The Twelve Adityas

দ্ৱাদশ আদিত্য ধ্যান শ্লোকাঃ (পাঠান্তৰম্)

(Dvadasha Aditya Dhyana Shlokah (Pathantaram) in Assamese)

From Vishnu Purana

Also known as dhata krtasthali hetirvasuki rathakrnmune

These sacred verses from the Vishnu Purana honor the twelve Adityas, the solar deities who preside over the twelve months of the year. Each shloka invokes a specific Aditya alongside his accompanying sage, serpent, yaksha, rakshasa, apsara, and celestial guardian. Reciting these verses is considered a profound meditative practice to align one's energy with the solar cycle and cosmic order. Devotees chant these to seek protection, vitality, and illumination, fostering a deep connection with the divine manifestations of the Sun God that govern the rhythm of life and time in the Vedic tradition.

1. ধাতা –

ধাতা কৃতস্থলী হেতিৰ্ৱাসুকী ৰথকৃন্মুনে ।
পুলস্ত্যস্তুম্বুৰুৰিতি মধুমাসং নযন্ত্যমী ॥
ধাতা শুভস্য মে দাতা ভূযো ভূযোঽপি ভূযসঃ ।
ৰশ্মিজালসমাশ্লিষ্টঃ তমস্তোমৱিনাশনঃ ॥

2. অৰ্যম –

অৰ্যমা পুলহোঽথৌজাঃ প্ৰহেতি পুঞ্জিকস্থলী ।
নাৰদঃ কচ্ছনীৰশ্চ নযন্ত্যেতে স্ম মাধৱম্ ॥
মেৰুশৃঙ্গান্তৰচৰঃ কমলাকৰবান্ধৱঃ ।
অৰ্যমা তু সদা ভূত্যৈ ভূযস্যৈ প্ৰণতস্য মে ॥

3. মিত্ৰঃ –

মিত্ৰোঽত্ৰিঃ পৌৰুষেযোঽথ তক্ষকো মেনকা হহঃ ।
ৰথস্ৱন ইতি হ্যেতে শুক্ৰমাসং নযন্ত্যমী ॥
নিশানিৱাৰণপটুঃ উদযাদ্ৰিকৃতাশ্ৰযঃ ।
মিত্ৰোঽস্তু মম মোদায তমস্তোমৱিনাশনঃ ॥

4. ৱৰুণঃ –

ৱসিষ্ঠো হ্যৰুণো ৰম্ভা সহজন্যস্তথা হুহুঃ ।
শুক্ৰশ্চিত্ৰস্ৱনশ্চৈৱ শুচিমাসং নযন্ত্যমী ॥
সূৰ্যস্যন্দনমাৰূঢ অৰ্চিৰ্মালী প্ৰতাপৱান্ ।
কালভূতঃ কামৰূপো হ্যৰুণঃ সেৱ্যতে মযা ॥

5. ইন্দ্ৰঃ –

ইন্দ্ৰো ৱিশ্ৱাৱসুঃ শ্ৰোতা এলাপত্ৰস্তথাঽঙ্গিৰাঃ ।
প্ৰম্লোচা ৰাক্ষসোৱৰ্যো নভোমাসং নযন্ত্যমী ॥
সহস্ৰৰশ্মিসংৱীতং ইন্দ্ৰং ৱৰদমাশ্ৰযে ।
শিৰসা প্ৰণমাম্যদ্য শ্ৰেযো ৱৃদ্ধিপ্ৰদাযকম্ ॥

6. ৱিৱস্ৱান্ –

ৱিৱস্ৱানুগ্ৰসেনশ্চ ৱ্যাঘ্ৰ আসাৰণো ভৃগুঃ ।
অনুম্লোচাঃ শঙ্খপালো নভস্যাখ্যং নযন্ত্যমী ॥
জগন্নিৰ্মাণকৰ্তাৰং সৰ্ৱদিগ্ৱ্যাপ্ততেজসম্ ।
নভোগ্ৰহমহাদীপং ৱিৱস্ৱন্তং নমাম্যহম্ ॥

7. ত্ৱষ্টা –

ত্ৱষ্টা ঋচীকতনযঃ কম্বলাখ্যস্তিলোত্তমা ।
ব্ৰহ্মাপেতোঽথ শতজিত্ ধৃতৰাষ্ট্ৰ ইষম্ভৰা ॥
ত্ৱষ্টা শুভায মে ভূযাত্ শিষ্টাৱলিনিষেৱিতঃ ।
নানাশিল্পকৰো নানাধাতুৰূপঃ প্ৰভাকৰঃ ।

8. ৱিষ্ণুঃ –

ৱিষ্ণুৰশ্ৱতৰো ৰম্ভা সূৰ্যৱৰ্চাশ্চ সত্যজিত্ ।
ৱিশ্ৱামিত্ৰো মখাপেত ঊৰ্জমাসং নযন্ত্যমী ॥
ভানুমণ্ডলমধ্যস্থং ৱেদত্ৰযনিষেৱিতম্ ।
গাযত্ৰীপ্ৰতিপাদ্যং তং ৱিষ্ণুং ভক্ত্যা নমাম্যহম্ ॥

9. অংশুমন্ –

অথাংশুঃ কশ্যপস্তাৰ্ক্ষ্য ঋতসেনস্তথোৰ্ৱশী ।
ৱিদ্যুচ্ছত্ৰুৰ্মহাশঙ্খঃ সহোমাসং নযন্ত্যমী ॥
সদা ৱিদ্ৰাৱণৰতো জগন্মঙ্গলদীপকঃ ।
মুনীন্দ্ৰনিৱহস্তুত্যো ভূতিদোঽংশুৰ্ভৱেন্মম ॥

10. ভগঃ –

ভগঃ স্ফূৰ্জোঽৰিষ্টনেমিঃ ঊৰ্ণ আযুশ্চ পঞ্চমঃ ।
কৰ্কোটকঃ পূৰ্ৱচিত্তিঃ পৌষমাসং নযন্ত্যমী ॥
তিথি মাস ঋতূনাং চ ৱত্সৰাঽযনযোৰপি ।
ঘটিকানাং চ যঃ কৰ্তা ভগো ভাগ্যপ্ৰদোঽস্তু মে ॥

11. পূষ –

পূষা ধনঞ্জযো ৱাতঃ সুষেণঃ সুৰুচিস্তথা ।
ঘৃতাচী গৌতমশ্চেতি তপোমাসং নযন্ত্যমী ।
পূষা তোষায মে ভূযাত্ সৰ্ৱপাপাঽপনোদনাত্ ।
সহস্ৰকৰসংৱীতঃ সমস্তাশান্তৰান্তৰঃ ॥

12. পৰ্জন্যঃ –

ক্ৰতুৰ্ৱাৰ্চা ভৰদ্ৱাজঃ পৰ্জন্যঃ সেনজিত্ তথা ।
ৱিশ্ৱশ্চৈৰাৱতশ্চৈৱ তপস্যাখ্যং নযন্ত্যমী ॥
প্ৰপঞ্চং প্ৰতপন্ ভূযো ৱৃষ্টিভিৰ্মাদযন্ পুনঃ ।
জগদানন্দজনকঃ পৰ্জন্যঃ পূজ্যতে মযা ॥
ধ্যাযেস্সদা সৱিতৃমণ্ডলমধ্যৱৰ্তী
নাৰাযণস্সৰসিজাসন সন্নিৱিষ্টঃ।
কেযূৰৱান্ মকৰকুণ্ডলৱান্ কিৰীটী
হাৰী হিৰণ্মযৱপুঃ ধৃতশঙ্খচক্ৰঃ ॥

Explore More