Lord Dattatreya

শ্ৰী সপ্তশতী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 41

(Saptashati Gurucharitra Adhyay 41 in Assamese)

Vasudevananda Saraswati

Also known as Saptashati Gurucharitra · Saptashati Gurucharitra 41 · Saptashati Gurucharitra in Marathi

Saptashati Gurucharitra Adhyay 41. The Saptashati Gurucharitra of Vasudevananda Saraswati (Tembe Swami), a condensation of the Gurucharitra into seven hundred verses. It carries the same account of Shripad Shrivallabha and Nrisimha Saraswati in a shorter compass, for those who keep a daily parayana rather than a seven-day one. This adhyay is named in its colophon for काशीयात्रानिरुपणं.

নিৰহংকাৰ ত্ৱত্পূৰ্ৱজ । সাযংদেৱ কথিলা তূজ ।
গাণগাপুৰীং ৱসে নিজ । গুৰুৰাজ সাক্ষাদ্দেৱ ॥১॥
হীতদ্ৱাৰ্তা পৰিসূন । যে ঘালিত লোটাংগণা ।
দেৱা পাহতাং হো তল্লিন । কৰী স্তৱন প্ৰেমৰসে ॥২॥
গুৰু ৱিচাৰিতী ক্ষেম । যেৰু সাংগে ধৰুনী প্ৰেম ।
ভৱত্সেৱাকাংম । ধৰুনী, ধাম সোডিযেলেং ॥৩॥
ঘ্যাৱীমৌজভক্তিৰসাচী । অসী ইচ্ছা হে মনাচী ।
গুৰু ম্হণে সেৱা আমুচী । কঠীণসাচী নেণসী তূং ॥৪॥
কধীং পুৰামধ্যেং ৱাস । গ্ৰামীং ৱনীং নদীতীৰাস ।
তুলা হোতী কষ্ট সাযাস । কাং তূং ত্ৰাস পতকৰসী ॥৫॥
তো কৰুনী অংগিকাৰ । ৰাহে গুৰুচ্যা বৰোবৰ ।
ত্যালা একলা বাহেৰ । সংগমাৱৰ ন্হেতি গুৰু ॥৬॥
জো দোষৌ ঘা স্মৰণেং হৰী । তো সংকটী ত্যজি কীং হৰী ।
হাৰ্দে শিষ্য পৰিক্ষা কৰী । আজ্ঞা কৰী মেঘা ৱৰ্ষূং ॥৭॥
তেৱ্হাং লোটুনী টাংকী ৱাৰা । ৱৰ্ষে মেঘ মোঠযা ধাৰা ।
দ্ৱিজেং সাংহুনী ৱৃষ্টী ৱাৰা । ৰক্ষিলেং ৱস্ত্ৰাশ্ৰযে দেৱা ॥৮॥
গুৰু কেৱল পৰীক্ষাৰ্থ । অগ্নি আণাৱযা ধাডিত ।
ৱিদ্যুত্তেজেং যে গাংৱাংত । অগ্নি ভাংডযাংত ঘেঊন যে ॥৯॥
প্ৰত্যক্ষ পথিং সৰ্পাং দেখে । পল়তাং, মঠীং ধ্ৱনী ঐকে ।
প্ৰকাশ দেখে মনীং ঠকে । যেউনি দেখে একা দেৱা ॥১০॥
সৰ্প ৰক্ষাৰ্থ ধাডিলে । তুঝেং মন ৱাযাং ভ্যালেং ।
