The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 15

(Dasbodh Dashak 15 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 15 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 15. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world.

#of 381
આત્મદશક
સમાસ પહિલા : ચાતુર્ય લક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દુસરા : નિઃસ્પૃહ વ્યાપ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ તિસરા : શ્રેષ્ઠ અંતરાત્મા ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ ચૌથા : શાશ્વતબ્રહ્મનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પાંચવા : ચંચળ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સહાવા : ચાતુર્ય વિવરણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સાતવા : અધોર્ધનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ આઠવા : સૂક્ષ્મજીવનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ નવવા : પિંડોત્પત્તિનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દહાવા : સિદ્ધાંતનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ
પહિલા
ચાતુર્ય
લક્ષણ
॥
શ્રીરામ
॥
અસ્તિમાંશાંચીં શરીરેં । ત્યાંત રાહિજે જીવેશ્વરેં ।
નાના વિકારીં વિકારે । પ્રવિણ હોઇજે ॥ ૧ ॥
ઘનવટ પોંચટ સ્વભાવેં । વિવરોન જાણિજે જીવેં ।
વ્હાવેં ન વ્હાવેં આઘવેં । જીવ જાણે ॥ ૨ ॥
યેંકીં માગમાગોં ઘેણેં । યેકાં ન માગતાંચ દેણેં ।
પ્રચીતીનેં સુલક્ષણેં । ઓળખાવીં ॥ ૩ ॥
જીવ જીવાંત ઘાલાવા । આત્મા આત્મ્યાંત મિસળાવા ।
રાહરાહોં શોધ ઘ્યાવા । પરાંતરાંચા ॥ ૪ ॥
જાનવેં હેંવડકારેં જાલેં । ઢિલેપણેં હેવડ આલેં ।
નેમસ્તપણેં શોભલેં । દૃષ્ટીપુઢેં ॥ ૫ ॥
તૈસેંચિ હે મનાસ મન । વિવેકેં જાવેં મિળોન ।
ઢિલેપણેં અનુમાન । હોત આહે ॥ ૬ ॥
અનુમાનેં અનુમાન વાઢતો । ભિડેનેં કાર્યભાગ નાસતો ।
યાકારણેં પ્રત્યયે તો । આધીં પાહાવા ॥ ૭ ॥
દુસર્યાચેં જીવીચેં કળેના । પરાંતર તેં જાણવેના ।
વશ્ય હોતી લોક નાના । કોણ્યા પ્રકારેં ॥ ૮ ॥
આકલ સાંડૂન પરતી । લોક વશ્યકર્ણ કરિતી ।
અપૂર્ણપાણેં હળુ પડતી । ઠાઈં ઠાઈં ॥ ૯ ॥
જગદીશ આહે જગદાંતરીં । ચેટકેં કરાવીં કોણાવરી ।
જો કોણી વિવેકેં વિવરી । તોચિ શ્રેષ્ઠ ॥ ૧૦ ॥
શ્રેષ્ઠ કાર્યે કરી શ્રેષ્ઠ । કૃત્રિમ કરી તો કનિષ્ઠ ।
કર્માનુસાર પ્રાણી નષ્ટ । અથવા ભલે ॥ ૧૧ ॥
રાજે જાતી રાજપંથેં । ચોર જાતી ચોરપંથેં ।
વેડેં ઠકે અલ્પસ્વાર્થેં । મૂર્ખપણેં ॥ ૧૨ ॥
મૂર્ખાસ વાટે મી શહાણા । પરી તો વેડા દૈન્યવાણા ।
નાના ચાતુર્યાચ્યા ખુણા । ચતુર જાણે ॥ ૧૩ ॥
જો જગદાંતરે મિળાલા । તો જગદાંતરચિ જાલા ।
અરત્રીં પરત્રીં તયાલા । કાય ઉણેં ॥ ૧૪ ॥
બુદ્ધિ દેણેં ભગવંતાચેં । બુદ્ધિવિણ માણુસ કાચેં ।
રાજ્ય સાંડૂન ફુકાચે । ભીક માગે ॥ ૧૫ ॥
જેં જેં જેંથેં નિર્માણ જાલં । તેં તેં તયાસ માનલેં ।
અભિમાન દેઊન ગોવિલેં । ઠાઈં ઠાઈં ॥ ૧૬ ॥
અવઘેચ મ્હણતી આમ્હી થોર । અવઘેચિ મ્હણતી આમ્હી સુંદર ।
અવઘેચિ મ્હણતી આમ્હી ચતુર । ભૂમંડળીં ॥ ૧૭ ॥
ઐસા વિચાર આણિતાં મના । કોણીચ લાહાન મ્હણવિના ।
જાણતે આણિતી અનુમાના । સકળ કાંહીં ॥ ૧૮ ॥
આપુલાલ્યા સાભિમાનેં । લોક ચાલિલે અનુમાનેં ।
પરંતુ હેં વિવેકાનેં । પાહિલેં પાહિજે ॥ ૧૯ ॥
લટિક્યાચા સાભિમાન ઘેણેં । સત્ય અવઘેંચ સોડણેં ।
મૂર્ખપણાચીં લક્ષણેં । તે હે ઐસીં ॥ ૨૦ ॥
સત્યાચા જો સાભિમાન । તો જાણાવા નિરાભિમાન ।
ન્યાયે અન્યાયે સમાન । કદાપિ નવ્હે ॥ ૨૧ ॥
ન્યાયે મ્હણિજે તો શાશ્વત । અન્યાયે મ્હણિજે તો અશાશ્વત ।
બાષ્કળ આણિ નેમસ્ત । યેક કૈસા ॥ ૨૨ ॥
યેક ઉઘડ ભાગ્ય ભોગિતી । યેક તશ્કર પળોન જાતી ।
યેકાંચી પ્રગટ મહંતી । યેકાંચી કાનકોંડી ॥ ૨૩ ॥
આચારવિચારેંવિણ । જેં જેં કરણેં તો તો સીણ ।
ધૂર્ત આણિ વિચક્ષણ । તેચિ શોધાવે ॥ ૨૪ ॥
ઉદંડ બાજારી મિળાલે । પરી તે ધૂર્તેંચિ આળિલે ।
ધૂર્તાંપાસીં કાંહીં ન ચલે । બાજાર્યાંચેં ॥ ૨૫ ॥
યાકારણેં મુખ્ય મુખ્ય । તયાંસી કરાવે સખ્ય ।
યેણેંકરિતાં અસંખ્ય । બાજારી મિળતી ॥ ૨૬ ॥
ધૂર્તાસિ ધૂર્તચિ આવડે । ધૂર્ત ધૂર્તીંચ પવાડે ।
ઉગેંચિ હિંડતી વેડે । કાર્યેંવિણ ॥ ૨૭ ॥
ધૂર્તાસિ ધૂર્તપણ કળલેં । તેણેં મનાસ મનપણ મિળાલેં ।
પરી હેં ગુપ્તરૂપેં કેલેં । પાહિજે સર્વે ॥ ૨૮ ॥
સમર્થાચેં રાખતાં મન । તેથે યેતી ઉદંડ જન ।
જન આણિ સજ્જન । આર્જવ કરિતી ॥ ૨૯ ॥
વોળખીનેં વોળખી સાધાવી । બુદ્ધીનેં બુદ્ધિ બોધાવી ।
નીતિન્યાયેં વાટ રોધાવી । પાષાંડાચી ॥ ૩૦ ॥
વેષ ધરાવા બાવળા । અંતરીં અસાવ્યા નાના કળા ।
સગટ લોકાંચા જિવ્હાળા । મોડૂં નયે ॥ ૩૧ ॥
નિસ્પૃહ આણિ નિત્ય નૂતન । પ્રત્યયાચેં બ્રહ્મજ્ઞાન ।
પ્રગટ જાણતાં સજ્જન । દુલ્લભ જગીં ॥ ૩૨ ॥
નાના જિનસપાઠાંતરેં નિવતી સકળાંચીં અંતરેં । ચંચળપણેં તદનંતરેં ।
સકળાં ઠાઈં ॥ ૩૩ ॥
યેકે ઠાઈં બૈસોન રાહિલા । તરી મગ વ્યાપચિ બુડાલા ।
સાવધપણેં જ્યાલા ત્યાલા । ભેટિ દ્યાવી ॥ ૩૪ ॥
