Goddess Devi

কৈলা দেৱী চালীসা

(Kaila Devi Chalisa in Assamese)

Also known as jaya jaya kaila mata hai tumhe

Forty verses in Hindi to Kaila Devi, whose shrine stands in the Karauli country of Rajasthan, opening in the posture the whole chalisa keeps: victory to you, mother Kaila, I bow my head; I fall at your feet and join both hands. What it recounts is the local telling of her — the hill, the coming of pilgrims, and the help given to those who ask. The interest of the record is in its last doha, which most chalisas do not have: it dates the composition by a chronogram and then gives the day exactly, the second of the bright half of Pausha, a Sunday, on which the work was completed.

॥ দোহা ॥
জয জয কৈলা মাত হৈ তুম্হে নমাউ মাথ।
শৰণ পডূ মেং চৰণ মেং জোডূ দোনোং হাথ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয জয জয কৈলা মহাৰানী।
নমো নমো জগদম্ব ভৱানী॥
সব জগ কী হো ভাগ্য ৱিধাতা।
আদি শক্তি তূ সবকী মাতা॥
দোনোং বহিনা সবসে ন্যাৰী।
মহিমা অপৰম্পাৰ তুম্হাৰী॥
শোভা সদন সকল গুণখানী।
ৱৈদ পূৰাণন মাঁহী বখানী॥
জয হো মাত কৰৌলী ৱালী।
শত প্ৰণাম কালীসিল ৱালী॥
জ্ৱালাজী মেং জ্যোতি তুম্হাৰী।
হিংগলাজ মেং তূ মহতাৰী॥
তূ হী নঈ সৈমৰী ৱালী।
তূ চামুংডা তূ কংকালী॥
নগৰ কোট মেং তূ হী ৱিৰাজে।
ৱিংধ্যাংচল মেং তূ হী ৰাজৈ॥
ঘোলাগঢ বেলৌন তূ মাতা।
ৱৈষ্ণৱদেৱী জগ ৱিখ্যাতা॥
নৱ দুৰ্গা তূ মাত ভৱানী।
চামুংডা মংশা কল্যাণী॥
জয জয সূযে চোলে ৱালী।
জয কালী কলকত্তে ৱালী॥
তূ হী লক্ষ্মী তূ হী ব্ৰম্হাণী।
পাৰ্ৱতী তূ হী ইন্দ্ৰাণী॥
সৰস্ৱতী তূ ৱিধ্যা দাতা।
তূ হী হৈ সংতোষী মাতা॥
অন্নপুৰ্ণা তূ জগ পালক।
মাত পিতা তূ হী হম বালক॥
তা ৰাধা তূ সাৱিত্ৰী।
তাৰা মতংগ্ডিংগ গাযত্ৰী॥
তূ হী আদি সুংদৰী অম্বা।
মাত চৰ্চিকা হে জগদম্বা॥
এক হাথ মেং খপ্পৰ ৰাজৈ।
দূজে হাথ ত্ৰিশূল ৱিৰাজৈ॥
কালী সিল পৈ দানৱ মাৰে।
ৰাজা নল কে কাৰজ সাৰে॥
শুম্ভ নিশুম্ভ নসাৱনি হাৰী।
মহিষাসুৰ কো মাৰনৱাৰী॥
ৰক্তবীজ ৰণ বীচ পছাৰো।
শংখা সুৰ তৈনে সংহাৰো॥
ঊঁচে নীচে পৰ্ৱত ৱাৰী।
কৰতী মাতা সিংহ সৱাৰী॥
ধ্ৱজা তেৰী ঊপৰ ফহৰাৱে।
তীন লোক মেং যশ ফৈলাৱে॥
অষ্ট প্ৰহৰ মাঁ নৌবত বাজৈ।
চাঁদী কে চৌতৰা ৱিৰাজৈ॥
লাংগুৰ ঘটূঅন চলৈ ভৱন মেং।
মাত ৰাজ তেৰৌ ত্ৰিভুৱন মেং॥
ঘনন ঘনন ঘন ঘংটা বাজত।
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু দেৱ সব ধ্যাৱত॥
অগনিত দীপ জলে মংদিৰ মেং।
জ্যোতি জলে তেৰী ঘৰ – ঘৰ মেং॥
চৌসঠ জোগিন আংগন নাচত।
বামন ভৈৰোং অস্তুতি গাৱত॥
দেৱ দনুজ গন্ধৰ্ৱ ৱ্ কিন্নৰ।
ভুত পিশাচ নাগ নাৰী নৰ॥
সব মিল মাতা তোয মনাৱে।
ৰাত দিন তেৰে গুণ গাৱে॥
জো তেৰা বোলে জৈকাৰা।
হোয মাত উসকা নিস্তাৰা॥
মনা মনৌতী আকৰ ঘৰ সৈ।
জাত লগা জো তোংকূ পৰসৈ॥
ধ্ৱজা নাৰিযল ভেংট চঢাৱে।
গুংগৰ লৌংগ সো জ্যোতি জলাৱৈ॥
হলুআ পূৰী ভোগ লগাৱৈ।
ৰোলী মেহংদী ফূল চঢাৱে॥
জো লাংগুৰিযা গোদ খিলাৱৈ।
ধন বল ৱিধ্যা বুদ্ধি পাৱৈ॥
জো মাঁ কো জাগৰণ কৰাৱৈ।
চাঁদী কো সিৰ ছত্ৰ ধৰাৱৈ॥
জীৱন ভৰ সাৰে সুখ পাৱৈ।
যশ গৌৰৱ দুনিযা মেং ছাৱৈ॥
জো ভভূত মস্তক পৈ লগাৱে।
ভুত প্ৰেত ন ৱায সতাৱৈ॥
জো কৈলা চালীসা পডতা।
নিত্য নিযম সে ইসে সুমৰতা॥
মন ৱাংছিত ৱহ ফল কো পাতা।
দুঃখ দাৰিদ্ৰ নষ্ট হো জাতা॥
গোৱিন্দ শিশু হৈ শৰণ তুম্হাৰী।
ৰক্ষা কৰ কৈলা মহতাৰী॥
॥ দোহা ॥
সংৱত তত্ৱ গুণ নভ ভুজ সুন্দৰ ৰৱিৱাৰ।
পৌষ সুদী দৌজ শুভ পূৰ্ণ ভযো যহ কাৰ॥

Explore More