ત્રિભુવન જનની અમ્બિકે, કાટહુ ભવ ભય ફન્દ॥
સકલ ભુવન કી હો વિખ્યાતા॥
ચન્દ્રવદન પર શોભિત ટીકા,
મુખ પર તેજ અમિત અમિકા॥
ભાલ વિશાલ મુકુટ છવિ છાજૈ,
કર મેં કમલ સુશોભિત રાજૈ॥
તન પર સુન્દર પીત વસન માઁ,
રાજહંસ વાહન આસન માઁ॥
તુમ હી બ્રહ્માણી મહારાની॥
તુમ હી આદિશક્તિ જગ-જનની,
ભક્ત-જનોં કી હો દુઃખ-હરણી॥
તીન લોક કા તુમ્હીં રચૈયા,
સબકે પ્રાણોં કી તુમ રખવૈયા॥
બીજ મન્ત્ર હૈ હ્રીં તુમ્હારા,
જપત હૈ જો નર ભવ પારા॥
તુમને હી મહિષાસુર સંહારે॥
શુમ્ભ-નિશુમ્ભ કો તુમને પછાડા,
રક્તબીજ કા રક્ત નિકારા॥
ચૌદહ ભુવન કા તુમ વિસ્તાર,
તુમ હી હો સબકા આધાર॥
સકલ સૃષ્ટિ તુમ્હારી માયા,
તુમ બિન કોઈ પાર ન પાયા॥
તુમ હી હો સબકે રખવારે॥
અન્નપૂર્ણા બન અન્ન દેતી હો,
માત લક્ષ્મી બન ધન દેતી હો॥
મહાસરસ્વતી વિદ્યા-દાની,
વિદ્યા-બુદ્ધિ દો મહારાની॥
તુમને હી રચના કી સારી,
યહ સબ હૈ લીલા તુમ્હારી॥
નારદ-શારદ શીશ નવાવેં॥
યોગી-ગણ સબ યોગ સાધતે,
તુમ બિન સિદ્ધિ કભી ન પાતે॥
જો ભી તુમ્હારી શરણ મેં આયા,
તુમને ઉસકા માન બઢાયા॥
જિસ પર હુઈ તુમ્હારી દાયા,
ઉસ પર દુઃખ કી પડી ન છાયા॥
તુમ હો સદા ઉસી કે સહારે॥
મૈં હૂઁ માઁ તુમ્હારા હી બાલક,
તુમ હી હો મેરી પ્રતિપાલક॥
મુઝકો શક્તિ દો મહારાની,
જિસસે કરૂઁ તુમ્હારા ગુણગાની॥
મૈં હૂઁ દીન, હીન, અજ્ઞાની,
ક્ષમા કરો મેરી હર નાદાની॥
ઉસ પર કૃપા કરેં ગૌરીસા॥
પ્રતિદિન ઇસે જો મન લાએ પઢેગા,
ઉસકા સબ દુઃખ-શોક મિટેગા॥
ઘર મેં સુખ-સમૃદ્ધિ આવેગી,
મન મેં ભક્તિ-શક્તિ જાગેગી॥
બાલ-બુદ્ધિ વિદ્યા બઢ જાવે,
માન-યશ જગ મેં વહ પાવે॥
સુખ-સૌભાગ્ય સે ગોદ ભરતી॥
મૈં હૂઁ શરણ તુમ્હારી માતા,
તુમ બિન કોઈ નહીં ત્રાતા॥
કૃપા-દૃષ્ટિ મુઝ પર ભી કરના,
ભવ-બંધન મેરે સબ હરના॥
હે ત્રિભુવન-જનની! હે જગદમ્બે! નમો નમો હે માતુ અવલમ્બે॥
સુખ-સમ્પતિ સબ જગ ભોગિ, પરમ પદ પાવૈ॥