ભેટભેટોં જરી રાખણેં । હે ચાતુર્યાચીં લક્ષણેં ।
મનુષ્યમાત્ર ઉત્તમ ગુણેં । સમાધાન પાવે ॥ ૩૫ ॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોચે
ગુરુશિષ્યસંવાદે
ચાતુર્યલક્ષણનામ
સમાસ
પહિલા
॥
સમાસ
દુસરા
નિઃસ્પૃહ
વ્યાપ
॥
શ્રીરામ
॥
પૃથ્વીમધેં માનવી શરીરેં । ઉદંડ દાટલીં લાહાન થોરેં ।
પાલટતી મનોવિકારેં । ક્ષણાક્ષણા ॥ ૧ ॥
જિતુક્યા મૂર્તી તિતુક્યાચ પ્રકૃતી । સારિખ્યા નસ્તી આદિઅંતીં ॥
નેમચિ નાહીં પાહાવેં કિતી । કાયે મ્હણોની ॥ ૨ ॥
કિત્યેક મ્લેંચ હોઊન ગેલે । કિત્યેક ફિરંગણાંત આટલે ।
દેશભાષાનેં રુધિલે । કીતીયેક ॥ ૩ ॥
મર઼્હાષ્ટદેશ થોડા ઉરલા । રાજકારનેં લોક રુધિલા ।
અવકાશ નાહીં જેવાયાલા । ઉદંડ કામેં ॥ ૪ ॥
કિત્યેક યુદ્ધપ્રસંગી ગુંતલે । તેણેં ગુણેં ઉન્મત્ત જાલે ।
રાત્રંદિવસ કરૂં લાગલે । યુદ્ધચર્ચા ॥ ૫ ॥
ઉદિમ્યાસ વ્યાસંગ લાગલા । અવકાશ નાહીંસા જાલા ।
અવઘા પોટધંદાચ લાગલા । નિરંતર ॥ ૬ ॥
શડદર્શનેં નાના મતેં । પાષાંડેં વાઢલી બહુતેં ।
પૃથિવીમધેં જેથ તેથેં । ઉપદેસિતી ॥ ૭ ॥
સ્માર્થીં આણિ વૈષ્ણવી । ઉરલીં સુરલીં નેલીં આઘવી ।
ઐસી પાહાતાં ગથાગોવી । ઉદંડ જાલી ॥ ૮ ॥
કિત્યેક કામનેચે ભક્ત । ઠાઇં ઠાઇં જાલેં આસક્ત ।
યુક્ત અથવા અયુક્ત । પાહાતો કોણ ॥ ૯ ॥
યા ગલ્બલ્યામધેં ગલ્બલા । કોણીં કોણીં વાઢવિલા ।
ત્યાસ દેખોં સકેનાસા જાલા । વૈદિક લોક ॥ ૧૦ ॥
ત્યાહિમધેં હરિકીર્તન । તેથેં વોઢલે કિત્યેક જન ।
પ્રત્યયાચેં બ્રહ્મજ્ઞાન । કોણ પાહે ॥ ૧૧ ॥
યા કારણેં જ્ઞાન દુલ્લભ । પુણ્યેં ઘડે અલભ્ય લાભ ।
વિચારવંતાં સુલ્લભ । સકળ કાંહીં ॥ ૧૨ ॥
વિચાર કળલા સાંગતાં નયે । ઉદંડ યેતી અંતરાયે ।
ઉપાય યોજિતાં અપાયે । આડવે યેતી ॥ ૧૩ ॥
ત્યાહિમધેં તો તિક્ષણ । રિકામા જાઊં નેદી ક્ષણ ।
ધૂર્ત તાર્કિક વિચક્ષણ । સકળાં માને ॥ ૧૪ ॥
નાના જિનસ ઉદંડ પાઠ । વદોં લાગલા ઘડઘડાટ ।
અવ્હાટચિ કેલી વાટ । સામર્થ્યબળેં ॥ ૧૫ ॥
પ્રબોધશક્તીચીં અનંત દ્વારેં । જાણેં સકળાંચી અંતરેં ।
નિરૂપણેં તદનંતરેં । ચટક લાગે ॥ ૧૬ ॥
મતેં મતાંતરેં સગટ । પ્રત્યયે બોલોન કરી સપાટ ।
દંડક સાંડૂન નીટ । વેધી જના ॥ ૧૭ ॥
નેમકેં ભેદકેં વચનેં । અખંડ પાહે પ્રસંગમાનેં ।
ઉદાસ વૃત્તિચ્યા ગુમાનેં । ઉઠોન જાતો ॥ ૧૮ ॥
પ્રત્યયે બોલોન ઉઠોન ગેલા । ચટક લાગલી લોકાંલા ।
નાના માર્ગ સાંડૂન ત્યાલા । શરણ યેતી ॥ ૧૯ ॥
પરી તો કોઠેં આડળેના । કોણે સ્થળીં સાંપડેના ।
વેષ પાહાતાં હીન દીના । સારિખા દિસે ॥ ૨૦ ॥
ઉદંડ કરી ગુપ્તરૂપેં । ભિકાર્યાસારિખા સ્વરૂપેં ।
તેથેં યેશકીર્તિપ્રતાપેં । સીમા સાંડિલી ॥ ૨૧ ॥
ઠાઇં ઠાઇં ભજન લાવી । આપણ તેથૂન ચુકાવી ।
મછરમતાંચી ગોવી । લાગોંચ નેદી ॥ ૨૨ ॥
ખનાળામધેં જાઊન રાહે । તેથેં કોણીચ ન પાહે ।
સર્વત્રાંચી ચિંતા વાહે । સર્વકાળ ॥ ૨૩ ॥
અવઘડ સ્થળીં કઠીણ લોક । તેથેં રાહણેં નેમક ।
સૃષ્ટીમધેં સકળ લોક । ધુંડીત યેતી ॥ ૨૪ ॥
તેથેં કોણાચેં ચાલેના । અનુમાત્ર અનુમાનેના ।
કટ્ટ ઘાલીન રાજકારણા । લોક લાવી ॥ ૨૫ ॥
લોકીં લોક વાઢવિલે । તેણેં અમર્યાદ જાલે ।
ભૂમંડળીં સત્ત ચાલે । ગુપ્તરૂપેં ॥ ૨૬ ॥
ઠાઇં ઠાઇં ઉદંડ તાબે । મનુષ્યમાત્ર તિતુકેં ઝોંબે ।
ચહુંકડે ઉદંડ લાંબે । પરમાર્થબુદ્ધી ॥ ૨૭ ॥
ઉપાસનેચા ગજર । સ્થળોસ્થળૂં થોર થોર ।
પ્રત્યયાનેં પ્રાણીમાત્ર । સોડવિલે ॥ ૨૮ ॥
ઐસે કૈવાડે ઉદંડ જાણે । તેણેં લોક હોતી શાહાણે ।
જેથેં જેથેં પ્રત્યયે બાણે । પ્રાણીમાત્રાસી ॥ ૨૯ ॥
ઐસી કીર્તિ કરૂન જાવેં । તરીચ સંસારાસ યાવેં ।
દાસ મ્હણે હેં સ્વભાવેં । સંકેતેં બોલિલેં ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોધે
ગુફુશિષ્યસંવાદે
નિસ્પૃહવ્યાપનામ
સમાસ
દુસરા
॥
સમાસ
તિસરા
શ્રેષ્ઠ
અંતરાત્મા
॥
શ્રીરામ
॥
મુળાપાસૂન સૈરાવૈરા । અવઘા પંચીકર્ણ પસારા ।
ત્યાંત સાક્ષત્વાચા દોરા । તોહિ તત્ત્વરૂપ ॥ ૧ ॥
દુરસ્ત્યા દાટલ્યા ફૌજા । ઉંચ સિંહાસનીં રાજા ।
યાચા વિચાર સમજા । અંતર્યામી ॥ ૨ ॥
દેહમાત્ર અસ્તિમાંશાંચેં । તૈસેંચિ જાણાવેં નૃપતીચેં ।
મૂળાપાસૂન સૃષ્ટીચેં । તત્વરૂપ ॥ ૩ ॥
રાયાચે સત્તેનેં ચાલતેં । પરન્તુ અવઘીં પંચભૂતેં ।
મુળીં આધિક જાણિવેચે તેં । અધિષ્ઠાન આહે ॥ ૪ ॥
વિવેકે બહુત પૈસાવલે । મ્હણૌન અવતારી બોલિલે ।
મનુ ચક્રવતી જાલે । યેણેંચિ ન્યાયેં ॥ ૫ ॥
જેથેં ઉદંડ જાણીવ । તેચિ તિતુકે સદેવ ।
થોડે જાણિવેને નર્દેવ । હોતી લોક ॥ ૬ ॥
વ્યાપ આટોપ કરિતી । ધકે ચપેટે સોસિતી ।
તેણેં પ્રાણી સદેવ હોતી । દેખતદેખતાં ॥ ૭ ॥
ઐસેં હેં આતાં વર્તતેં । મુર્ખ લોકાંસ કળેના તેં ।
વિવેકીં મનુષ્ય સમજતેં । સકળ કાંહીં ॥ ૮ ॥
થોર લાહાન બુદ્ધીપાસી । સગટ કળેના લોકાંસી ।
આધીં ઉપજલેં તયાસી । થોર મ્હણતી ॥ ૯ ॥
વયેં ધાકુટા નૃપતી । વૃદ્ધ તયાસ નમસ્કાર કરિતી ।
વિચિત્ર વિવેકાચી ગતી । કળલી પાહિજે ॥ ૧૦ ॥
સામાન્ય લોકાંચે જ્ઞાન । તો અવઘાચ અનુમાન ।
દીક્ષાદંડકાચેં લક્ષણ । યેણેંચિ પાડેં ॥ ૧૧ ॥
નવ્હેં કોણાસ મ્હણાવેં । સામાન્યાસ કાયે ઠાવેં ।
