তো হোয গুৰুনাথ । তিযেপ্ৰতি সাংগে হিত ।
কোণ কোণাচা হো সুত । ৱদ জ্ঞাত অসে তৰ ॥১॥
কোণ কোণাচা হো সুত । ৱদ জ্ঞাত অসে তৰ ॥১॥
পৃথ্ৱ্যপ্তেজোৱাতাকাশ । হেচ আলে আকাৰাস ।
মাযাময সংবংধাস । তূংচি খাস ৰডশী কীং ॥২॥
মাযাময সংবংধাস । তূংচি খাস ৰডশী কীং ॥২॥
জৰী সূনূ তুঝা হাচী । পূৰ্ৱাপৰ অসে সাচী ।
সাংগ কথা প্ৰাগ্জন্মাচী । তূং কোণাচী স্ত্ৰী কী মাতা ॥৩॥
সাংগ কথা প্ৰাগ্জন্মাচী । তূং কোণাচী স্ত্ৰী কী মাতা ॥৩॥
জৈং সূৰ্যোদযাস্তানেং । নিত্য দিন ৰাত হোণেং ।
তেৱীং কৰ্মেং জন্মমৰণেং । ভোগণেং সুখদুঃখ ॥৪॥
তেৱীং কৰ্মেং জন্মমৰণেং । ভোগণেং সুখদুঃখ ॥৪॥
কোণী নহেং নিৱাৰিতী । গুণময তে মৰতী ।
দেৱাদিকাং হীচ গতী । মেলা মাগুতী ন যে শোকে ॥৫॥
দেৱাদিকাং হীচ গতী । মেলা মাগুতী ন যে শোকে ॥৫॥
দে হা শৱ জাল়াৱযা । তী ম্হণে জো দে অভযা ।
বাধ যে কীং ত্যাচ্যা ৱাক্যা । কোণ তযা পুঢেং ভজে ।
সাংগে শাংত ব্ৰহ্মচাৰী । হেং জা পূস ঔদুংবৰী ।
যেৰু শৱ বাংধুনী উদৰীং । পাদুকেৱৰী শিৰ হাণী ॥৭॥
বাধ যে কীং ত্যাচ্যা ৱাক্যা । কোণ তযা পুঢেং ভজে ।
সাংগে শাংত ব্ৰহ্মচাৰী । হেং জা পূস ঔদুংবৰী ।
যেৰু শৱ বাংধুনী উদৰীং । পাদুকেৱৰী শিৰ হাণী ॥৭॥
বোল কোণাচা ঐকেনা । লোক গেলে স্ৱসদনা ।
পতিঅহ তী অংগনা । আক্ৰোশনা কৰীতসে ॥৮॥
পতিঅহ তী অংগনা । আক্ৰোশনা কৰীতসে ॥৮॥
স্ৱপ্নী নকো ৰডূং ম্হণূন । স্ৱামী দেতী আশ্ৱাসন ।
পাহে জগী হোৱূন । পুত্ৰ সংজীৱন ঝালা ॥৯॥
পাহে জগী হোৱূন । পুত্ৰ সংজীৱন ঝালা ॥৯॥
ৱিপ্ৰ পাহাংটেস আলে । ত্যাংণীং নৱল হেং ঐকিলেং ।
সৰ্ৱাং আশ্চৰ্য তেং ঝালেং । অসেং ঝালেং ৱাণূং কিতী ॥১০॥
সৰ্ৱাং আশ্চৰ্য তেং ঝালেং । অসেং ঝালেং ৱাণূং কিতী ॥১০॥
ইতি শ্ৰী০প০ৱা০স০ সাৰে মৃতপুত্ৰসংজীৱনং নাম একৱিংশো০