Lord Krishna

কৃষ্ণ স্তুতিঃ (ব্ৰহ্ম কৃতা ভাগৱত পুৰাণ)

(Brahma Kruta Krishna Stuti (Bhagavata Purana) in Assamese)

From Bhagavata Purana

Also known as naumidya te bhravapuse tadidambaraya

This profound hymn is composed by Lord Brahma, the creator, upon witnessing the divine pastimes of Lord Krishna in Vrindavana. It appears in the tenth canto of the Srimad Bhagavatam, marking Brahma's realization of Krishna's Supreme Personality of Godhead. The stotra serves as a beautiful philosophical meditation on the transcendental form and virtues of the Lord. Chanting or contemplating these verses helps devotees transcend material illusions, gain spiritual clarity, and foster deep devotion, as it encapsulates the essence of surrendering one's ego before the infinite grace of the divine protector.

ব্ৰহ্মোৱাচ ।

নৌমীড্য তেঽভ্ৰৱপুষে তডিদম্বৰায
গুঞ্জাৱতংসপৰিপিচ্ছলসন্মুখায ।
ৱন্যস্ৰজে কৱলৱেত্ৰৱিষাণৱেণু-
লক্ষ্মশ্ৰিযে মৃদুপদে পশুপাঙ্গজায ॥ 1 ॥
অস্যাপি দেৱ ৱপুষো মদনুগ্ৰহস্য
স্ৱেচ্ছামযস্য ন তু ভূতমযস্য কোঽপি ।
নেশেমহি ত্ৱৱসিতুং মনসান্তৰেণ
সাক্ষাত্তৱৈৱ কিমুতাত্মসুখানুভূতেঃ ॥ 2 ॥
জ্ঞানে প্ৰযাসমুদপাস্য নমন্ত এৱ
জীৱন্তি সন্মুখৰিতাং ভৱদীযৱাৰ্তাম্ ।
স্থানে স্থিতাঃ শ্ৰুতিগতাং তনুৱাম্মনোভিঃ
যে প্ৰাযশোঽজিত জিতোঽপ্যসি তৈস্ত্ৰিলোক্যাম্ ॥ 3 ॥
শ্ৰেযঃস্ৰুতিং ভক্তিমুদস্য তে ৱিভো ক্লিশ্যন্তি যে কেৱলবোধলব্ধযে ।
তেষামসৌ ক্লেশল এৱ শিষ্যতে নান্যদ্যথা স্থূলতুষাৱঘাতিনাম্ ॥ 4 ॥
পুৰেহ ভূমন্ বহৱোঽপি যোগিনস্ত্ৱদৰ্পিতেহা নিজকৰ্মলব্ধযা ।
ৱিবুধ্য ভক্ত্যৈৱ কথোপনীতযা প্ৰপেদিৰেঽঞ্জোঽচ্যুত তে গতিং পৰাম্ ॥ 5 ॥