કોણકોણાસ મ્હણાવેં । કિતી મ્હણોની ॥ ૧૨ ॥
ધાકુટા ભાગ્યાસ ચઢલા । તરી તુછ્ય કરિતી તયાલા ।
યાકારણેં સલગીચ્યા લોકાંલા । દૂરી ધરાવેં ॥ ૧૩ ॥
નેમસ્ત કળેના વચન । નેમસ્ત નયે રાજકારણ ।
ઉગેચિ ધરિતી થોરપણ । મૂર્ખપણેં ॥ ૧૪ ॥
નેમસ્ત કાંહીંચ કળેના । નેમસ્ત કોણીચ માનિના ।
આધી ઉપજલેં ત્યા થોરપણા । કોણ પુસે ॥ ૧૫ ॥
વડિલાં વડિલપણ નાહીં । ધાકુટ્યાં ધાકુટપણ નાહીં ।
ઐસે બોલતી ત્યાંસ નાહીં । શાહાણપણ ॥ ૧૬ ॥
ગુણેવિણ વડિલપણ । હેં તોં આવઘેંચ અપ્રમાણ ।
ત્યાચી પ્રતીત પ્રમાણ । થોરપણીં ॥ ૧૭ ॥
તથાપિ વડિલાંસ માનાવેં । વડિલેં વડિલપણ જાણાવેં ।
નેણતાં પુઢેં કષ્ટાવેં । થોરપણીં ॥ ૧૮ ॥
તસ્માત વડિલ અંતરાત્મા । જેથેં ચેતલા તેથેં મહિમા ।
હેં તોં પ્રગટચિ આહે આમ્હા । શબ્દ નાહીં ॥ ૧૯ ॥
યાકારણેં કોણી યેકેં । શાહાણપણ સિકાવેં વિવેકેં ।
વિવેક ન સિકતાં તુકેં । તુટોન જાતી ॥ ૨૦ ॥
તુક તુટલેં મ્હણિજે ગેલેં । જન્મા યેઊન કાયે કેલેં ।
બળેંચિ સાંદીસ ઘાતલેં । આપણાસી ॥ ૨૧ ॥
સગટ બાયેકા સિવ્યા દેતી । સાંદીસ પડિલા ઐસેં મ્હણતી ।
મૂર્ખપણાચી પ્રાપ્તી । ઠાકૂન આલી ॥ ૨૨ ॥
ઐસેં કોણીયેકેં ન કરાવેં । સર્વ સાર્થકચિ કરાવેં ।
કળેના તરી વિવરાવેં । ગ્રંથાંતરીં ॥ ૨૩ ॥
શાહાણ્યાસ કોણીતરી બાહાતી । મુર્ખાસ લોક દવડૂન દેતી ।
જીવાસ આવડે સંપત્તિ । તરી શાહાણેં વ્હાવેં ॥ ૨૪ ॥
આહો યા શાહાણપણાકારણેં । બહુતાંચે કષ્ટ કરણેં ।
પરંતુ શાહાણપણ શિકણેં । હેં ઉત્તમોત્તમ ॥ ૨૫ ॥
જોં બહુતાંસ માનલા । તો જાણાવા શાહાણા જાલા ।
જનીં શાહાણ્યા મનુષ્યાલા । કાયે ઉણેં ॥ ૨૬ ॥
આપલેં હિત ન કરી લોકિકીં । તો જાણાવા આત્મઘાતકી ।
યા મુર્ખાયેવઢા પાતકી । આણિક નાહીં ॥ ૨૭ ॥
આપણ સંસારીં કષ્ટતો । લોકાંકરવી રાગેજોન ઘેતો ।
જનામધ્યેં શાહાણા તો । ઐસેં ન કરી ॥ ૨૮ ॥
સાધકાં સિકવિલેં સ્વભાવેં । માનેલ તરી સુખેં ઘ્યાવેં ।
માનેના તરી સાંડાવેં । યેકિકડે ॥ ૨૯ ॥
તુમ્હી શ્રોતે પરમ દક્ષ । અલક્ષાસ લાવિતાં લક્ષ ।
હેં તોં સામાન્ય પ્રત્યક્ષ । જાણતસા ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોધે
ગુફુશિષ્યસંવાદે
શ્રેષ્ઠ
અંતરાત્માનિરૂપણનામ
સમાસ
તિસરા
॥
સમાસ
ચૌથા
શાશ્વતબ્રહ્મનિરૂપણ
॥
શ્રીરામ
॥
પૃથ્વીપાસૂન જાલીં ઝાડેં । ઝાડાપાસૂન હોતી લાંકડેં ।
લાંકડેં ભસ્મોન પુઢેં । પૃથ્વીચ હોયે ॥ ૧ ॥
પૃથ્વીપાસૂન વેલ હોતી । નાના જિનસ ફાપાવતી ।
વાળોન કુજોન માગુતી । પૃથ્વીચ હોયે ॥ ૨ ॥
નાના ધાન્યાંચીં નાના અન્નેં । મનુષ્યેં કરિતી ભોજનેં ।
નાના વિષ્ઠા નાના વમનેં । પૃથ્વીચ હોયે ॥ ૩ ॥
નાના પક્ષાદિકીં ભક્ષિલેં । તરી પુઢેં તૈસેંચિ જાલેં ।
વાળોન ભસ્મ હોઊન ગેલેં । પુન્હા પૃથ્વી ॥ ૪ ॥
મનુષ્યેં મરતાંચ ઐકા । ક્રિમિ ભસ્મ કાં મૃત્તિકા ।
ઐશા કાયા પડતી અનેકા । પુઢેં પૃથ્વી ॥ ૫ ॥
નાના તૃણ પદાર્થ કુજતી । પુઢેં ત્યાચી હોયે માતી ।
નાના કિડે મરોન જાતી । પુઢેં પૃથ્વી ॥ ૬ ॥
પદર્થ દાટલે અપાર । કિતિ સાંગાવા વિસ્તાર ।
પૃથ્વીવાંચૂન થાર । કોણાસ આહે ॥ ૭ ॥
ઝાડ પાલે આણિ તૃણ । પશુ ભક્ષિતાં હોતેં સેણ ।
ખાત મૂત ભસ્મ મિળોન । પુન્હા પૃથ્વી ॥ ૮ ॥
ઉત્પત્તિસ્થિતિસંવ્હારતેં । તેં તેં પૃથ્વીસ મિળોન જાતેં ।
જિતુકેં હોતેં આણિ જાતેં । પુન્હા પૃથ્વી ॥ ૯ ॥
નાના બીજાંચિયા રાસી । વિરઢોને લાગતી ગગનાસી ।
પુઢેં સેવટીં પૃથ્વીસી । મિળોન જાતી ॥ ૧૦ ॥
લોક નાના ધાતુ પુરિતી । બહુતાં દિવસાં હોયે માતી ।
સુવર્ણપાષાણાચી ગતી । તૈસીચ આહે ॥ ૧૧ ॥
માતીચેં હોતે સુવર્ણ । આણી મૃત્તિકેચે હોતી પાષાણ ।
માહા અગ્નિસંગેં ભસ્મોન । પૃથ્વીચ હોયે ॥ ૧૨ ॥
સુવર્ણાચેં જર હોતેં । જર સેવટીં કુજોન જાતેં ।
રસ હોઊન વિતુળતેં । પુન્હા પૃથ્વી ॥ ૧૩ ॥
પૃથ્વીપાસૂન ધાતુ નિપજતી । અગ્નિસંગેં રસ હોતી ।
તયા રસાચી હોયે જગતી । કઠીણરૂપેં ॥ ૧૪ ॥
નાના જળાસી ગંધી સુટે । તેથેં પૃથ્વીચેં રૂપ પ્રગટે ।
દેવસેંદિવસ જળ આટે । પુઢેં પૃથ્વી ॥ ૧૫ ॥
પત્રેં પુષ્પેં ફળેં યેતી । નાના જીવ ખાઊન જાતી ।
તે જીવ મરતાં જગતી । નેમસ્ત હોયે ॥ ૧૬ ॥
જિતુકા કાંહીં જાલા આકાર । તિતુક્યાસ પૃથ્વીચા આધાર ।
હોતી જાતી પ્રાણીમાત્ર । સેવટ પૃથ્વી ॥ ૧૭ ॥
હેં કિતી મ્હણૌન સાંગાવેં । વિવેકેં અવઘેચિ જાણાવેં ।
ખાંજણીભાજણીચેં સમજાવેં । મૂળ તૈસે ॥ ૧૮ ॥
આપ આળોન પૃથ્વી જાલૂ । પુન્હાં આપીંચ વિરાલી ।
અગ્નિયોગેં ભસ્મ જાલી । મ્હણોનિયાં ॥ ૧૯ ॥
આપ જાલેં તેજાપાસુની । પુઢેં તેજેં ઘેતલેં સોખુની ।
તેં તેજ જાલેં વાયોચેની । પુઢેં વાયો ઝડપી ॥ ૨૦ ॥
વાયો ગગનીં નિર્માણ જાલા । પુઢેં ગગનીંચ વિરાલા ।
ઐસેં ખાંજણીભાજણીલા । બરેં પાહા ॥ ૨૧ ॥
જેં જેં જેથેં નિર્માણ હોતેં । તેં તેં તેથેં લયા જાતેં ।
યેણેં રિતીં પંચભૂતેં । નાશ પાવતી ॥ ૨૨ ॥
ભૂત મ્હણિજે નિર્માણ જાલેં । પુન્હાં માગુતેં નિમાલેં ।
પુઢેં શાશ્વત ઉરલેં । પરબ્રહ્મ તેં ॥ ૨૩ ॥
તેં પરબ્રહ્મ જોં કળેના । તો જન્મમૃત્યુ ચુકેના ।
ચત્વાર ખાણી જીવ ના । હોણેં ઘડે ॥ ૨૪ ॥
જડાચેં મૂળ તેં ચંચળ । ચંચળાચેં મૂળ તેં નિશ્ચળ ।
