Goddess Lakshmi

শ্ৰী মহালক্ষ্মী চালীসা

(Mahalaxmi Chalisa in Assamese)

Also known as Mahalakshmi Chalisa · Shri Mahalaxmi Chalisa · Jai Jai Shri Mahalaxmi

The chalisa to Mahalakshmi, seated on the white lotus, robed and adorned in white, a pearl garland at her throat and four arms raised in blessing. It names her as Adi Shakti and sustainer of the world, recalls that she can make a king of a pauper in an instant, and asks her to dwell in the reciter's home and turn sorrow to sufficiency.

দোহা

জয জয শ্ৰী মহালক্ষ্মী কৰূঁ মাত তৱ ধ্যান।
সিদ্ধ কাজ মম কীজিএ নিজ শিশু সেৱক জান ॥

চৌপাঈ

নমো মহা লক্ষ্মী জয মাতা, তেৰো নাম জগত ৱিখ্যাতা।
আদি শক্তি হো মাত ভৱানী, পূজত সব নৰ মুনি জ্ঞানী।
জগত পালিনী সব সুখ কৰনী, নিজ জনহিত ভণ্ডাৰন ভৰনী।
শ্ৱেত কমল দল পৰ তৱ আসন, মাত সুশোভিত হৈ পদ্মাসন।
শ্ৱেতাম্বৰ অৰু শ্ৱেতা ভূষন, শ্ৱেতহি শ্ৱেত সুসজ্জিত পুষ্পন ।
শীশ ছত্ৰ অতি ৰূপ ৱিশালা, গল সৌহে মুক্তন কী মালা।
সুন্দৰ সোহে কুংচিত কেশা, ৱিমল নযন অৰূ অনুপম ভেষা।
কমলনাল সমভুজ তৱচাৰী, সুৰনৰ মুনিজনহিত সুখকাৰী।
অদ্ভুত ছটা মাত তৱবানী, সকলৱিশ্ৱ কীন্হো সুখখানী।
শাংতিস্ৱভাৱ মৃদুলতৱ ভৱানী, সকল ৱিশ্ৱকী হো সুখখানী।
মহালক্ষ্মী ধন্য হো মাঈ, পংচ তত্ৱ মেং সৃষ্টি ৰচাঈ।
জীৱ চৰাচৰ তুম উপজাএ, পশু পক্ষী নৰ নাৰি বনাএ।
ক্ষিতিতল অগণিত ৱৃক্ষ জমাএ, অমিতৰংগ ফল ফূল সুহাএ।
ছৱি বিলোক সুৰমুনি নৰনাৰী, কৰে সদা তৱ জয-জয কাৰী।
সুৰপতি ঔ নৰপত সব ধ্যাৱৈং, তেৰে সম্মুখ শীশ নৱাৱেং।
চাৰহু ৱেদন তৱ যশ গাযা, মহিমা অগম পাৰ নহিং পাযা।
জাপৰ কৰহু মাতু তুম দাযা, সোঈ জগ মেং ধন্য কহাযা।
পল মেং ৰাজাাহি ৰংক বনাও, ৰংক ৰাৱ কৰ বিলম ন লাও।
জিন ঘৰ কৰহু মাততুম বাসা, উনকা যশ হো ৱিশ্ৱ প্ৰকাশা।
জো ধ্যাৱৈ সো বহু সুখ পাৱৈ, ৱিমুখ ৰহৈ হো দুখ উঠাৱৈ।
মহালক্ষ্মী জন সুখ দাঈ, ধ্যাঊং তুমকো শীশ নৱাঈ।
নিজজন জানিমোহিং অপনাও, সুখসম্পতি দে দুখ নসাও।
ওঁ শ্ৰী-শ্ৰী জযসুখকী খানী, ৰিদ্ধিসিদ্ধ দেউ মাত জনজানী।
ওঁহ্ৰীং ওঁ হ্ৰীং সব ব্যাধিহটাও, জনউন বিমল দৃষ্টিদৰ্শাও।
ওঁক্লীং-ওঁ ক্লীং শত্ৰুন ক্ষযকীজৈ, জনহিত মাত অভয ৱৰদীজৈ।
ওঁ জযজযতি জযজননী, সকল কাজ ভক্তন কে সৰনী।
ওঁ নমো নমো ভৱনিধি তাৰনী, তৰণি ভংৱৰ সে পাৰ উতাৰনী।
সুনহু মাত যহ ৱিনয হমাৰী, পুৰৱহু আশন কৰহু অবাৰী।
ঋণী দুখী জো তুমকো ধ্যাৱৈ, সো প্ৰাণী সুখ সম্পত্তি পাৱৈ।
ৰোগ গ্ৰসিত জো ধ্যাৱৈ কোঈ, তাকী নিৰ্মল কাযা হোঈ।
ৱিষ্ণু প্ৰিযা জয-জয মহাৰানী, মহিমা অমিত ন জায বখানী।
পুত্ৰহীন জো ধ্যান লগাৱৈ, পাযে সুত অতিহি হুলসাৱৈ।
ত্ৰাহি ত্ৰাহি শৰণাগত তেৰী, কৰহু মাত অব নেক ন দেৰী।
আৱহু মাত ৱিলম্ব ন কীজৈ, হৃদয নিৱাস ভক্ত বৰ দীজৈ।
জানূঁ জপ তপ কা নহিং ভেৱা, পাৰ কৰৌ ভৱনিধ বন খেৱা।
বিনৱোং বাৰ-বাৰ কৰ জোৰী, পূৰণ আশা কৰহু অব মেৰী।
জানি দাস মম সংকট টাৰৌ, সকল ৱ্যাধি সে মোহিং উবাৰৌ।
জো তৱ সুৰতি ৰহৈ লৱ লাঈ, সো জগ পাৱৈ সুযশ বডাঈ।
ছাযো যশ তেৰা সংসাৰা, পাৱত শেষ শম্ভু নহিং পাৰা।
গোৱিংদ নিশদিন শৰণ তিহাৰী, কৰহু পূৰণ অভিলাষ হমাৰী।

দোহা

মহালক্ষ্মী চালীসা পঢে সুনৈ চিত লায।
তাহি পদাৰথ মিলৈ অব কহৈ ৱেদ অস গায।

Explore More