തവ ധ്യാനേന ദേവേശ ! മൃത്യും പ്രാപ്തോഽപി ജീവതി ॥ ൧॥
വാമാങ്ഗസംസ്ഥാഗിരിജാസമേതം വന്ദേ മഹാമൃത്യുവിനാശരൂപമ് ॥ ൨॥
നാനാഭൂതഗണാന്വിതം ദിവി പദൈര്ദേവൈഃ സദാ സേവിതമ് ।
അജ്ഞാനാന്ധകനാശനം ശുഭകരം വിദ്യാസുസൌഖ്യപ്രദം
സര്വം സര്വപതിം മഹേശ്വരഹരം മൃത്യുഞ്ജയം ഭാവയേ ॥ ൩॥
ആദിമധ്യാന്തരൂപായ മൃത്യുനാശം കരോതു മേ ॥ ൪॥
നമോ ബ്രഹ്മേന്ദ്രരൂപായ മൃത്യുഞ്ജയ പ്രസീദ മേ ॥ ൫॥
മൃത്യും നാശയതാമാശു മൃത്യുഞ്ജയ പ്രസീദ മേ ॥ ൬॥
ദോര്ദ്ദണ്ഡചാപായ നമോ മമ മൃത്യും വിനാശയ ॥ ൭॥
നമോ ഭക്താര്തിഹന്ത്രേ ച മമ മൃത്യും വിനാശയ ॥ ൮॥
അപമൃത്യുര്വ്രജേത്തസ്യ സത്യം സത്യം ശിവാജ്ഞയാ ॥ ൯॥
കാലേ മൃത്യുര്വിനശ്യേത അകാലാല്പസ്യ കാ കഥാ ॥ ൧൦॥
പഠേദ്യദ്യപ്യകാലേഷു ധ്രുവം മൃത്യും നിവാരയേ ॥ ൧൧॥