નિશ્ચળાસી નાહીં મૂળ । બરેં પાહા ॥ ૨૫ ॥
પૂર્વપક્ષ મ્હણિજે જાલેં । સિદ્ધાંત મ્હણિજે નિમાલેં ।
પક્ષાતીત જેં સંચલેં । પરબ્રહ્મ તેં ॥ ૨૬ ॥
હેં પ્રચિતીનેં જાણાવેં । વિચારેં ખુણેંસી બાણાવેં ।
વિચારેંવિણ સિણાવેં । તેંચિ મૂર્ખપણેં ॥ ૨૭ ॥
જ્ઞાની ભિડેને દડપલા । નિશ્ચળ પરબ્રહ્મ કૈંચેં ત્યાલા ।
ઉગાચ કરિતો ગલ્બલા । માયેંમધેં ॥ ૨૮ ॥
માયા નિશેષ નાસલી । પુઢેં સ્થિતિ કૈસી ઉરલી ।
વિચક્ષણેં વિવરિલી । પાહિજે સ્વયેં ॥ ૨૯ ॥
નિશેષ માયેચેં નિર્શન । હોતાં આત્મનિવેદન ।
વાચ્યાંશ નાહીં વિજ્ઞાન । કૈસેં જાણાવેં ॥ ૩૦ ॥
લોકાંચે બોલીં જો લાગલા । તો અનુમાનેંચ બુડાલા ।
યાકારણેં પ્રત્યયાલા । પાહિલેંચ પાહાવેં ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોધે
ગુફુશિષ્યસંવાદે
શાશ્વતબ્રહ્મનિરૂપણનામ
સમાસ
ચૌથા
॥
સમાસ
પાંચવા
ચંચળ
લક્ષણ
॥
શ્રીરામ
॥
દોઘાં ઐસીં તીન ચાલતી । અગુણી અષ્ટધા પ્રકૃતી ।
અધોર્ધ સાંડૂન વર્તતી । ઇંદ્રફણી ઐસીં ॥ ૧ ॥
પણતોંડેં ભક્ષિતો પણજા । મૂલ બાપાસ મારી વોજા ।
ચુકાર્યા ગેલા રાજા । ચૌઘાં જણાંચા ॥ ૨ ॥
દેવ દેવાળયામધેં લપાલા । દેઊળ પૂજિતાં પાવે ત્યાલા ।
સૃષ્ટિમધેં જ્યાલા ત્યાલા । ઐસેંચિ આહે ॥ ૩ ॥
દોની નામેં યેકાસ પડિલીં । લોકીં નેમસ્ત કલ્પિલીં ।
વિવેકેં પ્રત્યયેં પાહિલીં । તોં યેકચિ નામ ॥ ૪ ॥
નાહીં પુરુષ ના વનિતા । લોકીં કલ્પિલેં તત્ત્વતા ।
ત્યાચા બરા શોધ ઘેતાં । કાંહીંચ નાહીં ॥ ૫ ॥
સ્ત્રી નદી પુરુષ ખળાળ । ઐસેં બોલતી સકળ ।
વિચાર પાહાતાં નિવળ । દેહ નાહીં ॥ ૬ ॥
આપણ આપણાસ કળેના । પાહોં જાતાં આકળેના ।
કાશાસ કાંહીંચ મિળેના । ઉદંડપણેં ॥ ૭ ॥
યેકલાચિ ઉદંડ જાલા । ઉદંડચિ યેકલા પડિલા ।
આપણાસી આપલા । ગલ્બલા સોસવેના ॥ ૮ ॥
યેક અસોન ફુટી પડિલી । ફુટી અસોન સ્થિતિ યેકલી ।
વિચિત્ર કળા પૈસાવલી । પ્રાણીમાત્રીં ॥ ૯ ॥
વલ્લિમધેં જલ સંચરે । કોરડેપણેં હેં વાવરે ।
વોલેવાંચૂન ન થિરે । કાંહીં કેલ્યાં ॥ ૧૦ ॥
ઝાડાંમધેં કેલીં આળીં । ઝાડેં ધાંવતી નિરાળીં ।
કિત્યેક ઝાડેં અંતરાળીં । ઉડોન જાતી ॥ ૧૧ ॥
ભૂમીપાસૂન વેગળીં જાલીં । પરી તેં નાહીંત વાળલીં ।
નિરાળીંચ બળાવલીં । જેથતેથેં ॥ ૧૨ ॥
દેવાકરિતાં ચાલતી ઝાડેં । દેવ નસ્તાં હોતી લાકડેં ।
નીટચિ આહે કુવાડેં । સર્વથા નવ્હે ॥ ૧૩ ॥
ઝાડાપાસૂન ઝાડેં હોતી । તેહિ અંતરીક્ષ જાતી ।
મુળાનેં ભેદિલી જગતી । કદાપિ નાહીં ॥ ૧૪ ॥
ઝાડાસ ઝાડેં ખાતપાણી । ઘાલૂન પાળિલીં પ્રતિદિનીં ।
બોલકીં ઝાડેં શબ્દમથનીં । વિચાર ઘેતી ॥ ૧૫ ॥
હોણાર તિતુકેં આધીંચ જાલેં । મગ કલ્પકલ્પૂન બોલિલેં ।
જાણતયાસી સમજલેં । સકળ કાંહીં ॥ ૧૬ ॥
સમજલેં તરી ઉમજેના । ઉમજલેં તરી સમજેના ।
પ્રત્યયેંવિણ અનુમાનેના । સકળ કાંહીં ॥ ૧૭ ॥
સર્વત્રાંચા વડિલ કોણ । હેચિ પાહાવી વોળખણ ।
ભેટે આપણાસ આપણ । જગદાંતરેં ॥ ૧૮ ॥
અંતરનિષ્ઠાંચી ઉંચ કોટી । બાહેરમુદ્ર્યાચી સંગતી ખોટી ।
મૂર્ખ કાયે સમજેલ ગોષ્ટી । શાહાણે જાણતી ॥ ૧૯ ॥
અંતરેં રાખતાં રાજી । ભલત્યાસ ભલતાચ નવાજી ।
અંતરેં ન રાખતાં ભાજી । મિળણાર નાહીં ॥ ૨૦ ॥
ઐસેં વર્તતેં પ્રત્યક્ષ । અલક્ષીં લાવાવેં લક્ષ ।
દક્ષાસ ભેટતાં દક્ષ । સમાધાન હોતેં ॥ ૨૧ ॥
મનાસ મિળતાં મન । પાહોન યેતી નિરંજન ।
ચંચળચક્ર ઉલંઘૂન । પૈલાડ જાતી ॥ ૨૨ ॥
યેકદા જાઊન પાહોન આલે । મગ તેં સન્નિધ દેખિલેં ।
ચર્મચક્ષી લક્ષિલેં । ન વચે કદા ॥ ૨૩ ॥
નાના શરીરીં ચંચળ । અખંડ કરી ચળવળ ।
પરબ્રહ્મ તેં નિશ્ચળ । સર્વાં ઠાઈં ॥ ૨૪ ॥
ચંચળ ધાંવે યેકીકડે । વોસ પડે દુસરેકડે ।
ચંચળ પુરે સર્વાંકડે । હેં તો ઘડેના ॥ ૨૫ ॥
ચંચળ ચંચળાસ પુરેના । આવઘેં ચંચળ વિવરેના ।
નિશ્ચળ અપાર અનુમાના । કૈસેં યેતેં ॥ ૨૬ ॥
ગગનીં ચાલિલી હવાવી । કૈસી પાવેલ પાર પદવી ।
જાતાં મધેંચિ વિઝાવી । હા સ્વભાવચિ તિચા ॥ ૨૭ ॥
મનોધર્મ યેકદેશી । કૈસા આકળિલ વસ્તુસી ।
નિર્ગુણ સાંડૂન અપેસી । સર્વ બ્રહ્મ મ્હણે ॥ ૨૮ ॥
નાહીં સારાસાર વિચાર । તેથેં અવઘા અંધકાર ।
ખરેં સાંડૂન ખોટેં પોર । નેણતેં ઘેતેં ॥ ૨૯ ॥
બ્રહ્માંડાચેં માહાકારણ । તેથૂન હેં પંચીકર્ણ ।
માહાવાક્યાચેં વિવર્ણ । વેગળેં અસે ॥ ૩૦ ॥
મહત્તત્ત્વ મહદ્ભૂત । તોચિ જાણાવા ભગવંત ।
ઉપાસના હે સમાપ્ત । યેથૂન જાલી ॥ ૩૧ ॥
કર્મ ઉપાસના આણિ જ્ઞાન । ત્રિકાંડ વેદ હેં પ્રમાણ ।
જ્ઞાનાચેં હોતેં વિજ્ઞાન । પરબ્રહ્મી ॥ ૩૨ ॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોધે
ગુરુશિષ્યસંવાદે
ચંચળલક્ષણનિરૂપણનામ
સમાસ
પાંચવા
॥
સમાસ
સહાવા
ચાતુર્ય
વિવરણ
॥
શ્રીરામ
॥
પીતાપાસૂન કૃષ્ણ જાલેં । ભૂમંડળીં વિસ્તારલેં ।
તેણેંવિણ ઉઅમજલેં । હેં તોં ઘડેના ॥ ૧ ॥
આહે તરી સ્વલ્પ લક્ષણ । સર્વત્રાંચી સાંઠવણ ।
અદ્ધમ આણી ઉત્તમ ગુણ । તેથેંચિ અસતી ॥ ૨ ॥
મહીસુત સરસાવિલા । સરસાઊન દ્વિધા કેલા ।
ઉભયેતા મિળોન ચાલિલા । કાર્યેભાગ ॥ ૩ ॥
સ્વેતાસ્વેતાસ ગાંઠીં પડતાં । મધેં કૃષ્ણ મિશ્રિત હોતાં ।
ઇહલિકસાર્થકતા । હોત આહે ॥ ૪ ॥
વિવરતાં યાચા વિચાર । મૂર્ખ તોચિ હોયે ચતુર ।
