ತ್ರಿಭುವನ ಜನನೀ ಅಮ್ಬಿಕೇ, ಕಾಟಹು ಭವ ಭಯ ಫನ್ದ॥
ಸಕಲ ಭುವನ ಕೀ ಹೋ ವಿಖ್ಯಾತಾ॥
ಚನ್ದ್ರವದನ ಪರ ಶೋಭಿತ ಟೀಕಾ,
ಮುಖ ಪರ ತೇಜ ಅಮಿತ ಅಮಿಕಾ॥
ಭಾಲ ವಿಶಾಲ ಮುಕುಟ ಛವಿ ಛಾಜೈ,
ಕರ ಮೇಂ ಕಮಲ ಸುಶೋಭಿತ ರಾಜೈ॥
ತನ ಪರ ಸುನ್ದರ ಪೀತ ವಸನ ಮಾಁ,
ರಾಜಹಂಸ ವಾಹನ ಆಸನ ಮಾಁ॥
ತುಮ ಹೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ ಮಹಾರಾನೀ॥
ತುಮ ಹೀ ಆದಿಶಕ್ತಿ ಜಗ-ಜನನೀ,
ಭಕ್ತ-ಜನೋಂ ಕೀ ಹೋ ದುಃಖ-ಹರಣೀ॥
ತೀನ ಲೋಕ ಕಾ ತುಮ್ಹೀಂ ರಚೈಯಾ,
ಸಬಕೇ ಪ್ರಾಣೋಂ ಕೀ ತುಮ ರಖವೈಯಾ॥
ಬೀಜ ಮನ್ತ್ರ ಹೈ ಹ್ರೀಂ ತುಮ್ಹಾರಾ,
ಜಪತ ಹೈ ಜೋ ನರ ಭವ ಪಾರಾ॥
ತುಮನೇ ಹೀ ಮಹಿಷಾಸುರ ಸಂಹಾರೇ॥
ಶುಮ್ಭ-ನಿಶುಮ್ಭ ಕೋ ತುಮನೇ ಪಛಾಡಾ,
ರಕ್ತಬೀಜ ಕಾ ರಕ್ತ ನಿಕಾರಾ॥
ಚೌದಹ ಭುವನ ಕಾ ತುಮ ವಿಸ್ತಾರ,
ತುಮ ಹೀ ಹೋ ಸಬಕಾ ಆಧಾರ॥
ಸಕಲ ಸೃಷ್ಟಿ ತುಮ್ಹಾರೀ ಮಾಯಾ,
ತುಮ ಬಿನ ಕೋಈ ಪಾರ ನ ಪಾಯಾ॥
ತುಮ ಹೀ ಹೋ ಸಬಕೇ ರಖವಾರೇ॥
ಅನ್ನಪೂರ್ಣಾ ಬನ ಅನ್ನ ದೇತೀ ಹೋ,
ಮಾತ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಬನ ಧನ ದೇತೀ ಹೋ॥
ಮಹಾಸರಸ್ವತೀ ವಿದ್ಯಾ-ದಾನೀ,
ವಿದ್ಯಾ-ಬುದ್ಧಿ ದೋ ಮಹಾರಾನೀ॥
ತುಮನೇ ಹೀ ರಚನಾ ಕೀ ಸಾರೀ,
ಯಹ ಸಬ ಹೈ ಲೀಲಾ ತುಮ್ಹಾರೀ॥
ನಾರದ-ಶಾರದ ಶೀಶ ನವಾವೇಂ॥
ಯೋಗೀ-ಗಣ ಸಬ ಯೋಗ ಸಾಧತೇ,
ತುಮ ಬಿನ ಸಿದ್ಧಿ ಕಭೀ ನ ಪಾತೇ॥
ಜೋ ಭೀ ತುಮ್ಹಾರೀ ಶರಣ ಮೇಂ ಆಯಾ,
ತುಮನೇ ಉಸಕಾ ಮಾನ ಬಢಾಯಾ॥
ಜಿಸ ಪರ ಹುಈ ತುಮ್ಹಾರೀ ದಾಯಾ,
ಉಸ ಪರ ದುಃಖ ಕೀ ಪಡೀ ನ ಛಾಯಾ॥
ತುಮ ಹೋ ಸದಾ ಉಸೀ ಕೇ ಸಹಾರೇ॥
ಮೈಂ ಹೂಁ ಮಾಁ ತುಮ್ಹಾರಾ ಹೀ ಬಾಲಕ,
ತುಮ ಹೀ ಹೋ ಮೇರೀ ಪ್ರತಿಪಾಲಕ॥
ಮುಝಕೋ ಶಕ್ತಿ ದೋ ಮಹಾರಾನೀ,
ಜಿಸಸೇ ಕರೂಁ ತುಮ್ಹಾರಾ ಗುಣಗಾನೀ॥
ಮೈಂ ಹೂಁ ದೀನ, ಹೀನ, ಅಜ್ಞಾನೀ,
ಕ್ಷಮಾ ಕರೋ ಮೇರೀ ಹರ ನಾದಾನೀ॥
ಉಸ ಪರ ಕೃಪಾ ಕರೇಂ ಗೌರೀಸಾ॥
ಪ್ರತಿದಿನ ಇಸೇ ಜೋ ಮನ ಲಾಏ ಪಢೇಗಾ,
ಉಸಕಾ ಸಬ ದುಃಖ-ಶೋಕ ಮಿಟೇಗಾ॥
ಘರ ಮೇಂ ಸುಖ-ಸಮೃದ್ಧಿ ಆವೇಗೀ,
ಮನ ಮೇಂ ಭಕ್ತಿ-ಶಕ್ತಿ ಜಾಗೇಗೀ॥
ಬಾಲ-ಬುದ್ಧಿ ವಿದ್ಯಾ ಬಢ ಜಾವೇ,
ಮಾನ-ಯಶ ಜಗ ಮೇಂ ವಹ ಪಾವೇ॥
ಸುಖ-ಸೌಭಾಗ್ಯ ಸೇ ಗೋದ ಭರತೀ॥
ಮೈಂ ಹೂಁ ಶರಣ ತುಮ್ಹಾರೀ ಮಾತಾ,
ತುಮ ಬಿನ ಕೋಈ ನಹೀಂ ತ್ರಾತಾ॥
ಕೃಪಾ-ದೃಷ್ಟಿ ಮುಝ ಪರ ಭೀ ಕರನಾ,
ಭವ-ಬಂಧನ ಮೇರೇ ಸಬ ಹರನಾ॥
ಹೇ ತ್ರಿಭುವನ-ಜನನೀ! ಹೇ ಜಗದಮ್ಬೇ! ನಮೋ ನಮೋ ಹೇ ಮಾತು ಅವಲಮ್ಬೇ॥
ಸುಖ-ಸಮ್ಪತಿ ಸಬ ಜಗ ಭೋಗಿ, ಪರಮ ಪದ ಪಾವೈ॥
