Goddess Durga

দেৱী অপৰাধ ক্ষমাপন স্তোত্ৰম্

(Devi Aparadha Kshamapana Stotram in Assamese)

Adi Shankaracharya

Also known as devyaparadhaksamapanastotram

Attributed to Adi Shankaracharya, this profound stotra is a poignant appeal for forgiveness addressed to the Divine Mother. The devotee confesses to various lapses in ritual worship, meditation, and devotion, humbly acknowledging that despite their ignorance and failures, the Mother’s compassion remains boundless. By surrendering one's ego and shortcomings, the seeker prays for Her grace and protection. It is traditionally recited during Navaratri or at the conclusion of Devi puja to seek absolution for errors committed during worship. The hymn emphasizes that while a son may be ungrateful or wayward, a mother’s love for her child is perpetual and unconditional.

Reading depth
Lyrics
দেৱ্যপৰাধক্ষমাপণস্তোত্ৰম্

॥ অথ দেৱ্যপৰাধক্ষমাপণস্তোত্ৰম্ ॥
ন মন্ত্ৰং নো যন্ত্ৰং তদপি চ ন জানে স্তুতিমহো
ন চাহ্ৱানং ধ্যানং তদপি চ ন জানে স্তুতিকথাঃ ।
ন জানে মুদ্ৰাস্তে তদপি চ ন জানে ৱিলপনং
পৰং জানে মাতস্ত্ৱদনুসৰণং ক্লেশহৰণম্ ॥ ১॥
ৱিধেৰজ্ঞানেন দ্ৰৱিণৱিৰহেণালসতযা
ৱিধেযাশক্যত্ৱাত্তৱ চৰণযোৰ্যা চ্যুতিৰভূত্ ।
তদেতত্ ক্ষন্তৱ্যং জননি সকলোদ্ধাৰিণি শিৱে
কুপুত্ৰো জাযেত ক্ৱচিদপি কুমাতা ন ভৱতি ॥ ২॥
পৃথিৱ্যাং পুত্ৰাস্তে জননি বহৱঃ সন্তি সৰলাঃ
পৰং তেষাং মধ্যে ৱিৰলতৰলোঽহং তৱ সুতঃ ।
মদীযোঽযং ত্যাগঃ সমুচিতমিদং নো তৱ শিৱে
কুপুত্ৰো জাযেত ক্ৱচিদপি কুমাতা ন ভৱতি ॥ ৩॥
জগন্মাতৰ্মাতস্তৱ চৰণসেৱা ন ৰচিতা
ন ৱা দত্তং দেৱি দ্ৰৱিণমপি ভূযস্তৱ মযা ।
তথাপি ত্ৱং স্নেহং মযি নিৰুপমং যত্প্ৰকুৰুষে
কুপুত্ৰো জাযেত ক্ৱচিদপি কুমাতা ন ভৱতি ॥ ৪॥
পৰিত্যক্তা দেৱা ৱিৱিধৱিধসেৱাকুলতযা
মযা পঞ্চা শীতেৰধিকমপনীতে তু ৱযসি ।
ইদানীং চেন্মাতস্তৱ যদি কৃপা নাপি ভৱিতা
নিৰালম্বো লম্বোদৰজননি কং যামি শৰণম্ ॥ ৫॥
শ্ৱপাকো জল্পাকো ভৱতি মধুপাকোপমগিৰা
নিৰাতঙ্কো ৰঙ্কো ৱিহৰতি চিৰং কোটিকনকৈঃ ।
তৱাপৰ্ণে কৰ্ণে ৱিশতি মনু ৱৰ্ণে ফলমিদং
জনঃ কো জানীতে জননি জননীযং জপৱিধৌ ॥ ৬॥
চিতাভস্মালেপো গৰলমশনং দিক্পটধৰো
জটাধাৰী কণ্ঠে ভুজগপতিহাৰী পশুপতিঃ ।
কপালী ভূতেশো ভজতি জগদীশৈকপদৱীং
ভৱানি ত্ৱত্পাণিগ্ৰহণপৰিপাটীফলমিদম্ ॥ ৭॥
ন মোক্ষস্যাকাঙ্ক্ষা ভৱৱিভৱৱাঞ্ছাপি চ ন মে
ন ৱিজ্ঞানাপেক্ষা শশিমুখি সুখেচ্ছাপি ন পুনঃ ।
অতস্ত্ৱাং সংযাচে জননি জননং যাতু মম ৱৈ
মৃডানী ৰুদ্ৰাণী শিৱ শিৱ ভৱানীতি জপতঃ ॥ ৮॥
নাৰাধিতাসি ৱিধিনা ৱিৱিধোপচাৰৈঃ
কিং ৰুক্ষচিন্তনপৰৈৰ্ন কৃতং ৱচোভিঃ ।
শ্যামে ত্ৱমেৱ যদি কিঞ্চন ময্যনাথে
ধত্সে কৃপামুচিতমম্ব পৰং তৱৈৱ ॥ ৯॥
আপত্সু মগ্নঃ স্মৰণং ত্ৱদীযং
কৰোমি দুৰ্গে কৰুণাৰ্ণৱেশি ।
নৈতচ্ছঠত্ৱং মম ভাৱযেথাঃ
ক্ষুধাতৃষাৰ্তা জননীং স্মৰন্তি ॥ ১০॥
জগদম্ব ৱিচিত্ৰ মত্ৰ কিং
পৰিপূৰ্ণা কৰুণাস্তি চেন্মযি ।
অপৰাধপৰম্পৰাপৰং
ন হি মাতা সমুপেক্ষতে সুতম্ ॥ ১১॥
মত্সমঃ পাতকী নাস্তি পাপঘ্নী ত্ৱত্সমা ন হি ।
এৱং জ্ঞাত্ৱা মহাদেৱি যথাযোগ্যং তথা কুৰু ॥ ১২॥ ওঁ ॥
ইতি শ্ৰীদেৱ্যপৰাধক্ষমাপণস্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ।

Explore More