સદ્યપ્રચિત સાક્ષાત્કાર । પરલોકીંચા ॥ ૫ ॥
સકળાંસ જે માન્ય । તેંચિ હોતસે સામાન્ય ।
સામાન્યાસ અનન્ય । હોઈજેત નાહીં ॥ ૬ ॥
ઉત્તમ મધ્યમ કનિષ્ઠ રેખા । અદૃષ્ટીચી ગુપ્ત રેખા ।
ચત્વાર અનુભવ રારિખા । હોત નાહીં ॥ ૭ ॥
ચૌદા પિડ્યાંચે પવાડે । સાંગતી તે શાહાણે કીં વેડે ।
ઐકત્યાનેં ઘડે કીં ન ઘડે । ઐસેં પાહાવેં ॥ ૮ ॥
રેખા તિતુકી પુસોન જાતે । પ્રત્યક્ષ પ્રત્યયા યેતેં ।
ડોળેઝાંકણી કરાવી તેં । કાયેનિમિત્ય ॥ ૯ ॥
બહુતાંચે બોલીં લાગલેં । તેં પ્રાણી અનુમાનીં બુડાલેં ।
મુખ્ય નિશ્ચયે ચુકલેં । પ્રત્યયાચા ॥ ૧૦ ॥
ઉદંડાચેં ઉદંડ ઐકાવેં । પરી તેં પ્રત્યયેં પાહાવે ।
ખરેંખોટેં નિવડાવેં । અંતર્યામીં ॥ ૧૧ ॥
કોણાસી નવ્હે મ્હણોં નયે । સમજાવે અપાયે ઉપાયે ।
પ્રત્યયે ઘ્યાવા બહુત કાયે । બોલોનિયાં ॥ ૧૨ ॥
માણુસ હેંકાડ આણી કચ્ચેં । માન્ય કરાવેં તયાચેં ।
યેણેંપ્રકારેં બહુતાંચેં । અંતર રાખાવેં ॥ ૧૩ ॥
અંતરીં પીળ પેચ વળસા । તોચિ વાઢવી બહુવસા ।
તરી મગ શાહાણા કૈસા । નિવઊં નેણેં ॥ ૧૪ ॥
વેડેં કરાવેં શાહાણેં । તરીચ જિણેં શ્લાઘ્યવાણેં ।
ઉગેંચ વાદાંગ વાઢવિણેં । હેં મૂર્ખપણ ॥ ૧૫ ॥
મિળોન જાઊન મેળવાવેં । પડી ઘેઊન ઉલથાવેં ।
કાંહીંચ કળોં નેદાવેં । વિવેકબળેં ॥ ૧૬ ॥
દુસર્યાચે ચાલણેં ચાલાવેં । દુસર્યાચે બોલણીં બોલાવેં ।
દુસર્યાચે મનોગતેં જાવેં । મિળોનિયાં ॥ ૧૭ ॥
જો દુસર્યાચ્યા હિતાવરી । તો વિપટ કહિંચ ન કરી ।
માનત માનત વિવરી । અંતર તયાચેં ॥ ૧૮ ॥
આધીં અંતર હાતીં ઘ્યાવેં । મગ હળુહળુ ઉકલાવેં ।
નાના ઉપાયેં ન્યાવેં । પરલોકાસી ॥ ૧૯ ॥
હેંકાડાસ હેંકાડ મિળાલા । તેથેં ગલ્બલાચિ જાલા ।
કળહો ઉઠતાં ચ્યાતુર્યાલા । ઠાવ કૈંચા ॥ ૨૦ ॥
ઉગીચ કરિતી બડબડ । પરી કરૂન દાખવિણેં હેં અવઘડ ।
પરસ્થળ સાધણેં જડ । કઠિણ આહે ॥ ૨૧ ॥
ધકે ચપેટે સોસાવે । નીચ શબ્દ સાહાત જાવે ।
પ્રસ્તાવોન પરાવે । આપલે હોતી ॥ ૨૨ ॥
પ્રસંગ જાણોનિ બોલાવેં । જાણપણ કાંહીંચ ન ઘાવેં ।
લીનતા ધરૂન જાવેં । જેથતેથેં ॥ ૨૩ ॥
કુગ્રામેં અથવા નગરેં । પાહાવીં ઘરાંચીં ઘરેં ।
ભિક્ષામિસેં લાહાનથોરેં । પરીક્ષૂન સોડાવીં ॥ ૨૪ ॥
બહુતીં કાંહીંતરી સાંપડે । વિચક્ષણ લોકીં મિત્રી ઘડે ।
ઉગેચ બૈસતાં કાંહીંચ ન ઘડે । ફિર્ણેં વિવરણેં ॥ ૨૫ ॥
સાવધપણેં સર્વ જાણાવેં । વર્તમાન આધીંચ ઘ્યાવેં ।
જાઊં યે તિકડે જાવેં । વિવેકેં સહિત ॥ ૨૬ ॥
નાના જિનસપાઠાંતરેં । નિવતી સકળાંચીં અંતરેં ।
લેહોન દેતાં પરોપકારેં । સીમા સાંડાવી ॥ ૨૭ ॥
જૈસેં જયાસ પાહિજે । તૈસેં તયાસ દીજે ।
તરી મગ શ્રેષ્ઠચિ હોઇજે । સકળાં માન્યે ॥ ૨૮ ॥
ભૂમંડળીં સકળાંસ માન્ય । તો મ્હણોં નયે સામાન્ય ।
કિત્યેક લોક અનન્ય । તયા પુરુષાસી ॥ ૨૯ ॥
ઐસીં ચાતુર્યાચીં લક્ષણેં । ચાતુર્યેં દિગ્વિજયે કરણેં ।
મગ તયાસ કાયે ઉણેં । જેથતેથેં ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોધે
ગુરુશિષ્યસંવાદે
ચાતુર્યવિવરણનામ
સમાસ
સહાવા
॥
સમાસ
સાતવા
અધોર્ધનિરૂપણ
॥
શ્રીરામ
॥
નાના વિકારાચેં મૂળ । તે હે મૂળમાયાચ કેવળ ।
અચંચળીં જે ચંચળ । સૂક્ષ્મરૂપેં ॥ ૧ ॥
મૂળામાયા જાણીવેચી । મુળીંચ્યા મુળ સંકલ્પાચી ।
વોળખી શડગુણૈશ્વરાચી । યેણેંચિ ન્યાવેં ॥ ૨ ॥
પ્રકૃતિપુરુષ શિવશક્તિ । આર્ધનારીનટેશ્વર મ્હણતી ।
પરી તે આવઘી જગજ્જોતી । મૂળ ત્યાસી ॥ ૩ ॥
સંકલ્પાચેં જેં ચળણ । તેંચિ વાયોચેં લક્ષણ ।
વાયો આણી ત્રિગુણ । આણી પંચભૂતેં ॥ ૪ ॥
પાહાતાં કોણીયેક વેલ । ત્યાચ્યા મુળ્યા અસતી ખોલ ।
પત્રેં પુષ્પેં ફળેં કેવળ । મુળાચપાસી ॥ ૫ ॥
યાહિવેગળે નાના રંગ । આકાર વિકાર તરંગ ।
નાના સ્વાદ અંતરંગ । મુળામધ્યેં ॥ ૬ ॥
તેંચિ મૂળ ફોડૂન પાહાતાં । કાંહીંચ નાહીં વાટે આતાં ।
પુઢેં વાઢતાં વાઢતાં । દિસોં લાગે ॥ ૭ ॥
કડ્યાવરી વેલ નિઘાલા । અધોમુખેં બળેં ચાલિલા ।
ફાંપાવોન પુઢેં આલા । ભૂમંડળીં ॥ ૮ ॥
તૈસીં મુળમાયા જાણ । પંચભૂતેં આણી ત્રિગુણ ।
મુળીં આહેત હેં પ્રમાણ । પ્રત્યયેં જાણાવેં ॥ ૯ ॥
અખંડ વેલ પુઢેં વાઢલા । નાના વિકારીં શોભલા ।
વિકારાંચા વિકાર જાલા । અસંભાવ્ય ॥ ૧૦ ॥
નાના ફડગરેં ફુટલીં । નાના જુંબાડેં વાઢલી ।
અનંત અગ્રેં ચાલિલીં । સૃષ્ટીમધેં ॥ ૧૧ ॥
કિત્યેક ફળેં તીં પડતી । સવેંચિ આણીક નિઘતી ॥
ઐસીં હોતી આણિ જાતી । સર્વકાળ ॥ ૧૨ ॥
યેક વેલચિ વાળલે । પુન્હાં તેથેંચિ ફુટલે ।
ઐસે આલે આણિ ગેલે । કિતીયેક ॥ ૧૩ ॥
પાનેં ઝડતી આણિ ફુટતી । પુષ્પેં ફળેં તેણેંચિ રિતીં ।
મધ્યેં જીવ હે જગતી । અસંભાવ્ય ॥ ૧૪ ॥
અવઘા વેલચિ કર્પતો । મુળાપાસૂન પુન્હા હોતો ।
ઐસા અવઘા વિચાર જો તો । પ્રત્યક્ષ જાણાવા ॥ ૧૫ ॥
મૂળ ખાણોન કાઢિલેં । પ્રત્યયેજ્ઞાનેં નિર્મૂળ કેલેં ।
તરી મગ વાઢણેંચિ રાહિલેં । સકળ કાંહીં । ૧૬ ॥
મુળીં બીજ સેવટીં બીજ । મધ્યેં જળરૂપ બીજ ।
ઐસા હા સ્વભાવ સહજ । વિસ્તારલા ॥ ૧૭ ॥
મુળામધીલ જ્યા ગોષ્ટી । સાંગતાહે બીજસૃષ્ટી ।
જેથીલ અંશ તેથેં કષ્ટી । ન હોતાં જાતો ॥ ૧૮ ॥
જાતો યેતો પુન્હા જાતો । ઐસા પ્રત્યાવૃત્તિ કરિતો ।
પરંતુ આત્મજ્ઞાની જો તો । અન્યથા ન ઘડે ॥ ૧૯ ॥
