Goddess Durga

paraśurāmakṛta durgā stotram

(Parashurama Krita Durga Stotram in English (IAST))

From Brahmavaivarta Purana

Also known as parashurama krita durga stotra · srikrsnasya ca goloke paripurnatamasya ca avirbhuta

Sixty-two verses from the Ganapati Khanda of the Brahmavaivarta Purana, spoken by Parashurama to the Goddess and ending in an apology. The praise begins before creation, with her appearing from Krishna's body in Goloka and the great egg born after it, then divides her into five — the presiding power of Krishna's breath, of the Vedas, of prosperity, of passion, and Sarvamangala — and then names her as the consort in every divine household, Shachi to Indra, Svaha to Agni, Arundhati to Vasishtha, Ahalya to Gautama. A long run of verses ends alike, bowing to the Durga by whose praise Brahma was freed of Madhu and Kaitabha and by whose command wind, sun and death go about their work. Then Parashurama weeps for an offence the verses never name, and she gives him fearlessness.

#of 62
paraśurāma uvāca
śrīkṛṣṇasya ca goloke paripūrṇatamasya ca āvirbhūtā vigrahataḥ purā sṛṣṭyunmukhasya ca
sūryakoṭiprabhāyuktā vastrālaṅkārabhūṣitā vahniśuddhāṃśukādhānā sasmitā sumanoharā
navayauvanasampannā sindūrāruṇyaśobhitā lalitaṃ kabarībhāraṃ mālatīmālyamaṇḍitam
aho'nirvacanīyā tvaṃ cārumūrtiṃ ca bibhratī mokṣapradā mumukṣūṇāṃ mahāviṣṇurvidhiḥ svayam
mumoha kṣaṇamātreṇa dṛṣṭvā tvāṃ sarvamohinīm bālaiḥ sambhūya sahasā sasmitā dhāvitā purā
sadbhiḥ khyātā tena rādhā mūlaprakṛtirīśvarī kṛṣṇastāṃ sahasā bhīto vīryādhānaṃ cakāra ha
tato ḍimbhaṃ mahajjajñe tato jāto mahāvirāṭ yasyaiva lomakūpeṣu brahmāṇḍānyakhilāni ca
rādhāratikrameṇaiva tanniḥśvāso babhūva ha sa niḥśvāso mahāvāyuḥ sa virāḍviśvadhārakaḥ
bhayadharmajalenaiva pupluve viśvagolakam sa virāḍviśvanilayo jalarāśirbabhūva ha
tatastvaṃ pañcadhā bhūya pañcamūrtīśca bibhratī prāṇādhiṣṭhātṛmūrtiryā kṛṣṇasya paramātmanaḥ
kṛṣṇaprāṇādhikāṃ rādhāṃ tāṃ vadanti purāvidaḥ vedādhiṣṭhātṛmūrtiryā vedāśāstraprasūrapi
tāṃ sāvitrīṃ śuddharūpāṃ pravadanti manīṣiṇaḥ aiśvaryādhiṣṭhātṛmūrtiḥ śāntistvaṃ śāntarūpiṇī
lakṣmīṃ vadanti santastāṃ śuddhāṃ sattvasvarūpiṇīm rāgādhiṣṭhātṛdevī yā śuklamūrtiḥ satāṃ prasūḥ
sarasvatīṃ tāṃ śāstrajñāṃ śāstrajñāḥ pravadantyaho buddhirvidyā sarvaśakteryā mūrtiradhidevatā
sarvamaṅgaladā santo vadanti sarvamaṅgalām sarvamaṅgalamaṅgalyā sarvamaṅgalarūpiṇī
sarvamaṅgalabījasya śivasya nilaye'dhunā śive śivāsvarūpā tvaṃ lakṣmīrnārāyaṇāntike
sarasvatī ca sāvitrī vedasūrbrahmaṇaḥ priyā rādhā rāseśvarasyaiva paripūrṇatamasya ca
paramānandarūpasya paramānandarūpiṇī tvatkalāṃśāṃśakalayā devānāmapi yoṣitaḥ
tvaṃ vidyā yoṣitaḥ sarvāḥ sarveṣāṃ bījarūpiṇī chāyā sūryasya candrasya rohiṇī sarvamohinī
śacī śakrasya kāmasya kāminī ratirīśvarī varuṇānī jaleśasya vāyoḥ strī prāṇavallabhā
vahneḥ priyā hi svāhā ca kuberasya ca sundarī yamasya tu suśīlā ca nairṛtasya ca kaiṭabhī
aiśānī syācchaśikalā śatarūpā manoḥ priyā devahūtiḥ kardamasya vasiṣṭhasyāpyarundhatī
lopāmudrā'pyagastyasya devamātā'ditistathā ahalyā gautamasyāpi sarvādhārā vasundharā
gaṅgā ca tulasī cāpi pṛthivyāṃ yāḥ saridvarā etāḥ sarvāśca yā hyanyā sarvāstvatkalayāmbike
gṛhalakṣmīrgṛhe nṝṇāṃ rājalakṣmīśca rājasu tapasvināṃ tapasyā tvaṃ gāyatrī brāhmaṇasya ca