তথাপি ভূমন্ মহিমাঽগুণস্য তে ৱিবোদ্ধুমৰ্হত্যমলান্তৰাত্মভিঃ ।
অৱিক্ৰিযাত্স্ৱানুভৱাদৰূপতো হ্যনন্যবোধ্যাত্মতযা ন চান্যথা ॥ 6 ॥
গুণাত্মনস্তেঽপি গুণান্ ৱিমাতুং হিতাৱতীৰ্ণস্য ক ঈশিৰেঽস্য ।
কালেন যৈৰ্ৱা ৱিমিতাঃ সুকল্পৈৰ্ভূপাংসৱঃ খে মিহিকা দ্যুভাসঃ ॥ 7 ॥
তত্তেঽনুকম্পাং সুসমীক্ষমাণো ভুঞ্জান এৱাত্মকৃতং ৱিপাকম্ ।
হৃদ্ৱাগ্ৱপুৰ্ভিৰ্ৱিদধন্নমস্তে জীৱেত যো মুক্তিপদে স দাযভাক্ ॥ 8 ॥
পশ্যেশ মেঽনাৰ্যমনন্ত আদ্যে পৰাত্মনি ত্ৱয্যপি মাযিমাযিনি ।
মাযাং ৱিতত্যেক্ষিতুমাত্মৱৈভৱং হ্যহং কিযানৈচ্ছমিৱাৰ্চিৰগ্নৌ ॥ 9 ॥
অতঃ ক্ষমস্ৱাচ্যুত মে ৰজোভুৱো হ্যজানতস্ত্ৱত্পৃথগীশমানিনঃ ।
অজাৱলেপান্ধতমোঽন্ধচক্ষুষ এষোঽনুকম্প্যো মযি নাথৱানিতি ॥ 10 ॥
ক্ৱাহং তমোমহদহঙ্খচৰাগ্নিৱাৰ্ভূসংৱেষ্টিতাণ্ডঘটসপ্তৱিতস্তকাযঃ ।
ক্ৱেদৃগ্ৱিধাৱিগণিতাণ্ডপৰাণুচৰ্যাৱাতাধ্ৱৰোমৱিৱৰস্য চ তে মহিত্ৱম্ ॥ 11 ॥
উত্ক্ষেপণং গৰ্ভগতস্য পাদযোঃ কিং কল্পতে মাতুৰধোঽক্ষজাগসে ।
কিমস্তি নাস্তিৱ্যপদেশভূষিতং তৱাস্তি কুক্ষেঃ কিযদপ্যনন্তঃ ॥ 12 ॥
জগত্ত্ৰযান্তোদধিসম্প্লৱোদে নাৰাযণস্যোদৰনাভিনালাত্ ।
ৱিনিৰ্গতোঽজস্ত্ৱিতি ৱান্ন ৱৈ মৃষা কিং ত্ৱীশ্ৱৰত্ৱান্ন ৱিনিৰ্গতোঽস্মি . ।
নাৰাযণস্ত্ৱং ন হি সৰ্ৱদেহিনামাত্মাস্যধীশাখিললোকসাক্ষী ।
নাৰাযণোঽঙ্গং নৰভূজলাযনাত্তচ্চাপি সত্যং ন তৱৈৱ মাযা ॥ 14 ॥
তচ্চেজ্জলস্থং তৱ সজ্জগদ্ৱপুঃ কিং মে ন দৃষ্টং ভগৱংস্তদৈৱ ।
কিং ৱা সুদৃষ্টং হৃদি মে তদৈৱ কিং নো সপদ্যেৱ পুনৰ্ৱ্যদৰ্শি ॥ 15 ॥
অত্ৰৈৱ মাযাদমনাৱতাৰে হ্যস্য প্ৰপঞ্চস্য বহিঃ স্ফুটস্য ।
কৃত্স্নস্য চান্তৰ্জঠৰে জনন্যা মাযাত্ৱমেৱ প্ৰকটীকৃতং তে ॥ 16 ॥
যস্য কুক্ষাৱিদং সৰ্ৱং সাত্মং ভাতি যথা তথা ।
তত্ত্ৱয্যপীহ তত্সৰ্ৱং কিমিদং মাযযা ৱিনা ॥ 17 ॥
অদ্যৈৱ ত্ৱদৃতেঽস্য কিং মম ন তে মাযাত্ৱমাদৰ্শিতং
