తవ ధ్యానేన దేవేశ ! మృత్యుం ప్రాప్తోఽపి జీవతి ॥ ౧॥
వామాఙ్గసంస్థాగిరిజాసమేతం వన్దే మహామృత్యువినాశరూపమ్ ॥ ౨॥
నానాభూతగణాన్వితం దివి పదైర్దేవైః సదా సేవితమ్ ।
అజ్ఞానాన్ధకనాశనం శుభకరం విద్యాసుసౌఖ్యప్రదం
సర్వం సర్వపతిం మహేశ్వరహరం మృత్యుఞ్జయం భావయే ॥ ౩॥
ఆదిమధ్యాన్తరూపాయ మృత్యునాశం కరోతు మే ॥ ౪॥
నమో బ్రహ్మేన్ద్రరూపాయ మృత్యుఞ్జయ ప్రసీద మే ॥ ౫॥
మృత్యుం నాశయతామాశు మృత్యుఞ్జయ ప్రసీద మే ॥ ౬॥
దోర్ద్దణ్డచాపాయ నమో మమ మృత్యుం వినాశయ ॥ ౭॥
నమో భక్తార్తిహన్త్రే చ మమ మృత్యుం వినాశయ ॥ ౮॥
అపమృత్యుర్వ్రజేత్తస్య సత్యం సత్యం శివాజ్ఞయా ॥ ౯॥
కాలే మృత్యుర్వినశ్యేత అకాలాల్పస్య కా కథా ॥ ౧౦॥
పఠేద్యద్యప్యకాలేషు ధ్రువం మృత్యుం నివారయే ॥ ౧౧॥