ન ઘડે ઐસેં જરી મ્હણાવેં । તરી કાંહીંતરી લાગે જાણાવેં ।
અંતરીંચ પરી ઠાવેં । સકળાંસ કૈચેં ॥ ૨૦ ॥
તેણેંસીંચ કાર્યભાગ કરિતી । પરંતુ તયાસ નેણતી ।
દિસેના તે કાયે કરિતી । બાપુડે લોક ॥ ૨૧ ॥
વિષયેભોગ તેણેંચિ ઘડે । તેણેંવિણ કાંહીંચ ન ઘડે ।
સ્થૂળ સાંડૂન સૂક્ષ્મીં પવાડે । ઐસા પાહિજે ॥ ૨૨ ॥
જેં આપલેંચિ અંતર । તદ્રૂપચિ જગદાંતર ।
શરીરભેદાચે વિકાર । વેગળાલે ॥ ૨૩ ॥
આંગોળીચી આંગોળીસ વેધના । યેકીચી યેકીસ કળેના ।
હાત પાયે અવેવ નાના । યેણેંચિ ન્યાયેં ॥ ૨૪ ॥
અવેવાચેં અવેવ નેણે । મા તો પરાંચેં કાયે જાણે ।
પરાંતર યાકારણેં । જાણવેના ॥ ૨૫ ॥
યેકાચિ ઉદકેં સકળ વનસ્પતી । નાના અગ્રેંભેદ દિસતી ।
ખુડિલીં તિતુકીંચ સુકતી । યેર તે ટવટવીત ॥ ૨૬ ॥
યેણેંચિ ન્યાયેં ભેદ જાલા । કળેના યેકાચેં યેકાલા ।
જાણપણેં આત્મયાલા । ભેદ નાહીં ॥ ૨૭ ॥
આત્મત્વીં ભેદ દિસે । દેહપ્રકૃતિકરિતાં ભાસે ।
તરી જાણતચિ અસે । બહુતેક ॥ ૨૮ ॥
દેખોન ઐકોન જાણતી । શાહાણે અંતર પરીક્ષિતી ।
ધૂર્ત તે અવઘેંચ સમજતી । ગુપ્તરૂપેં ॥ ૨૯ ॥
જો બહુતાંચેં પાળણ કરી । તો બહુતાંચેં અંતર વિવરી ।
ધૂર્તપણેં ઠાઉકેં કરી । સકળ કાંહીં ॥ ૩૦ ॥
આધી મનોગત પાહતીં । મગ વિશ્વાસ ધરિતી ।
પ્રાણીમાત્ર યેણેં રિતીં । વર્તતાહે ॥ ૩૧ ॥
સ્મરણામગેં વિસ્મરણ । રોકડી પ્રચિત પ્રમાણ ।
આપલેં ઠેવણેં આપણ । દુકતાહે ॥ ૩૨ ॥
આપલેંચ આપણા સ્મરેના । બોલિલેં તેં આઠવેના ।
ઉઠતી અનંત કલ્પના । ઠાઉક્યા કૈંચ્યા ॥ ૩૩ ॥
ઐસેં હેં ચંચળ ચક્ર । કાંહીં નીટ કાંહીં વક્ર ।
જાલા રંક અથવા શક્ર । તરી સ્મરણાસ્મરણેં ॥ ૩૪ ॥
સ્મરણ મ્હણિજે દેવ । વિસ્મરણ મ્હણિજે દાનવ ।
સ્મરણવિસ્મરણેં માનવ । વર્તતી આતાં ॥ ૩૫ ॥
મ્હણોનિ ચેવી આણિ દાનવી । સંપત્તિ દ્વિધા જાણાવી ।
પ્રચિત માનસીં આણાવી । વિવેકેંસહિત ॥ ૩૬ ॥
વિવેકેં વિવેક જાણાવા । આત્મ્યાનેં આત્મા વોળખાવા ।
નેત્રેં નેત્રચિ પાહાવા । દર્પણીંચા ॥ ૩૭ ॥
સ્થૂળેં સ્થૂળ ખાજવાવેં । સુક્ષ્મેં સુક્ષ્મ સમજાવેં ।
ખુણેનેં ખુણેસી બાણાવેં । અંતર્યામીં ॥ ૩૮ ॥
વિચારેં જાણાવ વિચાર । અંતરેં જાણાવે અંતર ।
અંતરેં જાણાવે પરાંતર । । હૌનિયાં ॥ ૩૯ ॥
સ્મરણામાજીં વિસ્મરણ । હેંચિ ભેદાચેં લક્ષણ ।
યેકદેસી । પરિપૂર્ણ । હોત નાહીં ॥ ૪૦ ॥
પુઢેં સિકે માગેં વિસરે । પુઢેં ઉજેડે માગેં અંધારેં ।
પુઢેં સ્મરે માગેં વિસ્મરે । સકળ કાંહીં ॥ ૪૧ ॥
તુર્યા જાણાવી સ્મરણ । સુષુપ્તી જાણાવી વિસ્મરણ ।
ઉભયેતા શરીરીં જાણ । વર્તતી આતાં ॥ ૪૨ ॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોધે
ગુરુશિષ્યસંવાદે
અધોર્ધનિરૂપણનામ
સમાસ
સાતવા
॥
સમાસ
આઠવા
સૂક્ષ્મજીવનિરૂપણ
॥
શ્રીરામ
॥
રેણૂહૂન સૂક્ષ્મ કિડે । ત્યાંચેં આયુષ્ય નિપટચિ થોડેં ।
યુક્તિ બુદ્ધિ તેણેંચિ પાડેં । તયામધેં ॥ ૧ ॥
ઐસે નાના જીવ અસતી । પાહોં જાતાં ન દિસતી ।
અંતઃકર્ણપંચકાચી સ્થિતી । તેથેંચિ આહે ॥ ૨ ॥
ત્યાંપુરતેં ત્યાંચેં જ્ઞાન । વિષયે ઇંદ્રિયેં સમાન ।
સૂક્ષ્મ શરીરેં વિવરોન । પાહાતો કોણ ॥ ૩ ॥
ત્યાસ મુંગી માહા થોર । નેણોંચાલિલા કુંજર ।
મુંગીસ મુતાચા પૂર । ઐસેં બોલતી ॥ ૪ ॥
તેં મુંગીસમાન શરીરેં । ઉદંડ અસતી લાહાનથોરેં ।
સમસ્તાંમધ્યેં જીવેશ્વરેં । વસ્તિ કીજે ॥ ૫ ॥
ઐસિયા કિડ્યાંચા સંભાર । ઉદંડ દાટલા વિસ્તાર ।
અત્યંત સાક્ષપી જો નર । તો વિવરોન પાહે ॥ ૬ ॥
નાના નક્ષત્રીં નાના કિડે । ત્યાંસ ભાસતી પર્વતાયેવઢે ।
આયુષ્યહિ તેણેંચિ પાડેં । ઉદંડ વાટે ॥ ૭ ॥
પક્ષાયેવઢેં લાહાન નાહીં । પક્ષાયેવઢેં થોર નાહીં ।
સર્પ આણિ મછ પાહીં । યેણેંચિ પાડે ॥ ૮ ॥
મુંગીપાસૂન થોરથોરેં । ચઢતીં વાઢતીં શરીરેં ।
ત્યાંચી નિર્ધારિતાં અંતરેં । કળોં યેતી ॥ ૯ ॥
નાના વર્ણ નાના રંગ । નાના જીવનાચે તરંગ ।
યેક સુરંગ યેક વિરંગ । કિતી મ્હણૌનિ સાંગાવે ॥ ૧૦ ॥
યેકેં સુકુમારેં યેકેં કઠોરેં। નિર્માણ કેલીં જગદેશ્વરેં ।
સુવર્ણાસારિખીં શરીરેં । દૈદિપ્યમાનેં ॥ ૧૧ ॥
શરીરભેદેં આહારભેદેં । વાચાભેદેં ગુણભેદેં ।
અંતરીં વસિજે અભેદેં । યેકરૂપેં ॥ ૧૨ ॥
યેક ત્રાસકેં યેકમારકેં। પાહો જાતાં નાના કૌતુકેં ।
કિતીયેક આમોલિકેં । સૃષ્ટીમધ્યેં ॥ ૧૩ ॥
ઐસીં અવઘીં વિવરોન પાહે । ઐસા પ્રાણી કોણ આહે ।
આપલ્યાપરતેં જાણોન રાહે । કિંચિતમાત્ર ॥ ૧૪ ॥
નવખંડ હે વસુંધરા । સપ્તસાગરાંચા ફેરા ।
બ્રહ્માંડાબાહેરીલ નીરા । કોણ પાહે ॥ ૧૫ ॥
ત્યા નીરામધ્યેં જીવ અસતી । પાહોં જાતાં અસંખ્યાતી ।
ત્યા વિશાળ જીવાંચી સ્થિતી । કોણજાણે ॥ ૧૬ ॥
જેથેં જીવન તેથેં જીવ । હા ઉત્પત્તીચા સ્વભાવ ।
પાહાતાં યાચા અભિપ્રાવ । ઉદંડ અસે । ॥ ૧૭ ॥
પૃથ્વીગર્ભીં નાના નીરેં । ત્યા નીરામધેં શરીરેં ।
નાના જિનસ લાહાનથોરેં । કોણ જાણેં ॥ ૧૮ ॥
યેક પ્રાણી અંતરિક્ષ અસતી । તેહીં નાહીં દેખિલી ક્ષિતી ।
વરીચ્યાવરી ઉડોન જાતી । પક્ષ ફુટલ્યાનંતરેં ॥ ૧૯ ॥
નાના ખેચરેં આણિ ભૂચરેં । નાના વનચરેં આણિ જળચરેં ।
ચૌર્યાસિ યોનીપ્રકારેં । કોણ જાણે ॥ ૨૦ ॥
ઉષ્ણ તેજ વેગળે કરુની । જેથેં તેથેં જીવયોની ।
