Goddess Durga

jaya durge! śivade! nīrājanam

(Jaya Durge Shiva Neerajanam in English (IAST))

Also known as om jaya durge sivade jaya jaya

A Sanskrit arati built on the pattern of the vernacular evening songs, its refrain hailing Durga the giver of good, its verses short enough to be sung against a lamp. The Goddess here is the lion-borne Gauri, daughter of the mountain king, the first power praised by gods and men; the fierce one who tears the wicked apart and crushes Mahisha; the beloved of the bearer of Ganga, calm and full of love beneath her ornaments; and Shankari, whose terrible trident is asked to take away the whole net of calamity. Three verses near the close widen past the singer altogether — that her light may brighten the world, that the stream of her compassion may cool this age and its sin, and that her worship may go on bestowing peace.

oṃ jaya durge! śivade!, jaya jaya durge śivade!
durgati-hāriṇi! mātaḥ!, tava caraṇe praṇipātaḥ,
he śubhade! varade!, (tava) pada-padmaṃ vande||
oṃ jaya durge! śivade!, jaya jaya durge śivade!||
keśari-vāhini! gauri, tvaṃ girirāja-sutā|
ādyā śaktiḥ subhagā, sura-naravṛnda-nutā||1||
duṣṭa-vidāraṇa-rudrā, tvaṃ tribhuvana-dhātrī|
mahiṣa-vimardini! devi, jagatāṃ paripātrī||2||
maṅgalamayi! mātastvaṃ, gaṅgādhara-kāntā|
divyābharaṇai-rbhavyā, premamayī śāntā||3||
duritaṃ hara jananī me, kuru sudayāṃ prati mām|
haimavatīṃ naumi tvāṃ, snehamayīṃ pratimām||4||
svastimayaṃ tava haste, śūlaṃ vikarālam|
śaṅkari! sakalātaṅkaṃ, hara saṅkaṭajālam||5||
tava śubha-divyaṃ jyotiḥ, ujjvalayatu bhuvanam|
sundarayatu pariveśaṃ, sukhayatu viśvajanam||6||
tava karuṇāmṛta-dhārā, śamayatu guru-tāpam|
śītalayatu saṃsāraṃ, hṛtvā kali-pāpam||7||
bhavabhaya-nāśini! bhīmāṃ, paramānanda-bharām|
tvāṃ bhagavatīṃ nato'haṃ, saumyāṃ bhaktiparām||8||
mārjaya sakalaṃ doṣaṃ, kuru māṃ kṛtakṛtyam|
mātastavārcaneyaṃ, śaṃ vitaratu nityam||9||
|| iti saṃpūrṇam ||

Explore More