચલ અનૂપ ||૧૯||
નિરાકાર સબ વેદ બતાવે | મન બુદ્ધી જહઁ થાહ ન પાવે ||૨૦||
જિસકા કબહુઁ ન હોવે નાશ | બ્યાપક સબમેં જ્યોં આકાશ ||૨૧||
અટલ અનાદિ આનન્દઘન | જાને બિરલા જોગીજન ||૨૨||
ઐસા કરે નિરન્તર ધ્યાન | સબકો સમઝે એક સમાન ||૨૩||
મન ઇન્દ્રિય અપને વશ રાખે | વિષયન કે સુખ કબહુઁ ન ચાખે ||૨૪||
સબ જીવોં કે હિત મેં રત | ઐસા ઉનકા સચ્ચા મત ||૨૫||
વહ ભી મેરે હી કો પાતે | નિશ્ચય પરમા ગતિ કો જાતે ||૨૬||
ફલ દોનોં કા એક સમાન | કિન્તુ કઠિન હૈ નિર્ગુણ ધ્યાન ||૨૭||
જબતક હૈ મન મેં અભિમાન | તબતક હોના મુશ્કિલ જ્ઞાન ||૨૮||
જિનકા હૈ નિર્ગુણ મેં પ્રેમ | ઉનકા દુર્ઘટ સાધન નેમ ||૨૯||
મન ટિકને કો નહીં અધાર | ઇસસે સાધન કઠિન અપાર ||૩૦||
સગુન બ્રહ્મ કા સુગમ ઉપાય | સો મૈં તુઝકો દિયા બતાય ||૩૧||
યજ્ઞ દાનાદિ કર્મ અપારા | મેરે અર્પણ કર કર સારા ||૩૨||
અટલ લગાવે મેરા ધ્યાન | સમઝે મુઝકો પ્રાણ સમાન ||૩૩||
સબ દુનિયા સે તોડે પ્રીત | મુઝકો સમઝે અપના મીત ||૩૪||
પ્રેમ મગ્ન હો અતિ અપાર | સમઝે યહ સંસાર અસાર ||૩૫||
જિસકા મન નિત મુઝમેં યાર | ઉનસે કરતા મૈં અતિ પ્યાર ||૩૬||
કેવટ બનકર નાવ ચલાઊઁ | ભવ સાગર કે પાર લગાઊઁ ||૩૭||
યહ હૈ સબસે ઉત્તમ જ્ઞાન | ઇસસે તૂ કર મેરા ધ્યાન ||૩૮||
ફિર હોવેગા મોહિં સામાન | યહ કહના મમ સચ્ચા જાન ||૩૯||
જો ચાલે ઇસકે અનુસાર | વહ ભી હો ભવસાગર પાર ||૪૦||