কঠিণ সেৱা হেং কল়লেং । সাহস কেলেং ত্ৱা গুৰু ম্হণে ॥১১॥
হো পশ্চত্তাপ কীং তুলা । দ্ৱিজ ম্হণে দেৱা মলা ।
জাণসী, মী কায তুলা । সাংগূং মলা ন দৱডীং ॥১২॥
প্ৰত্যক্ষ তূং ব্ৰহ্মনিধান । গুৰুসেৱেচেং ৱিধান ।
সাংগা তেণেং স্থিৰ হোঈন । তেং ঐকূন গুৰু সাংগে ॥১৩॥
কুমাৰ ত্ৱষ্ট্ৰদেৱাচা । ৱিদ্যাৰ্থী হো গুৰুচা ।
ভাৱ পহাৱযা ত্যাচা । গুৰু সাচা ৱদে তযা ॥১৪॥
কৰী এক গৃহ নিৰ্মাণ । জেং ন তুটে নোহে জীৰ্ণ ।
কৰী ৱৃষ্টযাদি নিৱাৰণ । তেং ঐকুন তত্স্ত্ৰী বোলে ॥১৫॥
ন শিংৱলী ন ৱিণলী । অংগাবৰোবৰ ভলী ।
অশী ৰম্য দে মজ চোল়ী । ত্যাৱেল়ীং তত্সুত বোলে ॥১৬॥
মাঝ্যা চৰণা সুখ দেতী । খাত ন লাগে, মনোগতী ।
দে পাদুকা জল়ীংন বুডতী । গুৰুকন্যা তীহী বোলে ॥১৭॥
হোং অক্ষযৈকস্তংভঘৰ । ন হো পাত্ৰীং পাক গাৰ ।
কাজল় ন লাগে ত্যাৱৰ । দে সুংদৰ কুংডলেং হীং ॥১৮॥
কুমাৰ তো স্ৱিকাৰুন । ত্যাং ৱংদূন ধৰী ৰান ।
তেথেং অৱধূত যেঊন । ম্হণে কাং ম্লান মুখ তুঝেং ॥১৯॥
মনস্সমাধান কৰুন । বাল় সাংগে সৰ্ৱ নমূন ।
যেৰু তযা আশ্ৱাসূন । কাশীসেৱন কৰীং ম্হণে ॥২০॥
জেং শৰ্ৱাচেং অধিষ্ঠান । গংগা ৰাহে জ্যা ৱেষ্টন ।
সৰ্ৱদেৱতীৰ্থস্নান । তত্সেন কৰীং শীঘ্ৰ ॥২১॥
ন কোণিহী যেথ অমুক্ত । ম্হণোনী হেং অৱিমুক্তা ।
ৱিৰক্ত কিংৱা ৱিষযাসক্ত । তেহী মুক্ত হোতী জেথে ॥
দুজেং ভূমংডল়ীং ন অসেং । যেৰু ৱদে মী নেণতসেং ।
কাশীক্ষেত্ৰ মিল়েল কসেং । প্ৰাৰ্থিতসেং মী তুম্হাংসী ॥২৩॥
ম্হণে তাপসী মী দাৱীন । ত্ৱদ্যোগেং হো মজ দৰ্শন ।
অসেং ম্হণূনী ত্যা ঘেঊন । যে তত্ক্ষণ মনোগতী ॥
ঘেঊনী অলা মনোগতি । কাশীযাত্ৰা ভাৱভক্তীং ।
কৰীং যথাৱিধি, নিগুতী । পূৰ্ণ হোতী মনোৰথ ॥২৫॥
তো ঐকূনি ত্যাচেং ৱচন । ম্হণে নেণে যাত্ৰাচৰণ ।
যেৰু ম্হণে স্নান কৰুন । মণিকৰ্ণিকেচেং যেঈ ॥২৬॥
তূং ভেট ৱিশ্ৱেশ্ৱৰা । কৰীং অংতৰ্গৃহযাত্ৰা ।
মগদক্ষিণমানসযাত্ৰা । স্নানাৰ্চনশ্ৰাদ্ধদানেং ॥২৭॥
ইতি শ্ৰী০প০প০ৱা০স০ৱি সাৰে কাশীযাত্ৰানিৰুপণং নাম একচত্ৱাৰিংশো০

Explore More