॥ দোহা ॥
কনকময তন সুভগ ৱপু, বুদ্ধি সুবুদ্ধি প্ৰদাতা।
জয জয জয বুধ দেৱ জী, শৰণ তুম্হাৰী আতা॥
বুধ গ্ৰহ দোষ নিৱাৰণা, ৱিঘ্ন হৰণ সুখকাৰ।
চন্দ্ৰ সুত ৰোহিণী-নন্দন, কৰহুং ভক্ত উদ্ধাৰ॥
জয জয জয বুধ দেৱ জী, শৰণ তুম্হাৰী আতা॥
বুধ গ্ৰহ দোষ নিৱাৰণা, ৱিঘ্ন হৰণ সুখকাৰ।
চন্দ্ৰ সুত ৰোহিণী-নন্দন, কৰহুং ভক্ত উদ্ধাৰ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয বুধ দেৱ বুদ্ধি কে দাতা।
জয জয জয বুধ দেৱ ৱিধাতা॥
তুম হো প্ৰভু চন্দ্ৰ কে নন্দন।
ৰোহিণী সুত হো দেৱ নিৰংজন॥
জয জয জয বুধ দেৱ ৱিধাতা॥
তুম হো প্ৰভু চন্দ্ৰ কে নন্দন।
ৰোহিণী সুত হো দেৱ নিৰংজন॥
বুধ গ্ৰহ ৰূপ মেং তুম হো সোহে।
ৰূপ দেখি সুৰ নৰ মুনি মোহে॥
জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ কে তুম হো স্ৱামী।
অন্তৰ্যামী হো গুণধামী॥
ৰূপ দেখি সুৰ নৰ মুনি মোহে॥
জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ কে তুম হো স্ৱামী।
অন্তৰ্যামী হো গুণধামী॥
হাথ কমণ্ডল পুস্তক মালা।
গলে সুশোভিত মুক্তা-মালা॥
মস্তক তিলক সোহে সুহাৱন।
দৰ্শন কৰ হোতে হৈং পাৱন॥
গলে সুশোভিত মুক্তা-মালা॥
মস্তক তিলক সোহে সুহাৱন।
দৰ্শন কৰ হোতে হৈং পাৱন॥
শ্ৱেত ৱৰ্ণ তন শ্ৱেত আসন।
হৰিত ৱস্ত্ৰ মন মোহন দৰ্শন॥
হৰী মূংগ দূৰ্ৱা প্ৰিয তুমকো।
চংদন অক্ষত অৰ্পণ হমকো॥
হৰিত ৱস্ত্ৰ মন মোহন দৰ্শন॥
হৰী মূংগ দূৰ্ৱা প্ৰিয তুমকো।
চংদন অক্ষত অৰ্পণ হমকো॥
জো জন তুমকো ধ্যাতে হৈং।
মনৱাংছিত ফল পাতে হৈং॥
বুদ্ধিহীন কো বুদ্ধি দেতে।
নিৰ্ধন কো তুম ধন দে দেতে॥
মনৱাংছিত ফল পাতে হৈং॥
বুদ্ধিহীন কো বুদ্ধি দেতে।
নিৰ্ধন কো তুম ধন দে দেতে॥
ৱ্যাপাৰী জো তুমকো ধ্যাৱে।
ৱ্যাপাৰ মেং ৱহ লাভ পাৱে॥
ৱিদ্যাৰ্থী জো পাঠ কৰে।
পৰীক্ষা মেং ৱহ পাৰ তৰে॥
ৱ্যাপাৰ মেং ৱহ লাভ পাৱে॥
ৱিদ্যাৰ্থী জো পাঠ কৰে।
পৰীক্ষা মেং ৱহ পাৰ তৰে॥
ৱাণী দোষ জো কোঈ পাৱে।
তেৰা ধ্যান ধৰে সুধ জাৱে॥
বুধৱাৰ জো ৱ্ৰত হৈ কৰতা।
উসকে দুঃখ প্ৰভু তুম হো হৰতা॥
তেৰা ধ্যান ধৰে সুধ জাৱে॥
বুধৱাৰ জো ৱ্ৰত হৈ কৰতা।
উসকে দুঃখ প্ৰভু তুম হো হৰতা॥
মূংগ দাল কা দান জো দেৱে।
বুধ দেৱ কা আশীষ লেৱে॥
সোম পুত্ৰ সৌম্য গুণ খানী।
বোধ ৱিচাৰ পটু বুধ ৱাণী॥
বুধ দেৱ কা আশীষ লেৱে॥
সোম পুত্ৰ সৌম্য গুণ খানী।
বোধ ৱিচাৰ পটু বুধ ৱাণী॥
তাৰা নন্দন বুধ বলশালী।
কৰতে দূৰ সভী দুঃখ কালী॥
জন্ম কুণ্ডলী জহাঁ ৱিৰাজে।
উস ভাৱ কা শুভ ফল বাজে॥
কৰতে দূৰ সভী দুঃখ কালী॥
জন্ম কুণ্ডলী জহাঁ ৱিৰাজে।
উস ভাৱ কা শুভ ফল বাজে॥
গ্ৰহ দশা জব বুধ কী আৱে।
জো ভক্ত ধ্যান ধৰ পাঠ কৰাযে॥
সংকট টলেং দোষ সব হাৰেং।
বুধ দেৱ ভক্তন কো উবাৰেং॥
জো ভক্ত ধ্যান ধৰ পাঠ কৰাযে॥
সংকট টলেং দোষ সব হাৰেং।
বুধ দেৱ ভক্তন কো উবাৰেং॥
নাৰাযণ কে তুম হো প্যাৰে।
ভক্তোং কে হো ভাগ্য সিতাৰে॥
শিক্ষা জ্ঞান বুদ্ধি কে দাতা।
গ্ৰহ দোষ হৰো হো জগত-ত্ৰাতা॥
ভক্তোং কে হো ভাগ্য সিতাৰে॥
শিক্ষা জ্ঞান বুদ্ধি কে দাতা।
গ্ৰহ দোষ হৰো হো জগত-ত্ৰাতা॥
সুৰ নৰ মুনি সব মিল ধ্যাৱেং।
বুধ দেৱ কী মহিমা গাৱেং॥
জো যহ চালীসা নিত গাযে।
বুধ দেৱ কী কৃপা ৱহ পাযে॥
বুধ দেৱ কী মহিমা গাৱেং॥
জো যহ চালীসা নিত গাযে।
বুধ দেৱ কী কৃপা ৱহ পাযে॥
জয জয জয বুধ দেৱ দযালা।
কৰহুং ভক্ত কো মালামালা॥
বুধ চালীসা জো নিত পঢে।
জ্ঞান-বুদ্ধি-ধন সদা বঢে॥
কৰহুং ভক্ত কো মালামালা॥
বুধ চালীসা জো নিত পঢে।
জ্ঞান-বুদ্ধি-ধন সদা বঢে॥
॥ দোহা ॥
বুধ চালীসা জো পঢে, ভক্তি ভাৱ মন লায।
উসকী বুদ্ধি বঢে সদা, সব দুঃখ দূৰ হো জায॥
সোম-নন্দন বুধ দেৱ জী, কৰহুং কৃপা অপাৰ।
ৱিদ্যা বুদ্ধি ধন-যশ দো, উতৰে ভৱ সে পাৰ॥
উসকী বুদ্ধি বঢে সদা, সব দুঃখ দূৰ হো জায॥
সোম-নন্দন বুধ দেৱ জী, কৰহুং কৃপা অপাৰ।
ৱিদ্যা বুদ্ধি ধন-যশ দো, উতৰে ভৱ সে পাৰ॥