ପ୍ରଥମହିଂ ଗୁରୁକୋ ଶୀଶ ନଵାଊଁ | ହରିଚରଣୋଂ ମେଂ ଧ୍ଯାନ ଲଗାଊଁ ||୧||
ଗୀତ ସୁନାଊଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଯାର | ଧାରଣ ସେ ହୋ ବେଡା ପାର ||୨||
ଅର୍ଜୁନ କହୈ ସୁନୋ ଭଗଵାନା | ଅପନେ ରୂପ ବତାଯେ ନାନା ||୩||
ଉନକା ମୈଂ କଛୁ ଭେଦ ନ ଜାନା | କିରପା କର ଫିର କହୋ ସୁଜାନା ||୪||
ଜୋ କୋଈ ତୁମକୋ ନିତ ଧ୍ଯାଵେ | ଭକ୍ତିଭାଵ ସେ ଚିତ୍ତ ଲଗାଵେ ||୫||
ରାତ ଦିଵସ ତୁମରେ ଗୁଣ ଗାଵେ | ତୁମସେ ଦୂଜା ମନ ନହୀଂ ଭାଵେ ||୬||
ତୁମରା ନାମ ଜପେ ଦିନ ରାତ | ଔର କରେ ନହୀଂ ଦୂଜୀ ବାତ ||୭||
ଦୂଜା ନିରାକାର କୋ ଧ୍ଯାଵେ | ଅକ୍ଷର ଅଲଖ ଅନାଦି ବତାଵେ ||୮||
ଦୋନୋଂ ଧ୍ଯାନ ଲଗାନେ ଵାଲା | ଉନମେଂ କୁଣ ଉତ୍ତମ ନନ୍ଦଲାଲା ||୯||
ଅର୍ଜୁନ ସେ ବୋଲେ ଭଗଵାନ୍ | ସୁନ ପ୍ଯାରେ କଛୁ ଦେକର ଧ୍ଯାନ ||୧୦||
ମେରା ନାମ ଜପୈ ଜପଵାଵେ | ନେତ୍ରୋଂ ମେଂ ପ୍ରେମାଶ୍ରୁ ଛାଵେ ||୧୧||
ମୁଝ ବିନୁ ଔର କଛୁ ନହୀଂ ଚାଵେ | ରାତ ଦିଵସ ମେରା ଗୁଣ ଗାଵେ ||୧୨||
ସୁନକର ମେରା ନାମୋଚ୍ଚାର | ଉଠୈ ରୋମ ତନ ବାରମ୍ବାର ||୧୩||
ଜିନକା କ୍ଷଣ ଟୂଟୈ ନହିଂ ତାର | ଉନକୀ ଶ୍ରଦ୍ଘା ଅଟଲ ଅପାର ||୧୪||
ମୁଝ ମେଂ ଜୁଡକର ଧ୍ଯାନ ଲଗାଵେ | ଧ୍ଯାନ ସମଯ ଵିହ୍ଵଲ ହୋ ଜାଵେ ||୧୫||
କଂଠ ରୁକେ ବୋଲା ନହିଂ ଜାଵେ | ମନ ବୁଧି ମେରେ ମାଁହୀ ସମାଵେ ||୧୬||
ଲଜ୍ଜା ଭଯ ରୁ ବିସାରେ ମାନ | ଅପନା ରହେ ନା ତନ କା ଜ୍ଞାନ ||୧୭||
ଐସେ ଜୋ ମନ ଧ୍ଯାନ ଲଗାଵେ | ସୋ ଯୋଗିନ ମେଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କହାଵେ ||୧୮||
ଜୋ କୋଈ ଧ୍ଯାଵେ ନିର୍ଗୁଣ ରୂପ | ପୂର୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ଅରୁ ଅଚଲ ଅନୂପ ||୧୯||
ନିରାକାର ସବ ଵେଦ ବତାଵେ | ମନ ବୁଦ୍ଧୀ ଜହଁ ଥାହ ନ ପାଵେ ||୨୦||
ଜିସକା କବହୁଁ ନ ହୋଵେ ନାଶ | ବ୍ଯାପକ ସବମେଂ ଜ୍ଯୋଂ ଆକାଶ ||୨୧||
ଅଟଲ ଅନାଦି ଆନନ୍ଦଘନ | ଜାନେ ବିରଲା ଜୋଗୀଜନ ||୨୨||
ଐସା କରେ ନିରନ୍ତର ଧ୍ଯାନ | ସବକୋ ସମଝେ ଏକ ସମାନ ||୨୩||
ମନ ଇନ୍ଦ୍ରିଯ ଅପନେ ଵଶ ରାଖେ | ଵିଷଯନ କେ ସୁଖ କବହୁଁ ନ ଚାଖେ ||୨୪||
ସବ ଜୀଵୋଂ କେ ହିତ ମେଂ ରତ | ଐସା ଉନକା ସଚ୍ଚା ମତ ||୨୫||
ଵହ ଭୀ ମେରେ ହୀ କୋ ପାତେ | ନିଶ୍ଚଯ ପରମା ଗତି କୋ ଜାତେ ||୨୬||