કલ્પનેપાસુની હોતી પ્રાણી । કોણ જાણે ॥ ૨૧ ॥
યેક નાના સામર્થ્યેં કેલે । યેક ઇચ્છેપાસૂન જાલે ।
યેક શબ્દાસરિસે પાવલે । શ્રાપદેહ ॥ ૨૨ ॥
યેક દેહ બાજીગિરીચે । યેક દેહ વોડંબરીચે।
યેક દેહ દેવતાંચે । નાનાપ્રકારેં॥ ૨૩॥
યેક ક્રોધાપાસૂન જાલે । યેક તપા પાસૂન જન્મલે ।
યેક ઉશ્રાપેં પાવલે । પૂર્વદેહ ॥ ૨૪ ॥
ઐસેં ભગવંતાચેં કરણેં । કિતી મ્હણૌન સાંગણેં ।
વિચિત્ર માયેચ્યા ગુણેં । હોત જાતેં ॥ ૨૫ ॥
નાના અવઘડ કરણી કેલી । કોણીં દેખિલી ના ઐકિલી ।
વિચિત્ર કળા સમજલી । પાહિજે સર્વેં ॥ ૨૬ ॥
થોડેં બહુત સમજલેં। પોટાપુરતી વિદ્યા સિકલેં ।
પ્રાણી ઉગેંચ ગર્વેં ગેલેં । મી જ્ઞાતા મ્હણોની ॥ ૨૭॥
જ્ઞાની યેક અંતરાત્મા । સર્વાંમધેં સર્વાત્મા ।
ત્યાચા કળાવયા મહિમા । બુદ્ધિ કૈંચી ॥ ૨૮॥
સપ્તકંચુક બ્રહ્માંડ । ત્યાંત સપ્તકંચુક પિંડ ।
ત્યા પિંડામધેં ઉદંડ । પ્રાણી અસતી ॥ ૨૯ ॥
આપલ્ય દેહાંતીલ ન કળે । મા તેં અવઘેં કૈંચેં કળે ।
લોક હોતી ઉતાવળે । અલ્પજ્ઞાનેં ॥ ૩૦ ॥
અનુરેણાઐસેં જિનસ । ત્યાંચે આમ્હી વિરાટ પુરુષ ।
આમચેં ઉદંડચિ આયુષ્ય । ત્યાંચ્યા હિસેબેં ॥ ૩૧ ॥
ત્યાંચ્યા રિતી ત્યાંચે દંડક । વર્તાયાચે અસતી અનેક ।
જાણે સર્વહિ કૌતુક । ઐસા કૈંચા ॥ ૩૨ ॥
ધન્ય પરમેશ્વરાચી કરણી । અનુમાનેના અંતઃકરણીં ।
ઉગીચ અહંતા પાપિણી । વેઢા લાવી ॥ ૩૩ ॥
અહંતા સાંડૂન વિવરણેં । કિત્યેક દેવાંચે કરણેં ।
પાહાતાં મનુષ્યાચેં જિણેં । થોડેં આહે ॥ ૩૪ ॥
થોડેં જિણેં અર્ધપુડી કાયા । ગર્વ કરિતી રડાયા ।
શરીર આવઘેં પડાયા । વેળ નાહીં ॥ ૩૫॥
કુશ્ચીળ ઠાઈં જન્મલેં । આણિ કુશ્ચીળ રસેંચિ વાઢલેં।
યાસ મ્હણતી થોરલેં । કોણ્યા હિસેબેં ॥૩૬॥
કુશ્ચીળ આણિ ક્ષ્ણભંગુર । અખંડ વેથા ચિંતાતુર ।
લોક ઉગેચ મ્હણતી થોર । વેડપણેં ॥ ૩૭ ॥
કાયામાયા દોં દિસાંચી । આદિઅંતીં અવઘી ચી ચી ।
ઝાંકાતાપા કરૂન ઉગીચિ । થોરીવ દાવિતી ॥ ૩૮॥
ઝાંકિલેં તરી ઉપંઢર પડે । દુર્ગંધી સુટે જિકડે તિકડે ।
જો કોણી વિવેકેં પવાડે । તોચિ ધન્ય ॥ ૩૯ ॥
ઉગેંચિ કાયસા તંડાવેં । મોડા અહંતેચેં પુંડાવેં ।
વિવેકેં દેવાસ ધુંડાવેં । હેં ઉત્તમોત્તમ ॥ ૪૦॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોધે
ગુરુશિષ્યસંવાદે
સૂક્ષ્મજીવનિરૂપણનામ
સમાસ
આઠવા
॥
સમાસ
નવવા
પિંડોત્પત્તિનિરૂપણ
॥
શ્રીરામ
॥
ચૌંખાણીચે પ્રાણી અસતી । અવઘે ઉદકેંચિ વાઢતી ।
ઐસે હોતીઆણી જાતી । અસંખ્યાત ॥ ૧ ॥
તત્વાંચેં શરીર જાલેં । અંતરાત્મ્યાસગટ વળલેં ।
ત્યાંચેં મૂળ જોં શોધિલેં । તોં ઉદકરૂપ ॥ ૨ ॥
શરત્કાળીંચીં શરીરેં । પીળપીળોં ઝિરપતી નીરેં ।
ઉભયે રેતેં યેકત્રેં । મિસળતી રક્તીં ॥ ૩ ॥
અન્નરસ દેહરસ । રક્તરેતેં બાંધે મૂસ ।
રસદ્વયેં સાવકાસ । વાઢોં લાગે ॥ ૪ ॥
વાઢતાં વાઢતાં વાઢલેં । કોમળાચેં કઠીણ જાલેં।
પુઢેં ઉદક પૈસાવલેં । નાના અવેવીં ॥ ૫॥
સંપૂર્ણ હોતાં બાહેરી પડે । ભૂમીસ પડતાં મગ તેં રડે ।
અવઘ્યાચેં અવઘેંચ ઘડે । ઐસેં આહે ॥ ૬ ॥
કુડી વાઢે કુબુદ્ધિ વાઢે । મૂળાપાસૂન અવઘેં ઘડે ।
અવઘેંચિ મોડે આણિ વાઢે । દેખતદેખતાં ॥ ૭ ॥
પુઢેં અવઘિયાંચેં શરીર । દિવસેંદિવસ જાલેં થોર ।
સુચોં લાગલા વિચાર । કાંહીં કાંહીં ॥ ૮ ॥
ફળામધેં બીજ આલેં । તેણેં ન્યાયેં તેથેં જાલેં ।
ઐકતાં દેખતાં ઉમજલેં । સકળ કાંહીં ॥ ૯ ॥
બીજેં ઉદકેં અંકુરતી । ઉદક નસ્તાં ઉડોન જાતી ।
યેકે ઠાઈં ઉદક માતી । હોતાં બરેં ॥ ૧૦ ॥
દોહિંમધેં અસતાં બીજ । ભિજોન અંકુર સહજ ।
વાઢતાં વાઢતાં પુઢેં રીઝ । ઉદંડ આહે ॥ ૧૧ ॥
ઇકડે મુળ્યા ધાવા ઘેતી । તિકડે અગ્રેં હેલાવતી ।
મુળેં અગ્ર દ્વિધા હોતી । બીજાપાસૂન ॥ ૧૨ ॥
મુળ્યા ચાલિલ્યા પાતાળીં । અગ્રેં ધાવતીં અંતરાળીં ।
નાના પત્રીં પુષ્પીં ફળીં । લગડલીં ઝાડેં ॥ ૧૩ ॥
ફળાવડિલ સુમનેં । સુમનાંવડિલ પાનેં ।
પાનાંવડિલ અનુસંધાનેં । કાષ્ઠેં આઘવીં ॥ ૧૪ ॥
કાષ્ઠાંવડિલ મુળ્યા બારિક। મુળ્યાં વડિલ તેં ઉદક ।
ઉદક આળોન કૌતુક । ભૂમંડળાચેં ॥ ૧૫ ॥
યાચી ઐસી આહે પ્રચિતી । તેવ્હાં સકળાં વડિલ જગતી ।
જગતીવડિલ મૂર્તી। આપોનારાયાયેણાચી ॥૧૬ ॥
તયાવડિલ અગ્નિદેવ । અગ્નિવડિલ વાયેદેવ ।
વાયેદેવાવડિલ સ્વભાવ । અંતરાત્મ્યાંચા ॥ ૧૭ ॥
સકળાંવડિલ અંતરાત્મા। ત્યાસિ નેણે તો દુરાત્મા ।
દુરાત્મા મ્હણિજે દુરી આત્મા । અંતરલા તયા ॥ ૧૮ ॥
જવળી અસોન ચુકલેં। પ્રત્યયાસ નાહીં સોકલેં ।
ઉગેંચિ આલેં આણી ગેલેં । દેવાચકરિતાં ॥ ૧૯ ॥
મ્હણૌન સકળાંવડિલ દેવ । ત્યાસી હોતાં અનન્યભાવ ।
મગ હે પ્રકૃતીચા સ્વભાવ । પાલટોં લાગે ॥ ૨૦ ॥
કરી આપુલા વ્યાસંગ। કદાપિ નવ્હે ધ્યાનભંગ ।
બોલણેં ચાલણેં વેંગ । પડોંચ નેદી ॥ ૨૧ ॥
જેં વડિલીં નિર્માણ કેલેં । તેં પાહિજે પાહિલેં ।
કાયે કાયે વડિલીં કેલેં । કીતી પાહાવેં ॥ ૨૨ ॥
તો વડિલ જેથેં ચેતલા । તોચિ ભાગ્યપુરુષ જાલ ।
અલ્પ ચેતનેં તયાલા । અલ્પભાગ્ય ॥ ૨૩ ॥
તયા નારાયેણાલા મનીં । અખંડ આઠવાવેં ધ્યાનીં ।
મગ તે લક્ષ્મી તયાપાસૂની । જાઈલ કોઠેં ॥ ૨૪ ॥
નારાયેણ અસે વિશ્વીં । ત્યાચી પૂજા કરીત જાવી ।