satāṃ sattvasvarūpā tvamasatāṃ kalahāṅkurā jyotirūpā nirguṇasya śaktistvaṃ saguṇasya ca
sūrye prabhāsvarūpā tvaṃ dāhikā ca hutāśane jale śaityasvarūpā ca śobhārūpā niśākare
tvaṃ bhūmau gandharūpā cāpyākāśe śabdarūpiṇī kṣutpipāsādayastvaṃ ca jīvināṃ sarvaśaktayaḥ
sarvabījasvarūpā tvaṃ saṃsāre sārarūpiṇī smṛtirmedhā ca buddhirvā jñānaśaktirvipaścitām
kṛṣṇena vidyā yā dattā sarvajñānaprasūḥ śubhā śūline kṛpayā sā tvaṃ yayā mṛtyuñjayaḥ śivaḥ
sṛṣṭipālanasaṃhāraśaktayastrividhāśca yāḥ brahmaviṣṇumaheśānāṃ sā tvameva namo'stu te
madhukaiṭabhabhītyā ca trasto dhātā prakampitaḥ stutvā muktaśca yāṃ devīṃ tāṃ mūrdhnā praṇamāmyaham
madhukaiṭabhayoryuddhe trātā'sau viṣṇurīśvarīm babhūva śaktimān stutvā tāṃ durgāṃ praṇamāmyaham
tripurasya mahāyuddhe sarathe patite śive yāṃ tuṣṭuvuḥ surāḥ sarve tāṃ durgāṃ praṇamāmyaham
viṣṇunā vṛṣarūpeṇa svayaṃ śambhuḥ samutthitaḥ jaghāna tripuraṃ stutvā tāṃ durgāṃ praṇamāmyaham
yadājñayā vāti vātaḥ sūryastapati santatam varṣatīndro dahatyagnistāṃ durgāṃ praṇamāmyaham
yadājñayā hi kālaśca śaśvadbhramati vegataḥ mṛtyuścarati jantūnāṃ tāṃ durgāṃ praṇamāmyaham
sraṣṭā sṛjati sṛṣṭiṃ ca pātā pāti yadājñayā saṃhartā saṃharetkāle tāṃ durgāṃ praṇamāmyaham
jyotiḥsvarūpo bhagavān śrīkṛṣṇo nirguṇaḥ svayam yayā vinā na śaktaśca sṛṣṭiṃ kartuṃ namāmi tām
rakṣa rakṣa jaganmātaraparādhaṃ kṣamasva me śiśūnāmaparādhena kuto mātā hi kupyati
ityuktvā paraśurāmaśca natvā tāṃ ca ruroda ha tuṣṭā durgā sambhrameṇa cābhayaṃ ca varaṃ dadau
amaro bhava he putra vatsa susthiratāṃ vraja śarvaprasādātsarvatra jayo'stu tava santatam
sarvāntarātmā bhagavāṃstuṣṭaḥ syātsantataṃ hariḥ bhaktirbhavatu te kṛṣṇe śivade ca śive gurau
iṣṭadeve gurau yasya bhaktirbhavati śāśvatī taṃ hantuṃ na hi śaktā vā ruṣṭā vā sarvadevatāḥ
śrīkṛṣṇasya ca bhaktastvaṃ śiṣyo vai śaṅkarasya ca gurupatnīṃ stauṣi yasmātkastvāṃ hantumiheśvaraḥ
aho na kṛṣṇabhaktānāmaśubhaṃ vidyate kvacit anyadeveṣu ye bhaktā na bhaktā vā niraṅkuśāḥ
candramā balavāṃstuṣṭo yeṣāṃ bhāgyavatāṃ bhṛgo teṣāṃ tārāgaṇā ruṣṭāḥ kiṃ kurvanti ca durbalāḥ
yasmai tuṣṭaḥ pālayati naradevo mahānsukhī tasya kiṃ vā kariṣyanti ruṣṭā bhṛtyāśca durbalāḥ
ityuktvā pārvatī tuṣṭā dattvā rāmāya cāśiṣam jagāmāntaḥpuraṃ tūrṇaṃ hariśabdo babhūva ha
stotraṃ vai kāṇvaśākhoktaṃ pūjākāle ca yaḥ paṭhet yātrākāle tathāprātarvāñchitārthaṃ labheddhruvam
putrārthī labhate putraṃ kanyārthī kanyakāṃ labhet vidyārthī labhate vidyāṃ prajārthī cāpnuyātprajāḥ
bhraṣṭarājyo labhedrājyaṃ naṣṭavitto dhanaṃ labhet yasya ruṣṭo gururdevo rājā vā bāndhavo'thavā
tasya tuṣṭaśca varadaḥ stotrarājaprasādataḥ dasyugrastaḥ phaṇigrastaḥ śatrugrasto bhayānakaḥ
vyādhigrasto bhavenmuktaḥ stotrasmaraṇamātrataḥ rājadvāre śmaśāne ca kārāgāre ca bandhane
jalarāśau nimagnaśca muktastat smṛtimātrataḥ svāmibhede putrabhede mitrabhede ca dāruṇe
stotrasmaraṇamātreṇa vāñchitārthaṃ labheddhruvam
kṛtvā haviṣyaṃ varṣaṃ ca stotrarājaṃ śṛṇoti yā bhaktyā durgāṃ ca sampūjya mahāvandhyā prasūyate
labhate sā divyaputraṃ jñāninaṃ cirajīvinam asaubhāgyā ca saubhāgyaṃ ṣaṇmāsaśravaṇāllabhet
navamāsaṃ kākavandhyā mṛtavatsā ca bhaktitaḥ stotrarājaṃ yā śṛṇoti sā putraṃ labhate dhruvam
kanyāmātā putrahīnā pañcamāsaṃ śṛṇoti yā ghaṭe sampūjya durgāṃ ca sā putraṃ labhate dhruvam
|| iti śrībrahmavaivarte mahāpurāṇe gaṇapatikhaṇḍe nāradanārāyaṇasaṃvāde paraśurāmakṛta durgā stotram ||

Explore More