ଫଲ ଦୋନୋଂ କା ଏକ ସମାନ | କିନ୍ତୁ କଠିନ ହୈ ନିର୍ଗୁଣ ଧ୍ଯାନ ||୨୭||
ଜବତକ ହୈ ମନ ମେଂ ଅଭିମାନ | ତବତକ ହୋନା ମୁଶ୍କିଲ ଜ୍ଞାନ ||୨୮||
ଜିନକା ହୈ ନିର୍ଗୁଣ ମେଂ ପ୍ରେମ | ଉନକା ଦୁର୍ଘଟ ସାଧନ ନେମ ||୨୯||
ମନ ଟିକନେ କୋ ନହୀଂ ଅଧାର | ଇସସେ ସାଧନ କଠିନ ଅପାର ||୩୦||
ସଗୁନ ବ୍ରହ୍ମ କା ସୁଗମ ଉପାଯ | ସୋ ମୈଂ ତୁଝକୋ ଦିଯା ବତାଯ ||୩୧||
ଯଜ୍ଞ ଦାନାଦି କର୍ମ ଅପାରା | ମେରେ ଅର୍ପଣ କର କର ସାରା ||୩୨||
ଅଟଲ ଲଗାଵେ ମେରା ଧ୍ଯାନ | ସମଝେ ମୁଝକୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ||୩୩||
ସବ ଦୁନିଯା ସେ ତୋଡେ ପ୍ରୀତ | ମୁଝକୋ ସମଝେ ଅପନା ମୀତ ||୩୪||
ପ୍ରେମ ମଗ୍ନ ହୋ ଅତି ଅପାର | ସମଝେ ଯହ ସଂସାର ଅସାର ||୩୫||
ଜିସକା ମନ ନିତ ମୁଝମେଂ ଯାର | ଉନସେ କରତା ମୈଂ ଅତି ପ୍ଯାର ||୩୬||
କେଵଟ ବନକର ନାଵ ଚଲାଊଁ | ଭଵ ସାଗର କେ ପାର ଲଗାଊଁ ||୩୭||
ଯହ ହୈ ସବସେ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ | ଇସସେ ତୂ କର ମେରା ଧ୍ଯାନ ||୩୮||
ଫିର ହୋଵେଗା ମୋହିଂ ସାମାନ | ଯହ କହନା ମମ ସଚ୍ଚା ଜାନ ||୩୯||
ଜୋ ଚାଲେ ଇସକେ ଅନୁସାର | ଵହ ଭୀ ହୋ ଭଵସାଗର ପାର ||୪୦||
ଗୀତ ସୁନାଊଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଯାର | ଧାରଣ ସେ ହୋ ବେଡା ପାର ||୨||
ଅର୍ଜୁନ କହୈ ସୁନୋ ଭଗଵାନା | ଅପନେ ରୂପ ବତାଯେ ନାନା ||୩||
ଉନକା ମୈଂ କଛୁ ଭେଦ ନ ଜାନା | କିରପା କର ଫିର କହୋ ସୁଜାନା ||୪||
ଜୋ କୋଈ ତୁମକୋ ନିତ ଧ୍ଯାଵେ | ଭକ୍ତିଭାଵ ସେ ଚିତ୍ତ ଲଗାଵେ ||୫||
ରାତ ଦିଵସ ତୁମରେ ଗୁଣ ଗାଵେ | ତୁମସେ ଦୂଜା ମନ ନହୀଂ ଭାଵେ ||୬||
ତୁମରା ନାମ ଜପେ ଦିନ ରାତ | ଔର କରେ ନହୀଂ ଦୂଜୀ ବାତ ||୭||
ଦୂଜା ନିରାକାର କୋ ଧ୍ଯାଵେ | ଅକ୍ଷର ଅଲଖ ଅନାଦି ବତାଵେ ||୮||
ଦୋନୋଂ ଧ୍ଯାନ ଲଗାନେ ଵାଲା | ଉନମେଂ କୁଣ ଉତ୍ତମ ନନ୍ଦଲାଲା ||୯||
ଅର୍ଜୁନ ସେ ବୋଲେ ଭଗଵାନ୍ | ସୁନ ପ୍ଯାରେ କଛୁ ଦେକର ଧ୍ଯାନ ||୧୦||
ମେରା ନାମ ଜପୈ ଜପଵାଵେ | ନେତ୍ରୋଂ ମେଂ ପ୍ରେମାଶ୍ରୁ ଛାଵେ ||୧୧||
ମୁଝ ବିନୁ ଔର କଛୁ ନହୀଂ ଚାଵେ | ରାତ ଦିଵସ ମେରା ଗୁଣ ଗାଵେ ||୧୨||
ସୁନକର ମେରା ନାମୋଚ୍ଚାର | ଉଠୈ ରୋମ ତନ ବାରମ୍ବାର ||୧୩||
ଜିନକା କ୍ଷଣ ଟୂଟୈ ନହିଂ ତାର | ଉନକୀ ଶ୍ରଦ୍ଘା ଅଟଲ ଅପାର ||୧୪||