યાકારણેં તોષવાવી । કોણીતરી કાયા ॥ ૨૫ ॥
ઉપાસના શોધૂન પાહિલી । તોં તે વિશ્વપાળિતી જાલી ।
ન કળે લીળા પરીક્ષિલી । ન વચે કોણા ॥ ૨૬ ॥
દેવાચી લીળા દેવેંવિણ । આણીક દુસરા પાહે કોણ ।
પાહણેં તિતુકેં આપણ । દેવચિ અસે ॥ ૨૭ ॥
ઉપાસના સકળાં ઠાઈં । આત્મારામ કોઠેં નાહીં ।
યાકારણેં ઠાઇં ઠાઇં । રામે આટોપિલેં॥ ૨૮ ॥
ઐસી માઝી ઉપાસના । આણિતાં નયે અનુમાના ।
નેઊન ઘાલી નિરંજના । પૈલિકડે ॥ ૨૯ ॥
દેવાકરિતાં કર્મેં ચાલતી । દેવાકરિતાં ઉપાસક હોતી ।
દેવાકરિતાં જ્ઞાની અસતી । કિતિયેક ॥ ૩૦ ॥
નાના શાસ્ત્રેં નાના મતેં । દેવચિ બોલિલા સમસ્તેં ।
નેમકાંનેમક વેસ્તાવેસ્તેં । કર્માનુસાર ॥ ૩૧ ॥
દેવાસ અવઘેં લાગે કરાવેં । ત્યાંત ઘેઊં યે તિતુકેં ઘ્યાવેં ।
અધિકારાસારિખેં ચાલાવેં । મ્હણિજે બરેં ॥ ૩૨ ॥
આવાહન વિસર્જન । ઐસેંચિ બોલિલેં વિધાન ।
પૂર્વપક્ષ જાલા યેથૂન । સિદ્ધાંત પુઢેં ॥ ૩૩ ॥
વેદાંત સિદ્ધાંત ધાદાંત । પ્રચિત પ્રમાણ નેમસ્ત ।
પંચિકર્ણ સાંડૂન હિત । વાક્યાર્થપાહાવા ॥ ૩૪ ॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોધે
ગુરુશિષ્યસંવાદે
પિંડોત્પત્તિનિરૂપણણનામ
સમાસ
નવવા
॥
સમાસ
દહાવા
સિદ્ધાંતનિરૂપણ
॥
શ્રીરામ
॥
ગગનીં અવઘેંચિ હોત જાતેં । ગગનાઐસેં તગેના તેં ।
નિશ્ચળીં ચંચળ નાના તેં । યેણેંચિ ન્યાયેં ॥ ૧ ॥
અંધાર દાટલા બળેં। વાટે ગગન જાલેં કાળેં ।
રવિકિર્ણેં તેં પિવળેં । સવેંચિ વાટે ॥ ૨ ॥
ઉદંડ હિંવ જેવ્હાં પડિલે । ગમે ગગન થંડ જાલેં।
ઉષ્ણ ઝળેનેં વાળલેં। ઐસેં વાટે ॥ ૩ ॥
ઐસેં જેં કાંહીં વાટલેં । તેં તેં જાલેં આણિ ગેલેં ।
આકાશાસારિખેં તગલેં । હેં તોં ઘડેના ॥ ૪ ॥
ઉત્તમ જાણિવેચા જિનસ । સમજોન પાહે સાવકાસ ।
નિરાભાસ તેં આકાશ । ભાસ મિથ્યા ॥ ૫ ॥
ઉદક પસરે વાયો પસરે । આત્મા અત્યંતચિ પસરે ।
તત્વેં તત્વ અવઘેંચિ પસરે । અંતર્યામીં ॥ ૬ ॥
ચળતેં આણિ ચળેના તેં । અંતરીં અવઘેંચ કળતેં ।
વિવરણેંચિ નિવળતેં । પ્રાણિમાત્રાસી ॥ ૭ ॥
વિવરતાં વિવરતાં શેવટીં । નિવૃત્તિપદીં અખંડ ભેટી ।
જાલિયાનેં તુટી । હોણાર નાહીં ॥ ૮ ॥
જેથેં જ્ઞાનાચેં હોતેં વિજ્ઞાન । આણિ મનાચેં હોતેં ઉન્મન ।
તત્વનિર્શનીં અનન્ય। વિવેકેં હોતેં ॥ ૯ ॥
વડિલાંસ શોધૂન પાહિલેં । તોં ચંચળાચેં નિશ્ચળ જાલેં ।
દેવભક્તપણ ગેલેં । તયે ઠાઇં ॥ ૧૦ ॥
ઠાવ મ્હણતાં પદાર્થ નાહીં। પદાર્થમાત્ર મુળીં નાહીં ।
જૈસેં તૈસેં બોલોં કાંહીં । કળાવયા ॥ ૧૧ ॥
અજ્ઞાનશક્તિ નિરસલી। જ્ઞાનશક્તિ માવળલી ।
વૃત્તિશૂન્યેં કૈસી જાલી । સ્થિતી પાહા ॥ ૧૨ ॥
મુખ્ય શક્તિપાત તો ઐસા । નાહીં ચંચળાચા વળસા ।
નિવાંતીં નિવાંત કૈસા । નિર્વિકારી ॥ ૧૩ ॥
ચંચળાચીં વિકાર બાલટેં । તેં ચંચળચિ જેથેં આટે ।
ચંચળ નિશ્ચળ ઘનવટે । હેં તોં ઘડેના ॥ ૧૪ ॥
માહાવાક્યાચા વિચારુ । તેથેં સંન્યાશાસ અધિકારુ।
દૈવીકૃપેચી જો નરુ । તોહિ વિવરોન પાહે ॥ ૧૫ ॥
સંન્યાસી મ્હણિજે શડન્યાસી । વિચારવંત સર્વ સંન્યાસી ।
આપલી કરણી આપણાસી । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૧૬ ॥
જગદીશ વોળલ્યાવરી । તેથેં કોણ અનુમાન કરી ।
આતાં અસો હેં વિચારી। વિચર જાણતી ॥ ૧૭ ॥
જે જે વિચારી સમજલે । તે તે નિઃસંગ હોઊન ગેલે ।
દેહાભિમાની જે ઉરલે। તે દેહાભિમાન રક્ષિતી ॥ ૧૮ ॥
લક્ષીં બૈસલે અલક્ષ । ઉડોન ગેલા પૂર્વપક્ષ ।
હેતુરૂપેં અંતરસાક્ષ । તોહિ માવળલા ॥ ૧૯ ॥
આકાશ આણિ પાતાળ । દોની નામેં અંતરાળ ।
કાઢિતાં દૃશ્યાચેં ચડળ । અખંડ જાલેં ॥ ૨૦ ॥
તેં તોં અખંડચિ આહે । મન ઉપાધી લક્ષૂન પાહે।
ઉપાધિનિરાસેં સાહે । શબ્દ કૈસા ॥ ૨૧ ॥
શબ્દપર કલ્પનેપર । મન બુદ્ધિ અગોચર ।
વિચારેં પાહાવા વિચાર। અંતર્યામીં ॥ ૨૨ ॥
પાહાતાં પાહાતાં કળોં યેતેં । કળલેં તિતુકેં વેર્થ જાતેં ।
અવઘડ કૈસેં બોલાવેં તેં । કોણ્યા પ્રકારેં ॥ ૨૩ ॥
વાક્યાર્થવાચ્યાંશ શોધિલા। અલક્ષીં લક્ષ્યાંશ બુડાલા ।
પુઢેં સમજોન બોલા । કોણીતરી ॥ ૨૪ ॥
શાશ્વતાસ શોધીત ગેલા । તેણેં જ્ઞાની સાચ જાલા ।
વિકાર સાંડૂન મિળાલા । નિર્વિકારીં ॥ ૨૫ ॥
દુઃસ્વપ્ન ઉદંડ દેખિલેં । જાગેં હોતાં લટિકેં જાલેં ।
પુન્હાં જરી આઠવલેં । તરી તેં મિથ્યા ॥ ૨૬ ॥
પ્રારબ્ધયોગેં દેહ અસે । અસે અથવા નાસે ।
વિચાર અંતરીં બૈસે । ચળેના ઐસા ॥ ૨૭ ॥
બીજ અગ્નીનેં ભાજલેં । ત્યાચેં વાઢણેં ખુંટલેં ।
જ્ઞાત્યાસ તૈસે જાલેં । વાસનાબીજ ॥ ૨૮ ॥
વિચારેં નિશ્ચળ જાલી બુદ્ધિ । બુદ્ધિપાસીં કાર્યસિદ્ધિ ।
પાહાતાં વડિલાંચી બુદ્ધિ । નિશ્ચળીં ગેલીં ॥ ૨૯ ॥
નિશ્ચળાસ ધ્યાતો તો નિશ્ચળ । ચંચળાસ ધ્યાતો તો ચંચળ ।
ભૂતાસ ધ્યાતો તો કેવળ । ભૂત હોયે ॥ ૩૦ ॥
જો પાવલા સેવટવરી । તયાસ હેં કાંહીંચ ન કરી ।
અંતરિનિષ્ઠા બાજીગરી । તૈસી માયા ॥ ૩૧ ॥
મિથ્યા ઐસેં કળોં આલેં । વિચારાનેં સદૃઢ જાલેં ।
અવઘેં ભયેંચિ ઉડાલેં । અકસ્માત ॥ ૩૨ ॥
ઉપાસનેચેં ઉત્તિર્ણ વ્હાવેં । ભક્તજનેં વાઢવાવેં ।
અંતરીં વિવેકેં ઉમજાવેં । સકળ કાંહીં ॥ ૩૩ ॥
ઇતિ
શ્રીદાસબોધે
ગુરુશિષ્યસંવાદે
સિદ્ધાંતનિરૂપણનામ
સમાસ
દહાવા
॥
॥
દશક
પંધરાવા
સમાપ્ત
॥

Explore More