একোঽসি প্ৰথমং ততো ৱ্ৰজসুহৃদ্ৱত্সাঃ সমস্তা অপি ।
তাৱন্তোঽসি চতুৰ্ভুজাস্তদখিলৈঃ সাকং মযোপাসিতা-
স্তাৱন্ত্যেৱ জগন্ত্যভূস্তদমিতং ব্ৰহ্মাদ্ৱযং শিষ্যতে ॥ 18 ॥
অজানতাং ত্ৱত্পদৱীমনাত্মন্যাত্মাঽত্মনা ভাসি ৱিতত্য মাযাম্ ।
সৃষ্টাৱিৱাহং জগতো ৱিধান ইৱ ত্ৱমেষোঽন্ত ইৱ ত্ৰিনেত্ৰঃ ॥ 19 ॥
সুৰেষ্ৱৃষিষ্ৱীশ তথৈৱ নৃষ্ৱপি তিৰ্যক্ষু যাদঃস্ৱপি তেঽজনস্য ।
জন্মাসতাং দুৰ্মদনিগ্ৰহায প্ৰভো ৱিধাতঃ সদনুগ্ৰহায চ ॥ 20 ॥
কো ৱেত্তি ভূমন্ ভগৱন্ পৰাত্মন্ যোগেশ্ৱৰোতীৰ্ভৱতস্ত্ৰিলোক্যাম্ ।
ক্ৱ ৱা কথং ৱা কতি ৱা কদেতি ৱিস্তাৰযন্ ক্ৰীডসি যোগমাযাম্ ॥ 21 ॥
তস্মাদিদং জগদশেষমসত্স্ৱৰূপং স্ৱপ্নাভমস্তধিষণং পুৰুদুঃখদুঃখম্ ।
ত্ৱয্যেৱ নিত্যসুখবোধতনাৱনন্তে মাযাত উদ্যদপি যত্সদিৱাৱভাতি ॥ 22 ॥
একস্ত্ৱমাত্মা পুৰুষঃ পুৰাণঃ সত্যঃ স্ৱযঞ্জ্যোতিৰনন্ত আদ্যঃ ।
নিত্যোঽক্ষৰোঽজস্ৰসুখো নিৰঞ্জনঃ পূৰ্ণোঽদ্ৱযো মুক্ত উপাধিতোঽমৃতঃ ॥ 23 ॥
এৱংৱিধং ত্ৱাং সকলাত্মনামপি স্ৱাত্মানমাত্মাঽত্মতযা ৱিচক্ষতে ।
গুৰ্ৱৰ্কলব্ধোপনিষত্সুচক্ষুষা যে তে তৰন্তীৱ ভৱানৃতাম্বুধিম্ ॥ 24 ॥
আত্মানমেৱাত্মতযাঽৱিজানতাং তেনৈৱ জাতং নিখিলং প্ৰপঞ্চিতম্ ।
জ্ঞানেন ভূযোঽপি চ তত্প্ৰলীযতে ৰজ্জ্ৱামহেৰ্ভোগভৱাভৱৌ যথা ॥ 25 ॥
অজ্ঞানসঞ্জ্ঞৌ ভৱবন্ধমোক্ষৌ দ্ৱৌ নাম নান্যৌ স্ত ঋতজ্ঞভাৱাত্ ।
অজস্ৰচিত্যাঽত্মনি কেৱলে পৰে ৱিচাৰ্যমাণে তৰণাৱিৱাহনী ॥ 26 ॥
ত্ৱামাত্মানং পৰং মত্ৱা পৰমাত্মানমেৱ চ ।
আত্মা পুনৰ্বহিৰ্মৃগ্য অহোঽজ্ঞজনতাঽজ্ঞতা ॥ 27 ॥
অন্তৰ্ভৱেঽনন্ত ভৱন্তমেৱ হ্যতত্ত্যজন্তো মৃগযন্তি সন্তঃ ।
অসন্তমপ্যন্ত্যহিমন্তৰেণ সন্তং গুণং তং কিমু যন্তি সন্তঃ ॥ 28 ॥
অথাপি তে দেৱ পদাম্বুজদ্ৱযপ্ৰসাদলেশানুগৃহীত এৱ হি ।
জানাতি তত্ত্ৱং ভগৱন্ মহিম্নো ন চান্য একোঽপি চিৰং ৱিচিন্ৱন্ ॥ 29 ॥