ମୁଝ ମେଂ ଜୁଡକର ଧ୍ଯାନ ଲଗାଵେ | ଧ୍ଯାନ ସମଯ ଵିହ୍ଵଲ ହୋ ଜାଵେ ||୧୫||
କଂଠ ରୁକେ ବୋଲା ନହିଂ ଜାଵେ | ମନ ବୁଧି ମେରେ ମାଁହୀ ସମାଵେ ||୧୬||
ଲଜ୍ଜା ଭଯ ରୁ ବିସାରେ ମାନ | ଅପନା ରହେ ନା ତନ କା ଜ୍ଞାନ ||୧୭||
ଐସେ ଜୋ ମନ ଧ୍ଯାନ ଲଗାଵେ | ସୋ ଯୋଗିନ ମେଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କହାଵେ ||୧୮||
ଜୋ କୋଈ ଧ୍ଯାଵେ ନିର୍ଗୁଣ ରୂପ | ପୂର୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ଅରୁ ଅଚଲ ଅନୂପ ||୧୯||
ନିରାକାର ସବ ଵେଦ ବତାଵେ | ମନ ବୁଦ୍ଧୀ ଜହଁ ଥାହ ନ ପାଵେ ||୨୦||
ଜିସକା କବହୁଁ ନ ହୋଵେ ନାଶ | ବ୍ଯାପକ ସବମେଂ ଜ୍ଯୋଂ ଆକାଶ ||୨୧||
ଅଟଲ ଅନାଦି ଆନନ୍ଦଘନ | ଜାନେ ବିରଲା ଜୋଗୀଜନ ||୨୨||
ଐସା କରେ ନିରନ୍ତର ଧ୍ଯାନ | ସବକୋ ସମଝେ ଏକ ସମାନ ||୨୩||
ମନ ଇନ୍ଦ୍ରିଯ ଅପନେ ଵଶ ରାଖେ | ଵିଷଯନ କେ ସୁଖ କବହୁଁ ନ ଚାଖେ ||୨୪||
ସବ ଜୀଵୋଂ କେ ହିତ ମେଂ ରତ | ଐସା ଉନକା ସଚ୍ଚା ମତ ||୨୫||
ଵହ ଭୀ ମେରେ ହୀ କୋ ପାତେ | ନିଶ୍ଚଯ ପରମା ଗତି କୋ ଜାତେ ||୨୬||
ଫଲ ଦୋନୋଂ କା ଏକ ସମାନ | କିନ୍ତୁ କଠିନ ହୈ ନିର୍ଗୁଣ ଧ୍ଯାନ ||୨୭||
ଜବତକ ହୈ ମନ ମେଂ ଅଭିମାନ | ତବତକ ହୋନା ମୁଶ୍କିଲ ଜ୍ଞାନ ||୨୮||
ଜିନକା ହୈ ନିର୍ଗୁଣ ମେଂ ପ୍ରେମ | ଉନକା ଦୁର୍ଘଟ ସାଧନ ନେମ ||୨୯||
ମନ ଟିକନେ କୋ ନହୀଂ ଅଧାର | ଇସସେ ସାଧନ କଠିନ ଅପାର ||୩୦||
ସଗୁନ ବ୍ରହ୍ମ କା ସୁଗମ ଉପାଯ | ସୋ ମୈଂ ତୁଝକୋ ଦିଯା ବତାଯ ||୩୧||
ଯଜ୍ଞ ଦାନାଦି କର୍ମ ଅପାରା | ମେରେ ଅର୍ପଣ କର କର ସାରା ||୩୨||
ଅଟଲ ଲଗାଵେ ମେରା ଧ୍ଯାନ | ସମଝେ ମୁଝକୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ||୩୩||
ସବ ଦୁନିଯା ସେ ତୋଡେ ପ୍ରୀତ | ମୁଝକୋ ସମଝେ ଅପନା ମୀତ ||୩୪||
ପ୍ରେମ ମଗ୍ନ ହୋ ଅତି ଅପାର | ସମଝେ ଯହ ସଂସାର ଅସାର ||୩୫||
ଜିସକା ମନ ନିତ ମୁଝମେଂ ଯାର | ଉନସେ କରତା ମୈଂ ଅତି ପ୍ଯାର ||୩୬||
କେଵଟ ବନକର ନାଵ ଚଲାଊଁ | ଭଵ ସାଗର କେ ପାର ଲଗାଊଁ ||୩୭||
ଯହ ହୈ ସବସେ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ | ଇସସେ ତୂ କର ମେରା ଧ୍ଯାନ ||୩୮||
ଫିର ହୋଵେଗା ମୋହିଂ ସାମାନ | ଯହ କହନା ମମ ସଚ୍ଚା ଜାନ ||୩୯||
ଜୋ ଚାଲେ ଇସକେ ଅନୁସାର | ଵହ ଭୀ ହୋ ଭଵସାଗର ପାର ||୪୦||