তদস্তু মে নাথ স ভূৰিভাগো ভৱেঽত্ৰ ৱান্যত্ৰ তু ৱা তিৰশ্চাম্ ।
যেনাহমেকোঽপি ভৱজ্জনানাং ভূত্ৱা নিষেৱে তৱ পাদপল্লৱম্ ॥ 30 ॥
অহোঽতিধন্যা ৱ্ৰজগোৰমণ্যঃ স্তন্যামৃতং পীতমতীৱ তে মুদা ।
যাসাং ৱিভো ৱত্সতৰাত্মজাত্মনা যত্তৃপ্তযেঽদ্যাপি ন চালমধ্ৱৰাঃ ॥ 31 ॥
অহো ভাগ্যমহো ভাগ্যং নন্দগোপৱ্ৰজৌকসাম্ ।
যন্মিত্ৰং পৰমানন্দং পূৰ্ণং ব্ৰহ্ম সনাতনম্ ॥ 32 ॥
এষাং তু ভাগ্যমহিমাঽচ্যুত তাৱদাস্তা-
মেকাদশৈৱ হি ৱযং বত ভূৰিভাগাঃ ।
এতদ্ধৃষীকচষকৈৰসকৃত্পিবামঃ
শৰ্ৱাদযোঽঙ্ঘ্ৰ্যুদজমধ্ৱমৃতাসৱং তে ॥ 33 ॥
তদ্ভূৰিভাগ্যমিহ জন্ম কিমপ্যটৱ্যাং
যদ্গোকুলেঽপি কতমাঙ্ঘ্ৰিৰজোঽভিষেকম্ ।
যজ্জীৱিতং তু নিখিলং ভগৱান্ মুকুন্দ-
স্ত্ৱদ্যাপি যত্পদৰজঃ শ্ৰুতিমৃগ্যমেৱ ॥ 34 ॥
এষাং ঘোষনিৱাসিনামুত ভৱান্ কিং দেৱ ৰাতেতি নঃ
চেতো ৱিশ্ৱফলাত্ফলং ত্ৱদপৰং কুত্ৰাপ্যযন্ মুহ্যতি ।
সদ্ৱেষাদিৱ পূতনাঽপি সকুলা ত্ৱামেৱ দেৱাপিতা
যদ্ধামাৰ্থসুহৃত্প্ৰিযাত্মতনযপ্ৰাণাশযাস্ত্ৱত্কৃতে ॥ 35 ॥
তাৱদ্ৰাগাদযঃ স্তেনাস্তাৱত্কাৰাগৃহং গৃহম্ ।
তাৱন্মোহোঽঙ্ঘ্ৰিনিগডো যাৱত্কৃষ্ণ ন তে জনাঃ ॥ 36 ॥
প্ৰপঞ্চং নিষ্প্ৰপঞ্চোঽপি ৱিডম্বযসি ভূতলে ।
প্ৰপন্নজনতানন্দসন্দোহং প্ৰথিতুং প্ৰভো ॥ 37 ॥
জানন্ত এৱ জানন্তু কিং বহূক্ত্যা ন মে প্ৰভো ।
মনসো ৱপুষো ৱাচো ৱৈভৱং তৱ গোচৰঃ ॥ 38 ॥
অনুজানীহি মাং কৃষ্ণ সৰ্ৱং ত্ৱং ৱেত্সি সৰ্ৱদৃক্ ।
ত্ৱমেৱ জগতাং নাথো জগদেতত্তৱাৰ্পিতম্ ॥ 39 ॥
শ্ৰীকৃষ্ণ ৱৃষ্ণিকুলপুষ্কৰজোষদাযিন্
ক্ষ্মানিৰ্জৰদ্ৱিজপশূদধিৱৃদ্ধিকাৰিন্ ।
উদ্ধৰ্মশাৰ্ৱৰহৰ ক্ষিতিৰাক্ষসধ্ৰুগ্
আকল্পমাৰ্কমৰ্হন্ ভগৱন্ নমস্তে ॥ 40 ॥
ইতি শ্ৰীমদ্ভাগৱতমহাপুৰাণে দশমস্কন্ধে পূৰ্ৱাৰ্ধে চতুৰ্দশাধ্যাযান্তৰ্গতং ব্ৰহ্মকৃতং শ্ৰীকৃষ্ণস্তুতিঃ সমাপ্তা । ভাগৱতপুৰাণ . অধ্যায 10/14/1-40 . ।

Explore More